954 resultaten.
Een Beving
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 er vond een beving
plaats – een dak stort in
muren vallen om
emoties komen vrij
die voorheen door
hun werden omsloten
de remmen zijn los
het huis wordt weer opgebouwd
muren zijn anders verankerd
het dak niet meer van riet
emoties zijn gevlogen
worden anders afgewogen
niet meer in de hand te houden
er ontstaat een andere beleving…
Zomaar zomerdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Op het water dreven zeilen
tussen oevers wuivend riet
toegezwaaid door wilgen
spiegel van blauwe hemel
die vertelde in een zachte bries
van nog vele dagen zonneschijn.…
Flirten met Poëzie
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
531 Flirten met Poëzie
Hij ziet het riet met pluimen strijken, voelt zacht
en troostend zuiverheid als een rietzanger een lief
verleidt, hier zijn zinnen wat ze lijken.
Hij kijkt naar witte duiven in hun vlucht en dicht
het maagdelijk verlangen van de wind, gevangen
in een liefdeszucht.…
Wie was het?
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.581 Was het een rieten
zoldering? Of was
het een hooiberg?
Lag ik gevloerd of lag ik
op jou? Was ik de missionaris
of was ik novice?
Tenzij jouw wangen gloeiden van
opwinding zag ik mijn schaamte
weerspiegeld in jouw gezicht.
Tenzij mijn zaad terugvloeide uit
jouw schoot zag ik mijn zelfverwijt
zich een weg banen naar buiten.…
druppels
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
501 het water in het meer schittert licht
alsof sterretjes sprankelend dansen
het is de vroege zon, nog niet warm
die zoekt naar druppels voor een gedicht
een eend stijgt plots op zo van nabij
gestoord door geritsel in het riet
klappend geluid maken haar veren
ze zoekt een plek in het verschiet
de ringen dwingen het water tot rimpels
aangezet…
Chocobol en Odekoek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
451 Het riet dunt uit, is aan het kalen
Het najaar is nu echt begonnen
Ik maak ze op, de eerste schalen
Met sierfruit, blad en lampionnen
Physalis met oranje bollen
Heeft bijnaam jodenkers, veeg teken
Omdat het volk der Thorarollen
Hoofddeksels droeg die daarop leken
De bloemen van de plant zijn giftig
Maar dat is niet de kruisbes (Kaapse)…
buiten alle perken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
182 minder
groter en hoger, om
te voldoen aan verwachting
niemand hoeft op tijd te komen
omdat klokken zijn uitgezet
overal is plaats omdat in
voldoende leegte is voorzien
deze muur heeft geen overzijde
het begin geen achterkant
lees dit als definitie, als
plaatsbepaling, of als
gebroken spiegeling, kabbelend
achter tussentijds riet…
helemaal kwijt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.013 de gloed die doet me denken
en die keer dat het leven me wenkte
ik was vrij en alleen
mensen, er waren er geen
die zachte gloed op al dat groen
de bladeren gaf ik een zoen
het riet een dikke knuf
daar werd ik weer suf
ik kwam weer op beide benen te staan
maar die ervaring liet me niet meer gaan
die mooie lach van de natuur
kreeg om…
Carpe diem
hartenkreet
4.6 met 43 stemmen
1.997 pluk de dag,
doe wat je niet laten kunt,
heb lak aan goede raad,
pis tegen de wind in,
spreid je armen en vlieg van de berg,
leg zout op alle slakken,
stoot je voor de zoveelste keer
aan dezelfde steen,
grijp die kans,
vlieg tegen de lamp,
zoek een kluitje en loop het riet in,
spring over de maan,
knijp alle katjes in het donker,
schreeuw…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat zijn dat voor dingen
In wei en riet -?
Kind, de krekels zingen
Een minnelied.
Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge
Vergulde woud.
Wat is - zeg - dat verre
Zoete verdriet -?…
In deze kamer woon ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 In deze kamer woon ik
rieten stoelen rond de tafel
een schilderij aan de muur
en achter de grote ramen
wolken.
De ruige kast, meegebracht uit Frankrijk
op het dak van onze Volvo
tegen de zin van mijn vrouw
mijn lage designbank
gekocht nadat zij weg was.…
roeien
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 (papa, + 09-03-2006)
mijn visserman, mijn roots
je schoeit de voet van dit bestaan
meegenomen langs de waterloop
van waar we ooit ons welzijn voerden
drijvend, tot jouw aanschijn zonlicht kaatste
over knikkend riet
de kievit ziet nog steeds hoe klare lucht
naamloos boven alles blonk
nu weet ik dat jouw naamroep klonk
op hemelsblauwe…
harmonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 het orkest speelt trombone klarinet
trompet de goedig doffende tuba een trom
behoedzaam sluiten muzikanten de mond
om het riet aandachtig verinnerlijken ze muziek
de ronde stem van het koper vermengd met een
ernstige wending van houtblaasinstrumenten
onder hun hoede groeit de melodie
de dirigent zwaait over hoofden lange
bewegingen van…
Ontspanning langs breed water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Waar toef ik beter, rustiger
dan aan oever van breed water
verscholen tussen pluimen riet
en vogels over golven scheren
zonder iemand mij hier ziet.
Genietend van onbeschrijflijk ritme
van wind en golvenspel
naar muziek door rietkraag luisteren
veroorzaakt door wuivende halmen
die mij gedicht toe willen fluisteren.…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 1 stemmen
13.680 Wel verga ik hier van de schrik, o,
vraag me niet waarvoor, voor
het riet langs de stroom of voor
de gemelijke geest van El Greco.
