8635 resultaten.
Depressie
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
618 Bij een boom stond ik stil
om mijn negativiteit
met zuurstof te filteren
de boom zei niets terug
ik had geen vragen
waarvan ik het antwoord
al wist, ik somberde
uit de diepte van mijn ziel
borrelde een wanhoop
niet te beschrijven
ik probeerde de zomer
in te lijven, maar
mijn lichaam sputterde
tegen de boom
die onveranderlijk bleef…
Out of Office
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 ontlast u
van de haargel in kale levens,
de zaterdagse wasbeurt van
uw auto, de zondagse plant-
en tuingewelven, de kater
na het kotsen, het lied van
de huilende buurman, de
streep in ondergoed, de
belastingdienst, reclamefolders,
huis aan huisflora, uw
prangende vraag
onthaast u
er is tijd om de ijzers van de
dood in te vetten, de…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 de nacht begint
je ogen gaan in en uit
en onder het wurgende juk van duisternis
hoe vaak ik ook probeer
blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen…
hypomaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
547 ik zie mezelf in het spreken van de wind
mijn ondertoon is zilt en grijs
’t maakt niet uit wat een ander van me vindt
‘k voel me thuis met mezelf als vrind
ik merk dat ik niet ben
en ‘k vraag me af of ik ooit iemand heb gekend
mezelf ter vondeling leg in de avond
die me kwelt en zo benauwt
ik ben het gezicht van velen, doch
mijn ogen zijn…
Prikkeling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
504 je loopt door
alsmaar door
vlug, vlug, zo vlug
geen weg terug…
in je is een ontij
warboel, broosheid
hinderlijke vragen
heb je mee te dragen
luister, luister…
zoek stilte, de rust
als de late herfst
die in de naakte takken
van de bomen huist
zie de laatste appel
in een bleke zon
met rode wangen
aan een dun takje hangen
loop…
Autorijden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
817 , kijk ik opzij
zie het land als een film
de straten als een fragment
Ik kijk dagelijks
of er een nieuw hoofdstuk komt
bijvoorbeeld de zandweg
waaraan een oude boerderij stond
De film is duidelijk
met soms een mistig moment
al herken ik altijd de contouren
van het dorp
Ik rijd dikwijls auto
soms snel een ander keer stapvoets
en vraag…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
Door de hel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 jij hebt
de marges verlegd
grenzen geslecht
maar vond
in niemandsland
geen uitgestrekte hand
wel ogen vol
achterdochtige vragen
geen mens om mee te praten
jij moest zo nodig
de wereld verkennen
op eigen benen staan
die klap kwam
onverwacht hard aan
toch veroverde jij een plaats
in door de hel te gaan
bereikte jij de hemel…
Onbekende eenzaamheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 lijn
in het leven
hebben wij alles
al eens geschreven
de groei
studie en
maatschappelijke bloei
de baan voor een
gesetteld bestaan
tot wij elkaar
in de ogen kijken
en onzekerheid
onderdeel wordt in
bij elkaar kunnen blijven
jij bent afgeslagen
in onwetendheid
kan de verantwoording
zelf niet meer dragen
door een hoofd vol vragen…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 er zijn
een paar vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen…
Die Naam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 wetende van eindigheid
trekken we onze grenzen
zinnig praten over God
is vanuit je ervaring
en als je die Naam noemt
moet je weten
dat jouw betekenis
van die Naam
afwijkt altijd
spreken over die Naam
kan alleen als je God
jouw God noemt
wanneer je vraagt
bestaat God
vraag…
Het unieke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik geef jij neemt
de bloemen uit mijn hart
en vraag je maar niet af
waarom jouw eerste schrede
in mijn straatje past
of dat ik
de durf had om
het unieke in jou te
onderscheiden dat jij
je hele leven al bij je had
verborgen achter
de vele zorgen die
jij voor de ander had
waardoor er voor jezelf
te weinig aandacht was
samen hebben…
De natuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Genietend van de schoonheid
de schoonheid van de natuur
vraag ik me af
waarom heb ik voorheen dat mooi niet gezien
waarom heb ik voorheen dat schoon niet opgemerkt
hoe komt het dat ik niet eerder die pracht heb bewonderd,
de grootheid, de glorie, ik ben overdonderd
van de kleurenpracht
alles wat rijpt en openbloeit
alles wat stijgt en hoger…
Voor al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 schrijven
woordeloos verloren
herboren
woorden
in gebaren te geven
gebleven
leven
geeft mij
nieuwe woorden
nog dagen niet voorbij
de bladeren
van mijn herfsttooi pracht
bij vlagen op de grond
rondgestrooid
weer al een seizoen voltooid
om paden te verzachten
in duistere nachten
een druilerig dagen
langs vele opkomende vragen…
Kerst in deze tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
864 Maar laten we het licht toch
even schijnen in deze donkere dagen
en nu eens niet om steeds meer
welvaart vragen..
