10902 resultaten.
broze waanzin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 in zijn eigen kleine
waanzin woont de
broosheid van het
bestaan waar zoutere
zoetere en sterkere
klanktinten ademen
de gaten in de
mouwen van zijn
fladderende
oude jas als de
vleugels van een
gehavende vlinder
zijn zon rouwt in het
zwart hij gebaart naar
een bloeddoorlopen
maan gevallen
sterren vindt hij
op de straat…
Mijn lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 het wel
in het isolatieglas
mensen dragen zichzelf
op hun rug
hun hemden zitten strakker
dan hun huid
kalkoenkerels steken hun waaier
trotser dan heer pauw
.....met gebonden handen
.....paraderen ze in de lucht
.....van hun droogwindige darm-
.....bacteriën en ze laten daklozen leven
.....van de natte muntjes
.....uit de oude…
Cafe Le Bonheur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Zondagochtend lente bries
De rand van de luifel klapt om
Binnen is er een kaartspel gaande
Met Frans en Geert en Jo
Oude Frenk tapt het bier tegen een deuntje
De meidoorn bloeit
De magnolia is al op retour
De appel wacht nog op
Volle teugen zon
Wat is er beter dan
Op zo’n dag
Achterin het café
Op een schaakbord
Een zet te doen…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…
(T)HUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nog één keer zal ik gaan
en van op afstand zien
de voordeur met vers vernis
oplichtend in een scherf najaarszon
en daar
achter trendy vitrages
de geur van oude muren
tussen de spleten
de echo's
van mijn vroegste jaren
de kleurige loper
van de trap naar boven
die hele perceptie van gemis
opgeslagen in het landschap
achter mijn ogen.…
Witgewassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
441 het knetterde
vonkte siste
en sliste
verschoot
door spanning
ontbloot
er lichtte
magie rond je
donkere handen
in dit samenspel
van warme lijnen
kruisten krachten
waar jij met
voeten aardde
vergruisden machten
de resterende
energie van
het oude jaar
in de spektakel
overgang door
vuur knal en vlam
wordt magie
blank…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ons grote lichaam heeft geen gezicht
niemand ziet dat wij het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels,…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…
Intimiteit
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.061 het zacht lentegroen
omfloerst met geluk
kleurde nog prachtig
in jouw ogen.. daar
in de bloesem weilanden
de oude knoestige laan
door jong geliefden betreden
was voor ons passievol moment
te kort en onnodig geknot,
een buizerd verscheen
zweefde minzaam mee,
echter niet om geliefden te volgen..…
Mijn boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
469 Een nieuwe boom geplant tevoren
Voordat de oude was geveld
Ook al was het mij niet verteld
Ik droeg zijn aard bij geboren
Tijden sloten een verbond
Regisseerden mijn roman
Heel langzaam werd ik de man
Die in mijn vaders spiegel stond
Ik plantte ook mijn bomen
Verlegde stenen in stromen
Zag hoe de tijd mijn jaren vergraasde
Ring…
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 Toen haar eenzame oude dag
langzaam in tijd wegtikte
verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme…
Charon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 het was een zwarte droom
toen de wind verstomde
en achter de witte ijle
berken een hand naar
me leek te wenken een
vlucht van duiven tuimelde
omlaag in kalme tred liep
ik naar de rivier de storm
in mij ging liggen
het verre tussen hem en
mij verdween toen ik de
wenkende hand van de oude
vermoeide veerman naderde
mijn gedachten…
Welke Spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
382 Oude spiegels raakten verweerd
nieuwe liegen steeds meer en meer
in die ene zwijgzame van eerlijk water
daarin kijk ik…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…
Duivelssteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Althans volgens de oude verhalen;
zelf ervaar ik je meer als bruidsbed,
om in het licht van de volle midzomermaan,
omringt door duizend-en-èèn boselfjes,
een kind op te verwekken.…
nacht
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.449 dichtbij
neemt mij in zich op
nog
zie ik
in de vage gloed
van buiten
aldoor brandend
neonlicht
bladlappen buigen
wil ik dat hier beweging is
hoor onheilspellend engelenhoofdjes ritselen vleugelvruchten
vallen
ontvallen
