Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

[ Een herinnering ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Een herinnering die je herhaalt, verandert -- in een verlangen.…
Zywa27 juli 2022Lees meer >

De zonnebloem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Een zonnebloem staat droomverloren en al voorbij haar hoogste glanzen met lome blaadjes droef te staren. Gaat het zo ook met ons: dat na de rijpe, goede jaren de glans verdwenen is en ook de vreugd? Of zijn er andere horizonten die wenken gaan en door de jeugd nog niet gezien zijn? Dient daarvoor soms de pijn en 't trager moeten leven…
Adeleyd24 augustus 2022Lees meer >

De Hand van het verleden

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
het was een zonnige herfstdag de lange schaduw liep voor me uit naar mijn oude woonstek daar kwam ik het verleden tegen stond leunend tegen ’t verroeste hek hier schoof een oude grens mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen met een zucht liet ik met weemoed los dat wij nog samen waren voelde oude pijn van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…

Herinneringen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
De ‘Blauwe’ tram naar Zandvoort, de ‘Dubbeldik puur’ van Jamin. De caleidoscoop van mijn vader, het gouden licht van de Oude wijven zomer, dat dooft in Luscofusco, wanneer het licht het verliest van de duisternis en die strijd de hemel kleurt… Aan de winter die alle narigheid van de voorbije jaren met puurheid wist te bedekken en waar…
Cees Sleven10 november 2023Lees meer >

[ Het oude café ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Het oude café gaat sluiten, dicht moet het -- van de nieuwe wet.…
Zywa29 december 2023Lees meer >

Rimpels

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Hoe is het om als rimpeling terug te kijken in de tijd? Om gedachten en gevoel in stukjes te knippen en te plaatsen op een denkbeeldige lijn. Voor, achter, eerder, eens. Wat was en wat (n)ooit zou kunnen zijn. Verwijten die als kinderwijsjes blijven zeuren. Rondjes draaiend totdat ze moe worden en gaan slapen. Tenminste, voor heel even…

Mooi ben je, liefste

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 989
Mooi ben je Prinses met je droomogen Teder is je geur, een zoete vrucht, een lieve bloem, vrouwenzoete parels Het moet meer zijn dan weemoedige hartstocht Het verlangen te zwerven over jouw leden Lippen zacht te begraven in jouw geheimen Zoet te sterven in jouw licht…
troebadoer20 februari 2008Lees meer >

Wat zoek je hier?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 644
Ik weet het niet, maar vind een mens net zoals jij, met weemoed en met vragen, met zingen en met klagen... met soms een klein begin van iets te durven wagen...…
Adeleyd22 juni 2006Lees meer >

Vervagen

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 899
Of de dwalende angst verzamelt in de twijfelende sneeuw en grijze weemoed van het zwijgen en verliezen van elke gedachte waarmee niemand ontwaken wil.…
proficiens1 december 2009Lees meer >

Genoeg Verleden Tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Genoeg verleden tijd Heb ik nu En weemoed evenzeer - Naar hoe 't was, Ooit, destijds, Toen m'n leven begon Mijn leven nog Een open boek, Een onbeschreven blad Alle levenslust van toen Nu als 'n deken opgerold En wat ooit leven heette uitgehold…

Apeldoorns kanaal

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Reis naar de weemoed, Kanaal waarlangs ik Geleidelijk aan mijn Kind zijn heb achtergelaten En terugvind de persoon Die ik geworden ben; Tijd die niet meer Te achterhalen en In zichzelf vergleden is Met aan weerskanten ijsresten Die tot dusver de heetste Zomers nog hebben doorstaan, En waarin de gevoelens van Wie ik ten diepste…

De eenzaamheid verlaten

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.307
Deze nacht schurkt in de bekken der hopelozen en in de dieptes van Hades snikt weemoed als solitude is gevlogen…
fidelray22 december 2004Lees meer >

Als ik soms terug kijk

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.940
Als ik soms terug kijk op mijn levensloop daar zaten fouten tussen en wel een hele hoop Er zitten dingen tussen waarvoor ik weemoed voel maar ook die ik vergeten wil en wel een hele boel. Doch alles wat herinnert aan die tijd met jou die blijf ik altijd koesteren die blijf ik altijd trouw.…
henk van Zijp28 augustus 2007Lees meer >

nachtwandeling

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
in de verte hangen nog wat flarden klokgelui in nevelslierten en boven spant zich de nacht zoals altijd rustbrengend voorspelbare constellatie van licht adem diep en ijzig een champagne van lucht doet je van binnen tintelen wijst weemoed weg belletjes borrelen altijd naar boven…
rietvr27 december 2007Lees meer >

muren vol weemoed....

