535 resultaten.
Dierdicht (2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 ‘U zit op een immense roze wolk’
Een witte kaketoe was aan het woord
‘U hebt te zware ladingen aan boord
We zullen zinken, dus zeg ik- ontvolk
‘U, tegenstander, bent in winterslaap
Word wakker’ ik zeg ‘eigen volkje eerst’
Een kikker kwaakte luid en onbeheerst
‘Die geelkuif is een wolf verkleed als schaap’
‘Wat een kakofonie, wat een lawaai…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 Boven dampen van gaslicht
uit stomende schepen
gemeerd aan de gelderse kade
staat in het uur van de wolf
het alziend oog in het zenit
van zijn rijzende baan
In transparant water
der grachtengordel
weerspiegelt zich
in serene luciditeit
een zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt…
Ons Koninkrijk heeft de kolder in z'n kop met die Top!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 de oud Minister President
de vrij gezel de heer Marc Rutte
nu de Secretaris Generaal
van de Navo/Nato
Ja, ja, ze willen Nederland
op de kaart zetten
en daar moet half Nederland
voor wijken, zo zal blijken
de stad van de Vrede Den Haag
wordt een vesting van verdediging
tegen een onzichtbare vijand
de uit het niets/iets opduikende lone wolf…
Boze Kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 Hand voor mijn mond, ik lach
om het boze kind
dat jij bent, dat alles wil
zoals het zou moeten zijn
een betere wereld
rechtvaardigheid, gelijkheid
en broederschap, nu!
Niet langer een ideaal
dat medemensen laat lijden
om zelf niets tekort te komen
Zo onvolwassen, niet jij
jouw klacht, jouw wens
om meer
meer solidariteit
meer harmonie…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
719 Aan de schandpaal genageld
Met vet en eigeel op haar kleed
Slaapt zij met versteende lippen
Het ooglid valt lodderig dicht
Zij was iets waarnaar ik gis
Een vermoeden dat me ontglipt
Nu haak ik met lege klauwen naar lucht
Een tamme wolf met een heilige honger
Haar wangen, een wassen zon
Haar huid, een belofte
Ik lik het pril zout van de dij…
Voor Louise (Liefde)
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.481 Ik schreeuw, als een wolf in de nacht.
Liefde in alle eenvoud, en ik huiver,
ik kijk je aan, kus je en schiet vol.
Dat dit zó kan zijn had ik nooit gedacht.
Liefde in alle heftigheid, zó eerlijk,
blinkt onder de sterren, zon en maan.
Als was het van het allerpuurste goud.…
maan dagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 Benauwd heb ik bevend staan huilen in stilte
en verwachtte een wolf die mij zou bevrijden.
Er gebeurde niks en het leek of de muze
dood was die ik als magere troost nog in
mijn hart en hoofd ergens verstopt wist.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd
uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als een wolf…
De ochtend is mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Jij maakt van mij een wolf
in schaapskleren.
Met je vleugels spreid je warmte,
verzacht je de pijnen van mijn woelige gedachten.
Mijn hart zinkt in een snelstromende rivier.
Jij bent mijn haven en ik
de bodem.
Je raakt me aan en onze lippen gloeien.
We staan op het dak en zien de verte.
Een dag is te kort.…
Ik ben er voor je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
774 Maar let op, de wolf ligt op de loer en kan steeds toeslaan.
Weet dan dat ik er terug voor je zal staan.…
Damascus
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
1.730 geschillen en de macht
Duizend mensen sterven
door granaat en kogelregen
Waken duizend engelen
aan gene zijde
Brengen vriend en vijand
naar de overkant
Zijn de dragers van
het licht en vrede
wonen in een hemels land
Dictators knechten
volk en natie lang
Zijn bezeten van hun rijkdom
heersen ijdel en meedogenloos
verscheuren als een wolf…
Eva
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.413 Als voor de derde straks haar vliezen breken,
houdt ze nog steeds, tegen de zwaarste wee,
haar handen in de schoot gebald tot vuisten,
denkend aan toen de wolf sliep naast de ree
en god nog als God in de bomen ruiste.…
De illusie van veiligheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 meesterstuk
willen pronken
met al het schoon
dat wij op ons levenspad
tegengekomen
zodat een ieder
mag mee genieten
waardoor ze even
van hun angsten mogen bekomen
de illusie van veiligheid
loopt dan vol overmoed
door het straatbeeld
dat door menigeen is gewenst
het gevaar ontkennen
van de harde wereld
die zich als een valse wolf…
Onbenul
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 Het is een koude oorlog
De wolf huilt, de wind schreeuwt
Bomen, van hun blad ontdaan
Staan naakt in lijdende rijen opgesteld
Ingesneeuwd
Massieve nevel bevriest op boomschors
Takken hangen verlamd in het ochtendgrauw
Het gekras van koukleumende kraaien
Weerklinkt in de harteloze winterkou
Omgeven door seizoensgebonden gebreken
Smult een…
Sint-Franciscus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.189 Hij zal in d'afgrond van Gods liefde springen,
trekt zijn verleden en zijn kleren uit,
en in een pij, met zijne ziele als luit
gaat hij al beedlend langs de huizen zingen,
zingt voor de wolf, de vogels en de bloemen,
kan al wat leeft zijn broers en zusters noemen,
de Liefde zingt hem mager als een riet.…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 even
les je de zilte dorst