Maar stil staan bij het goede wat
u is overkomen zodat u toch genieten
kan van kerstmis met haar sterrenpracht
en opgetuigede bomen.
bomen.…
Schimmen van mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
598 Soms vraag ik me af, of het dat is wat ik zie of dat is wat ik voel.
Zie ik dit alleen omdat ik het wil, of omdat het er is.
Schimmen van mijn hart zijn als esdoornbladeren in de herfst.
Eenmaal per jaar rood en de rest van de tijd groen.
Hun kleuren bijna eentonig op dat moment na.…
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 Regen op mijn ramen
tranen in mijn ziel
mijn hart stelt vragen
een antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen…
graniet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
686 grenzen liggen als kadavers
in de leegte van zijn verwrongen denken
als verdwenen boven een vruchteloze vlakte
waar noch huis, noch haard een kans krijgt
om te overleven
alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk
als vraag en antwoord
tegelijk
als een handtekening waarin -wij-
in de ik-vorm
geschreven wordt
enkel een…
de zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
591 Alles luistert mee
De wind
De vogels
De mens
In het duister
Het zwart
En het licht
Gewicht
Dat moet worden gedragen
Want je kan een ander niks vragen
Geven en nemen
Is het eerste gebod
Het dragen van het lot
Schouders onder het gewicht
En toch een lachend gezicht
Want het leven moet voort
Anders pleeg je maar
Luister
werk en denk mee…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
definities
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 wachtend op gereedstaande tijd
dichter bij elkaar, samenvallend
het ademt naar verbrande kindsjaren
eenmalig vatbaar voor geheugen
een nachtelijke hond
blaffend door het open raam
gierende vliegtuigen, zoekend
naar bestemming aan eindige kusten
gelijkend op esdoornzoet
maar dan flonkerend in zekere mate
een gestelde vraag, zich…
Onzekerheden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Die als wij de moed hebben in
een betere zin ons om betere
kansen doen vragen.…
Introverte vriend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 Je weet dat ik de stilte nodig heb
om me op te laden voor de mensheid
want vragen stellen ligt me niet
antwoorden heb ik niet voor handen
laat me maar even in mijn eenzaamheid
er is nog voldoende tijd om de wereld
door mijn aanwezigheid te veranderen
het zijn de kleine dingen die ik doe
ze vallen niet op en maken me niet moe
door niemand…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt…
(T)huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 (T)HUIS
Nog één keer wil ik gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
want ik mag daar
niet meer binnen
de spleten tussen de muren
bewaren gestold
de echo's
van mijn vroegste uren
nog één keer
als een onbekende
de weg gaan vragen
aan de voordeur
met vers vernis
nog één keer gaan
bij schemering
als het donkert tussen…
Was ik wind
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
815 de flanken
van een ranke zwaluw strelen
zou ik blauwe vlinders
fluisterend naar dansen zingen
wolken warm omgeven
tot ze nevelen voor mijn zucht
ik zou de zee doen deinen
ritmisch haar getijden
plagend stuwen
en tot stormend golven blazen
was ik de wind
dan legde ik mijn vleugen
verlangend op jouw lippen neer
om je stil te vragen…
Oude boeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 De simpele vragen
“Geloof jij in God ?”
“Is er een hiernamaals?”…
Genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 nee dat nooit
de tijd leert om genade
te vragen en te geven
nee nooit weer nooit
je was klein jong en stoer
hield je groot een hele vent
nu ben je echt groot ouder verweerd
en weet je dat je soms
maar heel klein bent
en heb je geleerd
het zonder genade leven
is een verdomd moeilijk
te volgen levensparcours…
Een krimpend heden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik zag haar bij
de weg omhoog
zoekend en toch
duizendmaal gegaan
later op de dag
daalde zij af
gekromd, schuifelend
in de ouderdom
waarin tijd vervloog
in een slijtend bestaan
kleren, kleurloos bejaard
schoenen, sloffen
ooit stof van aard
zo ging ze traag vooruit
en doorheen de jaren
verdampte achter rimpels
iedere vraag
zij…
Vliegtuigcrash MH - 17
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
661 achter de einder
liggen de levens verzwolgen
laatste herinneringen
onder wrakstukken bedolven
een bange stilte
hangt over Schiphol
een huiverende kilte
in een drukke vertrekhal
hun namen genoemd
in tranen gesmoord
met bloemen getooid
en een afscheidswoord
de ochtendzon daagt
door grauwe nevel omhuld
met ontelbare vragen
wie draagt…