8371 resultaten.
Zoekend naar vrijheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
491 Pure vreugde hoog in de lucht.
Een droom, een leven
flitst voorbij in een vogelvlucht.
Met ogen gesloten voel ik mezelf
voor een moment weg zweven.…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 Je zag de sterren, in de zwarte lucht.
En je beefde, overweldigd als je was.
Toen het leek of je hallucineerde
Zag je dat boek, zonder kaft, verregend,
Dat in het bos lag.
En er was daar die fiets, weggeroest,
Een speelbal voor de wind.
Er lag die bril, op de donkere tafel, in de stille kamer,
in het stille huis.…
Voor Gaas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Er is een raas, een graas
het groene als gras, raas
als een haas, op de vlucht
als een dwaas, door de lucht
Er is een razende storm
Een storm die mij dwaast
haast, juist nu naast mij
inhaalt, in huist en gaat.
Terwijl ik, enkele dwaas
verhaast verdwaal als
altijd, terwijl iemand mijn
hart volgt, zoals ik ga, ga
Ik voor gaas.…
Rode regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 ik schreef
liefde in de lucht
op mijn vlucht
die in rode
regen eindigde
vlaag gewijs
klapwiekte zwarte
neerslag op
mijn hartenklop
voorbij weg van mij
nog zag ik
mijn letters
in het blauw
verrafelen door
opkruipende kou
er klonk geen
hemelse muziek
koud zweet en
hysterische paniek
dekte mij toe
hoorde druk
menselijk gestamel…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…
Genieten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Lopend en al zingend
Laat ik mijn gedachtes buiten rusten
Ik zie de bomen, zo groot als zij zijn
Ik zie de wolken zwevend
als wollen dekens
Mijn hart klopt door mijn lichaam
Maar de rust in mij laat hem weten dat het goed is
Om alles te herpakken
De lucht is koud maar mijn lichaam warmt op
Door het lopen
probeer ik weer te genieten
En ik…
Juist in samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
403 ik heb je
adem kunnen
lezen in de slag
van je hart
haar ruisende
aanloop geeft
jou lucht in
ruimte en kracht
de resolute
power van de
spier is vertrouwen
waar je altijd op
kunt bouwen de
subtiele tekst van je
adem is niet voor
de buitenstaander
juist in samen
geven wij onze
zintuigen namen
die meerwaarde hebben
in functie…
Zo Lekker Warm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 warmte
ook al weer was
daar op het strand
aan de zee in de zomerzon
poedelen in het lauwe water
kastelen bouwend in het zand
waar het ooit tussen ons begon
maar dat straks weer voor later
nu op een bankje verscholen
in een winterjas
maar wat ik ondertussen
bijna weer vergeten zou
is dat de regen en de kou
weer snel verdwijnt uit de lucht…
Lente..
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Het riekt naar lente in het land
Daar in de boom bij ons plantsoen
Schemert het allerprilste groen
Ik ben al wat verbrand
Het hoort toch dat ik nu geniet
Die hemelsblauwe schone lucht
De meeuwen in hun felle vlucht
Het is beperkt krediet
Een flinterdunne laag geluk
Die in een flits aan flarden scheurt
Van huis en haard en lief gesleurd…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 verscholen in een kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk…
Herfstmeditatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.…
Festijn in december
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Festijn in december
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Bijna dood
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
502 samen hebben
wij als wachters
de schaduwen
geflankeerd
van de nu al
zwarte zon
omdat haar
universumplaats
sinds de schepping
nooit is vergeven
is zij geen donker
gat gebleven
zij werpt nu
haar schaduwen
in een apocalyptisch
alles verwoestend
scenario dat uit de
verte in aantocht is
nog voedt de
lucht ons met
restanten zuurstof…
Panorama aan zee
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
664 Meeuwen vliegen buiten zinnen
zijn onbevangen, weinig zwierig
hun voortdurend geschreeuw
boven het geraas van golven
het uitzicht dat niet verveeld
zich met maritieme lucht omgeeft
helpt de dag compleet te maken
grijze ogen volgen de wolken
verliezen hun duurzaamheid
uit het oog, echter tevergeefs..…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
LAIS CCCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 brede golven wind doorlopen de lucht.
een teder omgekeerde kreet wordt in
het bed met haat en liefde opgelucht.
het zucht. genot, van lijven korte vlucht,
heeft net de angst met lentelust vermoord.
