9250 resultaten.
taboe
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
724 waarom
sloop je het geluid niet uit de muren
zodat ook het verleden
stil wordt
je hoeft me dan niet meer te omarmen
of nadien, jezelf schoon te vegen
omdat het knakt
binnenin, was ik toch al
het zwakst
tel de slagen, tel de dagen
mijn borsten rusten en nauwelijks
adem
voor toekomst en dezelfde
kamer, planken tot kussens gekist…
Nagelranden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
815 Hang niet langer aan mijn lippen
lik liever mijn vergiftigd hart
even maar, een vleugje nippen
van mijn ondragelijke smart
kijk niet langer in mijn ogen
knijp je ziel uit in mijn handen
even maar, half krom gebogen,
diep onder zwarte nagelranden
rust niet langer in mijn armen
maar draag me naar de overkant
op een deken van erbarmen
over…
een dichterlijk teken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
660 geen enkel wijsje
blijft in de boom hangen
wanneer wind aan het gebladerte rukt
verzamelde ik zachtjes
en viel geluidloos neer
in jouw gedicht
vanaf de hoogste takken
omlaag
naar de vlakke lijn
waarop een meeuw rustte
nog lichter dan het onvergankelijk
verlangen
waarin je mij
baadde
gevolgd door klokgelui
en het refrein…
Spreid je schaduw uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 drijf maar mee
langs blauwe luchten
spreid je schaduw uit
ritsel bladeren
met zachte zuchten
tot een lommerrijk geluid
golf het water
als de zee
haar stranden kust
sneeuw de gletsjers
tussen bergen
gun rivieren even rust
deel maar
in het leven
om je heen
je staat
op deze aarde
nooit moederziel alleen…
De Schim
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Een schim komt uit het duister,
een hand rust op mijn hoofd.
Toen het slissende gefluister,
het licht ging uit, ik was verdoofd.…
Impressie van een schilder(ij)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Een Pruisisch groen
van plant en bloem
De wangen wrijft
Hij vermiljoen
De schilder maakt
de ogen groot
de vrouw ernaast
een tikje bloot
wat zalm roze
en wit erbij
(Hij rust niet
door dit hels karwei)
De draperieën
hemels blauw
Het detailleren
luistert nauw
Als laatste nog
een laag vernis
Nu ziet hij
dat het echt…
Watervogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 Zo rond het middaguur
trof ik haar in de open hand
van de vroege lente
Rust samen met mij
in de glans van mijn ogen
in de tint van mijn flanken
Ik glimlach en streel
in gedachten haar zetel
tussen de twijgen
We wachten samen op het
openbarsten van de knoppen
en het ruisen van de zee
Ik ken de woeste golven niet
zo hoor…
Werkelijkheid.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Als ik wandel in het bos
denk ik niet meer aan de
verscheurde nachten
maar kijk naar het groen
het spreekt mijn taal
het is de stilte die samen
met het daglicht kwam
'k vlucht niet langer weg
in dromen of twijfels
deze passie was
niet meer te dragen
bijna mijn ware indentiteit
verloren ik geniet nu van de
rust die uit…
Fluiten, tjilpen, kwinkelieren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
620 En bij het warmen van de dag
dan volgt een lome rust
geen fluiten tjilpen kwinkelieren
geen kapers op de kust.…
Met andere letters
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 jij hebt vogels verschrikt
die reeds lang
zaten te slapen
ze wakker gemaakt
uit verstilde rust
door hun veren te strelen
warmte en voedsel
gegeven vleugels gespreid
klaar voor de vlucht
nog hokken ze rond
in onwennig gekwetter
schrijven vrijheid met andere letters
proeven de lucht
van hartstocht en vuur
vliegen uit voor…
GEEN FLAUWE KUL MEER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
842 Iedere minuut
voor jou en mij gebruiken,
de eeuwige rust.
De zalige dood,
de ten hemel opneming,
vrij en mezelf zijn.
