1118 resultaten.
Een broze moeder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 Haar lichaam lijkt van porselein
Haar ziel van breekbaar bergkristal
Ze haalt herinnering van stal
Wat was ze toen nog jong en klein
Wat was het leven speels en fijn
Hoe enthousiast steekt ze van wal
Haar lichaam lijkt van porselein
Haar ziel van breekbaar bergkristal
Een afscheid ooit zal moeilijk zijn
Haar ogen glanzen, het heelal
Bedenkt…
Scheveningen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Surfers en kitesurfers die
de show stalen
op de open zee, een ware
zeepracht.
Krachtig was de zee met
zeer mooie donkere
wolken.
Een frisse aangelegenheid,
maar goed voor de mens
om energie te krijgen.
De zee is zo verkeerd nog
niet en is vaak vol leven.
Foto Dick Voogd…
PCGD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Ooit zag ik robots zwaaien
met hun armen
Als slangen in een scancircuit verbonden
Supersonisch snel, in split seconden
Floppen spuwend uit hun
stalen darmen
't Was uitstel van een lange executie
Van banken met hun rekening courant
Ging één dicht, dan ging d'ander aan de kant
Bedankt, communicatierevolutie!…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Doch in het nachtlijk donker glom het staal van hunne wapens,
en tegen nek en hiel sloeg beurtelings
der ronde schilden leedren rand, terwijl de mannen stapten.…
In the Ports of Antwerp
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.479 Geheel zonder zorgen
kijk ik uit kralen
met happen uit m'n haar
en een stuk in m'n kraag
Verdoofd en geborgen
proef ik van stalen
van onbegrensd geluk waar
genoeg verdrinkt in graag!
In de straten van morgen
schrijf je verhalen
die je 's nachts glashelder ziet, maar
's ochtends nog heel vaag…
Gesloten seizoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Verloren kijkt bevroren water
naar buiten waar zachte wolken
luchtig ogenblikken stilte raken
dwarrelende vlokken dansen
langs tralies van ijzige pijn,
zij vinden verscholen verdriet,
achter een stalen deur waar
gesmolten water stroomt,
zoekt zij kabbelend haar weg
langs ontdooide dagen, roept
wanhopig om de sleutel welke…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 wel koning zonder kroon dan toch
met onderdanen die zich wanen
als een zwart paard zonder manen
de grote stal die staat er nog
dat zei zijn moeder hem zo boos
toen hij verhit met vuur en zwaard
de draken de oorlog had verklaard
maar was hij dan zo argeloos?…
bio-etching
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.275 emotieloos kijkt zij, bijna verveeld,
hoe het staal haar blanke vel streelt
tot het bloedt; elke snee precies
zoals het moet. op haar armen
kerft zij, teken na teken, een
geheim waarvan alleen zij zelf
de code breken kan
automutilatie is een noodsignaal
een schreeuw om hulp,
bestemd voor ons allemaal…
VANZELFSPREKEND LICHT
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.390 opbouw bloei beton
geur van nieuw woonblok
de auto start niet meteen
duwen lachen springen
de deuren klappen dicht
zodat de richtingwijzer naar
buiten wijst
de ochtendzon geeft vanzelf-
sprekend licht
verf kalk cement
geuren gezamelijk
tegelvloeren tegelwanden
voor en achter glazen puien
in staal gezet
het is nog vroeg
in Rotterdam…
Tien
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.266 voeten op andermans land
krijtwitte hinkelbaan
steentje in de hand
zwiepend touw
draaien, spinnen, springen
barsten van de kou
glijden, vallen, sneeuwbal
handen blauw
stalen buizen sprietlopen
passen, meten, evenwicht
zondag zoethout kopen
appels jatten, belletje trekken
schuilen, lachen, gezien
de weg was onze straat
Oh, was ik nog…
maria
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 boven de heuvel buiten de muren
trekken zwarte luchten
voor een bloedrode zon
in de stilte de doodsangst
het hijgen van de gebrokene
de van god en mens verlatene
zijn kreten beroeren de hemel
doen spotters lafhartig lachen
en raken de moeder in het hart
het zachte snikken van haar
die hem eens koesterde in de stal
klinkt door tot in…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar…
Mijn laatste avondmaal
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.363 Reik mij mijn laatste avondmaal
neem tienduims stalen spijkers
met zware hamers, blindgedoekt;
kom, nagel mij maar aan de paal.
Wie rein van ziel, het hart verguld
mag mij als eerste straffen;
een groot genot, kom tref mij hard
het is mijn eigen schuld.…
Florale guerilla
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
657 handen in cultuur gebracht
schutten nog verweekt hun vrucht
doch kruid schiet op
uit gaten en kieren
groent gelaten tussen steen
in vervuilde lucht
met ondergrondse levenskracht
zo gaan er de geruchten
spaart zich zaad voor later
als het land van schraalheid kwijnt
waar getild gewas verdwijnt
in doorgekweekte kwalen
hervatten oude stalen…
riposteerde op de kling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 scherp blikt
het staal nog warm
uit het foedraal
als jij me groet
het snijdt de
wind aan flarden
je masker op als
wij en garde gaan
jouw eerst touche
in onbeschermde flank
ik riposteerde op de kling
raakte onverhoeds je hand
je zwaaide groot
in alle houwen de
striemen door mijn vest
koesterde ik in vol vertrouwen
in rood gaf…
Voelde de trollen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
629 ik ben in
je wereld geweest
voelde de trollen
smidste de vuren
ijzerde staal in hun
apocalyptische grollen
maar danste
liever in sneeuw
met de elfen
zij smolten in
raken tot water
ik stroomde mee
door donkere
gewelven waar
kobolden hun arbeid
aflaten in schiften
en kiften over goed
en het duistere kwaad
ik ben bij jou in…
Klaaglied van een gevangene.
