Alle inzendingen

Ik liep vannacht - van een optocht los - geraakt - ineens onder een hoog en luchtig viaduct, jong, naast mij liep een grote vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen en het beton werd losse grond. En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond boog zich half open neer, ik richtte mijn gezic...

zoals ik struin langs oester en blikken fanta hangt mijn geest reeds aan het verderf van moed te zwieren gelijk die witte reiger die me beziet vanaf de rijsdam tot aan de in verval geraakte steiger het is de overvloed die het lijden voedt met een onleesbare handschrift wiens tek...

Ach schrijf toch van je af simpele ziel! waarom moet ik dat toch tegen je zeggen? Je proeft van mijn gedachtenwiel, omdat de knipoog het zal weerleggen Kijk dan wat je doet moeilijke denker! je wil toch zoete koffie als je suiker pakt? Op reis en geen spoor als Lucifer, ontkennen, exact met...

de legpuzzelfanate van wie het hele leven een puzzeltocht is geworden omdat het laatste stukje van al die honderdduizend onvindbaar blijkt te zijn

De achterdeur gaat van het slot De vrieskou glipt naar binnen Had ik maar kantoor aan huis Nu moet ik koud beginnen Het straatorkest is aangetreden Ik voeg me snel onder de leden Kraag omhoog, krabber paraat De dirigent is absent Niet iedereen houdt maat! Lange halen, korte krassen O...

Met spetterend vuurwerk in haar ogen, hoog opschietende gevoelens met o’s die de omgeving doen blaken en mij met kleuren bombarderen. Ik lig plat van bewondering. Met mijn voeten op de grond en mijn hoofd in de wolken heb ik banden van tederheid, liever dat dan boeien van zogenaamde vri...

Als je hier bent of ik bij jou, je verhalen, hoe diep ze binnenkomen, hoe innig als blinden het betasten, het samenzijn alsof nooit eerder iemand zo dichtbij gevoeld. Maar zodra je weg weer, hoe ver we uit elkaar alsof we steeds andere, nieuwe universa bevliegen flauw en vaag je ...

hij doet zijn best, aan kunnen gelijk. niet los te zien van de jeugd alwaar, als zovelen tegelijk, een deugd hebben moeten ontberen en waar schouders aldoende verstijfden en hij ook de doorgaande glimlach al vroeg inlijfde omdat de hand van de ouder nog steeds soms, ook wel onbewust d...

de klok tikt tijd weg voor allen en laat slagen in kwartieren vallen bedenk tijdig hoe het jou vergaat en spiegel op je eigen daad want tijd is nooit te laat

Ontdek waar je vrienden naar luisteren je moet ze maar net hebben vrienden die spotifyen ook al doet zo’n beetje iedereen het die van jouw zijn amuzikaal misschien geen echte vrienden verdorie wat een rot vraag pijnlijk en eigenlijk hondsbrutaal

Hij verplaatste zich in vloeibare vorm Door het vakantiehutje Zijn vrouw (die nog niet gesmolten was) Veegde hem in het afvoerputje.

hij was vandaag dichtbij en onverhuld geen zeis en donkere mantel wel ogen vol ver grijs we hebben elkaar toegeknikt hangende de vraag of het wel schikt vandaag of anders later nader komend bekenden wij waar onze wegen scheiden ik was een groentje in het eeuwenoud...

De kranten maken het zojuist bekend: Als nieuwe dichter van ons vaderland koos men Tsead Bruinja, poëziegigant en Friese ster aan ‘t schrijversfirmament. Wat mij een beetje aan die keuze stoort: Die gast heeft vast nog nooit van mij gehoord.

Weet Gij nog, moeder, hoe ik jong Schatten-verlangend u verliet? Wereld en weelde lokten, mij bedwong Uw smeken niet. Ik ging en wierf mij menig schat Van goed metaal en gave steen, Rijker dan ik in wereldstad Was er niet een. Maar schat verwervende verloor Ik morgenvrede e...

we hadden een feest georganiseerd voor hem die ons al die jaren trouw terzijde stond we hadden een lied gecomponeerd we konden onze lof niet op hij was goed, groot en geweldig om acht uur zou het beginnen maar om kwart voor zeven ging al de bel het feestvarken zat toen nog in bad we ri...

het lauwe licht vloeit langzaam voorbij de dingen in de kamer de stoel de tafel de asbak vol campertiaans de lege glazen de klok jaagt slaafs naar kleine cijfers er was te veel mezelf te weinig jij je droeg de sleutel van een altijd open deur trots tussen je borsten uit hart en hoofd ve...

