11458 resultaten.
Vrij…
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
6 Reed de trein wederom in strakke lijn
het draaide alleen om zijn station
zijn mondhoeken bogen diep somber
rake woorden lachte hij luid
want hij wilde niets met haar delen
zij wilde weg, dus zocht ze het maar uit.…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 Van alles heb ik
Moeten leren -
Koeien melken
In de grazige wei,
Aren lezen op het
Verlaten korenveld,
Maar evengoed
Over de Maagdenburger
Halve bollen moest ik alles weten,
En over het smeltpunt van goud,
Het gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft…
danste flarden muziek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
797 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
Een handvol sterren
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.554 'k wou dat ik je pijn kon lijden
'k wou dat ik je angst kon dragen
samen met jou tussen de sterren zweven
samen met jou de hemel beleven
de takken van de bomen zullen je stevig omhelzen
de blaadjes van de bloemen zullen je zachtjes beroeren
de gloed van mijn hart zal je blij verwarmen
'k zal er zijn om je stilletjes te omarmen…
Allerzielen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.947 zo vormloos vluchten
de grijze vegen
met de nevel regen
de graven zuchten
dempen droeve woorden
die fluisteren rond
witte bloemen grond
langs stenen boorden
het water spat rozetten
de chrysanten bloeien
de cijferjaren zetten
stiltes aan het bloeden
die blijven kwetsen
al hebben arduinen
geen doornen
die de aanraking
verhoeden…
De Vier Jaargetijden
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.242 In de lente ben je als
een kwetsbare bloem die openbloeit
onder de eerste zonnestralen
In de zomer ben je als
de wind die zachtjes
de bladeren van de bomen streelt
In de herfst ben je als
dat ene blad dat het langst
aan de tak van de boom blijft hangen
In de winter ben je als
een sneeuwvlokje
dat rustig uit de hemel komt gedwarreld…
duizend gedachten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.200 gedachten
als bloemen ontvouwd
in kleuren die spreken
bloeiend
de geuren vertrouwd
schoonheid om nooit te vergeten
gedachten
als glas transparant
spiegelend en stralend
kristalhelder
beelden herhalend
die nooit zijn te breken
duizend gedachten
aan jou mijn enige liefde
ik heb je gevonden met
ogen die hemel beloven
en mijn blikken…
En ik zag jou
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
2.775 In de verte doemt het zwart
met wat schuchter gedonder en een enkele flits
Kletterend vormen de eerste druppels zich tot
een stralend geheel dat mij hoop geeft
Ik zag jou
Zojuist was de aarde nog leeg
Mensloos zonder leven
Er klopte geen hart
geen bloem stond
geen vogel vloog
geen kleuren of geuren
Alleen de regen
En ik zag jou…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
ZOMAAR 'N ZOMERDAG...
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
2.003 Zomaar een zomerdag, een julidag
een ziekenhuis
Toren van alle soorten
barmhartigheid
met tienmaal
honderd ogen
Ik ken
de helling van de opgang
Het aantal
treden van de ingang
In mij
geen lied, geen zang
M'n keel
gesnoerd
Achter de bos bloemen
alleen mededogen
Ik vraag 'n vaas...
voor m'n tranen?…
Gaan
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.828 Ik zat nog even na, ongemakkelijk
Op een Berlage-bankje, gevat
In bijhorend gebouw
Passanten passeerden mij
Met gieters, bloemen en planten, heen
Met gieters en lege handen, weer
Voor de zoveelste keer
De laatste eer, bewezen
Terugkerend naar huis
Meegenomen verdriet
Dag pap, dag mam
Het voelt goed, omdat ik kwam…
Vergetelheid (13 mei 2000)
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
661 Bloemen blijvend uitgebloeid,
vazen ongezien verder leeg
vergeten op stapels onzichtbaarheid;
opzet, onachtzaamheid
of domweg onverschilligheid?
Vergeet ook die dag
vol gedoofd vuurwerk;
begin maar bij morgen.
Geen dag komt ooit terug.
Wie wil de herdenking vieren,
van vervlogen geluk?…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.2 met 150 stemmen
37.685 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het schuchter snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.…
kriebels
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.173 louter dat prille, nog schuchtere
gevoel
dat de dag weer lengt en de zon
gaandeweg warmer wordt
dat alles uitbundiger groeit en
bloeit, de vogels vuriger flirten
en fluiten
waar ik in elke vlinder en bloem
weer pure lente proef, 't jonge
lover naar me lonkt en lacht
mijn zinnen zacht gaan ruisen…
Zonnewarmte weer ineens
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
766 Bloemen kleuren zelfs de ramen
en de stemming zit erin;
lach nu maar en durf te kijken
met de ogen van een kind.…
Voor mijn schone Madre liefje
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
2.170 voor mijn schone madreliefje
met haar verre oordeelogen
al vanaf die eerste dag
heeft zij mij zo zeer gemogen
zondag is het loederdag
wat ik niet vergeten mag
'k denk dus dat ik bloemen haal
straks snel bij het tankstation
scheelt al snel een lang verhaal
met een blik van grijs beton.…
Boomhuwelijk
netgedicht
1.8 met 97 stemmen
6.482 Weet je nog, die gulle zomerdag
toen wij vanuit de uiterwaarden
in lange kleurige stoet
zingend de berg beklommen,
met bloemen in het haar
en geurende guirlandes
Met trommel en gitaar..
