5887 resultaten.
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht komt
in ahorn, rood…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Ik bloed nu mijn aderen rood
de hitte gloeit van al het zweet
vergoten om jouw man te zijn.…
man poetst zijn vogeltje
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.021 geloof het of geloof het niet
man bijt hond
was gisteravond
man poetst kanariepiet
rood hoofdharig manspersoon
poetst de kanaries schoon
met zijn tandenborstel
drukt de vleugels aan
om ze nat te drogen
in scheurvel voor de wc
op de radiator van de cv
want straks is de grote show
van de kleurkanarie club
de vogeltjes lagen
er verpieterd…
Liefde
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.343 er werd mij laatst gevraagd
hoe ik liefde associeer
en hierdoor uitgedaagd
schreef ik deze woorden neer
een bad vol rozen rood
niet altijd willen winnen
maar trouw tot in de dood
liefkozen en beminnen
bijvoorkeur uren praten
kussen, vrijen, strelen
elkaar in waarde laten
interesses blijven delen
hartstochtelijk verlangen
naar ruimte…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 in rode waas verdween hij in het duister
zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
In retraite
gedicht
3.0 met 24 stemmen
33.197 Stilleven, waarop ik mij blijf bezinnen:
het bord met mes, broodsneden op de schaal,
het helder glas bezij mijn oud missaal,
en rode meidoorn op het tafellinnen.
Het koele zonlicht schijnt sereen naar binnen;
de wielewaal zingt hoog en madrigaal,
accoord met het Gregoriaans koraal;
en ik wil vredig mijn ontbijt beginnen.…
Geen encore
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.134 De kelk van het lege glas
Waarvan de rand bedrukt is
Met jouw gebarsten rode maan
Lijkt te zweven boven
De verlaten tafel
En weerspiegelt het roodgekleurde mes
In een tableau vivant
Terwijl verwrongen gezichten
Zich zwijgend met afkeuring distantiëren
Van jouw en mijn lichaam.…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Wie ontkomen kan,
Bedreigd, of andren moordend, met de kogel,
Ziet land van bloed, van vuur de hemel rood.…
Wezen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
635 Als de wereld morgen open gaat
vouw ik grauwe wolkenluchten
zachtjes samen en fluister vlug
wat woordjes richting jou
Als de wereld morgen open gaat
breng ik kleine kiezelsteentjes
naar het laatste kruisjespad
waar armen wijd grenzen vervagen
Als de wereld morgen open gaat
verschuif ik het laatste restje zand
en plant een rode roos in…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Natte sporen, rood geworden,
geen mens te vinden om mij heen.
Golven springen en laten water stortend
met de wind mee gaan.
Zout prikt bijtend aan mijn been.
Het is met me gedaan.…
Gekleurd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
907 Zweven op een roze wolk
geeft geen onweer in gedachten
grijs en grauw als regendruppels
schrijf jij letters in blauw glas
van een geel getinte toekomst
mistig, wazig en onbeschadigd
zul jij nooit échte liefde proeven
als zilver goud wordt en ik jou lees
voelt mijn lichaam de ijzige kou
van een beschadigd hart waar rood
door blauwe…
Nabestaande.
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.681 Ze noemen me een "nabestaande";
alsof JIJ niet meer bestaat
en ze spreken in verleden tijd
alsof 't niet meer over JOU gaat
Ze denken dat je 'r niet meer bent;
dat het sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is,
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten;
op de plaatsen waar jij hebt gestaan…
visueel gehandicapte.
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.197 Dapper loopt hij daar,
tastend voor zich uit,
met zijn rood/witte stok
om lijnen mee te voelen,
dan hoort hij een geluid.
Een vuilnisemmer tikt hij aan,
dus moet hij er omheen,
een hek met uitgestoken plank,
onnodige obstakels,
hij ziet er geen.…
Voorjaarsmiddag
poëzie
4.2 met 16 stemmen
3.062 Een gele zon-verheugde ketel,
Een rode alp bij dovenetel,
Een appel, die te berste bloeit
In 't licht, dat met het windje stoeit
Een fladdert in het glanzig veld
En van iets vriendelijks vertelt;
Een beetje stilte en zonnigheid,
Een klein beetje tevredenheid,
En overal die blauwe hemel
Met tintel-ver dat blond gewemel -
Een veertje, dat er…
en ... hoe gaat het met je?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.407 de hoofdpijn valt niet langer te verdragen
het zwarte geld is op, nu sta ik rood
de hond is ziek, m’n chef is hersendood
m’n dochter (15) loopt op alle dagen
m’n schoonmoeder probeert me te behagen
ze klimt, in negligé gehuld, op schoot
m’n zoon doet alles wat de Heer verbood
ik word door vrouw en kinderen geslagen
collega’s zijn aan stoelpoten…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 De regenwolken barsten open
Het bos blijft achter, kil en verzopen
Maar dan wordt het intens stil
Het woud bekent weer kleur
Er is iets op til
In die rood-bruin-gele geur
Eikenblad weet niet goed wat het wil
Nog even lekker pronken aan zijn tak
Of slapen, want het wordt wel kil
De zon is al gaan lopen
De anderen in hun slaapzak gekropen…
Roos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 Nog zachter dan een zedig streelgebaar
Ontvouwt de roos haar vurig rode kroon
Haar volle blaad’ren in het ochtendschoon
Dodijnend door een zoele zucht aldaar
De doornen deren niet haar zoete toon
Zo vredig vlammend deze tijd van ‘t jaar
Hier breeduit bloeiend, licht, helder en klaar
Zulk woekerende weelde; ongewoon!…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 De natuur kleurt in rood en goud,
langzaamaan wordt het koud.
