10948 resultaten.
liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 Zouden er daar ook van die sleutelhangers
tussen zitten, die de eeuwigheid
aan elkaar beloofd hebben,
maar de sleutel tot hun succes weg hebben gesmeten.…
Het regent olijven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
680 het regent olijven
tussen stukken
schroot en puin
stof van eeuwen
dwarrelt moedeloos
in de oude binnentuin
ooit waren
muren zomerwit
kleurden geuren siësta
in restanten
schrijnen zij
wat er van over is
er is geen mens
om de oogst te rapen
alleen wanhopig klagen
waar ooit stilte heerste
van de middagrust fluiten
bommen in…
Luwt de scherpte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ik weet
dat de zon
licht zal baren
helaas nog steeds
op de verkeerde aarde
hier dwaalt
schaduw tussen
grijs en zwart
voel me verloren
zonder enig contrast
alleen de maan
geeft gelig zicht
heeft zich geprofileerd
in tweedehands
wederkerend schijnen
zij luwt de
scherpte van dit
ondoorzichtig bestaan
terwijl ik in het volle
licht…
Gedachtegolven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Gedachten zijn als schimmen in de mist
Als schaduw die bedekt lichte muren
Maar hun vormen worden door schijn gewist
Hun wezen kan het licht slecht verduren
Hun inhoud in ’t brein verbonden met ‘t woord
Zoekt plaatsen tussen zwart en wit in ’t grijs
Daarom wordt waarheid zo zelden gehoord
Wie ’t wel vertelt verklaart men voor niet wijs.…
Sneeuwklokjes in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 In stilte op toneel
ontpopt uit de wintergrond
tussen kleurrijk palet
blijkt de krokusvakantie
het startsein naar het voorjaar.
De nachten nog kil
druppels in de dageraad
waar het kroost ontwaakt
onder een oranje bol
waar verlichting openbaart.…
Uit toeval bedoeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
705 In de leegte,
tussen oude sterren,
worden nieuwe sterren geboren.
Zo ook ontstaan planeten,
uit onzichtbaar sterrenstof.
Zo ook trekken oude gedachten,
die geen mens kan zien,
nieuwe gedachten aan.
Zo ook trekken gestorven mensen,
nog ongeboren kinderen aan.
Zo ook ontstaan gedichten,
die nog niet bestaan,
uit het bijna niets.…
herboren
netgedicht
5.0 met 96 stemmen
473 Knus tussen de kussens
gewikkeld in de troostende lakens,
die dienen als baarmoeders armen.
Doof voor de buitenwereld,
vind ik de rust in dat soort isolement.
En dan denk ik:
dit alles is eigenlijk niets meer dan niets
en ik argwaan de dood,
dus scheur ik de streng
en met pijn aan de navel sta ik op
en begin ik weer opnieuw met leven.…
Als lief perspectief
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 jij was
de lach die ik
in gedachten zag
cirkelend tussen
uitbundigheid en
passionele intimiteit
met in je ogen
de horizon als
lief perspectief
we doken
naar liefde in
eindeloos diep
kozen de
verte want
dichtbij was bezet
overbrugden
problemen die
zo niet bestaan
wisten elkaar
in dit raken toch
gelukkig te maken…
Tot ik jou zag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 heb altijd gedacht
dat lijmen leven was
tot ik jou zag
jij die nergens meer
zelfs geen klein beetje
wordt tussen gepast
niet in de format
die ik moet hanteren om
iets van anderen te leren
hij is volstrekt onvoldoende
om recht te doen aan
jouw talent en kwaliteit
met jou ben ik een wereld
rijker die in paradijselijke
staat ons…
Geaardheid?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 Een zwerfkei vergroeid
met z’n wezen tussen
zand en klei.…
De keukenprinses
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Tussen vier muren weerklinkt
haar "God save the Queen",
een kakofonie van strijkijzers,
fluitende stoomketels en
drummende, knetterende braadpannen.
Was en plas heet haar heldendaad.