uit jezelf, voortgestuwd,
aangevuld met ander leven
ben je mijn vriendin,
zwanger in een schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als wolf…
ontredderd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
467 als ik de kleine aarde in mijn handen voel
het woelen van die zachte korreltjes
in de nerven van mijn palm, dan weet ik
dat mijn leven het hart van dit bestaan voedt
in alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan
zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf
laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben
nederig tegen al wat mij omringt…
Bij het nachtelijk vuur van de volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Een man, een wolf, een wolvenman,
niet voor het daglicht aanbevolen.…
Alles van de wijs tussen zon en ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 de grissende hand
van het boerenland
och; wie bemerkt het in deze
negorij denkt hij
onverstoorbaar als altijd
wanneer hij al dat
moois voorbij ziet gaan
dat hij
niet kan weerstaan
pakt de zweep en slaat daarmee
het paard dat
hinnikend van schrik
op het verkeerde been gaat staan
alles van de wijs
tussen zon en ijs
de wolf…
Gestalten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 Een molleboon was ik, een hortulanus
Verbaal vertoevend in het floraleven
Als wolf in schapenplunje? Overdreven!…
Winterpunt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
541 Verwacht dit jaar geen al te grote stunt
Van koning winter, ook als 't had gekund
Want ach, wat had ik het jou graag gegund
Een sneeuwlandschap met wolf en rendierrund
Elfstedentocht van stiens tot helgolund
Bij sneeuw en ijs tot Kelvins dieptepunt
Straks houdt de zon zich schuil
in 't winterpunt
Met wind en regen, vorst is ons misgund…
BLIK OP DE NATUUR
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
541 een schaap beseft het wezen van de wolf
niemand hoeft dat hun te vertellen
een boom een plant ondergaat z’n ondergang
door regen wind of parasiet
ze kunnen het niet ontlopen
verschillende soorten verschillende belangen
allen kunnen slechts hopen
het zijn de regels die de natuur
voor zichzelf heeft weten in te stellen
ze laat het een door…
bij een open maan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
38 Straks komt de wolf nog
als een duveltje
uit de diepduistere nacht,
door het gat van
de openstaande tuindeur.
“Ja,
is dit wat we dan gaan doen?”, -
maakt het uit
wie van de twee sprak?
Eirôn en Alazôn leefden
onder het schuine dak
van stille woorden.
Híj begon –
in een opwelling?…
SARAH, een film door Wolf Maria Mulder, muziek door Apollon Kalamenios
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
215 VINGERVERF
Sarah's vingers vertonen
vooral vrijheid van verkwikkende
bewegingen zich verbeeldend
een schilderes te zijn, die
met vingerverf haar witte doek
vult met heel veel doch
vooral haar eigen unieke
volle verse vrije verbeelding
DE RODE LOPER
De rode loper is voor je uitgerold
want Sarah, wat kan jij lopen, hopen
dat is…
Bedrogen woorden van liefde
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.916 met de liefdesklanken die elke letter omringt
ben ik als een veer in de lucht gaan zweven
heerlijke dromen die leken uit te komen
vervlogen in de hemel als bliksemlicht
die binnen enkele seconden verdwenen uit zicht
waardoor mijn hart vol met geluk is ontnomen
woorden die klonken als Beethovens meesterstuk
waren klanken van een jankende wolf…
Dromen van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Achter de grenzen van dit visioen,
zien wij de zuigeling met een adder spelen,
de wolf zijn voedsel met de schapen delen,
en niemand die hen enig kwaad zal doen.
Zo dromen wij onszelf naar vrede toe,
naar niet meer bang zijn, niet meer hoeven huilen,
nooit meer voor razzia’s, voor bommen schuilen –
O God, wij willen wel, maar toon ons hoe!…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 Als een wolf jankt de aarde
zeeën vol met tranen
dijken tonen geen weerstand
tegen kolkende waterstromen
er krioelt leven in de kern
kokhalzend spuwt er angst
als overbodig maagzuur
Atlas kan de kracht niet aan
legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs…
Er welt een traan?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 Er raast een storm langs de schaapskooi
van mijn verwachtingen, buiten wacht de wolf
van emoties die eerder leken uitgestorven,
ontdaan van alle overtollige vachten, er
welt een traan uit de sikkel van de maan .…
waar het zachte weten woont
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
276 in de schemer van toen
waar bomen fluisterden zonder woorden
en paden zich bogen naar het onbekende
droeg ik een wereld in mijn handen
licht als adem
die nooit om bewijs vroeg
een wolf kon spreken
een meisje kon verdwijnen in rood
en terugkeren met ogen vol geheimen
niets hoefde waar te zijn
om waar te voelen
later leerde de dag mij namen…
Who is afraid of Naomi Wolf?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
751 De storm is gaan liggen
op de zeebodem, werkt dieper in
dan op uiterlijk vertoon, vertoont
geen krimp, weigert te erkennen
wat een storm zijn moet. Daar
beneden bruist het van beweeglijkheid.
Verwondering.
De spiegel is onbuigzaamheid voorbij,
kou en rimpelloos lijken nu hard
door kunstige cosmeticaknepen verstard.
Reeds rijst haar hand…