6649 resultaten.
Een vriend zoals jij!
hartenkreet
3.8 met 65 stemmen
7.411 Een vriend zoals jij vindt je er één in het miljard,
daarom koester ik je voor eeuwig in mijn hart.
Een vriend zoals jij is van onschatbare waarde,
want die maakt van mij de gelukkigste persoon op aarde.
Een vriend zoals jij zou ik mijn laatste cent willen geven,
want een vriend zoals jij toont de schoonheid van het leven.…
Van liefde verhalen
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.006 Waar
ogenblikken zich in
eeuwigheid vertalen
verlatenheid een
zegen is en wind
oor-strelend als
liederen van liefde.
Daar
wil ik aanspoelen
kruipen in het zand
tot ik amechtig
me kan koesteren
aan jouw stillende
borst van liefde.…
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Maar zelfs het eeuwige leven beloofd,
dender je voort, van je zinnen beroofd.
Want blind is een mens,
doof is een mens,
als je niet in het einde van het leven gelooft.…
KOORDDANSER OP LUCHT
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
932 proporties van de realiteit verdringt
zijn veren met honing ingesmeerd
een sprong in het duister waagt
is het de draagkracht van een droom
die me verder stuwt naar de horizon
het idee van een mogelijke val verzacht
in het zicht van een wolkeloze einder
waarin ik mijn woorden bodemloos
kan laten verzinken
of is het een fata morgana
de eeuwige…
Het mooiste van al
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.863 lente en mijn benen voelen loom
Gaat alles gewoon weer rond
Jij was het die daar stond
Ik, volledig en geheel verstomd
Ik wist niet dat zulks schoon bestond
Ik kwam je tegen
Allebei nog wat verlegen
Op hoop van zegen
Heb ik zoveel van je gekregen
Alles is mooi
Maar nu ben jij mijn prooi
Ik doe mijn ultieme gooi
naar het Eeuwige…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.341 Als ik mijn dromen mag geloven,
moet jij mij één ding beloven, blijf
mij dan eeuwig trouw.
Eens hoop ik jou te ontmoeten en
je in levende lijve te begroeten.
Al dat dromen is misschien onschuldig
maar ik wordt nu wel knap ongeduldig.
Zijn dromen dan toch bedrog of is
het zo dat ik toch nog bof.…
een verloren liefde
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.912 nog varen zult,
waar je immer en voor eeuwig zweven zult
en meer nog: voorgoed aan mij voorbijgaat,
op moedeloze voeten, angstig altijd voor een val
met Kafavis in je hand
maar zonder het grote drinken van Daumal en het Ierse land,
en zonder het weten van de Florentijn
dat er staande voor de poorten van de hel geen hoop zal zijn.…
Dichtgespijkerd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
898 levenslange dwaling
Aristoteles gaf me de lach terug
En maling aan de daling
Die zich vanaf de Grieken in de mens manifesteerde
Teruggevallen in onzekerheid
Is de massa nu bereid
Zichzelf de oorlog te verklaren
Niets kan mij meer zorgen baren
Dan dat we in plaats van ons grootste geschenk te sparen
Slechts materie vergaren
Tot in de eeuwigheid…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Ach, slechts eenmaal de gewenste vergetelheid
waarin schreienden momenten kunnen vervagen
en jouw droeve beeltenis even wordt uitgewist,
te vergeten, het onvermijdelijke van afscheid,
voor eeuwig door innerlijk verdriet gedragen
op het moment harten kiezen doch het leven beslist.…
een vuur van antwoorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.237 Je zult niet voor eeuwig
in krijt blijven staan!
Na vriendschap
is er vertrouwen!
Ik zal je nooit haten
voor een kus!
Na de afbraak
is er nog bouwen!
Ik laat je praten,
zeg het gerust!
Je draait nog
mee op deze aarde!
Je draait nergens
om heen!
Je staat in
voor onschatbare waarde!
Je bent niet alleen
in normen en waarden!…
Ik schrijf je neer
gedicht
4.2 met 68 stemmen
34.482 Maar bij goden en bij sterrenbeelden
Wordt het eeuwig geluk ook dodelijk vermoeid,
En ik heb geen huis, ik heb geen bed,
Ik heb niet eens verjaardagsbloemen voor je over.
Ik schrijf je neer op papier
Terwijl je als een boomgaard in juli zwelt en bloeit.
----------------------------------------------
uit: "Gedichten 1948-1993" (1994).…
Hellada
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.433 Handje vol steen,
vervallen tot puin,
waar Goden huisden,
democratie heerste,
Archimedes, Aristoteles,
Plato, Socrates,
wetenschap en natuur,
vergeten en vergaan,
puzzelstukjes land,
zee rondom,
keienstrand verhit,
verzengende zon,
vergeten lauwerkrans,
eeuwige roem,
olympische spelen,
gewoon Griekenland.
