2333 resultaten.
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 't Was orgastisch en multi
langs schilderswijk, markt,
mooi weer en lijn elf
waarin wij en jongens met planken
over de hoogte van golven praatten,
het einde van trambaan, bij naald
waar jij wachtte met fiets
achter een hekje, een hand. Hand?
Daar huis te koop, het uitzicht,
over handschoenen ging het,
machines, over een houten auto met kachel…
Tintinnabula's in varianten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Kijk, naast die kei,
die zwarte rots uit de oertijd,
ruik, er geurt daar akelei zo geestrijk.
Haar blauw bereikt mijn oor als klare klank.
's Morgens staren haar stengels
naar de Ossenhoeder die verbleekt.
Het klaart op in mijn hart,
een serene open plek,
door eik en els omzoomd.
Geestrijk geuren de klokjes, bij een kei
tijdens…
de poort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 een bruisende tuil
bomen gebonden
op de smalle landweg
een poort naar veraf
strak in het land
op lange stammen
een deur naar niets
in lam gelegd land
ook ongewijzigd
door lichte wind
het is een hemels poort
als de lucht door zware
wolken wordt stuk gesmeten
het is een zware deur
die naar de einder open gaat
als zomerwolken…
Cultuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 We liepen op modderige paden,
vertelden over liefdes,
kinderen en hun daden
en gleden door een dikke blubberige klei
kluiten bleven plakken als een loden brij
We zagen medewandelaars
en praatten, vroegen welke kant,
ze waren vrolijk zoals wij
en groetten terwijl wij voort,
ik me verdiepend in een woord
De late zon tussen de wolken…
Ontdekkingstocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
650 ik hou van je heuveltjes
en van het struikje
onderaan je buikje
ik wandel door je landschappen
tot aan de vijvers van je ogen
daar
in de zalig warme zonnestralen
van je lach
leg ik mijn ziel te drogen
al je letters
drink ik gulzig op
en met een dronken kop
zing ik mijn beste lied
het was een mooie tocht
maar de weg terug naar…
Molens
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
992 gestaag in landschap voort
Trots de natie vertegenwoordigend…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 zeeft oneindigheid
en door de lagen gedragen eenvoud
weerklinkt een antwoord door
het vragenvuur
het oog bevestigd door vensters
van het landschap haar bestaan…
Droomnatuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
618 De eenzame droom schilderde
het stille landschap
veel kleurrijker dan zijn herinneringen
konden vertellen
om de betekenis te duiden
diep in zijn duisternacht
een kleine kwast in zijn handen
om de wereld even te veranderen
in de fantasie van zijn gedachten
onderweg naar een nieuwe droom
en het fantasie landschap woekerde voort
de…
op eigen vleugels (tanka)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.183 vol overgave
voeden zorgzame valken
hun dierbare grut
tot krachtige vleugels weer
boven het landschap zwieren…
Vaag
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
483 was de stilte
nijpend zelfs
langzaam kroop ze
over het uitgestrekte
landschap
waar ze 'n waas
van tranen
achter liet…
witte wereld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
672 Als ik ontwaak
uit m'n dromen
is de wereld weer
sprookjesachtig
met sneeuw bepoederd
en lijkt er geen eind
aan dit witgepleisterde
landschap te komen…
BINNENMEER
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 BINNENMEER
rankende helmbloem
langs de oevers van het meer
wassend – het water
vlei ik mij daar neer
verzonken in het landschap
wacht ik - op de nacht…
Brusselse ring wordt heksenketel
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
565 Chauffeurs en pendelaars : zet u schrap
en geniet van het Brabants landschap !
Rijd er wat slomer
en bak deze zomer
een spiegelei op je motorkap.…
Lezeres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Zij leest het landschap rond het huis.
Slagveld van spetters op de ruiten.…
E40
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 De snelweg zweept
het landschap op.
Wagens tasten
naar het punt
van de slinger.
Wat drijft hen nog,
deze dwaallichten?
Hun verkeersader
slipt dicht.…
In memoriam David Hockney 1937-2026
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
81 Een zonnig landschap,
zoals een kind het schildert,
of was het Hockney?
