6179 resultaten.
Onderweg in de novembernacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Je probeert het begin te begrijpen
van een wonderbaarlijk vers gedicht
dat gaat over echte liefde en genegenheid
het einde van de nacht nog lang niet in zicht
het is november met die stille momenten
wanneer de herfststorm is gaan liggen
alle contact met de wereld voorbij
dromendans in kalme eenzaamheid
onderweg in de novembernacht
naar…
Toch verheugd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
372 In mijn gedichten ben ik omringd
Door al mijn dierbaren,
Is ’t alsof ze hier nog waren,
Ben ’k weer blij als ware ik kind.
Maar ’k weet het is verlakkerij,
Zij zijn niet hier,
Neen, ze zijn niet meer bij mij,
Maar ’t biedt toch wel vreugd,
Waan me even in het toen,
Wat mij telkens weer verheugt.…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Misschien wil niemand het lezen
mijn gedichten die ik met liefde schrijf
aangeboden aan het Opperwezen
gebeden en dank voor ziel en lijf.
Mijn dank dat ik vanmorgen mocht ontwaken
dat ik het licht van de zon weer zag
de schone schepping en alle volmaakte zaken
in het licht van weer een nieuwe dag.…
Familie geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
752 Daarom heb ik het verhaald op schrift,
In een biografie en menig gedicht,
Met foto’s, voor ’t nageslacht, voor wie
D’historie lezen wil van de familie.…
25 aanzetten voor een wiegelied
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
414 De tijd tussen de woorden
Het uur van de dichter
De klok zonder adem
Het gedicht zonder lezer
De onzichtbare inkt
De eenzame reiger
Het water dat danst
De zwaan op het meer
Het blauw van de hemel
De zachte zomeravond
De verwarde zinnen
Het vogelgesprek
De toon van verdriet
Het ijs van de dood
De stem van mijn liefste
De wolken van…
Ruimte tussen de regels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
236 Het gedicht is nooit af.
Het wordt pas compleet
in jouw hoofd.…
zonder titel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
188 wit dat niet wijken wil
in hardvochtige tijden
niemand vraagt
taalt naar stuntelige taal
in hanenpoten schrift
krakende woorden
zonder vleugelslag waar
niemand kan komen
ongewisse schrijflijnen
in de palm van je hand
kom huil nu maar
de longen uit je iele lijf
tranen op verweekt papier
eindelijk stil
alleen maar dit gedicht…
Ave Viator!
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
238 Wij laten haar nog even persisteren
in dubio van wankel evenwicht
positioneel is zij nu uit het zicht
verdwenen, doch de limes zal ons leren
of en zo ja wanneer de kansen keren
dat zij meer ziet op gele kleitabletten
dan weer zo'n roomse keizer in portretten
en dit weer transformeren tot gedicht
waar humus, door de oude Rijn belicht
fungeert…
Moeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
55 Maak jezelf toch niet zo druk
De wereld geeft geen ene
Ruk
Dichter
Bij
Of ver af
Blijf lekker gek
Doe gewoon maf
Serieuze mensen zijn er te veel
En als ze klagen over je gedichten
Zegt al zo veel
De op en neer
De klasse heer
Het leven verrukkelijk
En soms doet het zeer…
Doe het toch maar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
740 Doe het toch maar
zet je hart open
zegt de soldaat
als hij de kittens
in zijn loopgraaf
in de watten legt.
Doe het toch maar
schrijf onder de littekens
zegt de poëet
woorden van liefde
eet de bitterheid
wordt tot op de draad één met je lied.
Doe het toch maar
lach veel en heel hard
zegt het kind
open alle ramen en deuren
zet…
OOSTENRIJK
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.017 Stop snel uw oren dicht!
Vrolijke jodelaar
Oefent hier dagelijks
Op hoge c
Of zit die bangige
Aspirantrodelaar
Weer met zijn vingertjes
Onder zijn slee?…
FRANKRIJK
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
746 Voor hij de fles aan zijn mond zet
leest de clochard tevree
op het besmeurde etiket
“Appellation Controlé.”…
IJSLAND
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
708 Wat een betrokkenheid!
IJslandse loodgieter
loopt hier constant met zijn
oog in ’t verband:
Checkt door een ernstige
vakdeformatiekwaal
bij elke geiser
of ’t vlammetje brandt.…
HONGARIJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Een dakloze in Hongarije
liet z’n hond geen honger lijen
maar toen ie zelf aan eten toe was
ging het beestje door de goulash.…
BANGLADESH
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Het meisje werkend aan de naaimachine,
ze moet nog tot een uur of zeven,
trapt op het voetpedaal heel even
alsof ze gas geeft in een limousine.