Het resultaat: geen stank voor dank!…
Fraai welft
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 je schopte
zachte muziek
in het mechaniek
van de schijf
tot hij zijn
vertrouwde draai
had gevonden in
snelheid en geluid
je komde
handen rond klei
die randen verkenden
van meegaandheid
en consistentie in
samenspel tussen
cirkel en lijn zonder
breekpunt te zijn
fraai welft
lichte druk de
soepele klei
gelijkmatig
de hoogte in…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te bestaan
tussen…
Geen krassen in het goud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Roest van vergane rozen
in vuile vazen, stof
op de tafel, ooit met liefde
gemaakt van de botten
van een beukenreus
naast de oude brieven
handgeschreven schetsen
van twee zielen, eeuwig
jong zonder beslommeringen
geen krassen in het goud
van de beloofde trouw
geen onbestemde vragen
of dubbele twijfel
die wroet en woelt
tussen…
Misschien nooit meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 Ze bedoelen het goed
maar het is moeilijk
om gezelschap te zijn
en zelfs dan ben ik alleen
zonder jou
morgen kom je misschien
nooit meer thuis
uit het ziekenhuis
Ik heb geen rust
buren bellen aan
tussen de bezoekuren
ze willen iets doen
en iedereen vraagt antwoorden
die weer een dag geruststellen
Ik word bewonderd
ik ben…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 ergens op een plaats
tussen bomen en wat struiken
spant een brug de oevers droog en
laat de zon iets moois ontluiken
spiegelingen op het water
tonen de dingen in realiteit
geen foutje te bespeuren
tot wind speelt met die werkelijkheid
de lijnen deinen verder open,
verdwijnen in onzichtbaarheid...…
Stilleven
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.692 Overweeg
ik een stilleven dan bekruipt
mij de angst bekneld te raken
tussen een dode fazant en
een tinnen schaal. Pisbakken,
dansende letters, fietswielen,
uitgerangeerde flessenrekken –
kijk eens wat
Marcel Duchamp uit
zijn dokterstas haalt.…
Uniek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
438 wie met vuur speelt
moet zich
niet verwonderen om zich te verbranden
aan de verzengende gloed tot het
water uit de hemel stort
die de stem van de dood heeft bezworen
zie het water zee en stranden
de gouden
zon de koele maan en hoe ze op
hun tijd op en onder gaan
alles heeft een bedoeling
in ons kommervol bestaan
tussen…
Het mystieke woud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 ik zag
je armen de
hymnes orkestreren
hoorde het zachte
zuchten van de
takken in het
mystieke woud
in donker
spiegelende vennen
scheen de maan
zijn gele verzen
tegen het magisch
onrustige water
als gods prater
toch voelde ik mij
met jou erbij me
wonderwel thuis
tussen de oplichtende
melodieën van
onbekende ballads
in aarde ’…
Koningsjacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
724 Zo tussen Apenheul en Berg en Bosch
Laat ik een kudde witte pieten los
Die zou ik ook een jachttrofeetje gunnen
Met honden, paarden...alles gaat dan mee
Bij Jachtslot Sint-Hubertus - op de thee
Aldus Z.K.H. Willem A.
van Buren
Voor wie de jacht op 't Loo eeuwig mag duren...…
Speciaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Ik beklim de hoogste ladder
om de mooiste bloem te plukken
speciaal voor vandaag
ik kleur de hemel kobalt blauw
en schilder een zon, die naar je knipoogt
speciaal voor vandaag
ik reik je de hand
voor een dans tussen de sterren
speciaal voor vandaag
ook al heb je twee linker benen
weet dan, dat je even daar was
daar waar de mooiste…
Overspelig bloot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 leeg kleurden
blikken rap
uit het rammelend
arsenaal roestig
schroot van de
naargeestige band
overspelig bloot
met volgers en
influencers de
tik-tok voorbij
is het nog steeds
niks geworden
tussen hen en zij
met het voorlopig hij
de act zonder smoel
kent geen woorden
grieft communicatief
hen die wel horen
omdat antwoorden
in deze…
Groot hart [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Tussen eenzame harten
onbegrepen anderen begrijpend
met aandacht, mijn wachtwoord
de hoofdsleutel in mijn genen
Spartelend deed ik het al
verder kon ik nog niets
als baby, als volwassene
zou niemand het moeten afleren
zou niemand het moeten opeisen
wanneer hij zich gekwetst voelt
door gekwetsten, verongelijkt
door de wereld
van schijnvolwassenen…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…
zie de mens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 de mens een samenspel
van atomen en moleculen
laveert in het onmetelijke universum
de mens een vernisje ratio
balanceert op dunne draden
van verbreken en verbinden
de mens een druppel bewustzijn in de oceaan
slingert heen en weer
tussen verheffen en verlagen
de mens het bange dier
dat net zo lang om lichtbundels blijft vliegen…
Reuzin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Als kind kroop ik onzichtbaar
weg in het benedenhuis
onder de veranda
om de ratten te zien
scharrelen tussen pissebedden
Ik voelde me groot en sterk
perste mijn lippen op elkaar
tegen de weke kriebelkussentjes
en liet hun harde staarten
mijn Gulliver-lijf zwepen
Ik was graag hun Atlas
onder de grote-mensen-
wereld op mijn schouders…
Nu ben ik je kwijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Je neusde in mijn telefoon
maar hebt geen schaamte ontdekt
geen blote ontboezemingen
je zocht vergeefs
naar een dubbelleven
opwindende intimiteiten
een lijk in de kast, geheimen
tussen de regels
In die oude statussen
heb ik geademd, voor jou
zijn ze leeg, saaie kamers
verstoft en vol spinrag
Houd ze maar als herinnering
Het deert…
Zuchtend landschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
465 Het zuchtend landschap
openbaart zich bij nacht
in oeverloze liefdesbrieven
ze hijgt met haar talloze rivieren
houd haar adem in als een slang
tussen dwaalstenen in duister
ze opent deuren met haar organisme
haar organisatie om alles te duiden
een mist hangt boven het zoetwatermeer
vlinders dwarrelen en dansen in de lucht
niets anders…
Lief lijfhuis [3]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 De lange weg terug
naar oude drempelwaarden
van mijn huid, het alarm
vervangen door een melding
zonder crisisoverleg
en meer
dan de sensatie
van geuren en smaken
en meer
dan de voldoening
van kracht en moeheid
en meer
dan lachspieren om te voelen
dat ik contact heb
tussen het denken door
Veel op afstand plaatsen
om dichtbij ruimte…
Het grijze
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 ik heb het
grijze opgezocht
om mijn kleurloos
leven wat meer
inhoud te geven
me opengesteld
voor alle sferen
en stemmingen
om andere tracés
te proberen
tussen wit en
zwart kende ik
de contrasten
in grijs voelde
het wat onzijdig
zonder richting
en houvast gleed
ik weg in naamloos
zonder evenbeeld
ik bleek te week
en verdronk…