Alle inzendingen

alle lichtjes flikkeren aan 't wordt Kerstmis overal maar Zijn Licht dat nooit is uitgegaan gloort hoog boven de stal het glanst in onze ogen en straalt uit ons hart nu wij verlangend hopen dat het Kind wordt gebracht ook de nacht toont zijn licht en was nooit zo helder en schoon met...

Ik beleefde de zoetheid van de hartstocht in het laatste jaar van mijn schooltijd, toen ik bij een meisje naar tederheid zocht en we toen vrijden met ongekende hevigheid. Het leven dat toen zoveel bood en zoveel leerde, leerde mij ook hoe smartelijk de liefde zijn kan, toen het lot zich onve...

De decembermorgen bracht de eerste sneeuw zonder te kloppen aan te bellen We kunnen stellen als dief-in-de-nacht niets vermist, weggenomen slechts gebracht Wie... had dit verwacht? onberekenbaar het weer Keer op keer we tasten in het duister en luister: Wind steekt op legt z...

Krekelwrevel. Boorgeratel. Hamerslagen. Daartussen gehark in het woordenpark. Herinneringen glijden van heuvel naar zee inslapend naar benee.

ik schoof de wereld aan de kant maar uit de spiegelwand vroegen ogen om mededogen openden handen in een vragend gebaar zonder te eisen ik keerde me af voelde het dreigen door onmacht verhard zij waren met velen wilden graag delen maar moesten langs mij de scherven voorbij ...

Ik vind ook dat de lidwoord “het” verdwijnen moet De allochtoon spreekt dan goed Nederlans Want de verschil wie weet dat nog bijkans We halen “het” dus uit de Neêrlands bloed De “kofschip” moet ook worden afgezinkd De probleem d of t zo afgevinkd

Alles deed pijn. Twee uur lang in kleren gehesen worden deed pijn. Zijn vrouw zijn deed pijn, lachen deed pijn, grijnzen al minder, moed niet. Moed wordt ervan gemaakt zoals een vuist van vijf vingers. En verdriet is die vuist weer opendoen. Sterven doe je alleen. Niet sterven ook. Do...

Ik zag een starre schittren, Maar ’t was niet aan de trans; ’t Was in twee dierbre ogen, Een starretje vol glans. ’t Betoverde en bezielde Mijn hart, mijn geest, mijn jeugd, ’t Spreidde in mijn blijde woning Gods licht en vrede en vreugd. Het blonk op al mijn wegen Zo ...

Jagers schieten in hun verrekijker een bedampt konijn

Ik vroeg haar het liefdespel even te staken want ik dacht iets op de trap te horen, wellicht dat haar moeder ons kwam storen duidelijk hoorde ik een trede kraken. Ik gleed van haar af om het bed uit te zijn, zocht mijn kleren die ik in het duister was verloren, sprong in mijn broek, trok de ...

Mijn portret lijkt uitgestreken Fijnbesnaard doch dun gestoffeerd Volks ontaard en doorgeleerd Voortdurend getoetst en vergeleken Ontsnapt aan mijn bibliothecaris Nergens onbekend gegrond Nooit volledig afgerond voorbij bevrijder en archivaris Een mysterieuze betekenis is Bij toeval geh...

light verse dood is de truuk van het grote verdwijnen je bent zó vertrokken 't is net als bij treinen

Het verleden heb ik slechts in fragmenten, vervormd, vertekend en soms geladen met een grijs gevoel; wat ooit als verse sneeuw gevallen is, het blinkt niet meer, het zingt met valse tonen van verval, van ontoegankelijkheid. Het roept nog enkel om berusten. Wat heb ik wel? De zekerheid d...

Witte gewaden wandelen door de wijk Jordaan-Zuid, Hazenstraat, Brouwersgracht, Konijnenstraat, Elandstraat en Elandsgracht krijgen bezoek van wat! en dan komen de opmerkingen, de verbazingen, maar vooral de vragen: “wat, zijn het monniken?” “wat een mooie muziek!” “Wat bijzonder...

al wat is is God en wij wij mogen hiervan een deel zijn in en met hem haar of het of je wil of niet of je het niet kunt begrijpen of het gewoon anders ziet geloof me maar ik heb het dit keer niet mis echt ik voel het het is waar God omvat alles * * N.a.v. h...

