inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70801):

Oehoe

Een Oehoe in het donker aangevlogen
Vlakbij de deuropening waar ik sta
Te joelen om de weggelopen hond
Doorgrondt mij met monsterend gele ogen

En terug naar binnen geslopen
Om er een zaklamp bij te pakken
Blijft zijn dralende spinnende verenkop
Ongemoeid prijken in het zwakke licht

En in stilte gefixeerd erop gericht
Net als wanneer de apen in de bomen
De viervoeters klimmend te slim af weten
Veert de onhoorbare Uil door de beesten

Achterna gezeten ontvarend over het gras
En allicht krijgen we kort daarop bericht
Van het onverhoeds wegvallen
Van een stokoud ver familielid

Maar bij iemand die je aan het hart lag
Zou het wroegwezen een onheilspellend
Klagelijk huilen hebben laten horen
Beweert de huismeid achteraf


Zie ook: http://henkjonkerafrica.yolasite.com

Schrijver: Henk Jonker, 27 nov. 2019
27 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: dieren

5,0 met 1 stemmen 140



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)