27503 resultaten.
Spiegel beider zielen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Wij dachten
en wij schreven
verzonnen
samen over liefde
hartstocht met passie die
nooit zou zijn
Toch ben jij hier
Niet aanwezig
in fysieke
zin, maar wel
in de spiegel
beider levens
daar echt geen Muur
te hoog reikt
China, 2001…
Bunkerbouwers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 Ook wij graven loopgraven.
Ook wij dragen maskers.
Uit bescherming tegen medemensen.
Uit pantsering van ons ego.
Uit angst om te worden herkend.
Om te worden gezien.
Gezien zoals we werkelijk zijn.…
Vlamt hoop en vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 ik hoef je hand
niet te lezen om
jouw toekomst te weten
alles wat daar staat
heeft gisteren en
vandaag al geschreven
die lijnen wijzen
de paden aan die wij
morgen hebben te gaan
alleen in je ogen
vlamt hoop en vertrouwen
omdat wij op elkaar kunnen bouwen…
Ik ken je niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
442 Zo maar kom ik je tegen
Op een plek die geen van
Ons beiden had kunnen voorzien -
Ik ken je niet,
En toch heb ik je lief,
Omdat je mens bent,
Net als ik, en jij mij
Ziet staan zoals ik jou
Zie staan, en hebben wij,
Zonder dat wij al te veel
Woorden hebben vergoten,
Elkaar als mensenkind
In ons hart gesloten…
Vaucluse Matin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 (korte dialoog tijdens de vakantie)
minzaam vraagt hij
ons of wij ook
Frans lezen
wanneer we antwoorden
dat wij het leuk vinden
de koppen te snellen
zegt meneer Gerard
dat hij wel iets
meer leest dan
alleen de koppen…
Lijnen in het landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Wij,Hollanders
trekken lijnen
lijnen...
in het landschap
De sloten
watergangen
paden,wegen
als langs
een liniaal
geschreven taal
van
wiskundigen
Wij trekken
lijnen
vanuit onze breinen:
rechtlijnig
Misschien dat
het een kronkel is.…
Met alle liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 verbonden middels de natuur
deelden wij de schoonheid
die op onze pad terecht kwam
met alle liefde
ook al is jouw lichtje nu gedoofd
zullen wij elkaar blijven ontmoeten
in een bloem, een vlinder, een bij
met alle liefde…
Erdogan spreekt
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
740 ’t Was wel gedoe, geen genocide hoor,
want zo beroerd zijn wij nou ook weer niet
De Nederlanders doen ons vaak verdriet
Voor hén verklaar ik even tussendoor:
Graag wil ik over tegenstanders walsen
Wij zullen nóóit geschiedenis vervalsen…
Het kan weer
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
1.094 Waar mogelijk zijn wij nu thuis gaan werken
Dat blijkt voor het klimaat een goed idee
Ineens geen overschot aan CO2
Ook stikstofuitstoot kan men zo beperken
Dus Mark, gun ons in deze zware tijden
Dat wij weer 130 mogen rijden…
hadden we maar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 hadden we maar
hier in een kamer
van het hart alle
tijd opgeborgen
uren waarin wij
dachten dat wij voor
altijd zouden zijn
hadden we maar
de doodgewaande
liefde naar onze
ziel vervoerd
waar jij en ik
eeuwig
zouden zijn…
Gezinsplanning
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
667 Met grote vreugde en met dank aan God,
Doen wij u kond van pasgeboren leven,
We hebben hem een mooie naam gegeven,
Die gaan wij nú onthullen: Lancelot!
Cadeautip: níets voor baby of zijn sponde,
Maar graag een tafel als het kan, een ronde.…
war diary: vlees is vuur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
524 de hemel zal voor ons geen vogels hebben
de wind geen bladeren meer doen aanwaaien
geen nieuwe rivier doen rimpelen
samen zullen wij wandelen in de woestijn.
vlees is vuur, ijs en vuur:
vlees is vuur in deze vuren woestenij
waarin wij wonen…
De Das Om
snelsonnet
3.0 met 8 stemmen
1.010 We leven volgens wetten der natuur,
En komen op voor dieren en gewassen,
De rugstreeppad, de wolven en de dassen,
Zo maken wij onszelf het leven zuur.
Maar gaan we lang op deze route voort,
Dan worden wíj ‘bedreigde mensensoort’.…
O, Lahlah
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
490 Als lijsttrekker krijg ik de wind van voren
Ik ben te links, te ijdel en te oud
Maar ik ga door, ik ga gewoon voor goud
En ik weet zeker dat wij woensdag scoren
Wij geven ons volledig voor het land
Maar, O, Lahlah, wat lees ik in de krant?…
200...!
