6884 resultaten.
ratpack
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 vachtig, prachtig en schattig
zo zijn ze, m 'n twee trutjes
vachtig, prachtig en rattig
zo zijn ze, Boom en Bap
waar de een als dondersteen is
is de ander als blikseminslag
zo kwamen ze beide op m 'n pad
zusters van een levensweg
zusters van een levensweg
ik mag zeker in m 'n handjes klappen
want ze leven al langer dan gemiddeld
ik…
Angst in de schepping
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 ik heb angst
in de schepping gezien
waar nog zon scheen
waaide een donkere wind
mat ruizelt blad
aan takken die hangen
in het kindergeluid
zijn de blijde tonen er uit
de omslag kwam
als een dief in de nacht
nog onvoorbereid bij
het eerste begin van de dag
het rampenbericht
was snel verspreid
in hoog opgelopen emoties
golfde chaos…
De tuinman
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.188 Maar 't leven is te vast en hard:
Of we al een rustplaats graven,
Nog nimmer kwam de grote nacht
En is een mens gaan slapen.
Zie naar de bloemen op een graf,
Het leven kan niet sterven.
Nooit komen wij de wereld af,
Al barsten we tot scherven.
------------------------------
Verzamelde gedichten (1990)…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Toen een ex bij me kwam logeren
had ik mijn teveel aan lijsten
wat maar schimmelde
en voedsel werd voor zilvervis,
weggedaan:
twintig jaar herinnering en ik
twijfelend of dat geen spijt...
Hij eenmaal bij me,
ging het over werk,
over liefde en die tijd,
het vulde mij
met zoveel dankbaarheid,
waarin al die lijsten pasten.…
Het snelheids-gat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 Stoplicht op oranje, een trap harder
net door rood, een trap erbij,
dan de vrachtwagen, die kwam opzij
ze vloog met een bloedgang door de lucht.…
Aan de sonnetten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
850 zijn al afgekruist
in het bejaardenhuis is hij al verguisd
vijf sonnetten gaat men naaien deze week
de oudjes vallen over het borduren
aan elkaar gebreid vindt de directrice
de hele boel is naar de gallemieze
men voelt zich genaaid door vergane uren
bewoners zijn de hele dag aan tellen
niet zo stilletjes maar hardop door mekaar
zonet kwamen…
Dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
794 Mijn oude vader kwam tot leven,
met mijn jong gebleven moeder.
Vannacht.
Waar?
We zwierven door Parijs,
waar we nooit waren geweest.
Wanneer?
Ik zou het echt niet weten.
Dromen worden gemaakt,
waar ook werkelijkheid ontstaat.
Waar mogelijkheid beweegt.
Waar tijd in eeuwigheid verglijdt.…
Brussel Bruxelles
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort
kruip ik als gevangen prins
voer afgemat voldaan
terug over de kasseien
mijn pittoreske Mokum
aan Rembrandt’s Amstel
waar ik ter wereld kwam…
Ik ben de tuinman niet.
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
608 Bij het begin van de derde dag
en Jezus niet meer in linnen lag
kwam Maria Magdalena en zag.
Ach, mij heeft niemand iets gezegd.
Bent u de tuinman of diens knecht?
Toon mij waar gij Hem hebt gelegd.
Ik ben de tuinman niet
maar keer u om en ziet
wat heden is geschied.
Meester! U noemt mij bij mijn naam.…
Werk van de Geest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Laat ons dan telkens weer om vrede bidden
Om die rede kwam toch U in ons midden.…
van lentezonnen tot ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 de zomerzon venijnig steekt
de herfstregen jou en mij doorweekt
tot de winter het lijf ruw verbleekt
als de lentebloesem openspringt
en een zomerbries zoemend zingt
tot de herfst de huid tot kippenvel dwingt
en de winter zich naar voren dringt
toen de lente van alles en nog wat beloofde
wij vast en zeker in de zomer geloofden
kwam…
Hij kende de mensen van binnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.196 heeft Hij ons liefgehad
Hij kende de mensen van binnen
achter het masker zo arm
lachend uit angst
bijtend uit pijn
van groter te willen
een godje willen
en maar mens te zijn
Hij kende de mensen van binnen
wist dat de dood er op stond
maar vroeg om opnieuw te beginnen
stem uit een mensenmond
Zo ver ging zijn helend verlangen
Hij kwam…
Kniepertjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
725 Dan kwam
het ijzeren wafelijzer te voorschijn
en deed hij zijn keukenschort aan.