'De bron van kunst is liefde,
de lente komt steeds terug.'…
ontluistering
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.682 zachte zinnen
verbrokkeld tot
kruimels woorden
dwalend in lege
rusteloze dagen
het licht gedoofd
in vroege jaren
weer ontstoken
het broze lichaam
uitgewoond, zijn
oude ziel verstild
nog een schim
van wie hij was
op weg naar huis
vanwaar hij kwam
zijn doolhof al
geruisloos verlaten…
herinneringen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.586 ik zag je in het duister
daar waar niets te zien is
maar wel mijn fantasie
ik zag je daar
waar ik ophield
nog te denken
aan wat en wie
mijn dromen werden
wat ik wilde
in gedachten die verstilden
zonder woorden
maar met beelden
ik dacht aan toen
de vreugde die we deelden
maar op hield te bestaan
jij ging weg
ik moest je laten gaan…
morgenrood
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
866 als het licht
in de ochtend
zich ontworstelt
aan mijn duisternis
en het zicht
niet verder oogt
dan mijn gemoed
drijf ik slechts voort
op het morgenrood
het zijn zo
die momenten
waar mijn gevoel
dichter staat
bij de kille dood
en eenzaamheid knaagt
aan mijn verstild
aanwezig zijn
wachtend totdat
het ongekende daagt
in een troostrijk…
Paarlemoeren couverture
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 haar sierende kleur was beurs
in tinten blauw tot paars
niet haar voorkeur voor omslag
zij prefereerde gebroken wit
de inhoud boeide hem
meer dan haar lief was
in zijn aandacht gevangen
verstilden haar zinnen
zorgvuldig werd ze gespeld
terwijl zij verlangde naar de epiloog
zodat ze eindelijk kon vervagen
tussen nog onbeschreven vellen…
De artritis provocatus van Rita
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
866 zij is een wrange mantelmeid
praat niet op haar in over openheid
zij wil geen schaduw om zich heen
laat haar kruisbestuiven, maar pas
op voor verharde vuisten onder haar werveljas
sluipende artrose verstild, heel gemeen
nu haar mantelwol terug naar de natuur gaat
pluisbestuiving nieuw leven toelaat
blaast de naakte meid, alleen
.…
Onzichtbaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
940 met wat nietsvermoedendheid
die ik zou ademen en zuchten
in een beeltenis van vingers
die vergleden door je haren
met de losgeslagen tijd
Het was me beter -als ik kon
om in de eenvoud niets te zeggen
en in ongestild verlangen
nu maar even niets te doen
maar in je ogen las ik lichtjes
die ik niet meer kon verleggen
en dus gaf ik je verstild…
verbonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 in de ijskelder verzaagt hij
gruwelijk, grote ijsblokken
tot wonderlijke leguanen
en zeeschildpadden
het ijs, verhard verzet,
te trots om neer te gaan,
geeft zich verbeten over
aan de verbeelding
verstilde fauna van spookachtige,
melancholieke schoonheid
ontvouwing van het verhaal
buiten stroomt het overweldigende,
onophoudelijke…
Kat te zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
916 Verstild.
We zwijgen taal zonder woorden.
Taal die vrienden verstaan.
Zonder vals sentiment.
Wat ik aan het worden ben,
is hij van nature.
Poes.…
tekening
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
539 verborgen lijnen
verbeelden de moeilijkheid
verstilde eenvoud
een leeg glas gevuld
met denkbeeldige wensen
in het hier en nu
onbekende gast
voorbij de gesloten deur
wachtend op een kier
onbewuste reis
bestemming in gedachten
vol in verbinding
de contour ontwaakt
ontsnapt uit verborgenheid
in de tekening…
Licht in duisternis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Herfst en winter
sluiten
een verstild verbond
Het late licht
te weren
uit de dag
Het duister
ruim baan
te schenken
Hoge bomen
worden
volslanke silhouetten
versperren
het pad
dat ik ga
Het zijn
van natuur
de ongeschreven wetten
Wie mag
het jonge licht ontsteken
in het nieuwe jaar?…
Actuali-tijd van koffie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Zo ontspant ons koffiedrinken
tijdens een verstild moment.…
De nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 de nacht
is een vriend
van mij
fluisterende gedachten
in verstilde uren
tere dromen
die pas verdwijnen
in het daglicht
verdriet omfloerst
door tranen
vindt troost
schaduwen
trekken zich terug
voor even
bestaat er
geen morgen
het beschermende
donker omsluit mij
en strekt zijn armen
naar mij uit
de nacht
is een…
zo...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 woorden
zonder reden
braken
jou
ons gevoel
sloegen in
met de kracht
van een orkaan
in de windstilte
die volgde,
verstilde de storm
van gevoelens
zonder woorden
zonder bijna te spreken
en
zonder te begrijpen
waarom
bleef
slechts
schaamte
en spijt
over
deze woorden
zonder reden
gedreven door
angst
en verleden…