6781 resultaten.
Stel je eens voor (Imagine)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Stel je eens voor dat er geen hemel is
het is gemakkelijk als je het probeert
geen hel beneden ons
boven ons alleen maar lucht
stel je eens voor dat alle mensen
leven voor vandaag.…
Afwachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
531 Boven mij woont
de wereld en ik wacht en wacht en wacht, de
navelstaarder die ik ben zoekt nog wel maar
alleen in zichzelf het licht, de zon die flits-
schaatsend langs mijn hart raast -zijn stralen-
en ik lig er koeltjes bij en wacht op waarheid
en kom tot de conclusie: 'Ja, dan kun je nog
beter tot sint juttemis wachten.'-…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 zij
rond een denkbare fles gevoerd
en schouder en arm
vol zijn van rust
eerst dan willen
snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het orkest
vaak zo dramatisch warm
het strelen kent
zijn grens naar boven…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 klokken lagen verspreid
op iedere begaanbare
rimpel
haalden mij
terug
naar de diepe grond
waar lakens lagen, dicht
bij elkaar
met vlekken als donkere ogen, als een koud weerzien
die rond kinderballonnen krioelden
en alle kleuren hoonden
nergens heen
ik verzonk in doorzichtige lijfjes
toen het watervlak
brak
moeizaam
boven…
Revanche
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 ( voor Jaques Perk )
Van heel hoog heb jij gezongen,
engel, je bent zelfs niet afgedaald,
je verzen zijn uit de lucht gehaald
en je was er van doordrongen,
zij het met een gekweld verstand,
botsend, gevangen in alle beelden,
uitstijgend boven volstrekt misdeelden,
dat Mathilde liefheeft aan de overkant,
dat zij afwees wat zij niet begreep…
Drie jaar was ik ongeveer
gedicht
3.6 met 23 stemmen
12.283 Drie jaar was ik ongeveer
toen ik op een najaarsavond
door het raam stond te kijken
met mijn neus voor het eerst
boven de vensterbank uit
zodat ik toen pas ontdekte
dat er een huis werd gebouwd
tegenover het onze. Met grote
beslistheid verkondigde ik:
dat halen ze 's zomers weer weg.…
Overal slapen de mensen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
10.708 Boven de aarde, onder warme dekens
onder stevige daken, op goed geluk in
elkaar gekropen, in zichzelf gedraaid
terwijl de wereld zich opent als een hand
terwijl vingers andere vingers zoeken
andere vingers andere vingers en de vissen
wiegen de zee tot rust en de schepen hun vracht
en de radio de vader en als een zachte doek
de vader de moeder…
Gebakken horloges
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 Hij nam iedereen zijn horloges af
sloeg ze aan stukken op de vloer
gooide ze met boter in de koekenpan
De brommer liet hij niet buitenstaan
deur open en vol gas
drie trappen op naar boven
Hij sliep in zijn paradijs
omringd door prikkeldraad
waar hij lood smolt voor de reis
Soms werd hij opgehaald
een spuit moest hem bedwingen
de dwangbuis…
Gewoonte ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Schuchter bewoon ik de
verlaten vlakten, er is niet
meer te verlangen, ook niets
meer te verwachten, dit
niemandsland kan ik niet ruilen,
voetstappen hangen als gedempte
geluiden in de mist, onbekende
stemmen van vroeger vrienden
dringen tot mij door, waarom
zou ik antwoorden om met hen
weer te huilen of te vrezen boven
houten kisten…
Bickerseiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 De treinen reden over de dijk en
het gebouw van machinefabriek Jonker,
stak hoog en donker boven mij uit.
Voor mij op de cafétafel stond een kopstoot
en ik proostte op mijn oma.
De stem van mijn opa dacht ik te horen,
Ik rook nog steeds de geur van teer en olie.
Een auto reed de Bickerstraat in.…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Nu rijst de zon boven de doodsvallei
waar schuld en zonde onder gaan,
nu spelen licht en leven vrij
hun spel in ons vernieuwd bestaan,
nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer,
de toekomst heeft een nieuw gezicht,
vreugde kent nu geen einde meer,
wij groeten blij het morgenlicht,
de dreiging van de dood is afgewend,
het kruis is ons…
Minnen is beter dan bemind te worden
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.775 Nu drijft de droom door ’t waterhelle land
Zijn bloemen en zijn zonneschaûw te vieren;
En boven sluit de blinde dagewand;
Maar veilig voel ik over mij uw pracht,
Vertrouwd uit lange huiverstille nacht:
De sterren uwer hemelse revieren.…
Gebed in de vragen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
586 Ik sta stil en keer me om
de afkeer aarzelend te boven
O lieve God, mijn goede Heer:
leer Gij uw knecht geloven...…
In stilte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
631 Mijn hart (geruisloos)
Klopt naar tevreden-
heid als
(de liefde)
Zich echt
Openbaart
Klopt nu slechts voor jou
Daar jij
(mijn muze)
je echt
waar onthult
De tijd (echter is)
Een trein zonder rails
Stilte (is enkel)
Voedzaam met tranen
En echt (belangrijk)
Is een waarde van
Zeker (het meervoud)
Liefde slechts oprecht
Boven…
Bij een foto in de NRC
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Met mijn rechterhand streelde ik je uitgedunde
haren en met mijn lippen kuste ik je verdriet
een beetje weg, je stond erbij als een loden
pop, je rouwkleren als een harnas om je heen,
een Jeanne D'Arc op de brandstapel, maar diep
in je reebruine ogen zag ik de Phoenix boven
je heilloze vlammenzee herrijzen.…
Zeg me hoe.
