Alle inzendingen over dolen

609 resultaten.

Sorteren op:

Delen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Zijn neefje die dat nooit heeft kunnen velen, werd dol van drift als Samson merken liet zijn speelgoed niet met hem te willen delen en schoot dan vol met agressief verdriet.…

IK ZAG ZE WEER

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
in zijn macht ook leggen de slavinken opgerold op hun nest keurig naast elkaar in de vitrine en gaven geen kick hun broertjes noemen ze blinde vinken die konden het niet aanzien dat familieleden werden ingepakt en afgebakken andere familieleden welke niet geregeld op visite komen, vlogen de tuin uit en vonden het maar niks zelf ben ik dol…

Apentroost.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 919
Hij 's dol, hoe hij zich keert of wendt, Toch ziet hij d' apensnoet, Hij rukt de spiegel van de muur En trapt die met de voet. Maar hij bezint zich dra en roept: ‘'t Kon erger, naar ik meen, 'k Zie mijn gelijken overal, 'k Ben nergens ooit alleen.’ Een Duitser nageaapt.…

Katknuppelen.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
Als de boôm vliegt uit het vat, Is zij zeker dol, de kat! Flinke boertjes, jonge maats! Als ik tóveren kon leren, Zou ik 't bordje gauw verkeren; 'k Stak jou voor de kat in plaats! - Vraag je, wat ik wéten wou... Hoe je 't dàn wel vinden zou? Fij!…
J.P. Heije2 september 2016Lees meer >

BioBescherming

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Wie is er dol op luizen? Dichters en economen weten, wat moderne mensen nodig hebben. Zij weten méér dan biologen. Economen ontwikkelen nieuwe strategieën. Beschermers werken volgens IPM. Chemici maken nieuwe middelen. Dichters nieuwe woorden! BioBeschermingsmiddelen.…

DE WILDE WIND

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.954
Nu maalt hij hout en stof en steen dooreen, en roert daaronder, met gramme, en al te hol, te dol gegrol, zijn stemmendonder.…

Kind met het bleek gelaat

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 818
Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet, maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet: gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst; maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…

Geen verlies van tijd?

netgedicht
4.9 met 65 stemmen aantal keer bekeken 472
Al konden we samen delen, het werkt tegen onze natuur, rond te dolen in het schijnsel van de hemellamp, elke idee of weging in een veranderende structuur.…
Pama17 februari 2020Lees meer >

Vandaag knip ik de touwen door

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Zonnestralen, o zonnige dag in mei ik open het venster hoor de vogels zingen, de zoete geur vervult de kamer vandaag knip ik de touwen door maanden eenzaamheid in quarantaine In m'n roze zomerjurkje van satijn een grote strooien hoed tegen de zonneschijn dool ik door de stille straten Een mens met een zacht gezicht een vriendelijke…

onbegrip

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
nooit gedacht dat ruisen aldoor het uitzicht verblindt en zo ver en diep verscholen aan het oppervlak kan huizen en doorheen het lijf warm bloed en koude verbindt het is aldoor nog dolen in een gesloten verblijf ik zie het gras zeker wel opkomen waar kleuren mijn ogen zoeken doch niet alle tinten beleven mijn blik zij lijken bedekt met…

Twintig teentjes

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Vier voetjes en twintig nageltjes giechelen erg stilletjes Potjes vol intieme en lol zo vol geneugten, ik word haast dol; iets van boordevol Ik lik je neusje lief en schattig, voel me ergens een verwend klein prettig doetje en geniet te volle, fijner hoeft haast niet Ooit samen erg zwarte sneeuw gezien, priemend in onze halzen, foei ook oei…

Valentijnsdag

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 873
Ze zei lief: ‘Dankjewel, ik ben dol op rozen, weet je.’ Vanaf die dag gingen ze altijd samen ergens heen. Ze bezochten leuke activiteiten, je zag ze nooit meer alleen.…

eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 745
doet ontwijken maar het onvermogen om diep met een ander te kijken een zee van gezichten toch niemand die ziet hoe mijn hart fluistert hoe ik me verlies in verdriet eenzaamheid is het ontbreken van een hand die voelt niet de aanraking zelf maar wat die bedoelt het is de kloof tussen ons vol onuitgesproken pijn waar gedachten dolen…

Political goodwill

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 387
Méér dan welkom waait een straffe wind, maar men volhardt, draait dol, en dwarsboomt! Zie de ander toch als compagnon om landelijk mensenleed te voorkomen.…
K.BLZ.26 augustus 2025Lees meer >

Dág huis...

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.523
Heel wat momenten heb je meegemaakt, leuke, saaie, lieve, speelse, 't bonken op de trap als een puber weer eens in brand vloog, 't slaan van de deuren, niets was je te dol. Maar huis, mét hart, weet je, de eigenares schiet vól in de wetenschap je in te ruilen voor een ánder.…

Tuurlijk

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.743
Ze pakt een extra paracetamol, nee, niet teveel, dat wordt te dol. Om haar gedachten af te lijden van de pijn, gaat ze schrijven, voor zichzelf of voor een ander, da's toch hartstikke fijn?…
an terlouw24 september 2003Lees meer >

Kanaal

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Dol ben ik op het stille water, de diepte die je vermoedt de plons als je een kassei over de reling gooit. Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen een minuut de adem ophouden en dan drogen in de hoogtezon.…
Wimper30 april 2003Lees meer >

Mooie praatjes!

