1730 resultaten.
Haar handen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.283 haar handen
bevangen door stilte
zij wijst geen weg
richt zich op aarde
waar voetsporen
ontstaan, zacht
en onzichtbaar
haar ogen
bevangen door kilte
zij ziet transparant
verkijkt zich
op zijn gelaat
nabij
haar mond
onbevangen
blaast schelphuis
van verlangen
voorzichtig
opzij…
Bedrieglijk zacht
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
921 ze lijken zo zacht
uitnodigend zacht
maar prikken levenslang
ze herbergen ontluistering
van talloze gedempte kreten
gesmoord in de beschutting
van een geïsoleerde ruimte
schijnbaar droog zijn ze
inwendig voor altijd klam
onzichtbaar maar onvergetelijk
als bepleisterd littekenweefsel
toch lijken ze zacht
zo bedrieglijk zacht…
thuiskomst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
719 als je thuiskomt
zo moe dat je
bijna onzichtbaar
bent geworden
honderd jaar ouder
dan toen je vertrok
ogen geblust
de witte blik
waarmee je
even naar mij
kijkt
valt tussen ons
op de grond
je gezicht is
klein en strak
als een steen
ik weet niet ik
weet niet wat
ik doen moet
hoe je te omhelzen…
fluisterklanken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
714 mag ik in jouw vleugel
tussen zacht beroerde toetsen
voor even onzichtbaar
luisteren naar oranje rode
ronde fluisterklanken
waarin ik mij verliezen kan
en schuilen even maar
voor hard gespeerde
spitse vondigheden
in jouw muziek van nu
hoor ik geen valse tonen…
Ons geheim
gedicht
3.1 met 28 stemmen
9.113 .
-----------------------------------------------------
uit: 'Nijlpaard uit onzichtbaar Egypte', 2003.…
In jaren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
677 Spreek zacht tegen de nachtvogel
plak een veer op het hoofd
om lust te voelen van zeventien jaren
in het oude lichaam
transparante huizen hebben geen blinden meer
tussen twee onzichtbare muren van de kosmos
rust de wind in het aardse vuur
wij blijven wakkeren.…
Papieren stilte
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
668 Stilte omhelst mij
laatste noten en wat wijn
je bent niet bij me, wat let
vrolijk zijn
blader oude boeken
verslindt wat schillen
sommeer oude prullen
in spiegel van venijn
tel af en toe
regendruppels
op onzichtbaar papier
papieren stilte is niet fijn.…
Ontsnapt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Ze is als een jonge ree met zachte ogen
zo eentje die je zou willen strelen en beschermen
zij verkent haar wereld - schuchter en onopvallend -
wordt ongewild en onverwacht een prooi
achtervolgd door de jager die zich keer op keer wil bewijzen
Met het verstrijken van de seizoenen
wordt ze steeds handiger in onzichtbaar leven
en ontsnapt…
Zonneklaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
702 onzichtbaar neemt het mijn hand
en trekt 't me dichter, dan duwt het
me weer, totdat de beperking voelbaar is
vers geboren bladeren voorzien het
van muziek, hoewel er geen dirigent
te ontdekken valt
is het ritme zonneklaar
gevederden vallen het bij
het zondags orkest is geboren…
In schoonheid gevangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
874 Een symfonie in
kleuren en geuren
bloemen, bloesem
en lentegroen
blauwe lucht
witte wolkenpracht
zonnelicht en
onzichtbare wind
streelt het hart
en onze wangen
teder en zacht
dit alles valt ons ten deel
het lenteseizoen
in schoonheid gevangen,
een adembenemend juweel…
ongezien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
591 men zegt
dat ik zwart schrijf
en zo is het ook
hoe lang nog, vraagt
een ander
de woorden slaan
mij koud om het hart
ik ledig het hoofd
om het zichtbare niet te verwarren
met het onzichtbare
zwart op wit
ergens middenin houd ik
een regenboog tussen vingers
voor wie dichter wil komen
op te droge grond…
Speling van 't lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Bestaat toeval
of is alles vooraf bepaald
onzichtbare draden verbinden zielen, geven
inzicht in dat wat tot dan toe verborgen was gebleven
Bestaat God
die staat voor liefde en vergeving
waardoor geluk eerder haalbaar lijkt
dan jezelf verliezen in dat wat leven heet…
Nauwlettend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 Houdt mij nauwlettend
In de gaten, ligt naast
De bank waarop ik slaap,
Hij met één oog open,
En één oog dicht,
Het ene oog steeds
Op mij gericht,
Hij zal mij niet verlaten,
Nooit verlaten,
Altijd als een
Onzichtbare schaduw
Om mij heen
Houdt hij me
Tijdloos in de gaten…
begeerte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
682 ik heb je gevonden
maar had eigenlijk geen besef…
je was al die tijd in en rond mij
maar…
na de roes volgt ontnuchtering
onzichtbaar voor ogen
van anderen
voel ik perfect aan
dat dwangmatig denken,
en extreem houden van
dagdagelijkse dingen
of mensen,
wel best eens gevaarlijk zou kunnen zijn
want
obsessies bepalen...…
Het uit zichzelf bestaande
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 De kosmische reeks van het leven
Terug te vinden in de kleinste zaken
Komt zonder zes niet bij de zeven
Kent zonder tong geen smaken
Waarachtig onzichtbaar voor het oog
Bevat einde noch begin
