Alle inzendingen over seizoen

1642 resultaten.

Sorteren op:

Plaatsen, passages

gedicht
2.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 21.786
Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven. Zomer, nu alles in me terugkeert zie ik het paard weer, liggend met gestrekte benen, als was zij dood, met wieltjes, en de grijze, veel te dikke buik, waaruit een kraai pikt, dons en haren…

Anders

gedicht
3.4 met 57 stemmen aantal keer bekeken 17.587
Er hangt de laatste tijd langer een waas over de landen steeds vroeger worden bossen blauw de laatste takken breek je minder graag en minder gauw dat wat de handen doen smaakt bitterzoet in de verleden tijd vervoegen zich de dromen de laatste bloesem heeft de kleur van tederheid en in je lijf stolt het verlangen tot vruchtbegin…

LENTEREGEN

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Het zacht vertrouwde geluid van regendruppels op mijn ruit wordt abrupt verstoord door ’t ‘gerekketakketek’ van hagelsteentjes. In de grauwe lucht glimt de hoge glans van kinderogen. Een ijskoude wind zucht mijn huid vol kippenvel. De hagel roffelt en ‘tikketakt’ met driftige stoten op het zinken dak. De nijdige wind ‘smikkesmakt’ de…
ORFO8 maart 2005Lees meer >

kind van alle seizoenen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.314
vroege vlinder zomaar op mijn hand gevlogen tovert warempel een jonge lente, ontluikt vanbinnen het prille besef van broos geluk in huppelpas en zonder jas ren ik naar buiten waar mijn vrije kind weer toeft in zomerse tijdloze dagen, speels nog onbevangen aan de einder wieken ganzen naar verre oorden, ruist langs nevelig avondrood…

Winter Blues

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 801
donkere weken gaan voorbij zonder enig besef van tijd doelloos zoekend hoe komt het dan dat je niet slapen kan? rusteloos woelend plotseling is het Mei... je was jezelf even kwijt grandioos joelend besef je de winterblues is weer voorbij!…

zomer

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Zoals in tulpen de lente loslippig wordt, zo zomer jij mijn lenden vol.…

Blauwgrijze kou

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
je broeikast altijd zoveel vitaliteit dat je een direct adept van de schepping kan zijn zongekleurde levenskracht met een stralende lach waarvan het altijd wel een onsje meer mag zijn toch kan ook jij verstillen bevriezen in doorzichtig transparant dat geen ruimte laat voor een warme hand onbereikbaar opgesloten in blauwgrijze…

herfstgedachte

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.267
hoe vergankelijk het leven zich openbaart in dwarrelend blad hoe gedreven mijn bestaan zich nestelt in zon en wind (tanka)…

Warmrijpe vruchten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
ik viel niet voor de zon in je ogen op die lenteachtige dag voor de zomer die bloeide in je aanstekelijke lach wist de warmrijpe vruchten uit je oogstrijke herfst voelde je schoonheid in midwinters rust het was jouw magie die mijn liefde deed stralen jij wist het mooiste uit mij te halen…
wil melker11 oktober 2011Lees meer >

Vivaldi's verlet

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 755
Als de zomer in mei reeds is gerijpt, De herfst voor augustus wordt ingezet. Kent oktober dan ineens vorstverlet? Logica welke niemand meer begrijpt. Komt december zal de twijfel staken, Om voor lentekriebels plaats te maken.…
RutgerS30 september 2008Lees meer >

Een laatste dans

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
ik vang gedumpte zinnen die als protest in bomen en struiken zijn blijven hangen lente en zomer hebben geschreven maar zijn voor het oogsten door recensies neerbuigend weersproken weg uit een groeiend behagen omdat anderen hun bloei en succes niet konden verdragen in een laatste dans gaan wij kleuren herfsten ik hoop dat mijn…
wil melker22 augustus 2017Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Nog even lonkt het zonneoog door d’ uitgeplozen wolken. Roze lippen dimmen de koperen wimperstralen in rosse wenkbrauwharen. Nog even schiet het zonneoog felle schichten die doven in wolkenslierten vol roze zalmen en flitsende Lichten. Geruisloos glijdt het zonneoog diep in d’aarde en dooft. Stille schaduwbomen spoken huiverdromen…
ORFO26 juli 2006Lees meer >

Aarde, over-oude

poëzie
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.439
Gewielde en will'ge wentling der seizoenen, ijs-zwaart der peer als zonne-dans van 't kaf; mijne aarde, wisslend teken van verzoenen die waart het Paradijs en wordt het graf: gij wordt het graf de dankb're derver, die men zal bergen, onbewogen, in uw schoot, om dáar voor aarde en hemel weer te ontkiemen tot dubbel leve', o broze,…

Blozend blad

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
Het loof bloost diep in de nerven zwerft argeloos dromend omlaag naar aarde waar roemloos vergaan de glorie van dood zal verwerven bomen strekken zich kreunend uit bedreigen met naakthouten staken de storm die hun botten deed kraken en het wortelgestel pijnlijk trekken nevel versluiert als illusionist de realiteit van het zicht waar niemand…
sacrajewa3 oktober 2006Lees meer >

