802 resultaten.
De Driemaster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 reisde met volle zeilen richting Curaçao
Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman
Maar het schip leed schipbreuk
zonk naar de bodem van de zee
en daar bleef het liggen,
tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg,
statig de haven van Willemstad binnen schreed
en met gouden letters schreef:
‘De slavernij is voorbij
Ook hier…
Victoria Martin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 Jouw jongensachtige schoonheid verwondert mij
zoals ooit de zee deed, toen ik een jongen was
waarom flirt je met mij
lieve punkmadam uit Parijs
terwijl je weet dat ik onschuldig ben
nauwelijks droog achter de oren
een enthousiaste scholier
mag ik het schip op jouw oceaan zijn
je schilderen, omdat het leven eindig is
met de twinkeling van…
Het is weer stil aan zee
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
487 Alleen de schittering drijft nog op het water
en zo af en toe dan gaat er
in de verte nog een schip voorbij
dit voortvarend leven is het beeld voor mij
gisteren scheen zo fel de zon
dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon
nu valt de regen mij niet tegen
zie ik de grond al ademend bewegen
hier leer ik in alle overgave heel bewust
mijn…
Waar vind ik mijn vrede toch?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
868 het slaat me van lieverlee,
van links naar rechts
en ik schipper
tussen wal en schip
en raak door scheurbuik,
van een wreedheid als deze,
bedlegerig en wens
te mogen blijven slapen soms
als ik het zou vatten
het verzuurt niet zeggen ze
maar mijn spieren
en deze deining
die aantrekt en
afstoot als eb
en vloed
moet ik jou laten gaan?…
enige houtopstanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 vooral op momenten
die tussen wal en schip
vallen en verdrinken
in koud havenwater, meestal
troebel zoals toegeschreven
aan uren zonder vaste verblijfplaats
maar ook aan alles wat tijdloos is
en binnen kaders relevant
koop nu een pond suiker
nog gauw even voor de winkel sluit
om dorst aan te lengen en later
niet om zoete thee verlegen…
Op zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De torenflat geeft wel de deining,
haar schip ligt veilig aan de ree.
Haar man deint wel gezellig mee.…
De nachten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 Nu je schip ten langen leste langszij ligt
en je koorden en lijnen zijn aangebeten
is de lucht nauwelijks te harden..
Met mijn arendsoog monster ik je lichaam
dat uitgezakt is en gebruikt,
nu nog koud en verlaten op het koedek
maar later brandend zal behagen
wanneer de poolnacht komt belagen.…
Het blinde licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
191 Een blind kompas op open zee,
brengt elk gewenst schip in nood.
Want liefde zonder helder zicht,
schenkt dikwijls gif in plaats van brood.…
Maanlicht en nachtdroom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
422 Russische sprookjes
die soms echt bestaan
Al lezend was ik in de
zwevende hemel
van advocaat slagroom
met vanille-ijs
Ook zag ik vikingen
kleiner dan gnomen
en vliegende fakirs
op perzisch tapijt
broodmagertengere
gotische dwergen
een wereldreis-
backpackende lerares
die heen en weer deint
tussen eufraat en tigris
op 't schip…
Laverend aan de slag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
213 "Zo'n proefvaart is op zich al heel kort dag"
zo sprak de jeune premier als admiraal
"Ik zeg maar zo, in onverbloemde taal
Wij gaan deo volente Aan de slag!
Wij zullen keer op keer moeten laveren
laat dat geen reden zijn om terug te keren..."…
Stadstaal
gedicht
2.8 met 16 stemmen
7.064 Het is onveranderlijk
dat vrouw staat in licht lantaarnpaal, schip
voorbij schuift en brug verzucht onder gewicht.
Er valt helemaal niets te zeggen. Mijn talen
drijven de spot met mij. Goddeloos, zeggen ze.
Waarom dan blijven de kleine straten zich
vermommen.…
'T IS MAAR EEN WISSEWASJE
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.984 "
Eens werd het vaartuig op een klip,
Bij felle storm, gesmeten;
En wat men deed, het koppig schip
Wou van geen stuur meer weten.
"Het is te laat! Verloren boel!"
Riep al het volk.…
Kapitein kleerscheur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
3.363 Naar de kelder met dat schip
neem geen levenden aan boord
strop ze allen aan een koord
pin het wrakhout op een klip
Gaar me bocht in duizend vaten
streng de zwarte vlag in top
haak ze averechts en schop
elke scheepsmaat in het water
Steek de zeilen stop het bollen
schiet de naalden van de dekken
patroon de schoener, kiel tot spriet…
Zwarte sluiers
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.028 Fluisterend roept de dood je
Zijn zachte stem glijdt door je heen
Hij tilt je in het schip van vrede
"Ga mee"...
Fluisterend roept de dood je
Geduldig sluit hij je koude ogen
Tilt je op in je doodsgewaad
"Ga mee"...