Stad wat het eerder was van stinkend water het geloof het stof verjoeg van eeuwen, gedompeld in een verhaal soms ingetogen soms gelogen in schuilkerk van de taal. de wachters van de grachten hun huizen kronen over de hoofden het plein bespot, beklad door duiven waardoor de beelden leven...

De tijd is tijdloos Gaat als maar door Wil het bijbenen Ga er voor Ik laat me niet klein krijgen Loop met rechte rug Heb recht op leven Leunend op een brug Ik ga niet springen Loop rustig door Doe mee aan het leven Doe ik het voor De tijd is tijdloos Wereld blijft bestaan Hoor da...

we zagen hoe het licht op de gevels viel hoe de schaduw in een zachte dans de zon verdrong hoe vogels in stilte afdaalden we zagen hoe de zinkende stad in het water wegkwijnde laat me jullie meenemen mompelde het water met de hand voor de mond

ik gooi de ramen van m’n hart wijd open sleep afgunst wraak en haat en al het slechte naar buiten ontsmet de be- en aangeslagen ruiten en richt m’n huis opnieuw weer in en iedereen die meehelpt met alles weer opbouwen die mag er straks zomaar in zij zijn het die ik voortaan weet te v...

nog weet je het eerste vlokje dat plakte tegen het raam daar zijn glinsterende ragfijn witte kristallen liet zien om dan heel langzaam naar beneden af te glijden steeds kleiner in een snel drogende lijn naar het kozijn ademloos heb jij haar zien sterven aan doorzichtighe...

Mark Rutte onze stoere Haagse held. Zoals die man strijdt voor ons Nederlanders doet bij mij ongeremd de waterlanders vrij stromen. Hoe hij omgaat met geweld! Pleur op zeg, ik bedoelde ’t overdrachtelijk. Ik heb een grote bek maar ‘k ben niet achterlijk!

Bedenk, als mensenwoorden krenkend zijn: Gifslangen scheiden niets af dan venijn. De spraak weerspiegelt 't wezen van de spreker. Het varken noemt het edel renpaard zwijn.

Een mystiek geval de avondval waarin zon verdwijnt in zee Neemt je mee door eb en vloed door elke golf zelfs huizenhoge zee Terwijl nacht op is komen dagen.

Nu er alleen nog stilte is als ook dit uitgeholde hart dat veel te lang die onmacht voelde geteisterd slechts ingeslikte tranen dronk cirkelen gedachten rond in altijd weer het laatste beeld aan jou terwijl herinneringen kleven aan willen terugdraaien van de tijd het was een onbegonne...

de fervente energiedrankgebruiker die het presteert door de kick na het leegslurpen al zijn lege blikjes zo ver als mogelijk bij elke prullenbak vandaan te gooien omdat hij toch ergens z'n energie kwijt moet

In de binnenstad van Groningen aaide ik een bloedmooie vrouw die als een hond in haar hondehok aan de ketting was gelegd. Zij beet vals om zich heen, terwijl haar baas met een luchtdrukgeweer hagel op mij afvuurde en krijste: 'Blief met dien poten van mien poedie of!'.

In trossen snoep ik van je borsten, zwevend en weldadig stromen ze. Ik aanvaard de beker van je bekken, met volle teugen nip ik ervan, ik smelt. Wiegend malen jouw heupen mijn grofste korrels tot teder. In je mals vlees zwem ik uitgelaten, jouw haren zwaaien me friste toe, sirenend zing je...

De avond steels gevallen Over het pokdalige pad van zand Ons reppend naar de lodge Spotten we plots aan de wegkant Iets wat zich sacrosanct voordoet In mijn afremmende lichtbanen Wij verwoed met gadgets tekeer gaan en Snapshots door de neergelaten ramen Van de lanterende panter maken ...

de mens is een loverboy z’n vriendin heet aarde hij ontdekte al haar tere plekjes o ze is zo mooi zo fijn jij bent voor mij van onschatbare waarde zij zei ik wil de jouwe zijn haar liefde voor hem ontaarde en hij hij schreef haar naam bij in z’n geheime agenda die hij voor zulke gev...