Vol overgave maakte hij het deeg,
waarmee hij dan ronde koekjes bakte.
De keuken geurde naar zalige zoetheid
en ik kon niet wachten om toe te happen,
maar de lekkernijen moesten eerst nog
afkoelen, voordat ze gegeten konden worden.…
Liefde is een platitude en daarom ook zo mooi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.576 Dat ik mocht niet-bestaan dat kwam door jou.
In mij is die dood verdreven door de onmogelijkheid
opnieuw met jou te leven. Hoogstens ben ik ziek
en schrijf ik om de ziekte naam te geven. Hoe
hopeloos dit is, het brengt je niet terug naar mij.…
Vertrouwen en rouwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Misschien kwam ik iets te dichtbij, sluit
tijd voorlopig dozen met oudere foto's
wist momenten, gesprekken vol heimwee.
Van enkel een kleine vogel die zong
daar had je nog van kunnen genieten
nu je passen kleiner zijn dan je ogen
huiver te groot als jas verkleumen geeft.…
Over behang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 Je vroeg me een wand af te stomen,
van een kamer in je nieuwe huis
daarbij kwamen laagjes pijn
van hoe ik destijds de muren
afstoomde van je puberkamer
tijdens het weekend dat je weg
en ik jou wou verrassen
maar jij bij terugkomst verdrietig was
want ik, voortvarend, zonder overleg
had afgepeld wat nog niet rijp
Hoe graag ook,
nooit kan…
Mijn dansen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
643 ik kende
de passen maar
mijn dansen won
nooit een prijs
ooit probeerde
ik jou te leiden
maar jij verdween
al op de eerste reis
als stel was er
tolerantie in bewegen
wij kwamen elkaar
vaak onverhoeds tegen
ik week terwijl
jij dan langs mij gleed
de slinkse tussenpas
maakte ritme compleet
in jou heb ik mezelf
nooit kunnen…
De schapen ( voor E.M. uit S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Na zeven jaar leven in een dorre woestijn
kwam ik je tegen vol van chagrijn.
Het leek wel alsof je mijn oma was,
zo strompelde jij door het poldergras.
Maar mens toch,jij hengelt naar eeuwige rust,
Je bent werkelijk aas voor de gieren.
toen je later door magere Hein werd gekust
wist ik zeker, hier valt iets te vieren.…
markies de Sade leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
767 Achteloos sierlijk opgezweept
genadeloos vastgeklemd in spanning die jij creëert
kreunend zout streelt lispelend mijn tong
afgemeten pijn die kreunt om meer
Dan gulzig met ogen gesloten
papillen de weg begeleiden
waar richting is geschreeuwd
naar genot in zachtjes bijten
duo ontvankelijke performance
gebonden zonder zicht
puberaal kwam…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Soms kwam hij door een weide van verlangen,
begroeid met pijn, verdriet.
Of onder een grijze hemel,
met regen in ’t verschiet.
Nu voel ik in mijn hart,
die droefheid is voorbij.
Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.
