5775 resultaten.
De kier van het seizoen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 lokroep van de toenemende zon
ontwaakt een onomkeerbaar geluid,
de wijzerplaat van het seizoen licht op
onder de capuchon van de niets ontziende tijd
de schaduwgong die mij verslaat ieder kwartier
als ik het mij voorbij gesnelde ritme heb terug
gevonden, staat de toekomst op een kier
Ik weet niet wat groter is, het verlangen
of het stille…
Lachjes krulden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 geuren prikkelden
stemmen rumoerden
jij zat daar aan
het tafeltje in een
zee van stille rust
zacht kabbelden
woorden over het blad
sierlijke handen
ritueelden verbanden
van lief samen zijn
lachjes krulden
verborgen met
onuitgesproken plezier
in het uur zonder zorgen
door aangenaam vertier
plots vlaagde de wind
kwamen uniformen…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef
De lege plekken met de hoge grassen
Vertellen dat de tijd veranderd is
Men kiest voor rouwmis noch begrafenis
Maar gaat in vlammen op om te verassen
Ik fluit als ik het stille…
ouder worden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 schoonheid dan bladdert
ouder worden weet je
is het sluipend verval
van de krachtige bloei
die elke ledemaat voelt
als functies langzaam stijven
waar zenuwen losser spannen
ouder worden weet je
is meer en meer loslaten
het weten ook van minder kunnen
bij de komende zonsondergang
dan de jeugd ons dromen liet
ouder worden weet je
is de stille…
Met licht betaald?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 Stilheid die mijn honger zal stillen
hecht zich op het koele marmer waar
mijn hoofd op rust, heb ik in evenwicht
met licht betaald, op een dichters graf
waaruit stilte ademt, wel vrij vertaald
zonder mij aan de deksel te vertillen…
Oehoe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
927 de keukendeur sta
Om de honden binnen te roepen
Zie ik hem in het donker mij doorgronden
Aangevlogen met monsterend gele ogen
En na heen en weer te zijn geslopen
Om er een knijpkat bij te halen
Blijft zijn tronie in de lichtbundel
Geruisloos zwenkend prijken
Met de verstarde hondenblikken
Loerend op de Oehoe gericht
Die plots een stille…
bestierend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 met radeloze
verschijn-woorden die uit het niets
op de filmrol wordt versneld al ware
het een opname uit de jaren dertig
het hakken in het ijs dat nog bevroren
dient te worden, het zoeken naar de bijl
die nog bij de smidse in het vuur wacht
op het modelleren, het kruid tegen alle
gewassen die we niet willen
dan rest de dood op een stille…
Miserere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Omdat wij mensen niet luisteren willen
naar de stille stem van moeder Aarde.
Onze goddelijke Moeder Aarde,
die ons om boetedoening vraagt.
Gelden, die mensen niet betalen willen.
Boeten, die we niet voldoen.
Moeder laat haar lichaam angstig beven,
terwijl mensen haar maar blijven smeken.…
EEN HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 hij loopt alleen
over straat
met een geleend hondje
zijn reden
de oude buurman
is moeilijk ter been
en dus alle drie blij
de gezagsdrager gebukt
onder z’n te dragen last
kan hem niks maken
een hond mag z’n baas
immers nog uitlaten
ook hij is blij
hij houdt niet
van stampij
in een stille
levenloze straat
en vraagt zich af
hoe…
licht in het donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 als stille aanwezigheid nodig is
zijn zij er kalm beslist en zorgend
in de strijd om behoud van leven
zien zij stil begrijpend op ons toe
om hier het verschil te maken
opdat niet het onverklaarbare
ons de adem en het leven neemt
met scherpe geest en snelle voet
redden zij wat er te redden valt
met liefdevol een zachte aanraking
of woorden…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Verdwenen van de poëet de stille wachter
van zijn woord. Ooit slepen wij de messen
sonnetten vloeiden, traden soms overboord.
Mijn vriend, als de computer het overnam
werd onze samenzang overal luid gehoord.
Verschuldigd ben ik je, oneindig veel dank
Ik mag hopen dat je niks ergs overkwam.
Als je hem vindt: zijn naam is Mont Blanc.…
Mijn lief (gedicht)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Mijn lief gedicht laat mij nu dan hopen
op een stille plek achter de horizon
waar ik mijn pen in goud kan dopen.…
nu zelfs de vos een mondkap draagt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 nu zelfs de vos een mondkap draagt
geen konijn zich dichterbij dan anderhalve meter waagt
reeën alleen op stille uren naast de struiken staan
vleermuizen in quarantaine zijn gegaan
vieren alleen de vogels nog feest
grote spreeuwenzwermen vallen op de struiken aan
dichtbijeen zodat de slechtvalk er geen kan slaan
lang is het buiten niet zo…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 De licht blauwe
en zilverkleurige engeltjes
aan de kerstboomtakken
worden strelend getroffen
door kruisende lichtstralen
uit kaarsen of lampen
hun glanzende vleugels en mantels
geven geleidelijk aan stille lust
weg te zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Een stille berusting,
neemt plaats in je geest.
Het is wel genoeg.
Jouw leven is geweest.…
Ontmoetingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Noem het stille verlangens.
Geluk, dat onnoembaar is.
We ontmoeten elkaar opnieuw,
omdat we niet bewust waren,
van wat onze verlangens zijn.
We komen elkaar weer tegen,
alsof we vreemdelingen zijn,
die ondanks verschillen,
toch ontmoeten willen.
Daarna treffen we toevallig.
Noem het vriendschap nu.