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.220
De maat was vol, het werd me nu echt te dol. Ik besloot ermee te stoppen, alle verdriet en pijn weg te proppen. Jij gaf mij de schuld, terwijl jij in leugens was gehuld. Dat doet nog het meeste pijn, waarom kon jij niet gewoon eerlijk zijn?…
Hanneke26 november 2002Lees meer >

vogels sterven langzaam uit

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.056
op de stille komst van nieuwe ijstijden wij die zijn uiteengerukt door het lot tellen in onze handen de schaarse sterren en onze voornemens voor de komende week we schreven brieven aan hertogen en koningen verhulden ons in ootmoedige onderdanigheid en offerden een schaap aan de vier elementen nu drinken wij absint en proeven mescaline dolen…

de witte merrie

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.859
hij stapt het ronde pad waartoe besloten is tot diepe groeven af wat denken kan gaat dolen hij is patroon en tredend paard en koldermolen die malend wat nog heugt versmalt tot puur gemis straalt door het trillend stof een gulden baan van licht of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen…

Oranje voet-vers

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 588
De straten zijn nu joelend vol op-pepperend van sport gevoel maar mensen raken echt pas dol bij 't winnen in de voetbal-poel.…

Morgen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.777
En mensen werkende op het land, En kinderen buitlende naar school, Zijn overal en niemand bant Van 't hart de droom waarin ik dool. O Vogelstem die zingend trilt, En stijgt, en schalt ons boven 't hoofd, Hoe zijt gij mij gelijk, zo wild, Zo gans uzelf, zo onverdoofd.…

Zoom aan de overkant

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
ik dool om te willen zwerven langs de seizoenen aan de wand van de inmiddels gestorven tijd met z'n steeds uitbottende hand. bloeit een bloedende doorn als tranen in het oog van het labyrint waarin mijn tocht zich zal herhalen, symbool van een gestreden strijd.…
Pama31 mei 2013Lees meer >

WACHTEN

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
'k Dool, vervreemd, door 't stratenlabyrint. Wáár bleef 't huis — heeft de aarde 't ingezogen? — 't Huis van jeugd, waar 'k was dat dromenkind?…

Ontmoeting

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Gij, gehate, kunt hier dolen: Voor een maand verging uw brik. 'n Kleine golf grijnslacht verholen Waar uw gelaat verrees. 't Schip kreunt. Ik ril van afschuw. De spaak waarmee ik afduw Boort in 't vermolmde vlees, En 't schip zinkt aan een schaduw Naar verrotting onderzees.…

Jaarringen?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 383
een niveau waarin men zich behaaglijk moet voelen, het bevloeit en tempert de emotie voor alle onbereikbare doelen, vervangt de kleuren die waren gestolen het voedt een tijdloze en onbezwaarde bloem in de intensheid van het eigenlijke kind dat met termijnen in het leven terug moet kopen, bedoelt om tegen de wind en stroming in te dolen…
Pama5 februari 2020Lees meer >

Speelbal?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
voorbaat vast, verliest de povere glans wat eerst de bedoeling was, plaveisel van het onbedoelde pad, wat krommer werd naarmate de tijd verstreek, niet kon worden uitgewist, het bitter kan niet worden uitgespuwd, lerend in elke dag dat de zon weer op zal gaan als een eindeloos cliché elkaar naar het licht en leven staan, de ziel dol…
Pama11 juli 2020Lees meer >

VLUCHTELINGEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 691
Zij dolen langs doelloze wegen komen allerlei hindernissen tegen hongerig, afgemat en uitgeput voor de oorlogsgruwel gevlucht zij komen aan in een onbekend land iedereen kijkt hen argwanend aan kinderen op de arm en aan de hand zien zij deuren voor hen dichtslaan de winter komt met ijskoude nachten ze schuilen dicht in een tent bij elkaar…
Greta Casier18 december 2021Lees meer >

Een oude foto

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Een vergeelde oude foto iets beschadigd aan de rand wat vervaagd, met wat vouwen hou ik voorzichtig in mijn hand Kijk, daar staat neef Piet en ach, dat is tante Sjaan dat was een hele leuke vrouw getrouwd met mijn oom Daan O, en daar is nicht Marie wat hadden we een lol al die leuke spelletjes niets was haar te dol En die, wie is…

Passie

hartenkreet
3.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 7.309
ja, eindeloos mooi was je mooi als de dageraad die naakt voortsnelt over ongerepte sneeuw Je deed mijn bloed ruisen als de branding in de storm de prangende hitte van passie Toen verstrengelden onze lichamen zich worstelden teder in een lawine van zoetheid Mijn lippen zoenden koortsig elk plekje van je huid mijn tong maakte je dol…