1434 resultaten.
ultiem
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
979 afgewezen woorden
afgewezen worden
opgelaten, want
de vernedering,
onbegrip zwelgt
zelf ken ik
geen medelijden…
innemend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
930 is laven
ter ontschaven
van weerbarstig
kreupel
hout van 't woud
al heel jong
gekapt bekneveld
gebutst domme nagels
zomaar in getimmerd
uitgedroogd ingeteerd
afgestempeld verzegeld
voor onbekend en onbestemd
ziet nu:
loten lopen uit
lang leve de brouwerij
zo ziet men maar
nog ongelaafd
is onbeleefd…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 ik slenter, stelt u zich dat voor
en ga zo mijn weg
vaak in gedachten diep verzonken
dat hoort ook zo
immers een kip neemt ook tijd
voor de leg
ik heb oog voor ernstige zaken
niet dat ik perse tot meer wijsheid
zal geraken
neen, ik denk omdat ik ben
zoals een wijs man
al eerder zei
ik ben een slenteraar, zo een van:
als het nu niet…
sint-oedenrode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.379 slenterend langs de korenvelden
ruik ik de zwoele zomerlucht
gedragen door het Brabants land,
over zandpaden, tot stof geworden
en wilde bloemen aan elke kant
waar het kruid van sint jan
nog steeds ongewild getuigt
van een natuurlijke orde
ik ontwaar in de nabije verte
stram en fier de toren met de knop
al eeuwen wakend over Roois…
afzuigen, inspuiten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
994 uitdijend
liposuctie
in vulling van
mijn dunne lippen
zo vet
verkeerde plekken
te klein, besmet
ik wil verrekken…
WAT GEEF IK OM EEN WERELDDEEL?
poëzie
3.0 met 9 stemmen
5.015 Wat geef ik om een werelddeel?
’t Is mij te groot, ’t is mij te veel!
Dat éne land is mij genoeg,
Waar mij mijn lieve moeder droeg.
Mijn vaderland, mijn vaderland,
U blijft mijn hart verpand!
Wat maal ik om de grote stad?
Ik ben ze moe, ik ben ze zat!
Mijn needrig huis, mijn lief gezin;
Daar leef ik en daar zweef ik in.
Mijn eigen haard,…
niets
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
894 ik begin er mee
wit schittert eenzaamheid
diep in de nacht
door dromen verzacht
schrik ik wakker
in vogelengezang
of was het de wekker
ontwaakt in dadendrang
nachtmuts, godendrank
slaapt mij op de bank
poeslief ligt morgen lief op mijn lijf
wat wil ik meer, niets toch !…
nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
997 demonen van de nacht
hebben mijn hoofd verlaten
en zijn nu stil verdwenen
zonder met een deur te slaan
de slierten van de morgen
omringen ochtendlijk gevoel
van nieuw en weer herhalen
de aarzeling van sluipend licht
een dag met vormeloze blik
nog ongevuld en ongevreesd
en schakel in een lange rij
door wie mij opgedrongen?…
zo kalm als grote stromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
910 Hoe klonk Franciscus over bidden,
aanbidden en in stilte leven?
Je zou dan zijn
zo kalm als grote stromen
die door de wereld gaan,
maar hebben wij dit toch misschien
niet al te goed verstaan?
Wij die zo haastig leven,
wij gaan onszelf voorbij
verliezen ook de vreugde...
O, God, ontferm U over mij!…
Houding
gedicht
3.3 met 31 stemmen
17.114 Achterover dit hoofd, vrij de keel,
de kin hoog in de lucht, ik hang
nog niet, ik speel maar wat.
Waarom zo bang en zo gespannen,
doodsbang voor de boom die wurgt
en voor de struik die wondt?
Weg van toezicht, uit het gebied
van achterdocht kreun ik het uit:
er is voor mij geen therapeut.