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.422 Wee mij, nu de poorten sluiten,
genadeloos als een mokerslag,
nu de tijd in lange slierten
langs mijn levensloop zal kruipen,
nu de tralies mij omsingelen
als een stalen spinnenrag,
nu dat wanhoop en illusie
als demonen binnensluipen.…
AAN OXFORD'S STADSBESTUUR
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 Winterlichtfeest naar verluidt
Maar ik vind het niet kloppen
Zwavelstokjes in sloppen
Kunstsneeuw op winkelruit
Winterlichtfeest naar verluidt
Massaal slaan we aan ’t shoppen
Moslims en Christenen stoppen
Glitters in dennen met kluit
Eenzaamheid, droefenis
Overgeërfde tranen
Iets met een krib en een stal
Heel de geschiedenis
Van het…
Storingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 je versluierde blik
maakte dat ik
even de zon
in je ogen niet zag
daardoor belandde ik
in een andere stroming
een kille emotie
deed mijn ogen regenen
in een woordloos snikken
mijn wezen te fragiel
om te relativeren
te aanvaarden
jouw boomsterkte
je stalen veerkracht
even te hard
voor mijn tere zijn
als je merkt dat
mijn verdriet…
Zaailing van zwarte grond IV
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
866 het wicht van Brechtje zoog zich
aan haar borsten, de kaakjes geklemd
rond rode tepels, stalen de ogen
ongetemd het licht van valse vorsten
die in blinde woede het gepeupel
door het hengstenpad joegen
kreupel geslagen braakte Krelis
zijn gif op het ritme van de roede
de lucht verdonkeremaande
zwarte raven op hun onheilsvlucht
terwijl…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 In winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende belopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
Tijdsgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.514 Boom in groen, rood en goud,
rond haardvuur kinderen luisterend
naar verhalen van weleer
van koningen vergezeld van een ster,
op weg naar een wereldreddend kind,
geboren in een stal, bij engelengezang
Oude legendes maken plaats,
voor oude man met baard en slee
met rendieren, elfen, sneeuw en ijs
en pakjes in gekleurd papier,
gebonden…
Haar laatste zwavelstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.172 tijdens het zoeken
naar de sfeer van kerst
ontmoette ik
het kleine koude meisje
het boekje was een vod
uitgelezen en kapot
toch lichtte het weer op
in haar laatste zwavelstok
zag een oude stal
compleet met koningen en al
van hogerhand moeten
ezel en de os weer uit het pand
met alle overvloed omgeven
lijkt de mens nooit uitgegeten…
1
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.609 Waar denk je aan Doortje,
Wanneer je de robot betreedt,
Zijn laserstraal je uier aftast -
Ontsnappen aan de stal
En dit systeem? Door uitgestrekte
Grasvlakten draven, Doortje?
Zwemmend rivieren oversteken?
Onder de sterrenhemelen slapen
En 's winters een mantel dragen
Van sneeuw?…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De wilde herfst komt langs de velden vegen,
De nachten worden jagende, de maan
Heeft haar blauw zilvren wapenrusting aan
En giet een stalen schijnsel langs de wegen.
De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.…
Spreeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
588 Het is avond op de gladde daken
geen schimmel waagt zich uit zijn stal
ik zie mijn schizofrene vader
in een kakelbonte spreeuw veranderen
hij breekt uit zijn zwijgen
als een oude ijsschots
op het bevroren meer
ik heb geen herinneringen
aan zijn fysieke agressie
mijn lichaam vindt veiligheid
in mijn lucide droom
het is avond en een…
Boom in park
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 Door het sierlijke staal,
wring ik me naar binnen.
Imposante boom,
met takken die reiken,
naar alomvattend licht.
Zielen die schuilen tussen
groene bladerpracht.
Dichtbij een fontein,
een waterval in steen en brons.
Jouw schaduw,
over monument van glas.
Geschiedenis bewaard,
in grond waarin jij staat.
Strijd en storm heb je geweerd.…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 IN winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende beloopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
Kerst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 een verhaal is het
bijna niet als
je het terugleest
zo kort
een paar regels
ergens in Bethlehem
wordt een kind geboren
en ligt in een kribbe
terwijl Wijzen uit het Oosten
een ster boven die stal zien
en er op af gaan met cadeaus
en er ook nog herders
in de velden liggen
ze liggen moe
en engelen horen ze zingen
hoe heb…
BRUGGEN BOUWEN...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.042 De lieve woorden
pijlers
de zoete zinnen
stalen balken
Hij leek
-na jaren- ermee klaar
maar de brug
stond op begeven
Het bleek
de roest
van zijn zwalken
tussen het vrouwvolk
dat wenkte en lonkte
met 'een beter leven'
...op beider oevers
beider wallen.…