20775 resultaten.
WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN (1858)
poëzie
3.4 met 33 stemmen
10.197 ,,Wanneer de kindren groot zijn, mijn lief, mijn levenslust!
Dan komt er, na een tijd van zorg, ook weer een tijd van rust.
Mijn haar zal wel wat grijs zijn, Uw voorhoofd niet zo glad;
Maar als het hart nog jong is, hoe weinig hindert dat!
,,Vier dochtren en drie zonen! Het wil wat zeggen, wijf!
De jongste nog geen twee jaar oud, en de oudste…
gaat in drieslag af
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
777 zomaar een straat
jong spul aan
moeders hand
ze gaan en monden
staan niet stil
in samen vergelijken
terwijl ze weten
dat anderen achter
donkere ramen kijken
opgeschoten jeugd
waar een verdwaalde
vader honkbalt met
zijn zoon onder het
kritisch oog van
vrienden en hij bedient
ze met twee deuken in
een auto zonder kreuken
gaat…
J.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.118 Huil niet om wat verloren is gegaan
want nimmer is een leven zo compleet
als dit, wat op een kleine schaal voldeed
aan wie compact, en om de bron bestaan.
Men wordt niet met een wijzerplaat gemeten;
de druppel die ons diep doordrenken kan
vindt niets te winnen in de zee, en dan,
wat valt daarin te winnen dan niet weten ?…
bittere coniferen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.328 zeven dagen al wandel ik
met de houtvester de duinen door
en teken ik op de kaart percelen
voor nieuwe dennenakkers
maar ik verafschuw stammen
in dichte gelederen waar eeuwig
schemer hangt en zang
van kindertotenlieder
morgen ben ik weg
2 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 64…
KINDERGEDACHTEN
poëzie
3.1 met 20 stemmen
5.487 Het regent - o, wat regent het!
Ik hoor het uit mijn warme bed,
Ik hoor de regen zingen, -
Het regent, regent dat het giet -
Dat niemand daar nou iets van ziet,
Van al die donkre dingen!
Het ruist en regent en het spat -
Nou worden alle bomen nat
En plast het in de sloten, -
Het regent óver- óveral!-
O hé! daar loopt het zeker al
Bij straaltjes…
lieve dochter
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
2.322 Ik wilde zo graag
een gedicht
voor je maken
over hoe het was
vroeger en nu
jij klein en blond
voor het eerst
naar school ging
hoe je groter groeide
tot nu toe
Nog een keer
met mooi weer
door de polder
of over de dijk
langs het ijsselmeer
met jou in het zitje
voor op de fiets
fluitend en zingend
zoveel melodietjes
'n stop bij…
het schooltje van zijn jeugd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn houvast met
het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag toen
angst het dorp verschrikte
en iedereen zich schikte
met het wapen
van vergelding in de rug
hoe…
GOD GAF HET ONS
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.905 God gaf het ons,
God nam het ons,
Gods name zij geprezen;
‘t was wel bij ons,
‘t ging weg van ons,
‘t was beter in de Hemel;
daar blijft het ons,
daar wacht het ons,
daar zien wij ‘t eenmaal weder!…
het verschil tussen man en vrouw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.446 Mijn dochter kan niet zonder haar knuffel
En elke nacht gaat ze met ‘m naar bed:
die trouwe hond die ze al jaren heeft,
versleten, maar toch niet te vervangen
Mijn zoon kan ook niet zonder een knuffel
Elke nacht gaat hij er met een naar bed
en of ie nou een schaapje of een draak heeft,
voor mijn zoon zijn ze zo te vervangen…
Waarheen zijn wij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.615 Gedragen tussen de luchtlagen
ontvlucht aan de dood
in nood verworpen door de armoede
zijgen de kinderen neer
op stalen frames met kappok
en dansen voor de gesloten ramen
tot ze vermoeid inslapen
in de kille nacht
dan krommen ze als foetussen
onder het lage landen dons
en achter de gesloten ogen
droomt de hoop
Ontwaakt, rukken de armen…
Praten met Papa
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 Je lijkt, kijkt of je me iets zegt…
Het zijn net woorden jouw klanken.
De taal die je spreekt, is het echt?
Wil je stoeien, lachen, janken?
Dat geen zin zijn gelijke kent,
Volume immer fluctueert,
Verbergt niet dat je onmiskend,
Iedere dag, ieder uur leert.
Straks komt de volgende fase,
Dichterbij dan we verwachten.
Eerst een woordje,…
Even los
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.506 draaiend aan een stalen rek
verwaait het kind gedachten
aan huiselijke narigheid
en lange luisternachten
zodra ze vaart heeft opgebouwd
opent zij haar handen
alleen de holten van haar knieën
wrijvend om de gladde stang
stuwt zij zich verder in het rond
verzamelt dan haar meisjeskracht
voor een gewaagde sprong
en losgekomen zweeft ze…
Ontspiegeld glas
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.614 Soms als mijn gedachten zweven
hoor ik je kabbelende peuterpraat
of snelle voetjes op het laminaat
alsof je me een zoen komt geven
ik spreid de armen wijd en wacht
tot ik je lachend op kan vangen
maar het is slechts een verlangen
dat jou voor even bij me bracht
leeg staar ik dan in het verleden
waar jij voor mij mijn leven was
nu doods…
Ramen gezwart.