roteren boven de sloot
draaien om hun as geruisloos
en ik wil met hen zinken
nerven doen ontstaan
zoals in oud…
wederzien online
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 Ik liep onlangs nog een oude
vriend tegen het lijf
online weliswaar
tegenwoordig gaat dat zo
het is niet anders
Hij vroeg
‘Ik dacht je een paar weken terug
te bekennen, ik riep nog of wij elkaar kennen,
in de doe het zelf zaak, zou dat kunnen?’…
December
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
De straten van Toronto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Waterval van klatergoud
surrealistische dromen
steeds dezelfde muziek
en de eindeloze stad
Mijl na mijl aan grimmig asfalt
rolt langs mijn oude wielen
ik en mijn Cadillac
wij zweven rustig verder
Een hand op het stuur
de zon raakt de einder
werpt zijn gouden licht
dit is de wijd open wereld
Mijn reis gaat verder
geen eind is in zicht…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Aan de Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig…
Mijn levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Een heuveltje in het landschap
deze leistenen daken van de boerderij
onder de hoge rug en de ronde bil
langs de Oude Landweg
Moet je een stedeling zijn zoals ik
om de schoorsteen te laten roken
en de beelden in elkaar te schuiven
tot mijn eigen naakte lichaam
op een schapenvacht voor de open haard
wachtend op liefkozingen van mijn man…
Bij oma op het balkon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Daar praten we niet over
wel over de middagen
in de zon, alvast wat kleur
opdoen voor de zomer
Dat had zij ook wel gewild, maar
toen werd daar anders over gedacht
Trouwens, bikini's bestonden nog niet
Er is zoveel veranderd, ze leest het
uit het tijdschrift aan mij voor
en ik lach om haar verbazing
Ze is al oud, haar haar zo wit
als…
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 brengt verhalen die
diep in het brein een applausje
verwachten, kortstondige
leugenachtige vertellingen
die zich nestelen in de
kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard
in de voorspellingen van de oude…
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 brengt verhalen die
diep in het brein een applausje
verwachten, kortstondige
leugenachtige vertellingen
die zich nestelen in de
kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard
in de voorspellingen van de oude…
Nachtelijke echo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Hier op aarde
is de oude vrouw moe
je neemt het op
voor haar verlangen
om telkens droom te zijn
geschreven in brieven
nog altijd ongelezen
geen vertrouwde plek
slechts herinneringen
in de heimweehut
Waarom luister je
naar mijn droeve gezang
mijn lieveling?…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand…
dwaalgast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
405 ze overwintert waar
de wind haar brengt in
de schaduw van helden
op een plek waar de stenen
willen afdwalen waar oude
levens zich roeren onder het ijs
ze wacht op het onverwachte
ruikt de rook van leesbare woorden
grijpt naar drijvende brokstukken
de tijd schrijdt voort
ze wacht tot haar schaduw
twaalf voet lang is
ze leest…
Ötzi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 wie je ook maar mag wezen
wie je ook maar mag zijn
je bracht een verhaal van
zo’n 5000 jaar geleden
ongewild naar het heden
was je jager jong of zo oud
dat je was verdwaald
of werd je helaas door
een vijand achterhaald
of ben je gewoon tijdens
het jagen uitgegleden
en op je hoofd geland
en was dat het verhaal
en was er verder niet
eens…
Muziek van de ziel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
680 Muziek van de ziel
Het oorverdovend stille dat om mij hing
verborg armenvol emoties
zoveel dat het mijn keel soms snoerde
opende ik gedachteloos het raam
kreeg weer lucht en het ontspande
die me naar het onbekende stille voerde
me overviel en rust hervond
want daar woont de schoonste muziek
van mijn oude ziel
een tureluur floot hoog…
Haiku's muziek
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
739 Een oud liedje
kwam langs als een
vergeten herinnering.
Hij was een grote man
gekleed in het zwart
'I walk the line'.
De stofzuiger-
gisteren deed hij het het nog en zong:
'I want to break free'.
De wind
zingt zoet zijn gebed
'My special prayer'.
Hij was een prins
met een stem en gitaar
'Purple rain'.…