Fluisterend roept de dood je
Zijn donkere stem streelt je lichaam
In zijn zwarte sluiers voorgoed gevangen...…
Heer en meester
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 met vingers
het alfabet
aan klanken in
zwart witte toetsen
speelde met voeten
donkere tonen
opende alle registers
in een uitbundig
creatieve ontlading
voelde mij
heer en meester
over de melodie
beheerste alle nuances
van deze muziek
verdwaald in
de ruimte klom
het ijlste toontje
omhoog en verdween in
het schoonste van schip…
De verstekeling
gedicht
3.8 met 60 stemmen
19.915 En maakt zich met het schip vertrouwd,
dringt door tot iedre vezel van het hout
de romp, de mast, de kabels en de touwen
de zeilen hurkend in de reddingsboot.
Het zijn de kleine kindren die hem kennen
en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort
geleden uitgevaren uit hun nacht
ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.…
Een goed pruimenjaar
gedicht
3.2 met 30 stemmen
18.025 Omdat het zo zonde is
zet je jezelf eraan
tot de stop uit de bodem springt
het schip zingt
in een poseleinen pot.
Zonde.
Rottende pruimen zijn een schande
die ze zelf niet kennen, heus
ergens op de wereld
is iets fout gegaan.
------------------------------------------
uit: 'Het magnetische noorden', 2001.…
MADE IN MIND
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
607 Met lichamen van Ming
En harten van China
Paarden we ons aan scherven
We probeerden elkaar en onszelf
Te lijmen
Er ontstond een vreemd mozaïek
Een rozig herderinnetje
Op een blauw VOC schip
Een Rus in Worcester
Een feniks op een bok
Napoleon tussen fuchsia’s
En een tafelbelvlinder
Op een ruiterklok
Aan een Hongaars asbakje kleefde…
vriendschap
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
552 ik zal je vriend zijn
in de uren dat je me nodig hebt
als eenzaamheid je hart vervult
maar bind me niet
zet geen hek om de tuin
waarin ik de zon koester
in de vrijheid van het licht
ik zal de wind voor je zijn
wanneer de zeilen van je schip
smachten naar een lichte zucht
maar bind me niet
ontneem mij niet de snelheid
dat het leven…
uit het oog verloren
netgedicht
2.0 met 60 stemmen
3.342 Het schip van ons leven
heeft op vele wereldzeeën gevaren.
Uiteenlopende eilanden
hebben wij bezocht.
Het water was niet altijd kalm.
Wij werden door hoge
golven dooreen geschud.
Vasthouden aan de mast,
koorden aantrekken
was een must.
We vielen van de ene verbazing
in de andere.
We legden uiteindelijk
veilig aan de kade aan.…
Olga op het dodenveld 5 + 6
gedicht
2.7 met 12 stemmen
7.200 altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
naar overlevenden staakt
waarop de storm stilt
waarop iemand met schrijven
ophoudt om iets anders
te beginnen, zich iets
aan te schaffen, voedsel
inkt, gereedschap
altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
staakt, zoals en schip het anker
licht en de richting
opnieuw bepaalt
daarnet…
Oostende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
774 tegemoet
bij een zomerse zefier
roept de verbeelding
ahoi, schip ahoi
op de pier
meeuwentirannie
in de straten
spraakgebrek sans gêne
geld vervloeit in held
ruimschoots
wolkendraken in beton
in overvloed
maskers van verkrotting
ensor verliest het licht
op zijn blazoen
vloekt vernieuwend
op het bal ‘du rat mort’
er zitten pissers…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
Vreugde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
811 Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is,
het schip de haven heeft verlaten,
de golven zich tot kolken vormen
en de zon doorbreekt.
Het moment waarop je huilt van geluk,
een tranenval van vreugde,
als je eenmaal beseft,
dat vreugde van binnen zit.…
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Je vertelt soms
in mijn dromen
over een horizon
die lacht
naar toekomst
in ons bed
een schip
de oceaan
maar erg ver
zullen we niet
komen
er is geen
ontsnappen
aan de waan
van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken…
Zeebloem
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
513 Het landschap kantelt een beetje
in weemoedige dromen uit het verleden
aan lager wal, tussen het schip en de kade
er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt
over vrede, genezing en uiteindelijke genade
wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst
meer dan inhoud is het vaak de vorm die danst
wat golft, schuimt en nadert is nog meer…
De Vliegende Hollander
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 -schip in duivelse handen.
De schrik van de zeelieden die niet bij
De Kaap willen stranden.…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 Er kwam een schip voorbij gevaren
het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen…
Een kind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 ‘k Zit achterover op
m’n zomerstoel
onder de bomen
beschut tegen de hitte
echt lekker koel
Tussen de takken door
speelt subtiel de weinige wind
met de aan hem overgeleverde wolken
en ‘k besef er weer even naar
te kijken als kind
Een land een schip
een bloem een fabeldier
zie jij ze ook
ze knikt en glimlacht om
mijn kinderlijk vertier…
HEMEL OP AARDE
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
474 is het een soort van boetedoening
die boze dromen van vannacht
is het soms een stukje hel
wat me straks wacht en nu alvast uitlacht
is het verwerking van het kwade
van het zo vaak tekort schieten
van de minder fraaie daden
is het schoon schip maken
tonen van wat er achter je ligt
het laten zien van de werkelijk waarde
van dat wat je niet…