46292 resultaten.
Mijn schaduw
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.169 Er zijn van die dagen,
dan loop ik me voorbij
Dat kan toch helemaal niet
want mijn schaduw
houdt me bij!
Er zijn van die dagen
dan doe ik helemaal niks
Dat geldt ook voor mijn schaduw
overwerken doet ie zich dan niet,
hij is dan vlak bij me.
Er zijn van die dagen,
dan doe ik van beiden iets
Dan doet mijn schaduw
ook nog wat…
Verstillen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
679 ondergedompeld in een rode vuurzee
is de verslagenheid daar waar
logica ver te zoeken lijkt
onschuldige zielen die aan het begin
stonden om de wereld te verkennen
hun horizon te verruimen
zich te laven aan het leven
werd nors verstoord
door meedogenloze kogels…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.
Als ik daar…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 De olm staat mij nader toe in zijn nadenkendheid,
een gelijke taal ruist door ons heen, dezelfde strijd,
met wortels in het verleden en ziel in het kale zwerk,
onverbiddelijk torsen we samen het beknotte werk.
De uilen vliegen als bedoelde jaren uit ons weg,
angst wordt stilte, wordt houterig zonder enig overleg ,
waar de stam, vertakt tot…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
notitieboekje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
664 soms
wanneer je verre reizen maakt
dan moet je soms noteren
iets bijzonders misschien
of misschien iets heel gewoons
een mooie plek
een speciale ontmoeting
of
zomaar
een dood vogeltje
op het trottoir
dat je opeens
verdrietig maakt
een heerlijk gerecht
een telefoonnummer
reizigers die vrienden worden
of misschien zomaar…
Rust der ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Onrust vind ik alleen daar
waar rust ontbreekt...
steekt dan de pijn
in mijn borst, hoofd en geest
niet zo klein,
maar doet me
meer zeer
dan simpel verdriet.
Onrust in de ziel
is,
waar ik viel.
Daar waar rust is
tenslotte
koester ik
wat klopt, rust geeft
niks mis
mee is
maar juist
vrij en positief in me leeft.…
Liefhebben
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Ik ben iemand
die het leven
heel erg liefheeft
en de mensen om me heen;
zo erg zelfs,
dat mijn eigen leven
net even niet
belangrijk scheen.…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Bij een nieuwjaar
De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest…
het woord is aan hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 de laatste tijd heeft hij het gevoel
dat er geen speciale reden meer
is om langs te komen
hun verliefdheid schijnt al voorbij
als ze weer eens afspreken ruikt
hij een ander soort parfum. draagt
ze een ander kapsel en heeft ze
weinig tijd.
op zijn vraag wanneer ze elkaar weer
zullen ontmoeten zegt ze tamelijk
arrogant
geen idee , je weet…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 half zeven was het ongeveer toen ze
wakker schrok van het geluid
ze vermoedde dat het een kindje was
dat van hiernaast, het huilde
hij ontwaakte ook, langzaam…
ze gleed met haar hand over zijn gezicht
teder, ongelooflijk teder.
haar donkere lippen nodigden zijn mond
heel even zag ze hoe bruin hij haar vond
toen hun ogen elkaar ontmoetten…
het bruidspaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.765 ze was zestien jaar en zag er bezorgd uit
helemaal niet als een gelukkige bruid
opeens een vreemde voor mij
in een witte jurk met buik
haar aanstaande leek zo uit de schoolbank
te zijn geplukt
ik weet nog tot op de dag van vandaag dat
“men “er schande van sprak
want er moest getrouwd worden aangezien
er een kindje zou komen.
ik begreep…
Willens en wetens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Wanorde, zo noemt
Borgdorff mijn poëzie,
Maar dan wel gedeeld
Door twee, regels die
Willens en wetens
Door midden zijn gehakt
Door de mens die
Ik genoemd wordt,
Oogluikend toegestaan door
Hen die ook in mij wonen -
Gebroken regels getuigen
Van een gebroken ziel,
Brokstukken poëzie
Van hem die aan zijn eigen
Ik ten slachtoffer…
Tussendoor koffie en cake
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 In liefde opgedragen aan Hennie
Dagenlang had ik je hand vastgehouden,
Om je tot in de eeuwigheid niet meer los te laten
- Ik weet, het was tegen beter weten in,
Zoals je weet geeft liefde niet zoveel
Om het verstand -
Want bij het ingaan van de vijfde dag
Moest ik je loslaten, je toch laten gaan,
Naar je eigen horizon…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Ik word wakker: de hersenen
deden het, blijkbaar, nog steeds...
