31781 resultaten.
Natuur versus Cultuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 In de natuur speelt
De mens
Altijd de 2e viool
En wie dat forceert
Krijgt een
Rammelend orkest
Niet om aan te horen
Maar vooral
Niet om aan te zien
Natuur en cultuur
Gaan prima samen
Als de natuur maar
De 1ste viool
Mag blijven spelen!…
Droombeelden verpoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 Ik boom met beelden uit mijn dromen
wil niet dat ze deze plots omkappen.
In mijn herinnering zie ik de heesters
manshoge struiken, onze picknickmand.
Zelfs met schraal weer de bospaden
met vaak een goudgloed over kruinen.
Als wij kinderen er wandelden
wat heel veel waard is en was
speelde ik onbevangen dagdromend
met cameraogen dat ze er…
Wandeling
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 Wandeling
Een wandeling in de
natuur
kan je iets
prachtigs brengen.
Een vogel vloog met mij
mee.
Hij floot op zijn manier:
"mag ik een stukje
met je mee.?"
Mijn antwoord,
was: "natuurlijk,
ja heel graag zelfs."
Een wandeling in de
natuur,
kan in je leven iets
prachtigs brengen.…
[ Zwaar varen wolken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Zwaar varen wolken
door het meer van mijn ogen --
Zwanen vliegen op.…
Sereen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
414 In alle eenvoud is de
natuur heel bijzonder.
De reiger kijkt begerig
voor zich uit.
De stilte waar hij zich in
begeeft is voortreffelijk,
subliem in alle vrijheid
der natuur.
Mooi is het als de natuur
in alle eenvoud zoveel
moois mag geven.…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Kan een mens doen wat nodig is,
zonder te reageren op wat was?
Kan hij wel spontaan blijven,
zonder dat hij geworden is?
Kan zij avontuurlijk leven,
in haar eigen huis?
Water uit zijn douche zien stromen,
zoals water in een wilde waterval.
Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer…
Ogen
hartenkreet
3.9 met 49 stemmen
3.923 Als ik je aankijk lees ik iets in je ogen
Je wilt me wat vragen, maar je durft het niet
We hebben nooit over onze gevoelens gelogen
Maar het uitspreken geeft aan beiden verdriet
Daarom blijft jouw vraag onuitgesproken
Maar dat kleine, dat fijne gevoel heb ik ook
Tussen ons kan er niets méér zijn dan vriendschap
Andere gevoelens moeten opgaan…
Kerstnacht
gedicht
2.5 met 132 stemmen
57.010 Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten
rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken
verlangen naar het helder zingen in de nacht en
het opgaan van de ster, een lichtend teken.…
helder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
704 Ik houd van de regelmaat
van het opgaan en neerkomen ervan.
Met berekening kunnen we
de willekeur van ontwrichting
temperen,
terwijl mijn dakloosheid gewaarborgd blijft.
Het bestaan neemt zo vorm aan
en hoedt de betekenis van de zon.…
Nieuwe reis
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.341 De zilvren eilanden van Denemarken,
In 't zomers-vroege licht waar ik ze zag,
Lagen als perken in de waterparken
Waardoor ik voer bij 't opgaan van de dag.
Geen morgen was ooit lieflijker, ooit reinder.…
vluchten uit mezelf
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
920 Ik wou dat ik even weg kon,
Kon opgaan in de menigte als een kameleon,
Dat niemand me zou zien,
Onzichtbaar zou kunnen zijn misschien,
Ik heb genoeg leuke avonden verpest,
En dat weet ik best,
Ook ik wou dat het anders zou zijn,
Het doet gewoon teveel pijn,
Daarom zou ik willen vluchten,
M’n hart laten ontluchten,
Even niemand om me heen,…
Zo, verloren in de tijd ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Jij en ik, o zo verloren in de tijd,
eeuwigheid, voorzienigheid;
volledig opgaan
lijkt, en is, zó ver weg!
Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar...
we treffen elkaars hart, in de ogen
troffen wij werkelijk zuivere emotie,
voor heel even maar.
Jij en ik, via levende dood,
klein doch groot,
ieder op zich...
jij en ik!…
Vlammenzee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 werkjaar
Zie ik aan de donkere
Hemel vlakbij een vlammenzee -
Een passerende auto
Heeft vlam gevat
De bestuurder
Op veilige afstand
Kijkend hoe zijn
Heilige koe in vlammen
Opgaat - hulpverlening
Is ter plaatse -
En ik besef terwijl
De vlammen zich aan
Het wrak tegoed doen
Dat ook mijn innerlijke
Zorgen in vlammen opgaan…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige tijd
lekt langs bombastische
stammen, gedenktekens
van vergeten ontmoetingen
die opgaan…
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 we zouden
als spreeuwen
bij elkaar
zijn en
zonder botsen
dezelfde kant
opgaan in een
samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken om te
weten of we
samen nog
oké zijn
de spreeuwen…
De natuur stelt nooit teleur
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
484 De natuur stelt nooit teleur.
De natuur belooft geen
onmogelijke dingen.
We weten dat als de mei
vogels weer gaan zingen
nieuwe lente kleuren zich
vermengen met een gekruide
aromatische geur.
De natuur stelt nooit teleur.
