5489 resultaten.
Wat vrouwen kunnen
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
2.353 Schaamte is hij niet verloren, enkel de eiken kast
rond zijn porseleinen oren. Opgepast,
lucht kan hij missen als trillende vingers.
Ongekend licht sleurt een grimas doorheen
zijn kopje, kijken doet veel zeer. Zelfs haar speels
verbijtende lippen schuiven op zijn ijzige stilte uit.
Ze spreekt betraand van vroeger.…
Ouwe mannen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.184 Dan de derde, krom, gebogen,
moeizaam lopend met een stok
kent geen enkel mededogen,
kijkt uitsluitend naar de klok!
Met de paashaas is't begonnen
dat gehannes met een ei
heb ik echt niet zelf verzonnen,
maar mijn moeder was er bij!…
Door het 'lot' gegrepen.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.831 Ik sprak je weinig, zag enkel soms een lach
zo jong nog, als zestien jarige die zoveel vreugde wou.
maar wat mensen niet zagen, was een enorm grote traan
zoveel pijn wat je bezat en dat, terwijl je zo'vrolijk'was.…
Je handen rond mijn gezicht
hartenkreet
4.5 met 40 stemmen
2.319 Jij die me warmte geeft
Jij die me zo goed kent
Een liefde die m`n hele leven duurt
Omdat ik je niet kan vergeten
Als ik verdriet heb
je handen rond mijn gezicht
Je troost me met een enkel woord
Kust mijn tranen weg
Samen kregen we een kind
Een kroon op onze liefde
Samen konden we de wereld aan
Met z`n drieën samen één
En dan…
apeldoorn bellen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.218 Zal nooit expres tegen een boom aanrijden,
tegen de dood valt niet te verzekeren,
tegen wat daarna komt redt geen enkele actie
en het brengt ook verloren tijd niet terug.…
Staat er iets zinnigs ? Nee, er staat een tekst .....
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
903 laat letters dansen
snoert soms critici de mond
schrift en pen krijgen nieuwe kansen
zij sluiten een uniek verbond
vermaledijd maar soms ook geliefd
worden commentaren ontvangen
af en toe is een woord gediefd
dan tellen "zinnige" belangen
persisteren voorbij de epiloog
is spelen met woorden écht genieten
de laatste tekst hoeft geen enkel…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Leven is groeien:
Enkel oneindigheid
Waarborgt ons liefde, lief,
't Eeuwige leven, lief, -
Leven was groeien, lief,
Eindeloos:
Nu wordt het bloeien, lief,
Eindeloos. . .
Wij die onze eenzaamheid
Droegen als goden,
Wij kunnen minnen
Eindeloos!…
Wat je met me doet
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.382 Een meisje als jij daar kan een man enkel van dromen
Maar die droom lijkt voor mij nu echt uitgekomen
Ik mis je gezicht voor het mijne
Een beeld dat nooit en nimmer zal verdwijnen
Iets wat jij nooit zal begrijpen
Is hoezeer jouw liefde aan mijn hart zit te knijpen
Geen pen of toetsenbord die dat beschrijven kan
Damn volgens mij ben ik verliefd…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 licht en ongrijpbaar zijn de ongesproken woorden
enkel uitgeademde lucht, geen klank
gedachten in een lege tekstballon
stil zonder de droom te verbreken
radiografisch kijken naar onderhuidse wonden
met gewone ogen niet waar te nemen
toch elke keer diep bewogen
door het fronsen van je voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die…
Brechtje (deel 4)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.738 reageren
ik begon over die ander die ik niet kan vergeten
ineens begon haar hart te propageren
ik denk nog steeds aan haar
zij die de ruzies in mijn relatie
onbewust een graadje hoger liet oplopen
verbrijzelde mijn navigatie
nu ben ik alleen en hoop
dat ik van Brechtje ooit iets weer hoor
zij was het die me wakker schudde
maar zij had enkel…
viervlekwielwebspin
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.066 neem een wiel in gedachten
zonder spaken of een as
in laag struikgewas
niet tot rollen bij machte
weefsel van droge draden
breed uitgesponnen in cirkels
gemaakt uit eigen rag
spinsels die uitgerekt
aan enkele lijntjes opgehangen
met kleffe bedrading overdekt
om liefst sprinkhaan te vangen
zie je acht poten met bruine ringen
op scherp…
Depressief II
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.347 Waaraan je zelf een draai kunt geven
Laat je er niet door verblinden
De boot is nog niet vertrokken
Maar je zult sterk moeten zijn
Het anker lichten is zwaar
Maar het is jouw zicht die bepaalt
Of het anker groot is of klein…
En je hem met beide handen inhaalt
Net als de tijd die reeds is verdaan
Op weg naar een veilige haven
Het is enkel…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Enkel in gefluister hoort men mijn verdriet.
Daar vervaagt de laatste traan,
Weet niet hoe ik het kan geven;
Deze liefde die is vergaan.…
afscheid
netgedicht
4.1 met 40 stemmen
2.719 zwaaien deed ik nog
toen zij de bocht
al waren gepasseerd
de straat ondanks menig autoblik
werd stiller keer op keer
en ik alleen de rode lampen
naar mijn herinnering serveer
of ook de idee
dat hen een lange weg wachte
zouden zij enkel de tom tom
aanhoren
en in eigen stilte
het afscheid van ons
willen verzachten
ik ging maar weer…
De tuin
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.324 En na een enkel uur
Zie daar,
Gedreven, gehamerd het ijzeren werk
Met bladgoud, dun fineer.