Alles functioneerde: mijn geheugen, gezichtsblik
nadenken en voelen.
Het lichaam stuwde bloed,
dwars door alle organen.
Ik had de geest nog niet gegeven...
God hield me, al die tijd
innig bezorgd in leven.
God mijn vader.
Bij gebrek aan een menselijke
zorgzame vader.
Een kruiwagen…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
Alle vloeken passeren de revue
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 In mijn hoofd bonkt het van de foute woorden,
zal ze niet zeggen of schrijven,
maar die hufter vanmorgen die het nodig vond
een woning te overvallen,
zou niet alles moeten krijgen, wat ik hem toewens,
want dan zou het hem niet goed bekomen,
echter:
In mijn hoofd vloekt het!…
Dagboek van een slak
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 Wiens leven zich
Grotendeels in het
Verborgene afspeelt,
En kans ziet verse
Blaadjes te snoepen
Die zorgvuldig waren
Opgekweekt
Laat balorig een
Zilverspoor achter
Op de begane grond:
Ze zullen potdorie
Weten dat ik hier
Geweest ben…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet
ze tintelen huid en hart…
Alzheimer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Jij was zo fit ,had zoveel pit
Het hoofd waarin die ziekte zit
Mist memorie en controle
En ik uit onze levensrit
Het jeugdige frivole,
Het wordt bij ons soms akelig stil
Ondanks de cv ook wel kil
Herkent niet alle feiten
Behoedzaam blijf ik want ik kan
Jou, noch iemand iets verwijten.
Een beetje fit, een beetje pit
Ons simpel medicijn…
De Hof van Eden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 zondag 13 september
Hemel en aarde
het planten van planten
zaaien in kleuren
oogsten van geuren
tussen de bomen
midden in lucht en licht
vormen samen
de mooiste start
om zo tot de
Schepper te komen
ze spreken
goddelijke woorden
die liefde omranden
in het hart gericht
dat noem ik pure
Liturgie met het…
Achter beslagen glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Ik herkende de reflectie
van het beslagen glas
waarachter destijds
luidkeels onmacht werd getoond
de kou sloeg om mijn hart
voelde opnieuw hoe onrust heerste
sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang
hoorde vals gezongen zinnen
weer borrelt storm omhoog in mij
geef het de ruimte
die het verdriet van toen verdiende
het spook van…
Geamputeerd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
636 In de doorwaakte nachten
was de liefdeloze leegte
schrijnender dan ooit
geamputeerd
van mijn demente maatje
huilde in stilte mijn gewonde hart
de innerlijke kracht die ik eens bezat
werd mijn grote kwetsbaarheid
want in de schuchtere ochtend
voelde mijn kussen nat…
een wens voor 2017
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
705 intens mooi gebaar
leef in vrede met elkaar
gelukkig Nieuwjaar!
Johny Donovan,2016…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
Aan Mijn Mensen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
582 Wat ben ik trots
Op jou, op jullie
Wat overweldigt mij
Jouw schoonheid
Jouw geheimen
Ken ik, zie ik hier
Jouw angsten schijnen door
In je lach
Maar je hebt toch
Zoveel gevochten
Bent zoveel gegroeid,
Zoveel geweest
Alles van jou
Dat is mij zo lief
Ik ben zo blij
Op jouw zijlijn
Ben niet zo bang
Me te overschijnen
Dat doe je…
Erasmus, een hartenkreet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Waar ik mij goed voel
ben ik thuis!
Desiderius Erasmus…
TENTOONSTELLING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Tussen de boomloze vlakte die over de horizon reikt
en de rand van het wolkendek,
evenwijdig erboven,
verdwijnt in blauwe tinten het licht
uit het sobere gamma van Opdahl
Gelaten hoor ik beschouwingen aan
over een duurzaam,
klimaatbestendig bestaan -
prettig verpakte abstracties,
verklaring met sussende data, een slimmigheid,
een…
Draken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het is gewoon weer dat fragment
van in pyjama zitten
schoongeschrobt door mama
tandjes net gepoetst
Paulus de boskabouter luisteren
voor Eucalypta huiveren
en hupsakee dan gauw naar bed
zie je de draken op de muren
vuurspuwend en schuimbekkend
happend naar je kinderhoofd dat
wegkruipt onder zware dekens
waar is je teddyhond gebleven…