De natuur schenkt beelden in
waarheid.…
Echt contact
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
385 Ik
Wil
Echt
Puur
Contact
Wat is dat
Wat is echt
Wanneer is het echt
Natuurlijk
Wat is dat natuurlijk
Ik wil er gewoon zijn
Wat is dat
Er gewoon zijn
We zijn er toch gewoon
Of niet...
Zijn we er niet?…
Natuurlijk vallen er doden op de A 10 aanstaand weekend!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Natuurlijk vallen er doden op de A 10
niet door het verkeer dit keer maar door het 750 jaar Amsterdam feestvertier
hopelijk onder de 10
en 750 onwel van de meer dan 200.000 bezoekers
er vallen doden op de A 10
omdat het natuurlijk is
omdat het de natuur is
hitte en asfalt en geen groen!!…
De lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
463 Fascinerend, de
opleving van de natuur.
Mensen, dieren en de
natuur in magnifieke
sferen.
Prachtig is het om dit als
mens te ervaren.
Opzienbarend, is
de natuur.…
Nagelaten 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
568 hoe in de Amazone
de superioriteit aan de natuur zegeviert
duizenden woudreuzen worden doorkliefd
voor een vierbaansweg
hoe een vissersvolk
al eeuwen leeft van bos en natuur
verjaagd wordt uit het regenwoud
voor een klimaattop aldaar
hoe het antropocentrisch perspectief
de leestekens van de natuur vertrapt
de zintuigen verschrompelt…
Natuurlijk symbool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
849 morgen gaat het gewoon
verder
omdat het uitsloven
je hart eens opbreekt
vier maar
de pijl richt op
die ritmische bossen…
mens en natuur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
794 overal vlijt de natuur zich tegen mij aan
maar in de stad
ben ik er ver vandaan
tussen wat ik eet en zie
bevindt zich dan een muur
van menselijk vuur
modificatie, emulgatie, plastificatie
machines, doder dan steen
scheiden mij van stinkend veen
als had ik alles maar te leen
alles wat ik zie
menselijke hand en been
alles voor mij bekeken…
Puur-Natuur...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.021 Alles in de natuur
is weer groen
en is weer puur
in het plantsoen
Wonder der natuur!
Deuren in je huis
weer open doen...
frisse lucht,
niet te koop
voor een miljoen
Lammetjes in de wei,
bloemen aan struiken en bomen...
een nieuw jaargetij...
Zo volkomen,zo perfect,
als je let op elk aspect
van de natuur...…
Natuurlijk mooi...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
850 Langs een klein beekje,
ergens in de Provence,
vloog een vlinder...
In zonnestralen streek je,
neder op een bloem, op een cadans,
zonder enige hinder...
Je vleugels in de wind,
versiert met prachtige patronen,
content te genieten...
Daar zat je, als een koningskind,
misschien wel weg te dromen,
tussen hemelhoge grassprieten...
De wind…
moeder natuur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.019 de meedogeloze zwaartekracht
duwt mijn hart de grond in.
mijn allerdiepste denken
nu herleid tot aarde.
veraderlijke ochtenddauw
beneveld mijn realiteitsvermogen.
de wind neemt mijn mooiste herinneringen
mee op wereldreis.
als een bliksemschicht
raakte jij mij.
de vonk sprong meteen over.
onze liefde verwaterde al gauw
door de felle…
Mens en natuur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.235 Natuur, die bol staat van het nieuwe leven,
ervaart in januari al de lente.
De winter baadt in warme voorjaarsregen.
De weide toont de eerste schapenkinders.
Ik heb warempel al wat prille vlinders
als lentekriebels in m'n buik gekregen.
Het lijkt wel, of de warmte niet kan wachten:
met snelheid van het licht komt zonneschijn.…
Verborgen natuur
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.075 Bomen en bladeren,
Hangen triest omlaag
De dagen zijn koud,
Een overgebleven grasspriet,
Wuift mij gedag op de wind
Zo zachtjes en voorzichtig,
Dat ik het bijna ongelooflijk vind
Na de nacht daagt een nieuwe morgen
En plots lijken de bomen,
En de bladeren zonder zorgen
Houdt hier de natuur soms iets verborgen?…
Harde natuur
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.685 Eenzaam rond turend op de afgesproken plek
Steeds zenuwachtiger draaiend om zijn as
Als een oude vogel, druppels schuddend van zijn veren dek
Zijn spiegelbeeld bekijkend in een regenplas,
hopend dat zij die ander was
Is hij de laatste van zijn ras
Van de eens zo duidelijke toekomst,rest slechts een wazige vlek
Hij staart triest naar de hemel…
Natuur-Geweld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
675 De schaduwzijde
nodig zoals men zegt
terwijl aan de zonzijde
natuur het loodje legt.
Bedreigde dieren
straks is het te laat
beelden die sieren
enkel nog de gevoelige plaat.…
moeder natuur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
860 aan de overkant van mijn rivier
de boom met bladeren
haar paraplu waaiert boven ‘t water
nog groen
twee takken niet nee
die zwaaien eerder af
herfst geeft ze nu al brui
rood bruin lover
nu met avondzon
zo waar geel oranje
dat belooft heel wat
tot de wind de blâren heeft geschuierd
de vissen niet meer
kunnen schuilen
onder moeders’ paraplu…