518 resultaten.
boegbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 beneden de oneindige ruimte schreien ontelbare
wolken het doorschijnend maanlicht
dat zich laat leiden door stromen
emoties zonder enig grondbeginsel
het eenvoudige van gisteren waar een late wind
van de vier gewesten zich nu bevindt profiteert
van mijn machteloze woordenbrij die zich tracht
te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen
met…
Mist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Mijn nicht Harriet stuurde mij een app
met de vraag hoe het nu met ons gaat
vergezeld van twee schattige video’s
hoe zij heerlijk ouderwetse spelletjes leert
als schaduwspel en kiekeboe aan dochter Isa
De vrolijkheid hiervan is zo aandoenlijk
Het komt binnen in mijn hart, dat wel
De emotie in mijn brein laat mij in de steek
Hun gelach verdrijft…
Denken
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
545 Vele mensen denken graag,
dat wat we denken leven is.
Alle dieren denken denk ik,
dat dat niet zo is.
Dieren denken indien nodig.
Zij leven net als ik denk ik,
helaas niet leven kan.
Dieren denken denk ik,
dat teveel denken,
depressies maakt.
Wie wil proefdier worden?
Wie wil huisdier zijn?
Wie rund, big of rat?
Wie hond of kat?…
Blaadjes
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
594 Ik zie de blaadjes van de bomen vallen
Dat geeft me verdriet
Want waarom lukt het hun wel om los te komen
Maar ik van mijn hoofd
Lukt dan weer niet
Vervolgens gaan ze bloeien
Krijgen ze mooie kleuren
En dan denk ik bij mezelf
Ik wil ook zo graag groeien
Maar nu ik erover nadenk
Denk ik helemaal verkeerd misschien
Ik moet het namelijk…
Brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Als een brug over het water, zo voel ik mij.
Alleen met mijn gedachten die diep wegzakken door een kater.
Zo diep als de bodem gevuld met wier, zand en water.
Zie ik vrienden van vroeger daar maar geen toekomst of later.
Ik wil verder maar bewegen gaat niet, dus haast in paniek probeer ik te praten.
Maar voordat ik het doorhad liep mijn mond vol…
Blue Monday
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
500 De derde maandag van de eerste maand
Zijn alle mensen zwaar ondersteboven
Die uitgekozen dag doet ons geloven
Dat men zich alle dagen happy waant
Behalve dus die blauwe dag van maan
Die dient men depressief te ondergaan…
De eerste trein
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
426 zijn ogen
waren dood
al overleden
toen hij besloot
de eerste trein
te nemen
die denderde zo
lekker door
vol massa voor
de grote flits
in je gezicht
in nog donker
ochtendlicht
kon ik hem niet
zo laten gaan
riep hee zonder
naam en pakte
de mouw van
zijn spijkerjack
voelde weerstand
in beweging door
moeten gaan
nog had hij mij…
Verminkt mensbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Waardoor worden
Gedrag en denken
Nu het meest bepaald?
Gewoon door de mens
Die zich door zijn
Eigen ik laat leiden?
Is de mens uitsluitend
In zijn psyche gevat,
Of is hij opgesloten
In het omhulsel dat
Lichaam heet, dat is
Bepaald door louter
Biologische verbindingen?…
Pleinstaren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Al maanden voel ik me niet fijn
als ik alleen ben of als er anderen bij zijn
Zelfs in gezelschap voel ik van binnen een pijn
besef ik nu, terwijl ik staar over dit plein
Zo fijn om niets uit te hoeven te leggen
aan de pleintegels, die toch niets zeggen
Geluk, verdriet: van alles gaat er door mij heen
en het enige antwoord is: steen…
Joost Zwagerman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
975 Eens te meer het besef
dat we 'depressie' niet begrijpen
Net een nieuw boek uitgegeven
kon hij in elk tv-programma komen
en iedereen zou weer
aan zijn lippen hangen
maar zijn lippen waren blijkbaar
al dood, hij wilde niet meer praten
zoveel heb ik van hem gelezen
in de kranten over kunst en het fascinerende
je las het en daarnaast…
Laat de goedheid van St. Maarten spreken.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Maarten
spreken, wanneer de herfst een
koude depressie zaait in menig
mensenhart. Zo velen lijken nu
al weer reeds vergeten;
dat de natuur in hun leven nog
maar zo kort geleden ook zijn
royale kanten had.