Noem het een bedoeling.…
Ons oude bankje
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
759 op het stille bospad
neergezeten op een verweerd bankje zonder leuning
denk ik aan het bankje in onze achtertuin
van steigerhout en ongeverfd
zelf getimmerd door mijn lief
met een bont kussen door mij getooid
melodieën die hij er speelde op zijn gitaar
en bijzondere verhalen vertelde
velen ben ik inmiddels vergeten
sommigen vergeet ik…
Rusland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Rusland, stille besneeuwde vlaktes
Rusland, op uw vlaktes huilen wolven in eenzaamheid
Rusland, een vrouw in barensnood
Rusland, om haar heen de verwoesting door geweld
Rusland, wij moeders huilen in eenzame stilte
Rusland, uw leider regeert de leugen
Rusland, verborgen voor uw moeders en haar kinderen
leeft uw president in ongekende luxe
Rusland…
hoor mij
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
562 ik vind je mooi,
als je hart spreekt
zo, als een fladderende vlinder
of een ree zigzaggend over de heide
oprecht zijn kent geen hinder
het laat zich door liefde leiden
ik vind je mooi, de rimpels
die je oude dag tekenen
maar je verblijf rechtvaardigt
omdat ik op jou aldoor kan rekenen
schoonheid is verblijven
in een stille delende blik…
verjaardag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 die ochtend van de zevende april
ik kocht lentebloemen een oranjegeel boeket
een fles wijn een leuke kaart
en hij hij bakte zelf een appeltaart
hij haat het te verjaren
maar is ook altijd weer dat kind
dat heel even zijn verjaardag
toch wel heel opwindend vindt
met een hart dat vol verwachting klopt
maar dat morgen ook weer met dat stille…
Kwetsbaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 woestijn
Alle emoties zijn weer als die van een kind
een geest danst rond fragiele schoonheid
maatjes komen zij aan zij, eenzame wolven
verliefde libellen zweven in die verhouding
tussen wankelende planeten in schetsen van verbazing
aarzelingen tussen retourneren of intrekken
wanneer het aardedonker is of het licht hoog schijnt
het stille…
Vrijbloed wil ik heten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
407 Er klinkt seks in mijn naam -
op school had ik vaak een kleur
Ik schaamde voor het gegiechel
Op feesten stond ik op de stille plekken
en in de optocht liep ik
op lange houten benen
De wind wapperde, trok en
scheurde mijn broekspijpen
Er werd gejoeld en geroepen
om meer, "Hallooo halloohoo
waar sta je
aan te denken", vroeg mijn vriend…
ONSTERFELIJKE VRAGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 God aanroepen
bij vreugde of ellende
voorspoed dan wel groot gevaar
mag de zege heten
van beproefd geloof
luide en stille woorden
misschien slechts gedachten
krioelen door elkaar
stijgen naar de Hemel
met vurige hoop op antwoord
dat spoedig zal komen
wellicht lang moet wachten
dreigt de zware wolk
onbegrip genaamd?…
Al spelevarend...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 kom, zet je,
en luister naar 't verhaal van Fram en Boos
die vrolijk bliezen op hun neptrompetje
mijn oren dul maar 'k gunde hen 't verzetje
hoewel ik het mij anders had gedroomd:
dat stille beeld uit oude prentenboeken
waar kindertjes te zien zijn bij 't ontbijt
met chocolademelk en boterkoeken...…
Zwijgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 We zitten op het stille terras
in warm avondlicht,
het plein is aangenaam leeg,
ik kijk naar jouw gekweld gezicht.
Jij behoort niet tot het soort
dat achteloos met woorden strooit,
maar in zwijgzaamheid geborgen
spreek je toch meer dan ooit.…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Het duister heeft kunstzinnig verstand,
schept schimmige beelden uit stille dromen.
De nacht wenst dit houwwerk in te tomen,
wacht af, door zegenrijke geest overmand.
Zonneglans bekleedt de omringende haag
vol jonge, opgewekte uitstraling,
die nodend ritselt, ofschoon ongekend, vaag...…
EEKHOORN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Het lover kijkt als een stille bosgnoom.
Duizend ogen tussen stam en bladerzoom
tonen vele straten, stevig en wijd.
Takken noden pootjes, tot alles bereid:
teugelloos springen, opeens intomen.
De kleine danser ziet hoe nieuwe paden
plotseling ruisend voor hem open gaan,
zwenkt opzij zonder zich te beraden.…
niet gehoorde pijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 kamers
klinkt fluisteren de gebrokenheid
gezichten glimlachen voor de wereld
ogen vertellen een ander verhaal
de schaduw van huiselijk geweld
werp donkere gloed over jong leven
in elke kamer een verhaal van angst
muren getuigen de onderdrukking
achter vriendelijk ogende gevels
speelt zich tragedie onopgemerkt af
luister naar het stille…
VRIJE NADAGEN
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Tijdens de stille, werkzame uren
denkt hij aan zijn taak en reizen van weleer;
vanuit het paleis riep de verte steeds weer,
vroeg rechtspraak en daadkrachtig besturen.
Het rustige klokken maken zonder dwang
geeft na zwaar bestaan van wereld leiden
verrassende, ongebonden scheppingsdrang.…
In jeugdig grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 jeugdig grijs
vitaal vlot zei
de kapster passend
bij de zwart blauwe
ogen en het lichte
bruin van je huid
naast je stralende
lach met haar
plezierige intonatie
een aandachtfixer
in schoonheid
jij hebt het tikje
vrijgevochtene
in bouw en bewegen
met een surplus aan
souplesse en kracht
dat maakt dat
je verschijnen iets
van stille…