12366 resultaten.
een ster dat ben jij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 als ik in je ogen bezwijk
zie ik meer sterren
dan als ik naar de hemel kijk
fonkels en sparkels die je afschiet
zoals een vallende ster
die in je ogen vliegt
het heelal heeft je meer dan lief
je verzameld deze vallende sterren
om later terug te geven
in je volgende leven
je bent een engeltje
van hier ver vandaan
je laat…
DAO
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 We omspannen het heelal:
alle duister, licht en tijd;
waar jij bent daar ben ik ook
in eeuwige verbondenheid.
We zijn de vissen en het water,
de vogels en de lucht,
de Aarde en al haar planten,
zowel boom als vrucht.
We zijn de passie van de liefde,
het lijden en de dood;
de beweging van het Leven
van schoot naar schoot naar schoot.…
Droog dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 ik zag haar
ogen lachen
zij schoof
gekleurde delen
in elkaar zonder
dat zij vloekten
verbazingwekkend
snel vouwde
en boog zij
uiteinden tot
hoeken in een
vrijwel leeg heelal
schiep vormen
zonder dissonanten
in harmonie
naar alle kanten
met als enige leidraad
het spectrum van aard
na alles en de zevende
dag had zij het gehad…
Schoenpoetser
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 mensen van een bepaald allooi
alles ligt binnen
hun bereik
hier op straat
poets ik hun schoenen
blinkend als sterren in het heelal
voor slechts een schamele fooi
en in het donker van de nacht
zie ik hem onbereikbaar
oplichtend aan de hemel staan
alleen al met dit beeld voor ogen
voel ik me minstens even zo rijk…
LAIS CCLVIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Donker en rood en traag gaat alles dood
in dit stilmondig begrepen heelal.
Van rot vergeven en van nijd en nood
klemt de mens zich vast in eigen val,
gefnuikte lusten in een tranendal.
Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal:
er hoeft dan niet per woord gedacht.…
VOORTGAAND GEHEIM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Wat gebeurde vanaf
de grondlegging der wereld
heel de mensheid door
en nog zal komen
verhaalt het Bijbelboek
Openbaring
over het worden verworden
van Schepping en leven
Gods wil voor de toekomst
en strijd tegen het kwade
door de Vader
van al wat leeft in het Heelal
zijn de mensen gezegend
met eenvoud van geest
die onwetend…
De puzzel van je ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 de
schittering en
kleur van ook
jouw kleinste
stukje hemel
in majestueuze
lijnen kan ik
vrij snel de
immense
schoonheid en
grootsheid van
jouw relatie met
het universum
in forse oplichtende
streken penselen
want daar waar
het firmament
in sterren jouw
leven in gebeuren
schittert draait
dat bestaan in
zijn baan in het
heelal…
Allerheiligen Allerzielen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
855 Melkweg
rondeborstige planeten
ontwikkelingskracht, magnetische velden,
grote beer en kleine beer
sterrenstelsel
in winterrust
kernfusie in mistbanken
winterslaap die wakker wordt
smeltkroes van graven
beginnen te praten
straalstromen van geluk
ieder opgelucht
zielsverwanten die opstijgen
heelal verblijven
lichtflitsen
duisternis…
Sterrenfiets
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
520 Kleine held, op fiets zo licht,
zweeft door ’t heelal, een sterrengezicht.
Geen knal, maar zachte trap,
de maan is klein, de hemel wijd open.
Voorbij planeten, groot en klein,
de sterren twinkelen, ’t is fijn.
Een droomreis, zo oneindig klaar,
een kind op de fiets, wonderbaar.
Geen verdriet hier, enkel lach,
fietsend door de sterrenpracht.
…
Hij zal mij niet altijd
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
347 En al zal er een man in dit heelal
te vinden zijn,
die mijn
behoeftes en diepere verlangens
immer en overal
op de eerste plaats zet,
en ze ook nog weet te bevredigen,
dan zou ik mij daar verre van houden,
want,
- ik wil helemaal niemand beledigen
maar,
die specifieke mannen zijn niet te vertrouwen.…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.456 Wie denkt niet bij zichzelf: Wonderlijk is 't,
Dat alles dan gewoon zijn gang zal gaan,
En het heelal 't de moeite van 't bestaan
Nog waard zal vinden, als 't zijn luister mist?…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neervallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon,
Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te gaar
'r in opgaan, dat het ons bestaan verwon.
Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers,
Zich willen geven in een brandend vuur,
In een afgrond van diepte of van hoogte.…
OPNIEUW BEGINNEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 ach zitten we niet
allen in de grote ballon
met heelal als naam
en als die wordt doorgeprikt
zal alles erin vergaan
en wordt er niets meer naar
belangrijkheid gerangschikt
in alles zitten verschillen
in kunnen en in willen
maar alles heeft z’n belang
die vogel die vlinder die bij
dat bloemetje en ook jij
in alles zit verbindende samenhang…
Hardleers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.600 Torenhoog rijzen de gebalde
vuisten ten hemel op
geknoopt aan verwijten tot
mijlen achter de horizon
ze schieten te kort, de buur
die vriend en God aan top
hun terminale ego’s straalden
al eer het heelal begon
Meedogenloos kloppen
stalen harten betonomrand
ijzingwekkend luider
door het kille ijspaleis
verkracht gevoel
slechts geldgevoed…
zelfbesef
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.055 De sterren fonkelen in het heelal
en ik vraag me af, wat het me zeggen zal.