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
door muren vol weemoed barst ooit het geluk verscheurt jouw angst zichzelf aan flarden tot aan de grens van verdriet en vreugd waar tranen vloeien door elkaar heen zichzelf verweven in armen van troost mijn liefde gegeven die muren sloopt…

vervliegend

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
glimp van een droom vlaag van verleden zweem van weemoed vleug vol verlangen de geur van weleer probeer de beelden vast te houden maar de seconden razen voorbij de uren draaien hun snelle rondes het verleden vervliegt sneller dan je dromen kunt…
gerardo4 augustus 2009Lees meer >

De laatste

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
Kom liefste, dans met mij de tango van weleer nu de bandoneon weerklinkt weemoedig maar hartstochtelijk de tonen zingt van ons gevoel toe, leidt me weer dicht in je armen naar dat ritme nog één keer voor de muziek zwijgt en jouw schaduwbeeld vertraagt vervaagt verdwijnt…
sacrajewa26 januari 2010Lees meer >

long as i can see the light

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 790
lucht wolkt zwart weemoedig kijkt het raam niets dan donker buiten stilte voor de storm binnen kerft Creedence Clearwater Revival m’n ziel regen slaat glashard toe ik zet hem nog maar wat harder en schenk nog een whiskey wat een strot die Fogerty…

Verstorven liefde

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 524
Verstorven liefde weggeëbd door wederzijds verlangen De honger naar gemeenzaamheid door vrijheidsdrift vervangen Een kolkende stroom van weemoed maakt zich meester van gevoel Nachtelijk verdwalen in eindeloos gewoel Door hartenleed verslagen zonder route of kompas Zal ik mijn weg weer vinden zoals het altijd was…
J. Oker3 september 2010Lees meer >

Col de Villard ( alt. 833 m)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
wanneer ik zou zeggen dat wij hem moeiteloos hebben bedwongen dan zou ik liegen het heeft wat gekost bloed: zie de schrammen op mijn schenen zweet: je had mijn shirt moeten voelen toen ik eindelijk boven stond en tranen: al dan niet van geluk of weemoed doch voldoening gaf het en daar kracht uit putten kan mooi meegenomen zijn…

Een notitie

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.900
Mij beving toen de felle wanhoop, die als stille weemoed tevreden is: ik besefte dat ik nooit zou kunnen beschrijven, en niemand anders dit ervaren zou dan ik.…

Terug

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Soms wil ik omdraaien denk ik weemoedig aan omdraaien het roer om of een bladzijde terug halverwege in een onbestendig boek terug is bekend Gewoon mijn bed weer in de nacht door terug kruipen tot de avond ervoor een besneeuwde zondag inglijden Of juist een dinsdag over zonnestralen…
Sanne5 maart 2016Lees meer >

Stil huilen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Soms verlaten vergeefs roepend na een enge droom stil liggen huilen onwetend of ik hard genoeg roep mijn stem niet gesmoord in stil liggen huilen Het is een stempel van verlangen naar geborgenheid in een veilige schoot een stempel in mijn ziel, mijn fado zonder weemoed…
Zywa23 mei 2019Lees meer >

Aangeschoten

snelsonnet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
Straks voor de laatste keer van Schiphols grond vliegt er een zwaan weemoedig in het rond. Nog één keer kijkt ze neer op Amsterdam. Welnee de zwaan vindt altijd weer een plek Zelfs Lelystad is nu opnieuw in trek.…

Deze dagen vol van weemoed

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 871
Deze dagen vol van weemoed, van trots ook, van vergankelijkheid; ieder denkt wel aan één iemand die moest gaan, die nu elders is in glorie, die liefde werd met de Liefde één. De natuur zucht en kreunt in barensweeën, zoals Paulus zegt maar reeds zijn er de kiemen van het nieuwe leven. Ook op de kerkhoven, de doden-akkers.…
Adeleyd1 november 2007Lees meer >

WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (1)

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Alice verbleef in artistieke kringen Was zeer geliefd en onconventioneel Ze declameerde voor het merendeel Gedichten die de mensen blij ontvingen Haar lezers hielden geldinzamelingen Want verder had het meisje niet zoveel Ze praatte met de vogels en ’t struweel Was kleine heilige en kloosterlinge Volgens haar vader had ze t.b.c Dat hebben…

WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Alice, de ogen zedig neergeslagen Moest lachen om de rol haar toebedeeld Later heeft ze -wat moest ze- nagespeeld Wat anderen nu eenmaal in haar zagen Ze wilde Eddy du Perron behagen Maar deze had een ander afgodsbeeld Platonischer, en op zijn ziel veel eelt Hij wist Alice te pesten en te plagen Ze dreigde zich van kant te willen maken…

Het Wad kent weemoed

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
de kwelder haakt haar knopen in een ritme dat ze weerlegt in de nagels waarmee de dijk geklonken is aan het meervoudig land waarvan wij denken dat het ons toebehoort het kan niet zijn dat mijn wad goedlachs en ten overstaan van het volk als een gladiator ten onder gaat in het met zout doorweven land, zij is fier en doodt niet zonder weemoed…
elze4 maart 2011Lees meer >

ene weemoedige blik

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
ik ben mijn glazen kwijt en kruip over berg en dal door kamer, keuken en toilet op de tast ontdek ik opnieuw hoe het is aan de grond te zitten en te huizen onder een bed; het is vertoeven aan lager wal nu is dat natuurlijk niet voor het eerst dat mijn neusprothese zich verstopt maar zonder zicht is men op zijn teerst en zoek ik mijn heil…

de zachte weemoed van vaarwel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
bijvoorbeeld de uren die nog flaneren in de kamers van het vertrouwde huis waar ik mij de woorden en de passen herinner toen wij op elke geheiligde zondagmiddag dansten op Blakeys " blues march" de zomeravond aan het strand waar in aarzelend licht de verlegen zinnen van het te vroege afscheid verdwijnen in een ruimende zee en de nacht…
Kees Visser20 januari 2022Lees meer >