Van onze knusse woonst naar de kerststal, we leven in vrede en goed. De weinige sneeuw is wit, zoals altijd, als hij valt, hij blijft wit. Ook wangen kleuren niet wanneer de nieuwssprokkel doordringt, onversierd. De Drie Koningen zijn opgehouden rond Aleppo, twee werden gedood. ...

de stad ruikt vreemd een beetje eenzaam zelfs ontheemd misschien er hangt een geur van– bijna fris alsof tijd maar net begonnen is het leven aan te maken van daar uit loopt haar rode draad tot aan de eerste ademteug die gaat vol levendig verkeer dan weer een fiets, de bus, een auto ...

met mijn ogen volg ik de ritmische beweging van voorttrekkende zware donkere onweerswolken die boven mijn hoofd lijken samen te kolken in een vorm van noodgedwongen overleving op mijn hoofd voel ik reeds neervallende regen grote en kleine druppels koud en nat mijn tijd zit er op, heb het hi...

Een sneeuwvlokje vindt haar weg naar de aarde en neemt achter zich al haar broertjes en zusjes mee. Ze dwarrelen en botsen door de koude avondlucht en komen uiteindelijk benee. Met een donzen wit tapijt wordt het groen van de natuur bedekt en geluid gedempt. In de verte, goed verscho...

Tegen Kerst en het Nieuwe Jaar Zijn de wijngeesten goed gaar Oordeel maar Expressieve geur, kersen, rozen, kreupelhout T’is maar waar een mens van houdt Na zeven jaren kelderrijp Kan het zo door de afvoerpijp Smaakt heerlijk bij rijpe harde kazen Voor niersteenlijders met zwakke bla...

ik wist het addertje onder het gras kende uit babel wat een spraakverwarring was paradijste rustique tussen eufraat en tigris leerde geduld in wachten op verlossers die vrede brachten las de verhalen uit het ooit beloofde land geschreven met magische hand over het uitverk...

Als Stormy Daniels haar mondje hield Door over de affaire-Trump te zwijgen, Zou zij van hem een godsvermogen krijgen. Maar wat heeft die Cohen toen toch bezield? Geen pornoster wil immers erin slagen Om te voldoen aan dergelijke vragen.

Voor schatten is uw heil Niet veil, Door woorden niet te melden; o Krekel, die, op d’ eikenbast, U met een luttel daauw vergast, En huppelt door de velden! Waar gij, op akkers, graan Ziet staan, In voren, zaadjes schieten; Voor u is ’t, dat het koren wast; En wat de boer in schuren t...

Geheel zonder staart en met minimale vleugels, volstrekt ongeschikt om zich te verheffen, een lichaam meer haar dan veer, blijkt de kleinste, minst kleurrijke, zelfs bij nacht zich zelden vertonende onder u tot lieveling van mijn soort ontwikkeld te hebben. Is het een aanbeveling dat ik met ...

Als je mij weer ziet, is het voor jou weer zo lang geleden, die verrassing en die blijheid in jouw ogen treffen mij het meest. In jouw kleine geheugen past nog alleen maar het heden, ik weet als ik straks weer weg ben, dat ik niet ben geweest. En als je dan op een dag heel jouw verled...

rijdend door de straten je ziet ze overal langs stadse grachten dorpen gehuchten en de allerkleinste onbekende gaten wat iedereen tijdelijk veranderen zal slepen met dennen – of sparrenbomen waar straks hun kerstverlichting in gaat komen het leven wordt even opgelicht de aandacht wo...

schrijven met het hart van een kind met in mijn volgroeide hand een pen bloeien als een roze pluizenbol al is het maar voor een dag of drie denken als een vogel met iele pootjes zonder grond vele hemels verder vliegen naar boven kijken het jonge leven blazen in m...

hij wond haar lichtjes om de vingers van zijn kleine vuistjes opgetogen ogen glansden in plezier hij speelde het spel in volle overgave wilde alles in hartstochtelijk uitdagen om dichter bij de warmte te komen van zijn dromen in onbewust de leiding nemen richtte hij zijn wereld i...

Ik heb de schim des drossaards aangeschouwd. Groot schreed hij voort, het lokkig hoofd omblonken Van ronde gloed en geluw-glanzend goud, Gelijk een god, in mijmerij verzonken. Hoog, van de schoudren opwaarts, rees zijn leest De schaar te boven, die, van vreugde dronken, Bijeengev...

Jij die zo luchtig was, je bent bekleed, bekleed met gezag, je schrijfsels, je spreeksel hebben je ver gebracht, tot de zoveelste macht, je lopen een ritus je spraakkunst ruis ze hebben je ver gebracht, ver van huis, de uitoefening van je lach is onbedaarlijk in orde, je bent vanzelfs...