Ik zei de smid,
Tussen twee tuinen wordt zijn plaats.
De oude tuin vertrapt in honderd jaren,
Bloemen ten prooi gevallen aan barbaren,
Daar keer ik nimmer weer.…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 Op die donkere dag bespraken we
de kist, de kaarten en de cake
Vandaag voert de stille tocht langs
achteloos weggeworpen boerenhoeven
langs verlaten erven waar geen zon
schijnt en toch de schaduw heerst
Traag stappend proberen we de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte…
Business
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.583 nee de lift stijgt toch
knisperig geknars
de fluwelen lounge staat net hard
genoeg
Onderweg
ruitenwasser dienaar van hun
op maat gemaakte uitzicht het glas
blinkt feller van beneden
Ze zitten
zo hoog dat de zon dwars
doorheen hun horizon schijnt en regen
-nog nooit van gehoord-
Hij transcendeert onze werkelijkheid
en functioneert enkel…
Zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
978 Zee
drinkt mij
schuurt me aan haar huid
eeuwige beweging
heen en weer
ergens doemt iets op
en niemand ziet het gaan
een enkele meeuw
Voor dit ben ik gebouwd
onthoudt dat
meer is er niet
oneindigheid
Gewiegd
word ik in droom en slaap
In armen van
Zee
Zij murmelt ik kreun
Op drift zijn wij
niets openbaart zich
dag en nacht
gehuld…
De doden en de kinderen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.053 Je praat met dingen die geen antwoord geven,
Die enkel lachen, stil, lang, als de zon,
Er schaduwen als glimlachen doen zweven.…
Durf te leven..
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.255 Zachtjes loop ik nu naar buiten,
De sneeuw dwarrelend op mijn haar,
Enkele vogeltjes die fluiten,
Alsof ze denken, kijk die daar...
Omhoog kijkend, de sneeuw in mijn gezicht,
De kou die me doet sidderen,
Wat prachtig zo, met al dat licht.
Wederom begin ik te bibberen.
Wat kan mij gebeuren?…
Het nieuwe adresboekje
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
550 zag ik het liggen
een mooie blauw adresboek
tere veldbloemen
sierden de kaft
in een opwelling
schafte ik het aan
eenmaal thuis bleef het
op tafel liggen
als ik tijd heb
klonk mijn belofte
zo lag het blauwe boekje daar
ter vervanging van dat andere
dus op een avond
de pen ter hand genomen
maar ik kon er niet toe komen
schreef wel enkele…
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Wachtend op avondstille verkoeling
van wind en brand langs randen van velden
en rusten langs zee op het gouden strand
niet meer voelend pijnen die zoeken verzachting
vlammen geblust en dalen geslecht
enkel witte zeilen over kabbelende golven
die ritme slaan tegen gestroomlijnde boeg
van schip dat zich laat stuwen door warme bries…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Verstaan sommigen enkel rauwe mosselen of gehakt
iets niet té gepeperd wat men gemakkelijker prakt,
welk lot ons ook is beschoren, men weet men is geboren.
Welk lot ons ook is beschoren, men weet men is geboren.…
Terug uit Londen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
734 De trein komt over enkele minuten binnen op spoor 1.
De kermis van het leven.
Piccadilly circus.…
- De taal van mijn ogen -
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
1.254 De taal van mijn ogen ze aarzelt niet,
ze kan stil ontwijkend en vragend zijn,
zonder een enkel woord in het donker.
De taal van mijn ogen kan bij nacht
oplichten, met een blik de sterren strelen.…
- Sterrentocht -
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
997 Slechts een enkeling meende
dat volkeren elkaar moesten kennen
op hun weg naar de sterren
..zuinigheid, opnieuw verleend,
was een uitzondering.…
Het stoppelveld herinneringen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
620 Hoe is de taal bij machte te roepen, te duiden, te wekken
zonder te noemen, enkel maar te wroeten in dat reservoir dat
nooit voorgoed gevuld is, ook niet ledig is te gieten.
Je wordt erin geboren, leert haar kennen zoals een vis
aan water went en wemelt in de menigte.…
Hoe kon je
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
746 gezwegen
omdat ik mij zo schaam
nu vertel ik het allemaal
durf ik dan eindelijk
recht op te staan
met eigen macht en kracht
te zeggen nee je mag
nooit meer aan mij komen
de heilige doofpot
zal ongenadig open gaan
angst omdat ik afdwaal
van de kerk hield mij
maar steeds gevangen
daarvoor in plaats
heb ik nu moed gekregen
geen enkele…
'Toesies'
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
577 Mooi dat geen enkel wicht zo onbevlekt werd ontvangen
als vader het wilde doen geloven.
Vino, 2010…
- Reizen -
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
920 Gratis reizen, gespecialiseerd
zonder een enkele gereserveerde plaats.
Vakantie verder dan gebaande paden
volwaardig wegdromen
zonder officiële verplichtingen,
wij, de consument...
elk jaar opnieuw
de verdiende droomvakantie
ervaring in de reiswereld,
naar veelbesproken plaatsen,
meest verrassende en exotische plekken.…