Twee eiken trouwden
Wij waren hun getuigen
Op mijn gebogen rug
tekende een sjamaan
de huwelijksakte
'Quercus,'vroeg hij,
'neemt gij Quercus?'…
zandspiegel
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
6.058 misschien was het
een wolkenloze dag
in elk oog, helder als antwoord
diep in het vieren
van verrassing, je naam die de dag
dichtte vol betovering
en klank, duikend naar
geboorte op beide wangen
een open plek in het licht
als vrucht van liefde
gedragen
door bloemen die nog steeds drijven
over het spiegelzand
en waarin…
Bevroren rood
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
678 neem mijn winterrozen
bevroren rood met
druppels koude dauw
ik heb ze voor jou
uitgekozen omdat de
herfst niet rijpen wou
haalde me open
aan de dorens in het
plukken van jouw bloem
mijn bloed vloeide
in het warm herkennen
van de kleur van toen
ik hoop dat zij
zal bloeien in het
ontdooien van haar pracht
de vorst zal overgroeien…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering
de smaak nog van haar
in een zilveren kamertje
en bloemen…
je afgrondt me
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 het is zomer
maar je afgrondt me
met vergezichten die
de sneeuw verijzen
de gletsjers tussen ons
doen groeien in hun
eeuwige verblijven
ik pluk bloemen
en de kruiden die
zo heilzaam zijn
laat zinnen groeien
balanceer met woorden
op een nog niet
uitgesproken lijn
ben jij de rechter die
het evenwicht bepaalt
afgrond of de hemel…
bloemenmeisje
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.825 donkere wereld
vol oude spoken
zo lang geleden
de poorten weer open
alleen treed ik binnen
leg bloemen neer
aan het graf van het kind
dat ik ooit ben geweest
zo lief en teer
ongewenst,te jong begeerd
haar lichaam is dood
haar hart huilt nog steeds
mijn bloemenmeisje
ze is niet meer
ik mis haar zielsveel
zo lang ik leef…
gehuild verleden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.414 haar verleden huilt
hernieuwt in dromen
gegroeid verlangen
ontluikt als bloem
verstrengelde handen
op het pad der rozen
kronkel deze liefde
langzaam in tijd
waar woorden dansen
jouw lach verleidt
het aanraken een streling
in een kus verglijdt
en de nacht in tranen
haar verleden huilt
de zoektocht naar morgen
in mijn armen schuilt…
want onze handen raken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
819 mag ik spoken
door je hoofd
je handen voor
mezelf gebruiken
ik geef maar neem
ook uren van je af
die ik je eerder
vol intense liefde gaf
jij deelt mijn bestaan
daardoor kan ik je
niet laten gaan
want onze handen raken
pluk weer die bloem
in het groen, ja korenblauw
ze staat er trouw te bloeien
omdat ik eindeloos van je houd…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met bloemen…
wordt nooit een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 winterwind
het voorjaar al besproken
wordt nooit een zomerkind
in pril ontluiken
groende het door ochtendzon
maar'savond vroor het
juist streng buiten
we nevelden en
koesterden haar blad dat ook
een gouden herfst voor zich had
maar niets mocht baten
zij heeft alleen
haar knop gelaten in
het korte ochtendleven
haar bloem…
"Verscherven"
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
513 Geplukte bloemen sterven
een tragische dood
zichtbare kansen versterven
voordat ze aan de kim verschenen,
worden erfenissen geschonden,
en geen lidtekens gesloten.
Wie heeft de onzin uitgevonden;
"dat tijd heelt alle wonden,"
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is gevonden?…
ONMISBAAR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.068 Liefde
is als een bloem
in de lente.
Zij heeft tijd nodig
om te groeien
en te bloeien.
Een bezig bijtje landt
neer in haar
snoeperig wereldje,
- zij verkent
- zij proeft
- zij verzadigt zich.
O vreemde wereld
wat herberg jij
aan mysteries.
Die grote woelige zee
onstuimig
geeft maar weinig
geheimpjes bloot.…
Wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
999 Wonen in de Rozenhofstraat
wou je wel,in een smal huis
met luiken en een klein balcon,
een diepe tuin met ouderwetse
bloemen - je naam in meesterhand
geschreven op de aubergine deur.
We lopen langs en kijken
hoe de zon het huis belicht.
In dromen is het even anders.…