-------------------…
SUDAN
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.286 vlucht
dagelijkse aanvallen van milities
groeiende internationale bemoeienis
leidt ons niet in verzoeking de lucht
boven dit deel van Afrika kleurt rood
van schaamte verlos hen van de boze
geen uitvluchten meer verkrachtingen
moorden want u is de kracht groot
de verantwoordelijkheid van regering
en gemeenschap schrijfactie ontbloot
de eeuwigheid…
Verlichte nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
3.055 De engelen, ze zijn wat verlaat
zo dachten de grijzen onder het oostenlicht
Voor een Kind dat de dagen in eeuwen meet
bestaat er geen gisteren of een overmorgen
geen lichaamskleur of hoe men gaat gekleed
Hij weegt slechts liefde, gebed en zorgen
De aardse koning die nimmer iemand binnen laat
buigt nu en wijkt voor de waarheid en het eeuwig…
JOU ZO TEDER MINNEN
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.381 teder minnen
en je kussen steeds maar weer
voert mijn hart je wereld in en
laat mij bedelen om nog meer
Jou zo zacht en stil omarmen
en je behoeden voor 't kwaad
wekt mij met een stil alarm en
zorgt dat jij m'n hart verstaat
Jou zo stil en zachtjes strelen
en kusjes geven op je lieve lijf
maken je huidje tot fluweel en
dat ik voor eeuwig…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.331 dan wijkt het lange lint van zilver zand
voor uitgestoken broodmagere armen
sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed…
Waterzon
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
873 De waterzon
die nieuwe regen meldt
en die ons hier en nu vertelt
dat zon en regen eeuwig duren;
dat voorraadschuren
van goed en kwaad wel vol zijn
maar dat groter nog 't erbarmen
van die Ene ons komt warmen
en dat een boog zal komen
in de wolken:
ten teken van het heil
voor alle volken.…
door de bomen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.148 door dit pad
in het bos
zag ik de
bomen weer
keek er naar
en raakte
zo ontroerd
door dit pad
niet één blad
die naaktheid
slechts de stam
zo prachtig
ik was er
zag het pad
daar lag het
nam het mee
slechts een blik
met een klik
stralend licht
zonneklaar
er weg van
digitaal
vastgelegd
voor eeuwig
deelname expositie…
Een meisje onder een parasol
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.958 Een seconde uitgestrekt tot een eeuwigheid,
je lichaam gespannen en vol verwachting.
De druppels ontmoeten, en smelten tot één,
een siddering, een zucht, tenslotte .... ontspanning.…
adieu
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.631 je handen vol blauwe bloemen
straks moet ik je laten gaan
verdwijn je weer in moeder aarde
vlinder verlost van je loden lijf
fladder nu ongehinderd
van kelk naar honing
hoor ze zingen herinneringen
vandaag gaat over jou
ik zie je in gedachten grijnzen
ik laat je los en zwaai je uit
wat ons scheidt
een druppel eeuwigheid
"je prends…
gestorven liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.104 van gestorven liefde
kijk ik door een roestig rooster
de adem stokt wezenloos
als ik het groene mos aanschouw
ik blijf geketend aan koude stenen
waren mijn ogen gesloten
toen ik voor het ontluikende koos
alle wegen leiden al jaren
altoos naar krimpende eigenwaarde
en kan slechts pijnlijk staren
naar ieder die kennelijk
het geluk voor eeuwig…
alfa voor omega
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.182 laat maar betijen
door wat oprecht geweld
tussen gewillige dijen
is nog nooit een vrouw geveld
hij neemt haar zonder vragen
antwoordloos te laten sterven
in zijn eeuwige roes tot behagen
tot alles in staat haar te verwerven
ze maalt er nooit lang om
geeft steeds weer schokkend terug
zonder ooit de vraag naar waarom
immer langzaam noch…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
na de gouden uren (voor Paul)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 de grond als een eeuwig,
zuigend moeras
de luitenant zegt
dat we ons bevinden in het tijdperk
van de mogelijkheden
ze huurde The Disney Company in…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
4.0 met 60 stemmen
4.679 ogen
zij weerspiegelt
de onnavolgbare weg
naar woordeloos gevoel
waarin liefdevolle herkenning
het wederzijds bestaan,
een hoopvolle eenheid beloont
schouder aan schouder
met wat reeds uit
liefdevolle verwachting
is geboren
maar ook met de
dragende getuigen
willen jullie elkaar
het jawoord toejuichen
in die eeuwigheid…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur van de dageraad
het zoete parfum van de lente
Want ja,
ooit had ik je echt gekend
zo jong en mooi
zo zalig en betoverend
dat ik je
niet kon vergeten
Ik zag je in alles
een wonderbare bloem
ontsproten
aan de wortels
van een droom
een droom
van eeuwige…
Koud en kil
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.681 Want ik weet na heel erg moeilijke tijden
en het eeuwig tegen alle zorgen strijden
Komt er ook voor mij weer gouden zonneschijn,
waar ik voor altijd in wil zijn.…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven
Te zaam in immer wisselende vreugd
En zo grondloos verzonken in elkanders
Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven
Met prille glans van nooit vergane jeugd,
Is álles eender en is álles anders.…
De Buffel
gedicht
2.8 met 10 stemmen
6.471 Ook al ligt het schip nu voor eeuwig
afgemeerd aan de Leuvehaven - als onderdeel
van het Maritien Museum Rotterdam -.
Wij kennen elkaar uit lang vervlogen tijden
- nog twee minuten lopen en ik zit weer op kantoor.
----------------------------------------------------------
uit: 'Rode soldatenvis - Poisson Soldat-Rouge', 2005.…
Zilveren dans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 op een open plek
omringd door bomen
en hoog boven me
een groot groen bladerdak
waardoor de zachte druppels
naar beneden komen zweven
als tinkelende sterretjes
in een donk're groene nacht
de maan schijnt
en geeft alles
een onwerkelijke glans
en in dat zilveren bos
dans ik als nooit tevoren
en ik wilde
dat ik daar blijven kon
voor eeuwig…