Vrij…

De dag duurt te lang om op te geven
tijd gaat te snel om stil te staan
op kussens netjes, twee aan twee
sliep ze gemoedelijk met hem mee
tot bij de afslag van de rotonde
waar zij haar eigen weg weer vond.

Reed de trein wederom in strakke lijn
het draaide alleen om zijn station
zijn mondhoeken bogen diep somber
rake woorden lachte hij luid
want hij wilde niets met haar delen
zij wilde weg, dus zocht ze het maar uit.

Uiteindelijk, na een harde bittere strijd
won zij haar gouden beker
want haar leven eindigde niet na hem
het werd juist rustig en zeker
twee aan twee is nu voorbij
ze slaapt weer zacht op eigen zij.

Nimmer meer paraat
als route in andere richting gaat
volgt zij nu slechts haar eigen pad
eenzaam als een ster in de nacht
maar om doen of laten, is zij vrij
als een lammetje in de wei…

... Laat los wat moet, omarm wat mag, kies voor jezelf, dag na dag ...

station ex- liefde vrij

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 1