Nog eens, wil ik in mijn armen voelen,
diegene die ik heb bemind.…
Lieve Jan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 geschrokken ben ik
van het bericht
dat jij ons vooruit
bent gegaan
voor mij totaal onverwacht
zeven jaar kwam ik wekelijks langs
en zie je vorige week
nog buiten staan
waar wij altijd ons praatje
hadden, een niemendalletje
over mijn fiets
of over het weer
nu ben jij er
tussenuit gepiept
jou horen zal ik
nu nooit meer
jouw…
de plek die ik nog niet ken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 ik heb mijn plek nog niet verkend
de rust nog niet gevonden
ooit werd ik met een plek verwend
en voelde mij hecht verbonden
ik lachte, studeerde vol levenslust
en heb mijn plek iedere ochtend gekust
waarna ik haar dan intens omarmde
en in gelukzaligheid onstuimig verwarmde
de plek verdween, een woontoren verscheen
de zon kwam niet meer…
Keien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Keien
je vindt ze overal
keien
ze zijn in duizendtal
keien
die steeds uitdijen
op landerijen
ontelbaar in tal
Keien
waar komen ze vandaan
keien
ze liggen zelfvoldaan
keien
in lange rijen
allemaal keihard
niet kapot te slaan
Gletsjers kwamen vanuit het noorden hier
en ze wreven als schuurpapier
de rotsblokken glanzend rond en glad…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Ik vroeg waar die nieuwe uren vandaan kwamen maar ze mocht niet delen
met vreemden, haar moeder had extra tijd nodig.
De buren waren thuis. Ik belde aan om wat toekomst te lenen,
ze gaven me brood. Al onze dagen zitten hierin, zeiden ze. Eet,
morgen komt vanzelf en morgens komen niet met lege handen.…
Verlokking
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 Het jonge meisje keek haar ogen uit
Ze was pas zestien, maar in zijn gezin -
Daar voelde ze zich thuis als zeemeermin
Hoe warm de tropen in zijn bruine huid
Jasmijn en zilt spontaan en grif vermengd
Er kwam een telg met orchideeënbloed
Vol huidhonger het leven tegemoet
Van passie en van dankbaarheid doordrenkt
Gezinsgeluk en minnaars, hand…
Mussel Aa
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 hoogveen
totdat het verdween
nu heb ik alleen
een begin als rivier
bij Zandberg aan het kanaal
ik baal
maar ik haal
Mussel nog
bij Blekslage
zijn mijn dagen
geteld
in het veld
ben ik haast niet
te zien
naast Musselmeeweg
misschien
onder Onstwedde
ben ik weer blij
het Pagediep
voegt zich bij mij
vroeger mondden we samen
uit, we kwamen…
Kleurrijke gebaren
netgedicht
4.2 met 82 stemmen
345 lijden
jij bent altijd voor het
mooiste boeket gegaan
daarin stonden de kleinsten
en meest onooglijke heel
vaak pontificaal vooraan
jouw ogen
en handen hebben
hen altijd gekoesterd
wat er in aanleg ontbrak
was hetgeen jij hen gaf
heerlijk was het jou
te zien stralen als zij
op hun manier met
warm hart liefde en
lach naar jou kwamen…
Een nieuwe avond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 De nacht die kwam was al een warme nacht
een waar ik nog wel een tweede van verwacht.
Buiten puft het gras en ook de stenen
maar het is geen droeve nacht voor deze of gene.
In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen
er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen.…
Reiderwolde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 verdrinken, verdwijnen
vissers schijnen
uit de kust
een zeemeermin
niet met rust
te hebben gelaten
ze dolden, rolden
haar in een visnet
voeren terug
naar Reiderwolde
lieten haar niet gaan
ze richtte zich op
en sprak de vloek
"Reiderwolde zal vergaan
er zal geen steen
van blijven staan"
de vissers lachten
haalden hun schouders op
de vloek kwam…
SAMEN MET MIJ HUILEN
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
736 en zien wat jij daar hebt aangericht
Dan zou je niet meer van mij wijken
en huilde je samen met mij wellicht
Als jij eens in mijn hart kon toeven
en zien hoeveel pijn er tezamen ligt
Dan zag je ook, ik ben heel droef en
schreide je samen met mij, wellicht
Als jij eens in hart mijn kon wonen
en er zien hoe het gans is ontwricht
Dan kwam…