Ruige luchten en wolkenpartijen,
schilderachtige landerijen.
Zonsondergangen met mooie kleuren,
paddestoelen zijn weer te bespeuren.
Vogels op weg naar het zuiden
maken krijsende geluiden.
Ochtenden grijs en kil,
weer een uur tijdsverschil.…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 Paarse vogels
Zweven boven het rode gras
Dat zich verzet tegen de wind
Maar desondanks diep
Buigen moet voor
De hemelse aanwezigheid
Dronken schapen
Achtervolgen koeien die
Niet meer schrikken als een
Soortgenoot plotseling
‘boe’ roept maar kirren als
Baby’s die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt…
Malle Gerritje
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Is typisch mediterraan
niet op strand in groen gras
meer tussen kurkeiken
lekker succulent met agaven
bootjes die in de verte drijven
broodbomen cactusvijgen
Onder depressies van Azoren
die in het voorbijgaan
niet druipen en niet storen
druiven olie van olijven
bloeiende oleander en camelia
maagdenpalmen rode japanse rozen
mandarijnen…
Ako-diner 1990
gedicht
2.1 met 17 stemmen
10.372 er stonden een Rolls, een Bentley en een Porsche
een echtpaar stapte uit een Saab Turbo
ik stapte uit mijn strippenkaart
voor het eerst zat ik aan
aan een diner
dat viel verdraaid niet mee
een colonne obers bracht schalen binnen
waarop saumon fumé
daarna kreeg ik een bord
met iets roze-roods erop
dat leek op een jonge uit het nest
gevallen…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Mijn starre ogen staren
Wezenloos in verre leegten
De lucht is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Maar rode naalden vielen, kropen vlug
van alle kanten over onze voeten.
We zonken, trokken bomen mee, we boetten
in schaamte scheurend lijf dat even stug
ons nog verbonden hield met wat we zochten.
Of wisten wij het tegenargument
en was het daarom dat we niet meer vochten.…
Provencher's Mill
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
742 drooglopende
houten tanden, niet zonder
enig bezwaarlijk gevaar
De stroom hopeloos fonkelend
vloeibaar plat voorbij glijdend
voedend ons allen die aanbidden
en persoonlijke offers aanlengen
onwetend over de zon is echt God
gebeden
De brug hooggelegen en bedakt piepend
betreden met lomp gesneden klompen
modderig getekend ontstoken irriterend
rood…
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten tijden
van toen op een doorbraak
naar de alles verzwelgende stroom
Met elke slag vervaagt de oever
terwijl het beeld zich in mij
voor eeuwig vastnagelt
ik groet de laatste palingvisser
een rode…
Angsten zullen verslaan
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
764 Mijn ogen bloedden tranen rood
door het diep verwonde hart
dat opeens stilstond bij de laatste klap
en eventjes werd alles zwart.
De wereld tolde voor mijn ogen
ik zigzagde van links naar rechts
totdat mijn ogen zich weer openden
een nacht voorbij, ik droomde slechts.…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 de trein verdween
het rode licht uit zicht
de verte in een bocht
het schrijnde kou
mensen schaduwden de stilte
herinneringen op de tocht
je had de dag in woorden
moeten vangen, alleen
mijn lach zocht je maar op
je zag mijn handen
praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen…
imposex
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
823 vrouwelijke kokkel en purperslak
plots man en vrouw tegelijk
een wonder met de hormoontjes
zei de bioloog met rode koontjes
unieke transformatie in de genen
mens dit is pas echte imposex
een tegennatuurlijk abuis
beestjes in hun schelpenhuis
aangedaan door tribultyltin
gif in aangroei werende verf
och die arme waterbeestjes
dubbel sex…
Socialisme
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
693 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoord
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
bekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende hun rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 niet
wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten in
hun diepvrieskist van sneeuw
geef regen groen
stenig rood…