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
707 Dikke donkere wolken boven mijn hoofd
Mijn gezondheid ben ik van beroofd
Ik kan dit leven zo niet aan
Hoe moet ik nou toch verder gaan?
Moet ik mijn leven laten beheersen door pillen?
Dat zou toch niemand willen?
Wat heeft het toch voor zin?
Ik zie er echt geen gat meer in. …
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken in het groene gras
onder de afgebroken tenten
die in drie dagen zich naar boven…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 in het holst van de nacht
breekt de ketting los
voor de tijd die in sprongen verdwijnt
alles beklijft geest boven lichaam
adem in en uit
meer is er niet
nooit gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft…
DE TERRASSEN VAN MEUDON
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.162 Ik zie omhoog: een koepel, zwaar van zerken,
Stijgt, sterrrenwacht, hoog boven de bomenkruin.
Op trapgesteenten, broklig, maar gebleven,
Blijf ik dan peinzend en in weemoed staan, -
Want dode dingen zijn die langer leven
Dan wij die werden, welken en vergaan.…
Het meisje
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.926 Ben ik na jaren nog het kind gebleven
dat zich, door lentes toverlicht verblind,
liet vangen door de speelse voorjaarswind
als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?
Ben ik nog steeds het argeloze kind
dat zich aan zon en wind kan overgeven?
Is het dezelfde band waarmee dit leven
mij aan een wereld vol geheimen bindt?…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.
Vandaar post mortem deze gaven.
Verboden Toegang.…
een bijzonder ventje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
930 hele leven
ik heb het goed bekeken
maar een prijskaartje zie ik niet
ik hoef het dus niet te betalen
aan wie het voor mij achterliet
ik kreeg een cadeautje van vlees en bloed
en dat niet iedereen dat krijgt
besef ik maar al te goed
dat ik m'n wonder voor altijd koester
dat zal ik beloven
bedankt voor m'n ventje
gulle gever van hier boven…
TRANSFORMATIE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Dat jij beduimeld achterliet
Ik hoop dat jij het ook inziet
Waarom mijn ziel begon te muiten
Mijn ziel wil luiken voor de ruiten
Daar dat kans op genezing biedt
Er ligt nog zoveel in ’t verschiet
Daarom sluit ik je voortaan buiten
Vanbinnen staat een stel op sprong
Elkaar een soort jawoord te geven
In stilte, heb begrip daarvoor
Boven…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Zoals u leeft, een symbiose heeft,
Met uw angsten, heb ik die ook
Ik droom vaak dezelfde droom;
Terwijl ik aan het oogsten ben
Zwelt er een watervloed aan
Sleurt mij mee naar de einder
En doet mij ondergaan tot boven mijn kruin…
Ik kan geen ademhalen!…
VOGELVRIJ
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
697 heb jij toch zo’n haast
Bedenk ik met een diepe zucht
wijl jij hierboven over mij raast
Vogeltje, o vogeltje in de wind
snel je dan wellicht naar je nest
Naar je vogelliefje plus je kind
ga je daarom rapper dan de rest
Vogeltje, o vogeltje uit het oog
waarom bleef je nu niet bij mij
Waarom toch in de hemel hoog
voel jij je dan louter boven…
Middelpunt*
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.701 Tuurden wij hoog boven ons naar de regen,
achter mij voelde jouw hete adem
als rook ik bloeiende kersebloesem,
terwijl de sterren op Odyssee zegen.
Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen,
ik zag de verwording van jouw boezem
tot middelpunt van mijn universum,
nog niet denkend aan een scheiding der wegen.…
Als stilte taal geworden is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.816 tekort
Je tranen vloeien in mijn armen
Het is niet onze eenheid waar het aan schort
Verdriet verdampt niet door het te verwarmen
Het praten is fluisterend veranderd in begrijpen
Het leven opgelost als het zout in de traan
Samen zullen we de rest van ons leven rijpen
De stevige omarming zegt; “ Ik laat je nooit meer gaan”
De warmte zal ons boven…
u bestaat ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 waarom dan deze straf
roep me naar boven zodat er eindelijk rust kan zijn
roep me naar u toe weg van alle pijn…
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 De zoele verstrooide zucht
strijkt 's ochtends over de wei
doet
grashalmen zijn adem zuigen
broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder…
NIMMER LEVENSMOE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 De gelovige weet zijn vluchtig leven
naast God, die steeds boven d' Eeuwigheid troont,
wellicht bij allerlei mensen gehoond,
een strijdperk vol verrassend beleven.
Zich aan geestelijke kamp overgeven,
door de hoogste genade bijgewoond,
wordt fijntjes, zwijgend, ongezien gekroond:
't waakzame hart zal het nooit begeven.…