De haan kraait in de morgenzon
en het leven zei mij meer
dan wat ik bedenken kon.
Ik ben helemaal alleen
en van mijzelf.
En mijn stem weerkaatst
in een rotsachtig gewelf.
Een golf slaat
met zijn kop op een rots.
Wees trots, wees trots, wees trots.…
INDIVIDUALISME
gedicht
2.7 met 59 stemmen
23.129 Toen zei Jezus, het orkest in het hart
van een bezetene ziende, de trommelaars
de paukeniers en fluitisten, het
lawaai van het geschetter
en getrommel aanhorend en zijn oor
verdoofd wetend, met een ongeordende stem:
druktescheppers van duivels, vlieg het heelal in
uit dit huis en de lucht werd vervuld van
alleenstaanden, elk in één ruk eenzaamheid…
lijf -op de vlucht 369-
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.529 de ervaring zelf is niet te beschrijven
de beschrijving is niet direkt te ervaren
beschrijving een reflectie van lijven
die onbeperkt in het heelal rondwaren
toch deel van processen en systemen zijn
een ervaring die weer uit delen bestaat
die door het filter van de reflectie gaat
op de grote vlucht door werklijkheid
zo teken ik een rond…
Dichtland
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.389 Eén hoog achter in dichtland voeren
dagdromen me mee, niet beperkt door ruimte
en tijd, ben ik Condor boven de Andes,
geest van het heelal, vagebond der zeeën.
Een wereld verscheurt door de deurbel
bezoek die stilte vertrapt, als stof
van de reis nog kleeft, jetlag kwelt,
gebroken dromen in m'n hoofd crashen.…
Mijn lichtje
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.081 Jij bent mijn zon en mijn maan
de sterren van het heelal,
maar het licht van mijn leven
dat ben jij bovenal.…
JEUGDWONDER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 Het beleven vol verrassing
van de kinderjaren
blijft in ieders denken
Venus _ standvastig blinkend
aan de nachtelijke hemel
zonder wolkenflarden
maar wil soms
weer ware ervaring zijn
lang vergeten vuurbollen
uit een pril heelal
komen opeens aansuizen
treffen rijpe mensen
spreken tot hen
gelijk
luchtgemurmel tussen struiken
jonge vrolijke…
De halsketting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ik wil je terug, schreeuw ik keihard naar
de maan, daar in het koude heelal waar
niks is dan steen en vuur, geen groen,
geen liefde, geen natuur, daar ben je nu-…
Icarus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.123 Natuurlijk mis ik jou, je was de zon
je was de maan, tot zelfs de sterren
maar ook voor mij het veel te verre
het licht dat ik niet raken kon
ik zweefde steeds jouw richting heen
maar stortte dan op aarde neer
geen weerstand had ik, geen verweer
gebroken mens van kop tot teen
een dwerg was ik in jouw heelal
die dacht dat als hij vleugels…
JEUGDWONDER
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
767 Het beleven vol verrassing
van de kinderjaren
blijft in ieders denken
Venus - standvastig blinkend
aan de nachtelijke hemel
zonder wolkenflarden
maar wil soms
weer ware ervaring zijn
lang vergeten vuurbollen
uit een pril heelal
komen opeens aansuizen
treffen rijpe mensen
spreken tot hen
gelijk
luchtgemurmel tussen struiken
jonge vrolijke…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Daarin bestaan te hebben
met de tijd als haardos,
als god van een kortstondig heelal,
dat, lieve vriend, is het leven.
En het was wat het is.
--------------------------------
uit: 'Zo kon het zijn', 1998.…
Als de bazuinen zullen klinken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
509 De grote dag die eens zal komen
Met veel gejuich en bazuingeschal
Wat zal klinken over gans het heelal
Zal een dag zijn om van te dromen.…
Fantasia.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 de sterren zijn mijn gidsen
door een donker zwart heelal,
zij zullen eeuwig voor jou stralen
omdat ik als eeuwig licht voor jou
diezelfde sterren plukken zal
dus wees niet bevreesd
het licht van de zon blijft je
verwarmen,
de sterren blijven stralen
zodat ik met veel liefde
de zon eens
naar beneden zal
halen…
geschiedenis van de filosofie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het regent
hoe kan dat nou
ik kijk op buienradar
en inderdaad het klopt
ik denk aan de regen
over het Ierland van Joyce
en aan zijn hoofdpersoon
die zich de regen realiseerde
toen zijn geliefde hem vertelde
hoe ze ooit echt van iemand anders hield
wat hij toen vervolgens dacht ging
over het heelal en hoe je je verliest
als een…
Ochtendbede
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
513 Een wezen
met jouw neus en borsten
daarmee menselijk blijkt
met een kern van eeuwigheid
ogen als oud licht,
Venus zeg je dat je heet
ik stel me voor als de smid
van een uitdijend heelal
met een vangnet van sterren
Het is genoeg dit sterven
in elkaars armen en de tijd
om een lichaam achter te laten
te worden als vertrekkend licht…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…