het had te lang aanzien, te vaak aanhoord:
handen, ogen, droefenis en misbaar. …
mooi als de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
405 brandbommen
vallen als roofvogels
uit de lucht
een sissend geluid
het klinkt als ruw ijzer
dat over stenen schuurt
het snijdt
door merg en been
een hoog geluid
de opengesperde mond
van mijn moeder
haar Schreeuw
een kind springt in
het riviertje buigt het
hoofd onder water
het wacht op stilte
een bamboe rietje steekt…
binnen de muren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 binnen de muren van de tijd
over de vlakte tintelend wijd
draag ik een woord in de
kom van mijn handen
ik leg het zacht te slapen onder
langzame wortels van een boom
zij buigt haar takken als een moeder
over een leven ver van mij vandaan
een zwaluw roept laatste
onverstaanbare dingen
overal de lucht als een eindeloos water
over…
Eindelijk Thuis- 2
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 Weg te vliegen, op te lossen in de lucht
Geen rijkdom of macht zou mij meer vrijheid kunnen schenken.
Ik zou vliegen zo hoog als een vogel maar kon.
Het verenkleed brengt mij naar de hemel.
Waar ik vlieg in de oneindigheid en mij verbaas over het gebrek aan zwaartekracht.
Met het vallen van de nacht,
een rustplaats in zicht.…
Vluchten hoeft niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Altijd op de vlucht
In de regen
Onder de blauwe lucht
Tijd om het te gaan overwegen
Overal neem ik mezelf mee
Hoe hard ik ook ren
Hoe goed ik mezelf ook ken
Weer niet hoeven voelen stel ik tevree
Mogelijk bedaart de boel
Wanneer ik van binnen kijk
Hoe ik mij nou echt voel
Zeg niet altijd wat ik bedoel
Veel liefde voor mensen in het…
Muziek van de ziel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
680 Muziek van de ziel
Het oorverdovend stille dat om mij hing
verborg armenvol emoties
zoveel dat het mijn keel soms snoerde
opende ik gedachteloos het raam
kreeg weer lucht en het ontspande
die me naar het onbekende stille voerde
me overviel en rust hervond
want daar woont de schoonste muziek
van mijn oude ziel
een tureluur floot hoog…
De toespraak
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
453 onbegrijpelijke nonsens
worden uitgestort
over de uitzinnige menigte
brallende onzin
wordt ongeloofwaardig
in gedachten gedruppeld
omhooggestoken
mee-eens vuisten
doorklieven de lucht
opengesperde monden
stoten instemmende
oerwoudachtge geluiden uit
de dikdoenerige figuur
op het podium verbergt met
subliem acteertalent
zijn minachting…
Halloweentocht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
956 Tijdens de Halloweentocht
lopen de heks en het spook
anoniem naast elkaar
en dat is maar goed ook
Ze kunnen elkaar
niet luchten of zien
maar dat verandert
tijdens Halloween
Ze weten van elkaar
niet wie of wat ze zijn
hebben samen de grootste lol
en dat kost ze geen centje pijn
Was het in de wereld
maar vaker Halloween
waar iedereen…
keerpunt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
546 laat je los, ga voorbij net als eerder
weet te overzien, gemak jezelf
keer om en deel alle twijfel
laat je bevloeien met twinkelend water
laat je verwaaien
om lichter te zijn dan lucht en wolken
keer terug naar de handpalm van het kind
reis door een vergeelde atlas
of herken hen die niemand meer kent
ontleed de som der delen
maar wacht…
overstap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 leven na de dood
terug naar de eerste klas
om te leren vier ogen
simpele lesstof
een moeilijke school
de gouden meester
stelt me op de proef
valt een blad niet ver
van de boom
de volgende noot
klinkt uit een instrument
de schommel in de lucht
op een mooie pinksterdag
samen in de zon
voel ik mij een prinses
aan zijn witte hand…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 de lucht
zong donker
boven een
lichte plaats
waar wol
zich warmde
aan de rust
van slaap
wat verder
baarde leven
in drukte van
belang een
beeldschoon
kind dat door
stro uit de wind
werd gehouden
dat zich mocht
koesteren in de
warme gloed
van welkom
die de dieren
gaven van
blijdschap te
weten wie er
onder ons is
gekomen…
Koeienhuid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
770 ‘k Strooide dan met baking soda,
zoog, ‘t had geen zoden
Nu hangt een halve koe
te luchten aan de waslijn
de coniferen zien de andere helft
Zijn bruine flanken glanzen in de zonneschijn…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 Er bewegen stille blonde mensen
in de geschilderde hoofdstad
van een onbekend land
voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen…