11282 resultaten.
rondom 't volmaakte
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
731 het doet er niet toe
maar het klinkt als water
zei je
toen je mijn gedicht vasthield
jouw vingers lispelden golven over me heen
reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd
en op dat moment
terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels
dreven we mee
naar het land dat in ons was
buiten adem, in alles wat er wel toe doet
.…
bij terugkeer aan het meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 bij terugkeer aan het meer graast onrust
ben ik wankel
onbewoonbaar en verjaag een vlinder
wie mij zich herinnert liegt of is gebrandmerkt
lacht de wind
ik haal mijn schouders op
en kerf hun namen in de banken aan het meer
eerder je gezicht
warm je huid
niemand die ons herkent
als de stad wakker wordt
en licht gelooft
wandel ik als…
Het boomt niet zo tussen ons
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 zodra ik een stukje groei
steekt hij zijn takken uit
niet om mij te helpen, nee
hij ziet me liever aan zijn voet
soms hoor ik hem wat kraken
wanneer de wind ons schudt
ik buig dan diep, bemoei
me niet met zijn gemoed
hij kan me raken, zijn kruin
hangt naar onweer en zwiept
en zweept en met heel m’n bast
hou ik me aan de liguster vast…
Herfstcompositie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Mijn gedachten zweven
als herfstbladeren in wind
kleuren mijn woorden
in zwierige maat
tollen en draaien
met klankrijke akkoorden
van storm tot zacht bries.
Een compositie die dagen
vult met leven en warmte
een fuga zwellend in toon
afrollend naar cantate
geïmproviseerd door sonate
en weer terug naar rust
van het zwevend herfstblad.…
In speels laveren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
496 het dwarrelt
naar omlaag
jacht en jaagt
in speels laveren
ook de wind
lijkt snel te leren
hoe zij de kristallen
flonkerend kan draperen
de horizon verdwijnt
geluid dempt uit respect
voor de snelheid
waarmee wit alles bedekt
de aarde
licht weer op
na een donker herfstig leven
rust zij onder winters zachte deken…
vlindergroet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.355 wat dwarrelt er nog
als een blaadje
is het een vlinder die haar vleugels
in de wind draagt
een donkere vlek misschien
op een gedachte of een verdord tij
dat richtingloos uitpuilt
en uiteindelijk neervalt
in een kleine vonk van hoop
ik huil om de dood van een kind
midden op straat
het is nooit de eerste keer
dat het herbegint
het sterven…
Blauwe ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
798 Als alleen jouw hart
zich zal openen
zoals een roos
op een zonnige dag
haar blaadjes opent
zal mijn hart zich openen
als ik deze roos
zie in
jouw blauwe ogen
al de rozenblaadjes
dwarrelen op de wind
dus laat ze
nooit verdwijnen op deze vleugels
en laat ze voor eeuwig blijven
zingend
hun fluistering over de liefde
tussen jou en mij…
afscheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.180 stel je de dood voor als
een lugubere man met een zeis
dat was de landbouwtijd
nu is het iets
in de trant van nanodeeltjes
die wegwaaien met de wind en de zon
maar als ik wakker word in de nacht
staat er opeens weer die schim van een man
misschien in een clip op youtube
hij zegt: ga snel op reis weg van mij
en wees niet bang, want…
Bezaaid met roze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
541 weer loop ik
onder roze en wit
geschikte bloesem
van de prunuslaan
in langzaam openen
bloeit zij in volle pracht
zonder al tapijt
te hebben voortgebracht
de kentering komt
met warmte en wind
als ik de bodem weer
bezaaid met roze vind
de eerste voetstap
die herinneringen plakt
van samen door de jaren groeien
met lentebloei…
In mijn hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.080 Er hing een waas rond haar
een bloem van verlangen
uit de mooiste droom ontsproten
De wind voerde haar geur mee
haar glimlach
haar welluidende verlokking
En zij kwam naar me toe
een engel uit Edens hof
lieflijker dan de liefde zelf
Mijn hart sloot haar in...…
Vergankelijkheid-3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 lastiger dan beloften aan de ander
is afspraken nakomen met jezelf
te schrijnend om te negeren
te moeilijk om mee om te gaan
wie kent zich zelf beter dan de ander
de ander nog beter dan zich zelf
te weinig om mee door te leven
te veel om nu al weg te gaan
een kille wind schraalt je tegen
daar is hij toch, dat straaltje zon
te kort om…
Schatten aan herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 het was rust
die samenbracht
toen wij jouw as
met het hare deelden
een vleugje wind
droeg jou zacht
naar de lach
die jij goed kende
die jullie elkaar gaven
in het samen dragen
van het leven
dat was aangegaan
hier rusten
schatten aan herinnering
zij leiden ons bestaan
terwijl hun zielen verder gaan…
Zomeravond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 De katten slapen in het gras,
Takken bewegen zacht in de wind.
We zwijgen na alle gesprekken,
Laten de gedachten gaan.
De stoelen staan onbeweeglijk in de tuin,
Boven is de heldere lucht.