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.008 Ik putte inspiratie uit
de mensen om me heen
en al die mensen, menigeen
ontwikkelde het fenomeen
van dichten in het algemeen...…
het haar wat opgestoken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.242 en holde
sprong zo in mijn armen
de mensen klapten luid
samen deden we de wereld uit…
Coconnetje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.056 Zonder mensen om mij heen.
Ik ben begonnen toen ik vier werd.
Toen moest ik naar een grote wereld.
Vliegensvlug moest ik gaan bouwen.
Zonder dat iemand het wist.
Zo zit ik nu in een cocon.
Heel klein, maar goed genoeg voor mij.
Ik lach naar mensen, praat met ze,
maar nooit zien ze mij echt.
De grote wereld denkt te veel.…
Bitches.
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
2.674 Mensen kunnen zeggen wat ze vinden,
Het maakt me allemaal niks meer uit.
Ik wist dat het ging komen,
Geroddel over mij.
Altijd stil als ik aan kwam lopen,
Maar altijd nog 1 die wat zei.
Wat ik nu voel is alleen diepe haat,
Voor al die mensen die over mij praten.
Die zogenaamde vriendinnen,
Ben ik nu ook gaan haten.…
Deuren die gesloten blijven
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
1.645 Ik heb medelijden met dat soort mensen
die denken alles beter te weten
want als ze zelf eens iets mankeren
willen ze ook niet worden vergeten.…
Kerstkoopzondag
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
826 Kopen, mensen, kopen moet je,
of je 't nodig hebt of niet,
zonder kopen ben je nergens,
ben je maar een bange griet...
Maar dat kopen moet je doen toch,
moet je geven veel geluk,
zonder kopen ben je nergens,
gaan zelfs ook je dromen stuk,
dus maar kopen, beste mensen,
kopen tot het je vergaat...…
IJspret
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.182 van al die mensen op het ijs
ik doe het ze niet na voor geen prijs.…
de ontmoeting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.316 stro
hij wil in en tussen de mensen zijn
‘t einde van de lange winternacht…
schemerjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 van mensen
die je niet kleiner maken
een muurbloem
die kan gaan dansen
laat ze je zien…
Droom rivier jou
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
683 Soms is stilte metgezel
van eenvoudig dieper leven
vaak ben je daar, even hier
dansen we samen, dromen we
weg van mijn eenzaamheid
naar andere werelden
echtere mensen
werkelijkheid betaalt
slechts wetteloze angst
deze droom rivier jou
duurt voor mij het langst
wanneer ik mensen
achter traanmaskers
zie breinen
en mijn nachtangst…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
Regen, een Zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Paraplu's waaronder mensen verscholen
In de kraag van hun jas zouden willen
Dat het anders was.
Een fietser op de dijk, eenzaam,
Door en door nat.
Uitgestorven lijkt de stad, harde regen,
De natuur doet zijn werk, planten,
Bomen en ook mensen zij hebben het nodig.
Ook al zouden zij anders wensen...…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 en geluid
kunnen mensen weer spelen
eindelijk hun narcissus weer strelen…
verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Dat gewone mensen
tot de meest wrede dingen
in staat zijn, je gelooft het niet
Maar gebeurt elke keer weer
dus de verbazing is eerder
dat zulke wrede mensen
zo normaal kunnen leven
wachtend op een kans
die voor de meesten nooit komt
het bestaat dan slechts in hun hoofd
maar gaat het los, dan zijn zij de eersten
om te bevestigen dat…
Zeg me
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 En toch moeten ramen en deuren dicht,
hebben mensen bij brand tranende ogen,
hebben mensen bij overstromingen
de naarste ziektes, maar er is nooit iets mis,
je hoeft je nooit druk te maken!
Roken is slecht, drinken is niet goed,
gezondheid gaat naar de knoppen,
maar er is niks wat kwaad kan!…
Adem gunnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Hoewel begrip
eigenlijk
heden ten dage
vaak ver is te zoeken
laat het zich vandaag
nauwelijks meer vinden
'k Respecteer
mensen die
geloven
Geenszins zal 'k ooit snappen
waarom mensen elkaar
adem gunnen
terwijl de oogst verschroeit
en de laatste
waterput 's opgedroogd
't Antwoord ligt verscholen op
of misschien
tussen wolken…