Laat de goedheid van St. Maarten
spreken, wanneer de herfst de
de koude met een dik bladerdek
afschermt.…
het is maar een gedicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 verdraagt de werkelijkheid niet meer
zinnen breken onder druk
van echt leven
alleen woorden kunnen de scheuren nog schragen
zo beklagenswaardig grauw
als alles is
was het maar de herfst
die de wereld verkleurde
maar het is een lentezon
die alle hoop verbrandt
lang voordat de winter
überhaupt
keurig een beurt krijgt
een stevige depressie…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Op blote voeten
Loop ik door
De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde…
Floralen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Ik zag vandaag floralen,
prachtig geschilderd op doek;
ze konden me echter niet raken
want m’n gevoel is zoek.
Hun schoonheid stootte op de leegte
van mijn afgematte ziel,
waardoor hun bonte kleurenveelte
op een dorre droogte viel.
Ik zag mezelf daar kijken
en vond mezelf wel lijken
op de bloemen aan de muur;
wel de fleurig felle kleuren…
Ik moet nog veel leren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Ik moet nog veel leren
Het is geen schande om hulp te vragen
Ik moet hulp accepteren
Want ik kan de problemen niet alleen dragen
Ik moet nog veel leren
Het is sterk om je zwakte te tonen
Ik moet mezelf accepteren
Als ik durf te praten, mag ik mezelf belonen
Ik moet nog veel leren
Het is moeilijk om alles een plaats te geven
Ik moet het…
Drukte
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
486 Indruk willen maken op mensen,
maakt mensen eerder depressief.
Voor hen is druk niet druk genoeg.
Ophouden met drukte maken,
ontspant veel te drukke mensen.
Actieve golven van hitte en corona
drukken drukke medemensen neer.
Daarom adviseert onze Paulusma
om rustiger voor elkaar te zorgen
vanwege klam en drukkend weer.…
Voer zwarte vissen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 Gedachten die ons helpen leven,
in de tegenwoordige tijd van nu,
zijn we ons wel bewust.
Gedachten zijn als vliegende vissen,
die op onze gedachten lijken.
Hier heeft vliegen zin.
Nu zijn vissen licht.
Uitgewerkte gedachten dalen af,
naar onpeilbaar diepe oceanen,
die onze onbewuste levens zijn.
Hier zwemmen ze in het donker,
zoals ook…
Onverantwoorde gedachten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 ze roepen me
ze schreeuwen me
ze smeken me
maar ik luister niet
ik bedoel daarmee
dat ik ze wel hoor
maar ze niet wil horen
ze vragen veel
te veel
ze maken me ongelukkig
depressief
ondanks ze mijn vastberadenheid
blijven ze smeken
ze willen me terug
ze hebben me nodig
ze stellen niets voor zonder mij
ze zullen geen toekomst kennen…
DE HONGER VAN HET HUNKERENDE HART
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
488 ----------------------
------------------------------------
tegen de
verveling
nam hij
een hond
tegen de
eenzaamheid
een vrouw
tegen de
zinloosheid
nam hij
een kind
tegen de vervreemding
speelde hij de rol van zijn leven
maar de leegte,
de honger van het hunkerend hart bleef,
als een onverpleegde droefenis
spiralend rond de…
Ik blijf wachten op jouw glimlach
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Ik voel aan hoe jij je voelt
Dat is depressief
Dus doe ik extra lief
Maar dat maakt geen verschil
Jij lijkt nog even kil
Geen glimlach die verschijnt
Jouw rotgevoel verkleind
Ik blijf wachten op jouw glimlach
Maak een grapje hier en daar
Maar krijg het helaas niet voor elkaar…
Art deco
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Sorry moeder, het was uit reflex
Het is zonnig buiten,
Kijk eens hoe licht het is
Nee, ik vind het niet donker,
Het was uit reflex zeg ik toch.