Orgastische feesten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 777
ik voelde al aan de voorzichtige vlucht van je handen de zacht tedere lentewind in zijn prille vleugjes vaak lichtten in vervreemding de eerste kleuren op waar de zon haar koesterende warmte geeft daar geuren plotseling lieve orgastische feesten die de boodschappen van steeds grotere evenementen delen hangen seizoenen hun wassen…

weemoedig vergezicht

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
in een aflopende zomer heb ik naar een plek gezocht waar het geluk nog wilde blijven negeerde ik de oprukkende herfst die zich aan mij openbaarde in een explosie van weemoed heb ik mijn ogen gesloten voor het snel verkleurend blad aan de vermoeide bomen me vastgeklampt aan de te bleke zon die al van ver moest komen... bij het gebrek…

winterse taferelen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
verlicht, de flats, de lofts huizen en appartementen zonder sneeuw of ijs al is de tijd correct ligt de stad verlicht het einde af te wachten van alweer een zeer vroom jaar schoorstenen walmen westerse warmte voorbij is de tijd van zonnebaden en jagen op de maagden gebeurt opnieuw op feestjes met heet gestookte wijn de herkenning der seizoenen…

huiveringen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 839
november, gure maand de oude Tijd is daar zijn Zeis alweer klaar voor het snijden in draden zonder waardig leven hij is enkel gekomen om mee te kunnen nemen onder de huid de rillingen ijzige huivers uit besef dat het deze maand kan zijn de laatste na al die jaren bezigheid vol futiliteit en de rekening overdreven gepresenteerd zal worden…

winterse taferelen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 718
verlicht, de flats, de lofts huizen en appartementen zonder sneeuw of ijs al is de tijd correct ligt de stad verlicht het einde af te wachten van alweer een zeer vroom jaar schoorstenen walmen westerse warmte voorbij is de tijd van zonnebaden en jagen op de maagden gebeurt opnieuw op feestjes met heet gestookte wijn de herkenning der seizoenen…

nacht

gedicht
3.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 21.499
Wereld van aarde, alle lichten uit. Slapend lichaam van grond, geurige lieve mandarijn, hangend aan je gedroomde takje in de nachtgaard. Regen in juli, liefde in woorden. Je lichaam slaapt als de schim van jonge bomen. ---------------------------------------------- uit: 'Alle bundels gedichten', 1976.…

seizoensverwisseling - senryu

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 576
groen accent vertelt de winter overwonnen Kyoto nog veraf…

Daartussen parelt leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
ik eigen blauw als basis voor helderheid en kou het donkere geeft diepte in mysterieus verdwijnen door het lichte sprankelt zon zijn magisch schijnen op pril groen en later schaduwrijk koel zomerloof dat herfst belooft in vrucht en kleur een volle rijke oogst groen en blauw daartussen parelt leven als schitterend gegeven…
wil melker13 augustus 2016Lees meer >

lente

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 808
kastanjebomen tonen trots hun bladeren hun bladnerven zijn aderen hun bloemen staan al in knop dat gaat door tot hoog in de top de lente, het is werkelijk een wonder waar ik me iedere keer over verwonder dit seizoen schenkt me veel genot het brengt me dichter tot God…

EEN VERTELLING

poëzie
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.671
Wij zaten laatst bij Saartje, Onze oude goede baker, Die sprookjes kan vertellen. Wij dronken chocolade, En deden honderd vragen. In 't einde zei ons Saartje: Wel nu, mijn hartediefjes! Gij kent de vier getijden, Wat houdt gij voor het beste? Toen zei mijn zusje Miesje, Die tijd is mij de liefste, Wanneer de bomen bloeien. Dan krijgt…

Wat letters en woorden en heel veel wit...

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 666
en woorden en heel veel wit dat hier of daar er misschien tussen zit, dat maakt de ontmoeting, dat maakt het verschil, en of jij of ik dat nu wel of niet wil, de taal gaat haar gangen, het denken zijn weg, het leven stroomt verder, weet heg soms noch steg maar laat ons maar dulden wat ons overkomt, de zon en de regen, en ieder seizoen…
Adeleyd23 augustus 2007Lees meer >

WIJSJE

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
Dat dit jaar vrucht heeft gedragen Dat ik de plukker eerst zag schudden aan de boom Dat hij de vruchten met zorg raapte Dat hij de ladder tegen de boom zette Z'n mand vulde en een wijsje vloot: Zagen,zagen wiede wiede wagen Het was een stokoud wijsje Uit m'n vroegste jeugd.…
Harry Daudt4 november 2007Lees meer >

Het verbreken van onwetendheid

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Vol ongeloof ritselend en dwarrelend Jaagt de herfstwind de gevallenen voort In het zachte mos lag zowaar ‘t end Opeens was daar de hemelpoort De zomerwind had speels aan ze getrokken En nooit hadden ze vermoed Dat ze spoedig zouden ontvallen Om gedragen te worden in de stoet De lentewind had mooie beloften gebracht en ’n ruisend…

Volle oogsten

netgedicht
4.5 met 73 stemmen aantal keer bekeken 453
ik wil dat de zon gaat schijnen maar zij breekt haar stralen tot een zielig kwijnen verlang naar een strelend plagen door de wind die als warmtedrager met verrassend koude vlaagjes een frisse balans hervindt geef mij maar de zomer met stukjes prille lentebloei groei die nog seizoenen mee gaat en ons volle oogsten laat…
wil melker13 augustus 2020Lees meer >

Tijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
Ik wandel eenzaam door het herfstlandschap naar het onbetrachte doel dat tijdgebonden is. Vanuit een lenteoase kom jij me tegemoet en neemt mij bij de hand; Ik heb late lente in het hoofd. Omstrengeld door de band van onze vriendschap kan ik aan jouw boezem rustend komen uit de tijd.…

Branding

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
zullen wegglijden gebeten door de tand der getijden rijden ze de stormen, ze waaien luid over wereldzeeën van noord naar zuid een flikkering in de mist, een belofte van knarsend bitterhelder zonlicht dat het land droogstoft en ontwricht richt haar zeilen op de duinen haar boeg verstuift het groen dat leven nevelt als haar zoen seizoenen…