3158 resultaten.
Glazen en schitterende vazen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
466 een levenlang
heb ik de scherpe randen
van glas gepolijst
vormen in alle kleuren
onder handen gehad
pijn gevoeld als er iets brak
geen scherven gelijmd
met een barst zijn de
ideale lijnen verbroken
eerst mat toen transparant
gegoten of geblazen van
glazen tot schitterende vazen
heb vaak de hemel gezien
maar in het reiken naar…
Het rood een droom te hoog
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zag in je lach
het lichte onbehagen
kleine vragen niet durven praten
met armen reiken
naar de appelboom
het rood een droom te hoog
handen altijd open
maar je vingers nu
gesloten in behoedzaamheid
je ogen draaiden
er omheen de hete brij
het misverstaan van jou en mij
we zagen samen
de kleine vragen onder ogen
heb de appelboom…
De weg naar binnen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
703 Iemand die mezelf de hand leerde te reiken
Iemand die in mij woont heeft zich aan mij getoond.
Een ommekeer in mijn leven.
Alles staat op z’n kop
Mijn eigen ik, een jij
En jij en ik samen een wij.
Mijn binnenste schenkt me zijn glimlach.
Vol vreugde zie je naar mij uit.
De weg naar binnen
is gevuld met beminnen…
In haar ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 ach, tere boself
je lijkt verdwaald
tussen kale bomen
die niet beschutten
het dunne pastelkleed
dat glinsterend jou omhult
maakt je zo kwetsbaar
op deze kille dag
in je ogen lees ik
verlangen naar lentelicht
bosanemonen en wollegras
wiegelende grasklokjes
dreigend reiken bramendoorns
naar je tengere gestalte
een roodborstje zal…
Speciaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Ik beklim de hoogste ladder
om de mooiste bloem te plukken
speciaal voor vandaag
ik kleur de hemel kobalt blauw
en schilder een zon, die naar je knipoogt
speciaal voor vandaag
ik reik je de hand
voor een dans tussen de sterren
speciaal voor vandaag
ook al heb je twee linker benen
weet dan, dat je even daar was
daar waar de mooiste…
Als Bomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 mensen zouden als bomen
moeten zijn elke boom is
een individu toch vormen ze
samen een bos en onder de grond
omarmen de wortels elkaar
hieraan zouden mensen
een voorbeeld kunnen nemen
alle volkeren zijn verschillend
hebben hun eigen identiteit
toch moeten we elkaar de hand reiken
tot elkaar komen want samen
vormen we de mensheid…
LAIS CCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 woorden reiken ons vanuit bewegen
onbestaande stilstand aan, waartegen
alles helder lijkt en goed begrepen.
maar de woorden hebben dit verzwegen:
stilstand heeft hier nimmer plaatsgegrepen.…
De hel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 intens gloeit en
loeit het vuur
van verlangen
in het naderen
zonder dichterbij
te kunnen komen
in afstand
gevangen
waar samen
het onhaalbare
eindpunt van rekken
en versmelten is
zelfs de vlammen
reiken hoger in
dieper verlangen
hun zwepen zijn
de pijn van nooit
verenigd zijn
daar waar
losbandigheid
tot het laatste
gaatje…
Wolkenkleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
397 Hier aan mijn zij,
reik jij naar het hemelblauw,
en zit je naast mij,
op die roze, roze wolk.…
wit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.073 Maar je metalen woorden
kunnen de kilte niet klaren
- in mijn handen, de bloem, die ik reiken wou -
Ik proef op m'n lippen
het vergrendelde woord.
Onschuld sterft weer in mijn mond.
Ogen neergeslagen,
warmte wordt niet gehoord
- witte blaadjes vallen luid op de grond -…
stil geschreeuw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.345 geschreeuw in het duister
verdreven stilte
verward zijn dromen
waar harten geraakt
leven aanvaarden
in hoop en verlangen
reiken naar morgen
waar liefde ontwaakt
in de glans van jouw ogen
mijn wereld in dromen
geschreeuw door de nacht
gefluister overdag
waar liefde gebleven
nooit verdwenen
gehuld in harten
in stilte wacht…
muziek van alle tijden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.058 mijn glimlach tilt
je van de grond
we dansen op
de liefde die ik
in je ogen vond
het is muziek
van alle tijden
waarin ik lente
naar jouw zomer
zal gaan leiden
we reiken naar
elkaar tot schaduwen
verdwijnen en
licht alleen zijn
warmte zal schijnen
we versmelten
in elkanders geven
hopen weer te
delen in het nieuw
ontstane…
Groeten uit Berlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.202 stilte
warmte woekert om mij heen
verliest van zeer angstige kilte
verdrinkt in softwarematig steen
Want hardware is het niet, mijn hart
in zijn poging tot beton
raakt niet alleen z'n baas verward
maar ook zij die het won
Zo groot kan het verlangen zijn
dat drempels muren lijken
met aan beide zijden pijn
die net niet tot de rand wil reiken…
de wereld is je vlinder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.265 je loopt met vleugels
en je lacht
de wereld is je vlinder
die vliegt
in al zijn kleurenpracht
je voeten zijn wel
zwaarder dan je dacht
je zet ze
niet verkeerd
maar recht vooruit
toch voelt het stroever
het dansen is eruit
soms ga je onderuit over
de drempels van vroeger
ik reik je de hand
laat je weer vliegen
ontplooi je maar, er…
verstild graf
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.207 als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt…
Revelaarskind
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
762 En ik onthul
het gezicht
waarin het angstige besef
voor leven en dood
één geworden zijn
ik smeek je
ontwapen niet
het kind in mij
reik het enkel
een uitgestoken hand
toon mij je woorden
met waarde
en vul dan híer
mijn leegte
ik vraag het je
daag je uit
bal mijn vuisten
en vecht
schreeuw dan toch
slechts één woord
dat het…
Flirt met de dood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
678 Ik reik de kilte mijn warme hand
helpt hij mij dan uit de nood ?