Gelijk een ongrijpbare regenboog
Is de weerkaatsing des levens er middenin...…
Ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 In het donker
na het avondmaal
nog voor het vallen
van de lange nacht
onzichtbaar onderling
in gak-vocaal
verband, gedurig vals
en atonaal,
kakofonie in ijle
hemelzaal
waar akoestiek de echo
van de wind
mijn hart doet juichen,
'k voel me weer een kind…
qieeste
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 mijn woorden
zwerven langs
blinde muren
ze mompelen
tegen kasseien
mijn woorden
zijn gevallen
losgeraakte
stenen op een
steile bergweg
mijn woorden
zijn de loden
kogels voor een
koud en niet
ontbrandend hart
met vuursteen
kras ik stalen
woorden in
kristallen die
onzichtbaar zijn
voor het
ongewapend oog…
op je lijf geschreven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 ze heeft weinig om het lijf
maakt schaars gekleed
onzichtbare rondes
als woorden stokken
kruipt ze omhoog
en bivakkeert in je keel
ze slaat haar tenten op
met sprakeloos vertoon
je bent met stomheid geslagen
haar woordeloos verblijf
laat je zwijgen
stilte heeft ze
op je lijf geschreven…
Werelden (Andrew Wyeth 12.07.1917 - 16.01.2009)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 beelden stromen
zonder omweg
van taal en gedachten
naar binnen
het is net zoiets als
dromen je kunt ze
navertellen maar of ze
echt zijn weet niemand
tegengestelde
onzichtbare onderstromingen
als het zeeoppervlak
een voortdurende verandering
je opende deuren
om stil het oeroude
aardse verbeeldend
te aanschouwen…
vlucht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
410 de lucht is vandaag gevuld
met aankomst en verblijf
bevroren in hemel
en veranderlijk met wolkenvorm
vertrekken is geen object
geen onderwerp in een kooi
geen zinsnede op het strand
geen visgrond en zilverplevier
misschien een draadloos paaltje
in ongemaaid weideveld
een onzichtbare kust, een hek
of onmiskenbaar
iets dat beklijft…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
In Memoriam
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
637 wat ik nog wil zeggen
kent geen lettergreep
laat staan een gebouwd huis
uit schrijfstenen vergaard
onzichtbaar voor daglicht
of uitzicht op de maan
wat ik wil zeggen
is niet meer geaard
uit stof is zij enkel ziel geworden
tot een eeuwige gedachte verheven
het is niet uit te leggen
ieder heeft weet
dat ook in het ademen
sterven wordt…
Ziel
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.279 Mijn ziel zou ouderwets onzichtbaar zijn
en in mij zitten. Alles wat ik zweeg
en riep zou er duurzaam vervuld van zijn.
Ik zou er niet aan denken haar te wensen.
Zo'n ziel die je nog eens verkopen kunt.
-------------------------------------------------------------
uit: 'Te voorschijn schommelt het heelal', 1988.…
Blik
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 Jouw oogopslag verraadt jouw kleuren
die je tot dan toe goed verborgen
hebt weten te houden
onze onzichtbare lijn is duidelijk
voelbaar en laat jouw wangen blozen
je hart sneller bonzen
woorden lijken overbodig
daar gewoon zijn al
genoeg is…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 In een onzichtbare verte
bedekken zware wolken
als oogleden de bloeddoorlopen zon.
Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…
De stelletjes
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
494 iets kleins
onooglijk en toch
heel warm en fijn
we raakten
verrassing smaakte
ons geheim
wij pinkten
om als volwassenen
toch nog te scoren
bij de stelletjes
te horen met hun
lieve zomerdroom
verstrengelden
onzichtbaar maar
vol intimiteit
in zacht geven
en subtiel ontvangen
van intens verlangen…
Ontwapenen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.387 De lijnen, haast onzichtbaar
voor de lens, de spanning van het lid
een knip-oog te verliezen.
De nagel, onbewogen
met het licht erin geslopen
ik zou je willen houden
maar mijn tanden knarsen weer.
De schaduw, achter de toppen
vingers en het klappen van de zweep
ik wil niet meer maar de verslaving
trekt van leer.…
Kristallisatie
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
753 het is maar een kleine ijskristal
gevormd door afstand te nemen van
meer dan pilaren konden dragen
sterk en vastberaden
bereid om wat te smelten
maar niet meer tot een plas
de kristallen om haar heen
bewaken de oplossing
gerijpt door ondervinding
haar druppels vallen ’s nachts
onzichtbaar voor de vrieskou
en sterven een warme dood…
de bron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
787 verborgen ergens hogerop
ligt de bron
water vult een greppel
't is niet meer
toch, een dam kan de stroom niet stoppen
stil stijgend
tot die overloopt
het gaat verder
greppel, sloot, beek, rivier
en weer even onzichtbaar als het begon,
eindigend in zee
of..
is dat de bron?…
Naaktstrand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Plooide mijn ik in jouw plooien
scheen de zon te schijnen
zoals jij nooit eerder naakt
tot een waarheid was gekomen
begon te vlooien, zand volmaakt
bleef soms wat droevig billen hangen
pleisterde een onzichtbare God
voor jouw voorzichtige kruis.…