Simpeler kan niet,
het eigen hartje volgen:
iedereen helpen.…
Naar de hemel reikte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 de wortels waren gaaf
de jonge stam droeg
trots een weelderige kruin
maar aan de voet
ontsproot een nieuwe loot
die onbelemmerd groeide
een tweelingstam
die zonder steun
al naar de hemel reikte
het leken twee gelijken
maar de jeugd schoot uit
waar behoudend rustte
de tweestrijd is gedaan
de jonge loot zal verder gaan
in het dragen…
Na het Avondmaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
633 Na brood en wijn
op tafellinnen
strijken we neer bij jou
tussen gesteven wit
je bleke handen rusten
op het laken
je warmte overstijgt
de winterkou
gebroken is je lichaam,
neemt nog geen eten op
we spreken over
tijd en lijden,
over de kerk
en wie ons dierbaar zijn
de tijden liggen
in Zijn handen
die ons zal helen
hoe dan ook…
In serene stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jij stuift
met sluiers sneeuw
waarin een gouden zon
zijn licht laat breken
vlokt in
serene stilte
traagheid tot een
witte deken rust
met ongerept
heb jij de aarde toegedekt
die nog in winterslaap
haar krachten spaart
jij kleine winterfee
neem ons maar mee
voor een dans op de kristallen
in de eerste sneeuw die is gevallen…
Gedachten schikken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
761 ik houd zo van de stilte
het ruisen van de wind
langs het blad dat zachtjes
bijna onmerkbaar trilt
de sereniteit
die mij raakt, maakt
dat ik mij moet bezinnen
mijn gedachten schik
toekom aan mijn eigen
de vertrouwde ik
ik houd zo van de rust
in de geboren morgen
wanneer alles onaangeroerd
voorzichtig adem haalt
de pracht
na de…
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 het kleurige van de zomer
de boterzachte bloemen
een nesteling in het groen
het onverwachtse
gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking…
Wetenschap, Gedicht, Koffie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Wetenschap
Geen gok, de zoete zekerheid
verslaafd aan onderzochte dingen
als techniek vermomde kennis
die de meerderheid geniet
maar niet begrijpt
Gedicht
Als bij elkaar
gezochte woorden
die toevallig samen
een beeld zijn, zo zijn
zeven dagen een week
Koffie
Tussen twee perioden
een moment rust
ontmoetingsplaats
ganggrage…
Nooit meer gebeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Geen idee nu
waarom, want er is
nog steeds honger
ziekte en de dood
Oorlog ongekend
Ongehoord de strijd
tussen goed en kwaad
Duivel die op de aarde
pist; hoewel hemelse
rust alle kwaad zijn
gang laat gaan, bloeien
bloemen boven wolken…
Schaduw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 als ik jouw ogen niet mag zien
schuilt je ziel in de schaduw
dat je daar voor kiest
jezelf zodoende voor mij bevriest
wil je mij het liefst ontwijken
of ben je ongrijpbaar schuw
in ieder geval trek je de nacht
verder naar je toe
ik die naar je lacht
botst tegen een “ duistere” macht
die zegt, laat me met rust;
“ Ik toon je…
Keer op keer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
876 Je moet nu wel gelukkig zijn
Een heel jaar zonder mij
Je leven terug
Gezonde rust
En bovenal weer vrij
Misschien lukt het gescheiden wel
Samen maakten we er niks van
Ik haat je niet
Wens je geluk
Je weet dat ik dat kan
En ik, ik raap de scherven op
Recht de rug maar weer
Met werken aan een nieuwe start
Het sloopt me
Keer op keer…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
Wijn uit oude gaarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 ik zie heuvels
goudgeel rijpen
onder de zomerzon
idyllisch vlijen
dorpjes hun huizen
in siësta rust rondom
zuidelijker kleuren druiven
tussen donkergroen
in het patroon van toen
hier kaalt de rots
zoeken wortels een bestaan
in eeuwenoude trots
er wordt naam gemaakt
met wijn uit oude gaarden
vloeibaar goud uit de zo schrale aarde…
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
Van liefde en vlinders
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
759 een zoete stem van liefde
neuriet door het januarilicht
ik strik de tonen
schrijf ze tot een gedicht
lentekriebels, ja lente
waarover zou ik anders dromen…
kleine vlinders komen
leggen zich te slapen
in de boezem
van een tere bloesem
warme bekommering
brengt elke twijfel tot rust
het vragend hart ontvangt
de liefde waar het naar…
Voor altijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
803 Je wordt gedragen
door sterke armen
armen vol vrede en rust...
vol tederheid, zekerheid...
voor altijd...…
Spielerei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Zal ik rusten gaan in nooit
of blijf ik dralen in ooit?…
Het prikkende geweten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Ik heb het opgeschreven,
Er afstand van gedaan,
Van me af geschreven,
Het moet in de tijd
Zelfstandig verder gaan
Los van mij waarin het
Met onzichtbare ketens
Is verankerd -
En net als de rust
Gekomen is, ik me al bijna
Onderdompel in de slaap
Die met graagte is gekomen
Is er die kleine speldenprik,
Vanuit het niets, vanuit…
Droomt hij zijn lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 eindelijk heb jij
in alle rust de
lentebloemen geplukt
van jouw kleinste puk
armen vol lachjes
twinkelende ogen in
stralende kleur als een
wolkje goed humeur
kleine handjes
vragen om meer
naar tedere knuffels
en later zijn beer
als hij verzadigd
langzaam de oogjes sluit
droomt hij zijn lach met
een nog smakkend geluid…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
544 Herfstdraden dragen druppels
tussen zon
en schemerluchten
ademen voetstappen
op het zachte pad
bedekt met kleurrijk sterfte
zij draagt het leven op
aan de geboorte
van een nieuwe tijd
fluisterend stil komt de natuur
tot een grijze rust
stil maar wereld
er ligt hoop
in elk gestorven blad
dat heimelijk de aarde kust…