En vanuit die chique wagen
ziet ze heuvels die oneindig glooien
in de ongestreken plooien
van de jeans die ze zelf nooit zal dragen.
Kleine meisjesromantiek
werkt ook in een textielfabriek.…
KAZACHSTAN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Een Kazachstaanse taalpurist
is volledig uit zijn dak gegaan
toen hij Kazachstanen met een c
in plaats van met een k zag staan.…
oorlof
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
432 ----“Meisje en instrument paren als dieren.”
-------------------------Gerrit Achterberg
ook al gun je hem de maaltijd niet,
hij mosselt je, secuur en minachtend
zoals enkel een Hollander dat kan.
waarom nog dit aantijgen? dit, dat
jou de schelp uitpulken helpt niets,
niemandal. met lezerslust vermengd
rotten de honderden waangestalten…
Ouder wets
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
363 Er klonk op een namiddag
in april
Luid als een donderoordeel
van de kansel
Een ongenadig ouderwets
pak ransel:
Gebrul van rake klappen en
gegil
Voor 't bloedend achterhoofd kreeg hij, de dader
Flink op z'n lazer van z'n
eigen vader…
KLOKKEN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 Het schrijft haar teder weg in de gedichten:
een hoogtepunt in een verstrikt heelal.
Het hoort de klokken van de stilte luiden.…
PÉTANQUE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Het geheugen is een hoer die je betaalt
met je geweten. Hij is erg professioneel.
Het is zomer en het speelt pétanque met
zijn vader. Zijn lach is schoon en waar.
Het staat op zeven stranden Normandië
te bevrijden. Het heerst, want ’t is nu daar.
Zand glijdt door de vingers en het kucht.
De hoest geeft bloed, dat kan geen kwaad.
Het is dat…
HET ZOENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
434 LAIS is louter golf en stralen. Ruimte
neemt de vorm aan van haar ogenblik.
Tijd gebeurt wanneer het klopt en klikt:
LAIS licht op in dansende gebaren.
Ziet het alleen wat zij hier lijflijk doet?
Haar handen vergeven met handen het falen.
Haar voeten betreden met voeten de gratie.
Haar ogen geven de ogen zicht op het ware.
O gij allen met…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Wind woei haar naam. Adem
was begeerte, gedeelde lust
naar eenvoud van bestaan.
Er was te veel dat het haar zeggen wou,
de kracht ontbrak om te beschrijven
wat het zag in haar.
Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.
Het kreeg een…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Het wil nu langzaam uit de woorden treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het geeft haar taaie spieren, hart en ziel.
zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.
Werelden zal het in haar lijf vernietigen,
goden vergrijzen in de krullen van heur haar.
Maanlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die vuur wordt, aarde, water…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Onaantastbaar is het donker van het zinken,
ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond,
onweerstaanbaar is de lust dat het er voelt.
Het sijpelt van begane grond naar diepe zee.
Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst en parelt, woelt in zand.
In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er
is een lijk present dat het verlaten wil.
Banden ontbinden, ankers vergaan:
het kan alleen in het als het bestaan.
Het is atol, zijn aders zijn koralen.
het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het…
'T AMERIKAANTJE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 De bevrijding was een goede zaak.
Het lag te rotten in een vaste slaap
terwijl er Duitsers in hem kropen
en de buren waren Belg en kwaad.
En alle talen zwegen, vielen stil.
Geen woord hield toon noch stand.
De letters braken slonzig open, alom
moedwil heerste, en de middenstand.
Het verkocht zich graag, uit vrije wil
aan eender wie het…
VERGAAN _ BEWAARD
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
386 Arbeiders helpen de weidse kathedraal
op te bouwen. Wellicht hun leven lang
zwoegen ze met mateloze werkdrang,
versterken langzaam aan de stedenpraal.
De sjouwers geven het hart helemaal
aan edel werk, kennen niet het belang
van streven naar eigen eer of lofzang,
zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal.
Vergeten zijn de talloze namen…
spinsels uit een gouden droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed…
De berusting
gedicht
2.6 met 25 stemmen
13.321 .
---------------------------------------------------
Dit gedicht van Mark Boog (1970) verscheen in het jongse nummer van Hollands
Maandblad.…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 hoekje stilte
De muren zijn er reeds dood
De vloer kreunt er wat kilte
En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn er melancholisch gedicht…