Nee, ik weet dat een lamp niets helpt
Dat het licht is
Maar ik vond het gewoon donker
Ik legde mijn hand op de schakelaar
Is dat nou zo erg.
Je komt net binnen en het eerste wat je
Doet is op…
De droomtuin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 ik liep in mijn droom
op een maanverlicht pad
zilverkleurige bladeren
fluisterden zacht mijn naam
ik kwam bij een tuin
omheind door een hoge muur
de ingang was moeilijk te vinden
de houten deur klemde
ik zag mijn toekomst staan
aan de overkant van de vijver
bij de zonnewijzer
stond mijn verleden
langs de paden
bloeiden mooie gedachten…
Het depressiebeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 het depressiebeest
ligt altijd op de loer
wachtend op een kans
om toe te springen
zijn er gevoelens
van schuld, twijfel
onzekerheid en verdriet
het depressiebeest geniet
hij begint zijn nagels
te scherpen
en is klaar om zich in de strijd
te werpen
toch nog plotseling
slaat hij toe
je bent moe
van het strijden
en niet in staat…
Denkspiraal
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
507 Ik zie ook andere gelijkgezinden
bezwaard gemoed en depressiviteit
die ongeveer hetzelfde ondervinden
in hun emoties van neerslachtigheid
Ver heen lijkt weer het nazomergetij
met klatergoud in blauwe rafelranden
het licht dat eerst nog scheen
maar nooit ontbrandde
een strijd die in een nederlaag verzandde
één man legt heel Amerika aan…
Jack
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Waarom ben ik geen hond?
Naasten vinden het normaal dat ik vroeger uit het leven stap.
Ik hoef geen schuldgevoel te hebben.
En daar ga ik. Een mooi plekje uitzoeken.
Rust.
Na een leven dat geleefd werd.
Ze zullen het mij niet kwalijk nemen nee.
Ze zullen zich mij herinneren als een vriend, vrolijk en trouw.
Waarom ben ik geen hond?…
licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
516 Ze zeggen:
“Er is altijd licht aan het einde van de tunnel.”
Maar wat als dat licht kapot is?
Wat als je enkel duisternis ziet?
Dan moet je weten:
Licht kan hersteld worden.
Een elektricien leert het niet vanzelf
die krijgt hulp.
En zo is het ook met jou.
Je moet het niet alleen kunnen.
Je mág om hulp vragen.
Dat is geen zwakte,
dat…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je blaft in mijn hoofd,
zonder huur, zonder schaamte,
zet je laarzen op mijn gedachten.
Je gilt harder dan gezond verstand,
overschreeuwt elk fluistertje hoop,
tot er alleen nog echo is.
Je noemt je zorgzaam,
maar je redt me kapot,
redt me de afgrond in,
in naam van veiligheid.
Je bent geen demon,
je bent een bange hond…
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
275 Ik krijg een hand, eindelijk
ben ik van de wachtlijst af
en mijn eigen wachtkamer uit -
bij iemand die net als mama
naar mij luistert
om me houvast te gaan geven
wat mij helpt, wat er kan
werken bij mij, iemand die
van tijd tot tijd Actie! en Stop!
mag roepen, zodat ik uit de baan
van de vicieuze cirkel raak
die ik beter ken dan mij…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 De blauwe vlam likt langs de pan.
Het vlees slaat zwart uit.
Roet trekt in de kamer.
De stem stopt niet.
Hij drukt op de schakelaar in de gang.
Een vonk.
Een droge knal.
Metaal zonder verbaal.
Hij kijkt naar de kapotte knop
alsof licht een kwestie van geduld is.
Alsof systemen zichzelf herstellen
wanneer je lang genoeg wacht.
Op de…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 De wekker gaat.
Hij ligt al wakker.
Het raam in de keuken slaat open.
Wind trekt door het huis,
laat kastdeuren klappen,
tilt stof op uit hoeken
waar niemand meer kwam.
Op het nachtkastje licht het scherm op.
Hij kijkt tot het donker wordt.
In de straat scheurt een vuilniszak open.
Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te…