Wat doe ik hier? Ik eet boekweit
en af en toe een varkensnier.
Mijn Spaans verdriet raak ik voorlopig niet
in jou of in een boek kwijt.
----------------------------------
uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
gerookte zalm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
678 naast me
op het zonnig voordek van de mudvolle pont
over het IJ naar de NSDM-werf v/h
zet een middelbaar echtpaar
van ongelijke lengte
de tanden in een rond sesambroodje
gerookte zalm
mayo en
bieslook
daarna lessen man en vrouw hun dorst
via het riet in een beker
milkshake aardbeien
de pont komt aan
knoestige vaders
in flodderoveral…
het onzegbare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 Nee nooit
of ja wel eens
een paar regels
noem het maar Poëzie
je kunt ook zeggen
dat je maar wat schrijft
en dat je her en der
wat wit laat vallen
dan weet iedereen
dat er steeds dat moment
iets is dat je niet zegt
precies dan ontglipt het je
je kwam dichtbij
ze zaten in het riet
bij het warte water
en opeens vlogen…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 rond een kerk knielen huisjes
ze zijn devoot en houden blinden dicht
de buitenwereld slaapt in
oude volksverhalen
slechts een oogwenk verderop
scheert de snelweg rakelings langs
trage dijken en daarachter
nog een slootkant, met wat riet
je ziet
dat waar de tijd in stilstand
naast de bermen schuilt, je oog getrokken
wordt naar meer…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Voor Mila
Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 jouw korte leven kan
men niet in schrale
woorden vangen
de droeve schilder
vaart over het water
naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de…
Wens
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
808 och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
het hardhout warm
rustend in mijn hand
mijn adem trillend
zangerig langs het riet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
gelijk een goudvink
zijn toonverhoging
aan het einde van
een liedje zet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
ik kan enkel klanken
laten dansen uit mijn pen…
Kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 luisteren naar jou
is zoeken in het riet
of plots wakker worden
met verwarring in 't verschiet
is het vissen in een vijver
zonder aas toe te voegen
wat versta je onder gevulde ijver
als altijd lege handen je droegen
ik leef zo het leven brengt
eerst beheerst, vooringenomen
later draag je mee wat is verzengd
soms beklijft dat aan gewenste…
zwaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 gevouwen
op wit en rein het lijf
majestueus de zwaan
als is zij dromend
haar charme lonkend
lokt zij mij te komen
tot rond de ogen zwart
gelijk in pilotenbril gezet
dominant haar ogen vuren
afstand of ik vlieg je aan
zwijgend dreigend talend
zelfbewust zo verdedigt zij
als een koningin en moeder
de oever en haar territoir
waar in het riet…
Heten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Zo ben ik niet mijn naam, zoals ook riet
niet de fluit is of de muziek die ‘t
vormt. Ik zal mij veilig weten
bij wie mij niet zullen vergeten.…
Als de wind niet meer is
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
290 Als de wind niet meer is
zien we het gekrookte riet
niet meer wuiven langs de oevers.
Als de wind niet meer is
zien we het graan
niet meer golven over de akkers
Als de wind niet meer is
voelen we niet meer
de streling van Gods hand.
Als de wind niet meer is
zweeft Gods Geest
dan nog over de aarde?
Als de wind niet meer is...…
Ongerijmd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
185 Verscholen in het riet,
Zichtbaar is het daar niet,
Scherven op het strand,
Zijn daar bewust beland,
IJzer in het vuur,
Daar verhit al menig uur,
Man en vrouw in bed,
Hebben het samen zeer vet,
Kikker in de sloot,
Ooievaar brengt z’n dood,
Moeder voedt kind,
Kind heel gulzig drinkt,
In oost en west,
Wordt de aarde verpest,
In zuid en noord…
Nu
netgedicht
3.1 met 100 stemmen
19.661 Vandaag draag ik je
naar het zacht geurend gras
Omringd door het neuriënd geklater
van zwoel stromend water
vol van al, dat ons te goede was
Vandaag behaag ik je
tijdens het tortelen der duiven
Bij het zingen van de wind
dat speels de kragen vindt
en het ruisend riet doet wuiven
Vandaag vraag ik je
Laten wij alleen samen zijn
Geef de…
ik wil weer stralen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.165 Ik wil weer stralen
Alles uit het leven halen
Maar al die diepe dalen
Ze blijven in mijn hoofd rondmalen
Ik wil gelukkig zijn
Klimmend uit een diep ravijn
Genietend van de zonneschijn
Kunnen zeggen: wat is het leven fijn
Maar willen stralen helpt niet
Want het leven is veel mooier als je echt geniet
En luisterend naar het ritselend riet…
Ik stoor je niet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.977 Ik geef mezelf de sporen nu
en ga je achterna
in't wuivend riet verdwijn je nu
waar schuil je, primadonna...
Daar lig je,hijgend als een hert
dat der jacht net is ontkomen
ik stoor je niet, dat is te wreed
en zal niet aan je komen...…
A6 - A9
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.122 Sprankelend lacht het
heldere water rimpels
het is een nieuwe dag na
de geboorte van gisteren
de roetaard drukt haar
snavel in het riet en
verpakt lente in zachte
streken, bekt de stengels
af en verstopt ze met zicht
op vloeiende stroming
asfalt fluistert zacht
doch danig verhit,
zwarte wielen opzij,
morgen,
morgen,
morgen…