9250 resultaten.
Mijn vlinders vliegen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 brak een arm
van de tijd zij
schoudert in mitella
in die rust kregen
we eindelijk respijt
zonder uren
en minuten tellen
gaan we samen orde
weer op zaken stellen
met de handen in elkaar
ja ik ben klaar
om jou daar te ontmoeten
te begroeten in de bloemen
mijn vlinders vliegen overal
alleen jij weet echt waar…
net een beetje meer....
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.106 Zo verstreken de dagen,
oh hoe gelukkig waren wij,
geen gesprekken dus ook geen vragen,
Samen maar eigenlijk veel te vrij,
En nu na de zoveelste ruzie,
verlang ik naar die rust van weleer,
alsjeblieft niet meer de zoveelste discussie,
Want oh god je doet me zo'n zeer.…
laat mij
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.787 O, laat mij sterven onder sterren
laat smelten mijn ziel in eindelijk
geen mens meer zijn
ik hef het glas op verlaten leven
laat mij zweven op het hoogpolige
tapijt van herinnering
rusten in serene verleden tijd van stilte
geboren uit de golven van liefde
nu gedragen door de onzichtbare
handen van de dood…
De dichter
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.146 Nee, sprak de dichter
tegen zijn gevoelens in
Nee, het is mooi geweest
het heeft toch geen zin
Maar rust kende die dichter niet
er lag nog zoveel in het verschiet
Neurotisch ontgrendelde hij hem
zijn weifelend aangetrokken rem
Dus trok hij weer schrijvende ten strijde
tegen onrecht en vervalsing van blijde tijden
Vestigde de aandacht…
Zwaarte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
902 Doorgebogen berken
treuren samen met wilgen
over letters in het marmer
die vervaagd spreken over
zacht rustende geliefden
Maar zwaarte omhult ons
als een stenen mantel
wanneer wij hen zoeken
bezwaard sluipen we
op loden tenen weg
We zoeken jullie wel
op je geliefde plaatsen
daar vinden we zelf
ook meer de rust…
Het drama van de zestien sneeuwkinderen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
862 Stilte naast het moment
Als de tijd zich splijt
Terugkeer in het verleden
Op weg naar de toekomst
Bevindt zich in het heden
Als de rust is bevrijd
De komst is uitgesloten
Niet na het ontvangen van de zege
Tijdens het momentum
Dan begint de tijd te wegen
Vaker dan niet is het nauwelijks
Aangegeven lijkt een feit
Tegen de schaduw van…
Wijs
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.836 Stap voor stap ontdek je
heel diep van binnen
een stil en heilzaam plekje
om angst te overwinnen
Wijs is degene die niet vecht
in het heetst van de strijd
waar woorden onterecht
afgevuurd worden door haat en nijd
Zoek rust en vrede en laat het uur
de hoogste vlammen doven
dan zal het laaiend vuur
zichzelf van woede beroven.…
kind in dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.791 waar dansende vlammen
in roodgele gloed
geknetter van dennenhout
de stilte overheerst
speelt schaduw op de muur
een spel van licht en duister
voelt mijn hart de warmte
van geborgenheid
waar een kind in rust
wensen weet vervuld
om de nacht die moet komen
met liefde omhuld
en twinkelende lichtjes
sterrengefonkel
kilte verdrijft
in…
co-existentie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.204 Je bent zo ànders, vreemd nu,
niet inpasbaar in mijn denken;
zo màg je zijn, je ziel is geen bezit
dat ik naar willekeur kan bergen,
waarnaar ik grijpen kan of
dat ik in mijn grilligheid
weer rusten laat.
Je staat daar: naakt gelaat,
mijn broeder, vriend en verre mens.…
Kwetsbaar
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
527 Zijn het mijn walkuren
of jouw schimmen die
mij de rust niet gunnen
om de kwetsuren van de
nacht te weerstreven?
Verzuurde woorden in
duistere graven waaruit
de ochtenden zich laven.…
buitengaats
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
607 maar als ik terug zal keren
door zilt en zon geloogd
dan rust ik zacht
in jouw hart en armen
alsof het leven zopas begon…
tussen het laken
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.640 Ik wil jouw lijf
zacht tegen me aan
Innig verstrengeld
de nacht ingaan
Ik wil je ruiken
Je geur geeft rust
Lekker en zo fijn
net als jij me kust
Ik wil jou strelen
gelukkig maken
Steeds weer liefde
tussen het laken
Ik wil je koesteren
en ruimte geven
praten knuffelen
samen zweven
Ik wil bij je zijn
ben zo gek op jou
Wat is…
Mijn kind had niet dood hoeven te gaan
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.364 je om te zeggen
Ik kom er aan……
Je keert je rug
Laat hem gaan
Hoort niets meer
Wat er gebeurt
Gaat jou niets aan
De spijt komt achteraf
Maar veel te laat
De sporen worden gewist
Het lichaam wordt versleept
Alsof er niets is geweest
Je ontsnapt hier niet aan
Eerlijkheid duur het langst
De waarheid zal boven komen
Hij zal niet rusten…
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
Ode aan mijn hand
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.249 ik loof je beminnelijke hand
het is altijd afwachten wat je doet
soms lig je te rusten,en dan
ineens moet je weer aan de bak
stilte verbroken door woorden uit mijn brein
gehoorzaam en nauwgezet
help je mijn zinnen onfeilbaar zijn
securiteit is je waarborg
je schrijft in verbeelding, met daarbij
horende aarzelingen…
BEKENTENIS
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.234 ‘Zo immer met ons tweeën,
Vrouwlief, in paradijse rust,
Der wereld vreemd, en onbewust
Van hare kampen, hare weeën…
Dat ware een leven vol van lust,
Met ons tweeën!’