Ik kan niet rusten in de onbeheerde
tuinen die…
geef het liever nog geen naam
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.034 terwijl mijn gedachten
gaandeweg verweren
besluipt een vage angst
mijn lijf en geest
ik geef het liever nog
geen naam, verstop van
dag tot dag mijn ongemak
in zwijgend verder leven
voel de tijd reeds
vluchtig verwaaien
zoek mijn houvast
in wie ik was
verweesd en verward
koester ik mijn schrale
zegeningen…
Al dat gesnater
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
904 De vele woorden die de kranten vullen,
ze zijn soms goed
maar vaker van geen tel.
Wat haalt het uit,
al dat geschrijf en dat gesnater,
wat blijft er over voor wie later
opnieuw voor onze vragen staan?
Dus laat ons zwijgen nu en dan
en enkel glimlach zijn,
alleen maar stilte.…
het voelde niet goed
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.140 embryonaal gevouwen werd ik wakker
warm gehouden door het witte dekbed
versterkt door de kat in de schoot
gelegen en de poes vond knieholten
telefoonstekker uitgetrokken
eerste beker koffie smaakt goddelijk
zelfgemaakte tonijnsalade
op wittebroodballade, tongstrelend
wandeling in onverwacht zomers park
trok mijn jas uit, stroopte mouwen…
Nachtvriendin
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.294 Mijn ogen zijn gesloten
maar ik wacht op jou
de nacht is zo lang
Als ik de tijd overbrug
naar de te vroege ochtend
heb ik je slechts kort gezien
Waarom ben je me ontrouw
als ik je hard nodig heb
ik wil je, maar jij bent elders
Wees mijn vriendin vannacht
net zoals we eerder samen
lange nachten doorbrachten
Kom in mijn hoofd
dan…
mijn nachtland
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
962 hoor de stilte van de nacht
mijn stem laat u zweven
op een kussen van satijn
zacht spreek ik woorden
waarin u even mag zijn
luister naar mij
ik spreek over weinig
slechts letters
met klanken
daartussen het lied
van zingende
elfenbanken
zij staan,
zomaar gewoon
dicht bij de grond
hebben geen weet
van mensendromen
zij kijken niet…
stapvoets
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.265 met herinneringen
zorgvuldig wegberedeneerd
zet vandaag de nieuwe bril
mij op een vreemd terras
en vouwt rustig een krant
die ik nooit eerder las
drink koffie cafeïnevrij
maar nu verkeerd
in dit volmaakt moment
kan een begin niet nieuwer zijn…
Ik droom van sneeuw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.141 Groen was mijn gras
Jong en smakelijk
Bont kleurde ik de bloemen in de lente
Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk
Heet de zomer, in de stad
Frivoleerde ik het terras
De zon die ik aanbad
Ik wist dat ik er was
Zelfs vallende bladeren
Konden mij niet verkalkend veraderen
Mijn leven, een en al kleur
De herfst sublimeerde mijn geur
Uiteindelijk…
Vluchtgedrag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 Ik kijk door het raam naar buiten
en zie de wereld grijs en vaag,
getemperd licht valt door de ruiten,
bedekt met een vuile stadse laag.
Het grauwe uitzicht deert mij niet,
een zonnig beeld vind ik overdreven.
Dat ik juist in deze stemming geniet,
is die glazenwasser daar om het even.
Met een zwaai brengt hij weer licht
tot in alle hoeken…
Liedje voor de geestelijke middenstand
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.441 Neem gij het leven
Zoals het is -
Een beetje onrechtvaardig,
Een beetje boosaardig,
Maar ook wel eens aardig
En soms lang niet mis!
Leef gij het leven
Zoals het gaat -
Niet al te opzichtig,
Niet al te gewichtig,
Een beetje voorzichtig
Dan is 't niet zo kwaad!
