Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Zweefden de sonnetten

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 726
ik zag letters dansen op papier de polonaise van het vrije vers gaf veel vertier statig zweefden de sonnetten hun vaste pas door lettergrepen tellen wisten zij wanneer de wende was de limerick en puntgedicht toverden een lach op mijn gezicht krachtig als kastelen zwierden in herhaling de rondelen en in pastel op het witte vel verstilde…

Service compris

gedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.754
Wit licht weerkaatste in de glazen op de toog, waarachter zwarte obers lachten: laatste ronde maar bleven schenken, onbetaald. ------------------------ uit: 'Tweetaligheid'.…

Postbus 51

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.861
Als toppunt van het burgermansfatsoen volg ik de Postbus 51 lessen, creëer met harde hand bij lege flessen apartheid tussen bruin en wit en groen Ook vul ik met een achteloos gemak de chemobox met lege batterijen en ledig ik na afloop van het vrijen condooms in de daarvoor bestemde bak Maar wie, o wie zal na mijn overlijden de ziel van…

ceremonie

netgedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 687
dit hartbrekend ogenblik wanneer ik mijn naaktheid in jouw zwarte handen afleg als een kleed van verlangen om een rivier te worden naar die oneindigheid waar vlinders de waarheid aan geliefden hangen leugens slechts een poëtische haarwrong zijn, afgesneden van de avondwind op frêle schouders en zo, wegens de dood, op een witte…

Verhonger je dorst

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ik speel met wolken vlecht stralen zon door nevels van de morgen laag bij de grond dol met mijn schaduw wiek voor haar weg probeer haar te pakken in de rust op de heg ik lok je met kleur tover rood voor je ogen mijn onschuld is wit het roze brengt je tot blozen kom lach om het werk verhonger je dorst vrij met mij alle dagen rust…
wil melker27 augustus 2009Lees meer >

Verhonger je dorst

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 572
ik speel met wolken vlecht stralen zon door nevels van de morgen laag bij de grond dol met mijn schaduw wiek voor haar weg probeer haar te pakken in de rust op de heg ik lok je met kleur tover rood voor je ogen mijn onschuld is wit het roze brengt je tot blozen kom lach om het werk verhonger je dorst vrij met mij alle dagen rust…
wil melker27 augustus 2009Lees meer >

het gezicht van een hart

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 848
misschien kan ik in jou pijnloos sterven als regen min of meer regen is en de dood met zijn wijsvinger mijn ogen geneest, zacht en onverklaard het zou op stilte lijken; geleend uit schaduwen van glas of op witte vlokken in een hand wanneer niemand merkt dat het sneeuwt, vroeg tegen het raam misschien is mijn zwijgen niet…

Licht in oude dromen

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 556
Wat in tegenstelling tot heldere beken in boeren sloten te zien, kroos verbindt voorbijgaande oevers, spiegelend om de aardse adem te beliegen, stromend met troebel water mee, waar stilte vleugels krijgt van witte zwanen over de ruggen van de wind, zijn het mensen die betalen wat bijgeloof verzwijgt, een vanzelfsprekende maan…
pama28 februari 2010Lees meer >

Zo lang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 687
Solange denkt de dingen op zij hoort niet meer zo goed haar ogen fladderen naar binnen gaan een eigen innerlijke weg Buiten schijnt de zon de noordenwind bijt in een ontbloot gezicht het wit tot avondrood Aan de ronde tafel maakt zij opnieuw de cirkelgang weer een jaar, twaalf maanden twee en vijftig weken Om haar heen vloeit de tijd…

Ogen maken geen geluid

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 481
ik schilder nog in zwart en wit maar weet niet goed meer hoe het zit ik ben contrastgestoord jou kleur ik roze op het rode doek ik krijg je zo niet uit de verf wat ik ook doe je lijnen zet ik neer wat ik ook probeer jij springt er totaal niet uit je ogen maken geen geluid dimensieloos vervlak jij op het linnen ik penseel je hart…

Het fronst als het regent ( haiku’s)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Witte sterren, hun geisha’s bewaken poorten van de melkweg.…
pama28 juli 2010Lees meer >

In Medias Res

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het roestbruin bloeiend bedolven onder het witte laken van de continue geboorte De stem van de stilte zweefde over het open veld zelfs de kraaien vluchtten Zout was de dauw de tranen van het ontwaken deden de ramen beslaan Zacht glooiend plooide het landschap zich ondertussen naar het afscheid van de winter Haar groene vacht werd…

Sirene lief

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
Het karkas van mijn schip gebarsten en met koffie en witte wijn volgelopen. Daar was zij het die, met een lichte geur van eucalyptus, de groep naar de eenzaamheid bracht en volstrekt ongepast de leegheid tot volheid maakte. Een schipper, ongeschoren, die zijn eigen noodlot wenkt: "Zing voor mij meermin. Zing en laat ons samen zijn."…

Verborgen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
ochtendgloren rekken wolken zich uit als de krant zich opengevouwen aandient om het gedrukte nieuws te openbaren het regent letters vol ongeloof en afschuw over hoe onveilig de wereld is heel ver weg maar ook dichtbij zijn onzichtbare grenzen overschreden blijft de pijn voor nu verborgen daar het brein dit nog niet bevatten kan kleurt het witte…
LadyLove15 december 2010Lees meer >

Mopperen op het weer.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
Van deze regen wordt een mens zo nat, de sneeuw maakt alles wit en glad, de zon, is wat we willen zien, zou die op afroep komen dan misschien. Al is ’t dan alleen maar, om van die mopperende mensen af te zijn? Alleen: waar moet men ’t dan nog over hebben?…
Johanna14 januari 2011Lees meer >

