inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 77.241):

de zachte weemoed van vaarwel

bijvoorbeeld de uren
die nog flaneren in de kamers
van het vertrouwde huis
waar ik mij de woorden
en de passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"

de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht te snel verzadigd raakt

de wandeling langs sluimerende straten
waar nevel het nachtcafe verbergt
geluiden dempt en wij
de swingende pas reproduceren
van Mulligan's "walking shoes"

en dan weer de kamer
waar handen en lippen
de weke plooi strelen
tot de ochtend in scherven valt
bij het hongerig krijsen van een reiger

en weet je nog, denken wij,
maar wij zwijgen
en hijgend gaan wij
een vermoeide tijd achterna

Schrijver: Kees Visser
20 januari 2022


Geplaatst in de categorie: liefde

5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 82

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Rob van Tol
Datum:
21 januari 2022
Mooi.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)