Eén enkele stap naar d'overkant
is dit dan mijn flirt met de dood ?…
Nacht
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
998 Oh de koude nacht dat het is
de ochtend komt nog van ver en
kon ik maar reiken tot de sterren,
weg uit deze duisternis.
Maar de nacht en ik, wij zijn verbonden
ik moet hier leren leven,
zou wel anders willen maar ben omgeven
door duisternis door zonden.…
zie maar in mijn ogen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
838 de vruchten van mijn lach
zijn zo eenvoudig te plukken
kijk me gewoon maar aan
het moet al gek gaan
mocht dat niet gelukken
laat het onbegrensde binnen
de mond hoeft niet open
geen hand hoef je te reiken
zelfs stormen nemen af
en gaan op strelen lijken
zie maar in mijn ogen
en de rimpels daar omheen
je bent dan uiteindelijk,
zo weet…
De nevel voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 Drenkelingen zijn we
die wanhopig over schemergrenzen reiken
naar het licht dat werd geroofd uit ogen
van een mens wiens zien zo lief had
tevergeefs
de dood
heeft elke sprank gedoofd
en laat ons achter in een leven zonder
tastend
zoals de horizon
die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt
maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
Knotwilgen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
744 Nu zweven wat laatste bladeren
in het rond gedragen door de
wind, straks reiken hun kale
takken als armen naar de hemel.
Hier ademt alles rust en vrede
een vogel klinkt in de verte
het voelt als een late herfstgroet.…
Hand.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
686 Haat en nijd ergens de ondergang van alles en van ieder
Dat dit besef toch eens door moge dringen
Reik me je hand, ik schenk je de mijne gemeend
Alles wordt dan milder en ietsjes zachter en het heelt
Tal van lieve vrienden, zaakje dat nimmer verveelt
Rijker worden naar hart en ziel
Arm of rijk dus ieder gelijk
Geen onderscheid in kleurtjes…
het was vandaag eerder vrijdag dan gisteren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 de week is er niet maar staat
stil in haar dagen
ondertussen is het niet langer
de eerste dag, ook niet de laatste
beviel iemand van een kind
valt er regen, niet eerlijk
maar wel echt en morgen werpt
een visser zijn net uit
is wegens geldgebrek een verloren
portemonnee weer actueel
valt maandag dit jaar op een
ochtend, reiken halzen…
Ten onder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
329 Mijn arm reikt waar ik niet reiken kan,
Onbereikbaar doel,
Mijn blik kijkt naar ik niet kijken kan,
Mijn hart bij haar,
Mijn hoofd in de wolken ver van haar.
Mijn stem golft over eindeloze golven,
Deinen door en door.
Door het gebulder van de branding
Haar stem niet hoor.…
Ze Willen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
801 Wat zij van mij vragen is dwaas en bijna onmogelijk hoopvol
En toch
Ik voel
De droom die zij dromen
Is ook de mijne
We reiken naar enige samelijk tol
Het vuur dat nog smeult in het as van de heer
't Is genoeg
Is genoeg.…
die wintert in niet kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.036 die niet rijpen in de
geesten van de mens omdat
warmte hen niet kan bereiken
is het de eigen kou
die lente tegenhoudt
die wintert in niet kunnen
zich het zomeren nooit gunnen
die eeuwig herfst blijft
in storm en nattigheid
vergrijst in saaiheid van de
dag die nooit verrassen mag
ik weet het niet begrijpen
maar kan niet verder reiken…
woorden stoepten als tegels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
993 ik zag je gezicht
in begrijpen
je voelde mijn reiken
naar steun
je handen zijn open
met een arm om me heen
zijn we langs stralen gelopen
daar waar de zon voor ons scheen
we hadden geen doel
maar woorden
stoepten als tegels
en vormden het pad
we hebben alles gehad
in zinnen zijn we vergeten
wat we hoorden te weten en zijn…
Ghizal
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
619 Ik schreeuw een weg
wolken gaan opzij
laten mij door
daar ligt het land
voorbij dromen
daar aanschouw ik jouw gezicht
kunnen wij ooit samen komen
ver weg
van deze gedachtespiegeling
elkaar reiken
strelen
zoals wij lang geleden deden
wacht op mij lief
voordat jij verder gaat
een volgend leven wil ik delen…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.302 Kan ik leven bij de dag
en niet reiken naar de dag van morgen
omdat ik kijkend naar vandaag
genoeg heb aan mijn zorgen ?
Mag ik uitzien naar de dag
tastend naar de dag van morgen
en verlangen naar een moment
zonder al mijn zorgen ?…
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…