De beelden van de dag
Gaan over in de zomernacht.…
diep in de zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 waar zal ik nog te vinden zijn
als uit de zee
geen dromen komen
woorden zich losweken
niet anders meer kunnen dan
sterven
kromgebogen
en altijd in de wind
waarheen zal ik de meeuw nog dragen
die een duinrug tot metafoor vervaagt
onbegaanbaar, hoger dan het gehoor
van het opgetilde water
dat voorgoed zijn stem verliest
mij…
Prinsjesdag 2014
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
673 Want; in het nieuws werd al vermeld,
dat de dames met de luister op hun hoofd,
niet bang hoeven te zijn voor de wind,
DAT heeft de weerman vandaag beloofd!…
het spel van de regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
425 op de wind van duizenden gedachten
draagt mijn raam de druppels van de dag,
ze glijden laag en volgen traag
elkanders sporen
tussen oren zweeft de zon, ze staat
heel hoog, om toch vooral mijn wereld te
bestrijken
aan mijn voeten prijken zacht
de kinderen der zomer: ik ben blij
want ondanks alles heb ik lang
op ze gewacht…
Golvende vlinder
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
623 het duinenkind
blijft houden van de zee
de opdringerige meeuwen
vindt parelschelpen
op een verlaten strand
hoort de wind
de vliegende storm
vangt op haar hand
het stuivende zand
het duinenkind danst
op de levenslucht
de schenking van het tij
zonder hersenspinnerij
is enkel blij
-
och
kon ik haar weer zijn
een golvende…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
Geankerd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 Ik heb nooit de grond onder mijn voeten gevoeld
Ik heb nooit hevig naar iets verlangd
Ik bleef maar dwalen, de wind was mijn gids en reisgenoot
Geen land was mijn land
Geen stad schonk mij vertrouwen
Ik heb nooit op mijn medemens kunnen bouwen, totdat ik jou zag
Nu kan ik mijzelf huisvesten op een plek
Nu kan ik mijn doel nastreven…
Nje Boitjessia Djewizy
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 meisje,
meisje wees niet bang
loop de wereld in
je bent lief
je bent mooi
toe… ga
treuzel niet
stap maar
stap
met het hoofd in de wind
en vindt
het feest van kleuren
gouden tinten
de streling van de lach
toe…ga
aarzel niet
vandaag nog begint
jouw nieuwe dag…
SPEL & SPELERS...in maastricht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
645 De wolken
spelen er
hun spel
met wind
als kornuit
Fluit vals
door de kieren
van nieuwbouw
die op oud
moet lijken
Nieuwbouwwijken
aan de rivier
zorgen op terrassen
voor stemming en vertier
Het Ridderbier
vloeit rijkelijk
langs oevers
lage wallen
Hier weten
rijkaards
hun rijkdom
'in blik'
uit te stallen
ondergronds…
Die zonnestraalde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik heb je
ooit ontmoet
na een stille groet
een lach
die zonnestraalde
door het bos
verlichtte toen
jouw plekje
op het mos
we luisterden
naar het ruisen
van de wind
tot mijn hand
de eerste liefde
in de jouwe vond
wij dwaalden af
naar hogere sferen
zonder horizon
in het wederkeren
beseften wij terdege
dat dit het echte…
Afscheid
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.427 Toen wind het boord
Scheerde, de golven voorwaarts braken en het zicht vernauwde.
----------------------------------
uit: 'Omdat alles vergaat', 1991.…
Bericht van een vogel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 was, en ook mijn
Laatste hond
Er niet meer was
Bleef ik alleen achter,
Alleen het omhulsel nog
Van een dood lichaam
Met een amper levende ziel -
En was het de streling
Van een vogel die mij opnieuw
Ten leven riep,
Die me maande vrede
Te hebben met het leven
En mezelf weer te aanvaarden
Zoals zij dagelijks zichzelf,
De wind…
Hitte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
517 Temperatuur daalt
als wolken met de zon spelen
en wind, een koude douche
of een duik in zee even verkoeling geeft
wat een verademing is voor velen
maar dan, als wolken verdwijnen
gaat de zon weer uitbundig schijnen
en slaat de hitte genadeloos toe
ik zeg dit niet om te klagen
maar hitte maakt loom en moe...…
VAART......
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 Maar nu vaart
er een ballon
met daaronder
een manshoge mand
Verbaasd kijken
mensenogen
over de rieten
rand
Nietig worden wij
in hun ogen
op zijn beurt
door 't oog van zon
En de stroom
van wind
weet nog niet
waar de ballon belandt.…
Een warme winter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 je bloeide bloemen
toen je binnenkwam
de zon nog in je haren
ogen straalden
blij verrast met
zachte lentekleuren
een vleugje wind
bracht fris aroma binnen
van een spelend buitenkind
ik wist dat jij
zou komen om samen
de zomer te verdromen
herfstbuien keuren nu
de rijpheid van de oogst
ons is een warme winter beloofd…
Ogen vol verhalen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 in je haren speelt
de adem van wind en
weet jou als bijzonder kind
je vleugelt en
danst door je jeugd
met ogen vol verhalen
elk zonnestraaltje licht
kiest jouw gezicht om
lente verder op te schalen
weer dartelt je lach
op het zonnige strand omdat jij
wint van je schaduw op zand…
De heide is maar stil
poëzie
1.8 met 4 stemmen
2.237 Ik voel de wind vergaan
om mijne oren,
ik wilde wel vergaan
in 't licht te lore.
--------------------
uit: Verzen (1903)…
dodenpraat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 de doden praten niet
ik wil ze zo graag horen
en met ze lachen
maar ze lachen niet terug
ik hoor alleen de wind
en het koren op het akker
waarom zwijgen ze zo lang
kan ik ze maar begrijpen
moeten ze mijn problemen niet
ik sta op de plek waar ze zijn
vertel hun over mijn probleem
maar ze zeggen niks terug
ze hebben toch geen geheimen…