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.361 langs de stenen van de woning
aan de zee van onheil-
waren ramen zwart gelakt en de muren
donkerbruin gekwast.
daar achter een kleuter
met hemelsblauwe kijkers.
zo jong en zorgeloos
zó zoals het moet zijn
maar de zwarte tinten bederven
het zicht op licht.…
Haar rode laarsjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 langzaam keert
het blad de zomer
zacht haar rug weer toe
druppels zijn
nu nat en koud spatten
in een grote plas
kringen in weerspannigheid
en tegenwind omdat hun
stroom geen afvoer vindt
maar in haar rode laarsjes
danst mijn kind lacht naar alle
kleuren die zij in herfst bemint…
Dood
gedicht
3.3 met 118 stemmen
27.192 Mijn vader ging dood -
ik was toen zeven -
dat was heel erg, maar
erger was:
die ochtend had ik hem
geen kus gegeven.
Ik kwam die dag voor
de eerste maal
van school thuis met
een tien voor taal:
had hij geen dagje
kunnen wachten?
Later ging ook nog mijn
broertje dood.
Ik heb gehuild, kon hem
niet missen,
'k was toen al banger…
de beelden III
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.100 ze vertelde verder, ging het land op
en droeg appelspijs voor de meute uit
watertanden stonden bloot, ogen groots
zo zou mijn vlakke land in brand gaan
pas veel later zou men haar begrijpen
deze woorden, deze bekanst onvervalste
schoonheid, eenvoud en gretige warmte
deemstering viel in, kinders indachtig…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Jij zei:
“Onze kinderen, hun diep verdriet,
hun blije lach,
zijn in mijn hart
gevangen tijd.”
Ik zei:
“Vergis je niet.
Ze groeien van ons weg.
Ze scheuren je hart
en laten een spoor achter zich
dat voor onze oude ogen
al spoedig vervaagt.
Verdwaald in de tijd
strompelen we voort.”…
Middag in Oktober
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
791 Zo laat laakt de zon het droom verwelken
kinderstemmen, voldoende geroezemoes
en groentesoep gesmokkeld met twijfel
het schip gevoelens vaart nu het innerlijk kind
langs de herfstbomen naar novemberhaven
waar tussen roeiboten, een vreemde visarend
groene ogen in droom bewonderd falen
in het zadel van de cowboy in de wind
onder wolken, zon…
" Danser, les enfants du monde "
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
410 Zaai; de zuivere deugd
van jullie natuur en
in elk verworpen kind.
werp de kille wind
terzijde,dans je
wegen om palissaden
te vermijden,sla
bruggen naar
een humaan licht.…
Engeltje achter de maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.496 Je draagt
haar bloemen en
zoals jullie daar lopen,
de tred die hij ook had
vergaat de tijd
in een moment
dat herleeft
als een mantra
De oude moeder
met de man die niet meer is
en het kind dat daar ligt
als een steen.
Een vader
een zoon
een dochter
een broer
en een moeder
Een kind
in de nacht
en de dag.…
Opgewekte spanning
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
634 de stroomstoring in de Bommelerwaard
Bij de meeste echtparen goed beviel
Bleek aan de geboortegolf in Maasdriel
Intiem het contact zoekend bij de gashaard
Zo was na een paar dagen uitgelekt
Dat de spanning in bed was opgewekt
…Negen maanden na de stroomstoring in Maasdriel is er sprake
van een babyboom, er werden deze maand 44% meer kinderen…
Als de plu hen omsluit
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 ik zie buien naderen
mensen zich haasten
in tegenwind
het kind voelt de spanning
praat honderduit maar voor
haar is het regen over en uit
niet voelbaar is samen
moeders hand is zacht en
genadig als de plu hen omsluit
zij ontsnapt en springt
met bravoure in de plassen
haar lach breekt hun spanning voluit…
Gedicht voor mijn dochtertje
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
921 Je ogen spiegelen
Onschuld; ze zien steeds meer.
Je wangen bollen
Van tevredenheid telkens weer.
Je oren staan uit
Ze horen mama en papa elke keer.
Je haren pieken
In de zon schitteren ze zeer.
Je ogen glinsteren
Olijk; het leven is nog spel.
Je wangen glanzen
Onbekommerd, het is een guitig stel.
Je oren nijgen
Horen ze wel alles? ondeugend…
klopgeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ik zie je weer mijn kleine meisje, nooit geboren toch veertien.
Ik word papa dan jij mama, samen terug naar Nederland.…
De dochter van
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.488 Nu speel ik nog, soms, als ik dicht bij jullie wil zijn
Verlangend naar een tijd dat ik nog een kind was.
Nu ben ik de vrouw van, de moeder van, de zus van,
de schoondochter van, de vriendin van…..
Maar nooit meer, nooit meer de dochter van.…
Als geen ander
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.257 blij
Dat jij er bent
Jij geeft mijn leven waarde
Zonder jou
Bleef er de vraag
Waarom ben ik op aarde
Jouw komst
Was een gedroomd moment
Meer was er niet te wensen
Nu ik je ken
Staat voor mij vast
Jij bent de top der mensen
Dus zeg ik je
Nu nog maar eens
-
Niet dat ik dat verander
-
Jij bent mijn grote, lieve vriend
Mijn zoon
Mijn kind…
Grote pret
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.099 verslapt tot in de tenen
rolt het kind
intens tevreden
languit op de grond…
De maat,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Overdadige gedachten
de weg van een te
lang gerijpte vrucht,
ontstaan in de conceptie,
geuit in een impulsieve daad,
in onderhuidse maat gelucht
uit fantasieën van een kind,
ontstaan de bellen die ze blaast,
en bekwaam haar weg in vindt,
wijzigt de kleur niet in ademzucht
kaast de beelden af op dikke huid,
onttovert haar wereld in…
ontroering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.484 kijk ik naar de tv
dan zie ik zoveel kinderen
leven op de straat
zonder thuis
ik zou ze allen bij me willen nemen
zodat zij de warmte voelen
van een echt tehuis…