Lach over de grens

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.315
zo ver weg maar toch ook niet harten dragen mee de merel zingt ook daar ons vriendschapslied een treffend deuntje een verstaanbaar verhaal over de grens van onze moedertaal o, stille dromer speur, proef, ontwaak in die illustere zomer ik schrijf een blauwdruk witte onveranderlijke lijnen in vergeet-mij-nietjesblauw en…

oosterwind

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
Nauwelijks ontwaakt laat de wijdte zich genadeloos geselelen door een striemende ooster, en laat zich gedwee bestuiven door wit bevroren water dat poriën vult en alle details doet vervagen.…

oostenwind

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Nauwelijks ontwaakt laat de wijdte zich genadeloos geselen door een striemende ooster, en laat zich gedwee bestuiven door wit bevroren water dat poriën vult en alle details doet vervagen.…

lentepartituur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
We hebben afscheid genomen van crocussen en narcissen Nu is het de beurt aan de bomen die weelderig groen zullen kleuren we genieten van de magnolia die haar bloemen heerlijk laat geuren en van het zonnige geel van de forsytia dan gaan roze en witte bloesems met overvloedige trossen weer bloeien zo heeft alles in de natuur z'n eigen tijd…
marijke14 april 2011Lees meer >

Martinus van Andringa

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
Dat hoge voorhoofd, die levensechte snor, de witte boorden onder je colbert, ernstig kijk je deze kamer in, boven je tekenblok een peer tussen je duim en vinger. Een potlood in je rechterhand klaar om te schetsen wat je ogen zien.…

vrijzinnig papier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
haar wezen zweeft rond ingerolde kleuren uitgestrekt, of dansend, over warm geschept papier als lintbebouwingen vol vuur betreedt hun indruk open ogen, uitgekomen rond dat ene uur vol wit in elke nachtverwondering bezit een pennenstreek haar kracht en achter elk gezicht spreekt zacht een werelddeel vol dromen (naar: Sonja Reedijk…

de zwaarte van een vlinder

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
dansende bloemen buigen licht hun windlied naar de morgen, in eindeloze pracht verschijnt de dag zo zuiver als een kinderhart als de zon langs zorgen wrijft blijft een regenlied haar waarde zingen over waar haar druppels gingen, toen er nog geen treurlied was in witte vleugels tekent zwart het aderen van smart, rond alle mooie dingen…

Lied van de natuur

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 532
Die avond nam zij mijn hart bij de vijver en lispellende libellen raakten rivieren golvend bogen bomen eerbied streelde wind onze haren onze lijven wit en wild die avond nam zij mijn ziel bij de rivier begeerte van forellen aan oever van het water vlogen vreemde insecten die lonkten met honing en we liefden ons lustig…
mobar11 augustus 2011Lees meer >

betreden

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 427
de wind had mijn bloemen afgepakt geknakt lagen ze verspreid, in tijdloos verder dromen onder versgevallen blad droogde slechts wat oude aarde over oude bomen viel het licht fel in een gat opnieuw geopend door de harde kern van wat ik ooit verloren had in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn tot aan de witte draden van het hoge…
switi lobi13 augustus 2011Lees meer >

Zeg werkelijkheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
zeg werkelijkheid waarom verdrijf je mijn dromen wis je het handschrift van de hoopvolle zon leg je een schaduw over mijn vlinderminnend voorjaar mijn schildering van roze en witte bloesembomen zeg werkelijkheid waarom ben je soms zo subiet zo duidelijk daar, kruis je mijn gedachten, mijn verwachten verbreek je zo vaak de betovering…
Hilly Nicolay26 september 2011Lees meer >

SÉRAPHINE DE SENLIS (2)

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
(1864-1942) Opgevoed met Maagd en non Achtervolgd door hellevegen Liep zij door de smalle stegen In een witte bruidsjapon Toen ze bijna niet meer kon Kwam ze de gendarmes tegen Die hebben haar kleingekregen Juist voordat God zich bezon Jezus had het haar beloofd Maar vergat zijn trouwste bruid Die van haar verstand beroofd Verder…

De seizoenpatronen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
de schaduw is niet meer zwart wit maar kent al volle herfstkleuren het zomers scherp contrast lengt en mengt zich met de donkere aardetinten licht rafelt in een overgang van vele meters lang en zoekt naar de seizoenpatronen het oogsten is al aan de gang in kerk en concert speelt orgel eindelijk weer de boventoon bromt in…
wil melker21 november 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
wit trad aan het voetlicht onschuldige luchtigheid ontwapende onbevangen schreed maagdelijkheid als een uitdijende rimpel de invloedssfeer de tabula rasa die het is klaar om de zonde op te nemen zo gebruikt de mens… vastgenageld of volgepompt de misdaden vergeten maar de verkrachte maagd spreekt woorden als een orkaan gruwelijk schoon en…
enrico2 december 2011Lees meer >

de maan in een fles

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 720
de nacht verdwijnt in een witte zakdoek, ver van het geluk af waarheid wordt weer een leugen of zijn het twee gelijken, zonder einde ik treur om ons en de windvlagen zonder scheppingsdrang wij hadden “wij” opgetild verdronken met koraalogen aan het strand naast het beeldhouwwerk uit brede golven gemaakt ik ben nooit een goede…

Besneeuwde hof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
De stilte is nog stiller dan voorheen de beukenhaag draagt nu een vorstelijke kraag berijpte bomen fluisteren nog zachter temidden van de wintervacht zit ik als een vorstin op de beklede bank het wit steekt schitterend af tegen mijn zwarte jas vogels zingen zuiver van opstanding en leven hun teksten staan in veelvoud op zerken…