Houd gij het leven
Bedaard in het oog -
Toon gij u krachtig,
Uw doel steeds…
Rode jas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.112 Ik heb een rode jas gekocht
van zachte stof, licht in gewicht
het moest er eens van komen
ik heb een rode jas gekocht
niet rood rood maar koraalrood
goed op olijfgroen ribfluweel
ik heb een rode jas gekocht
mijn spiegelbeeld bevalt me wel
ik fiets voorbij op ramen, etalages
ik heb een rode jas gekocht
die houdt me deze winter warm
de…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 hij was de slaaf van die zuigende kolk
spinsels die wervelen naar de bodem
voor elk idee vraagt hij een tolk
die ronkende waanzin omzet
in de letters van de lezer
een ander, kleiner alfabet
zijn geest lijkt verwrongen
tot de arts gluurt onder het schedeldak
waar de cel woekert tot gezwel
dat verklaart zijn gespleten onmacht
hoe hij gekneld…
klein geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.315 nog voelbaar, bij elke
stap
langs de blauwe reiger
die geduldig naar het
water loert
onder de milde zon
die glanst op het
rimpelloze nat
voorbij de vrouw die
me vriendelijk groet
hier vaak de eenden
voert
zomaar een moment
van simpel genieten
van klein geluk
op het pad van
alledag…
sluit de ogen na het lezen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.049 in dit moment
van eeuwige stilte
waar vogels zwijgen
en mijn hartslagen
zich rustig aan
elkander rijgen
vertoef ik in tederland
met zachte tonen
van een fluisterende wind
ervaar het warme zand
onder mijn blote voeten
en valt de rust mij toe
verdwijnt al het moeten
dit voortschrijdend genoegen
van geluk en zaligheid
doordrenkt…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 het is nog vroeg
als de nacht eindigt en de
uil van het donkere licht
voor mij uit zweeft naar
de blauwe fontein
waar druppels
schitteren in vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met…
vraag mij, jou te behoeden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.129 neem mijn hand, wees niet bevreesd
als ik trek door levende velden
met voelende bossen rondom
vaak is een mens teveel bedeesd
zich als delende, roepend te melden
ga mee, ik leid je naar mijn fantasie,
over de kwetsbare ziel zoals jij en jij
daar, in de diepte van mijn ervaren
bloeit de tuin in strelendend kleuren, zij aan zij…
mijzelf ontmoeten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.218 het schemert al
als ik slenter door
smalle stille straten
dat doe ik wel vaker
dan hoef ik even
niet te praten
ben dan in mijzelf
ik ben dan genoeg
vertoef zo in mijn wereld
het is mijn hart
dat daar naar vroeg
niet dat ik zo diep ga
of iets moet beslissen
het is gewoon de rust
die ik heb moeten missen
zo maar alleen zijn…
Ook tijd kan rijpen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.076 Neem me niet kwalijk sprak hij
maanden heb ik gezwegen
de laatste zoete druppels uitgeperst
mijn bloed smaakt bedroeft
Op de geschilferde schaal
ligt vers fruit geplukt van
bomen waar vogels nestelen
waar ik met gekruiste armen
kan rusten tegen het schors
en dorst zich laat lessen
Laat me spreken te lang
heb ik mezelf verzwegen.…
korte dagen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.194 korte dagen
lage zon
de uren licht
te snel voorbij
te vlug verdwaald
in winter-lange
schaduw
te vaak verloren
in schimmenspel
van nooit vervulde
dromen
en toch
wie durft te dromen
en daarvoor gaat
zal als vanzelf ontdekken
dat zo geluk ontstaat
een gezond, gelukkig
en droomrijk 2006 toegewenst…
Zonsopgang groet
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.706 Ondanks het grijs, de zon komt op
weer bewezen wat gisteren hypothese
daarover praat ik niet en verzin
het grote zwijgen, dat valt
Jij gemarmerd Jugendstil betovert
op de bank waarop ik lig het licht
dat aarzelt aan jouw buitenkant
parelmoert en opnieuw verdicht
Jij kraakt, geeuwt de toekomst uit
weet mij kijken met ziel en lijf…
De struisvogel
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.298 In ons waterrijke vaderland,
Met een groot tekort aan zand,
Steken struisen netjes op een rij,
Hun koppen in de vette klei,
Ook dat werkt natuurlijk voor geen meter,
Maar wat moet een struis bij gebrek aan beter?
Een hele struise struis kwam toen voorbij,
Bekeek die konten op een rij,
Zij wilde hier geen tijd verliezen,
Miste zuiver zand…