Zij sprong mij op de knieën,
En zag mij aan, zo zoet, zo teer!…
De strijd als licht tegen schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 Als vierkant wiel,
als realiteit (met masker van illusies)
beveelt zeggenschap der onzekerheid:
filter de galopperende wind,
blad van duister, blad van gif,
verwijder zijn afdrukken
die dienen als doodslag op rust.…
Denemarken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
793 Daar aan de Deense kust
waar het geluid van water en boten
ons maande tot rust
keken de zwarte vogels op houten poten
naar ons eenvoudig geluk.
Geen lange romantische verhalen,
maar sprookjes van Andersen
waar nachtegalen en kikkers dwalen
en mensen elkaar 'morgen' wensen,
koe, varken, ezel en paard samen
lopen in de wei.…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 Als de zee stil ligt
en de zeebreker rust
bij gebrek aan baren,
dan wandelt het water
weer zachtjes zeewaarts.
Op de gulzige golven
van mijn geheugen,
geboeid door overvloed,
stranden mijn gedachten
in deinende duinen.
In een wereld van water
hoor ik in een schelp
het ruisen in de oertaal
van een zee-gedicht.…
Verloren vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.083 Geen arm of hand die mij beschutte
geen schouder om te rusten maar wel
de slaande deur, uw scherpe stem.
Wat bleef is het verdriet om 't gemis
van uw genegenheid , de kille sfeer.
De ontkenning van mijn kleine zijn
in een leven dat geen leven was maar
slechts een valse parodie daarop.…
Voorgoed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 Ik stierf en er was niet
van ver mij vandaan
een stronk, een kussen
voor mijn houten hoofd,
waar ik de bedding vond,
waarin ik rusten zou,
ik zocht snakkend zonder
adem naar een stem, die nu
voorgoed zou zwijgen.…
Vrijheid
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.621 Fluisterend is stilte
in alle liefde van je hart
en niets neem ik je kwalijk
omdat vrijheid eenmaal rust
diep van binnen
ook je eenzaamheid kust.…
Gevraagd: Vrijheid....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
686 Het besef groeit met de dag
waar moet dit toch naar toe
Alle dagelijkse plichten
ik ben ze meer dan moe
Verlang steeds meer naar rust
en serene stilte om me heen
Als ik alles nu kon laten
geloof me, ik deed het meteen
Geen miljoenenbedrijf, geen plichten
geen gedoe, geen personeel
Niet steeds alles maar moeten
alle dagen en oh zoveel…
Verplicht
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
890 ik was verplicht
een andere weg te kiezen
om niet in verplichtte rust
te verzanden
ik die altijd zo actief was geweest
die zo van beweging en actie hield
van welke aard dan ook
ik werd voor een dilemma geplaatst
aan de zee geboren uit een zandkorrel
leerde ik me
van andere zandkorrels onderscheiden
ik wou net dat ietsje meer zijn…
verklaring
netgedicht
3.3 met 30 stemmen
969 de wereld is beslissend verklaard
er welt een grote rust in ons op
voor alles is een verbintenis
we voelen elk een handvol liefde
en drukken het zachtjes samen
in vredigheid en met een glimlach
samenvloeiend in onze zielen
een goddelijk gevoel lijkt ons nu
onze wegen groeien met elkaar
armen als rivieren die samenstromen
en belanden in…
Winter in mijn hart
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.736 Alleen, alleen
laat mij met rust
laat mij bevriezen
Aan de winterse kust
Ga weg, ga weg
Laat mij alleen
Laat mij nou maar
Ga nou maar heen
De kou, de kou
Laat het vriezen
Laat het mij doden
Mijn leven verliezen
Want alleen de sneeuw
Is net zo koud van binnen
Als ik ben wanneer ik
een hartje wil winnen…
Eindelijk
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.540 De tijd van onrust in mijn lijf is voorbij, want die rust
Dat ben jíj!
Jij zo vrolijk, open en blij, zo’n mooie vrouw,
Jouw schoonheid een ontdekking uit 1001 nacht mijn god
“Lieveling” ik hou zo veel van jou.…
Wazig
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
518 Eindeloos verzonken
in de diepte van het zijn,
golvend op het getij
van gisteren, nu, morgen:
vredig, rustig
voelt elke vezel van mijn wezen
Het willen blijven staan
het niet verder willen gaan
vasthoudend die diepe rust
van een innig samen zijn...
En toch...…
smeulend vuur
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
838 treur niet mijn geliefde
omdat we niet spelen
met onverkropte emoties
in de explosieve hitte
van ons liefdesvuur
verlangen is niet dood
rust slechts een weinig
de liefde kent immers
meerdere gedaantes
van liefdevol tot lustvol
van aandacht tot passie
ons vuur is niet gedoofd
het blijft altijd branden
smeult soms inwendig voort
oplaaiend…
Koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Mijn ziel wordt oud
want de pijn voelt vertrouwd,
Geschreven woorden laten me koud,
De liefde die mijn rust verstoorde, voelde fout.
Ik klamp me vast aan wat ik heb,
De angst, de pijn,
Bereid me voor op mijn vertrek,
Zal de leegte opgevuld zijn?
Een half sieraad vergaat,
zelfs al draagt het jouw naam.…