7023 resultaten.
Het golven van een metafoor
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.879 Als het golven van een metafoor,
jou,
het kleinste beetje
dichterbij zou brengen.
Zou ik staren in jouw ogen
vergelijken met zomers,
de zon zien ontwaken
in de gerimpelde weerspiegeling
van het golven van de dageraad,
diep in de Adriatische zee.
Ik zou jouw hand in de mijne laten vloeien,
zoals het getij aangrijpt op het strand.…
Wiep
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.256 Duizenden dennenbomen wuiven
een prikkelend welkom naar
jouw thuis bedekt door naalden
spiegelt het glas gedachten
ogen durf ik niet te lezen
droge rimpels schrijven allang
de laatste letters van pijn
verborgen achter ritmisch kloppen
haast onhoorbaar vroeg gisteren
of het goed was maar terwijl
vertrouwen zacht zijn handen vouwde
viel…
11 mei 06, de zwarte dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.183 de
natuur huilde vrijdag in Antwerpen
de druppels liepen
als tranen over
ons heen
kinderen en ouderparen
iemand alleen
onverstoord
druppels liepen over onze huid
zwart wit groen blauw roze oranje
over onze wangen liep geen traan meer
gestold
we stapten
stap voor stap
alsof iedere stap
de pijn kon verminderen
alsof iedere stap…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Bij de dood van C.F.L.
De Zomer stroomt van de glanzende lovers,
En staat op als een bruid uit de zingende velden,
Een zwerm van witte vlinders valt in de klaver,
De morgendauw druipt van de struiken,
Als van onze wangen de tranen -
Want hij is gestorven!
Het koren ruist, als de klagende branding,
Die opstijgt uit ons hart tot de kusten…
Ave
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.399 lijnen van je ziel
versomberen door
uren, dagen, jaren
van aardse wind
het lied blaast
na zomerweelde
de herfstige pijnen
doorheen het korenveld
woorden ruisen en
balsemen hongerdagen
van stervende violen
wanneer een steen
wegglijdt uit je hand
het wordt tijd om te gaan
temidden van bomen
en bloemenstilte
het was een mooie…
Een vreemde pijn
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.363 voor Oma P.
Ze loopt wankel op pantoffels, soms
urenlang dezelfde ronde.
Op een harmonika
bespeelt ze geesten en telt denkbeeldig geld,
verliest haar woorden, noemt het kind
een zwarte kat.
Met de dag brozer van gestalte,
is ze nauwelijks nog iemand te noemen;
het vocht vloeit gestadig weg.
Er rammelt een vreemde pijn
in haar hoofd…
Tranen
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.786 Door droefheid zijn mijn tranen droog
En voel ik dat mijn ziel berust
Is zij verlost van pijn en onmacht
Kwam de dood als een verlossing
En beroerde haar tenslotte zacht
Niets kon haar lijf meer torsen
Geen vreugde, geen verdriet
Haar ogen mat
Wie goed kijkt ziet mijn tranen
Ze zijn alleen niet nat…
Jannetje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.497 Verwrongen beelden
waren haar gedachten
Gevangen en vervlogen
kris kras in de tijd
komend van waar niemand naar haar reiken kon
het zijn de ziekten van de ouderdom
ver achter grenzen van verdriet en spijt
Wij wachten hier
in onze werkelijkheid?
Wat is nog waar?
Wie blijft er nog zichzelf?
Weet of vergeet
Is die hij was
en doet zoals…
Regenplas
netgedicht
4.2 met 60 stemmen
1.955 Meisje uit de regenplas
je
bent niet meer!
spetterend springend!
lichtgolvend als jouw haar
maar
altijd warm
jouw sfeer hartenmeisje
als jij lachte sneeuwde het rozen
ontvlamde mijn libido alarm
dit gevoel deze herinnering…
is wat ik mis
maar
altijd warm.…
Vals rouwproces
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.280 Laat mij eens raden wie er zijn
Ik hoor gesnotter en gelach
Bij het schenken van rode wijn
Gefluister alom hoor ik het goed
Dat het nu er toch niet meer toe doet
Wel mooi zo een lint met laatste groet
Ach, hij had ook zo zijn gebreken
Vier huwelijken wat denk je daar dan van
Geleefd heeft hij neem dat van mij maar aan
Kijk dat is zijn…
Oud en alleen
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.671 Oud en alleen
twee woorden vormen samen een
De oude mensen
om hen bekommert geen
Ja, een kaart met hun verjaardag
met een allerbeste wens
is dat wat die mensen verdienen
maar niemand laat zich zien
geen mens
En zo worden ze oud
mager en beven
verlangen naar de eeuwige rust
en dan het laatste licht geschenen
de laatste kaars geblust…
Als het donker wordt
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.710 Laat me nog even naast je zitten
op het bankje voor ons huis
luisterend naar de geluiden
van een naderende nacht
hoor je hoe de uil ons roept
zoals hij elke avond doet?
hoe vaak hebben we gezegd
zo elke dag te willen sluiten
tot we beiden buigen
voor de tijd
hoor je hoe de uil ons groet?…
kalendervlucht
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
1.423 de kalender hangt nog steeds
met zijn rug tegen de muur
het is een maand eerder
met 1 januari op zijn gezicht
er wordt niet meer gescheurd
de dagen niet langer geteld
wat voor zin dat ook heeft
als men er geen extra krijgt
in die lange uren van nood
rest er enkel te vergeten
wat nog is komen kijken
toen er nog leven was
al was het machinaal…
perron vijf
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
1.766 geef mij maar de vijf, zei ik tegen jou
niet dat jij van plan was ooit er een te geven
je keek mij niet eens aan, dat zat in je aard
och dacht ik we komen er wel doorheen
die blik van jou zal mij herinneren als een schilderij
met onbekende kleuren, meestal donker geverfd
zo neem ik ze althans waar; daar het grijs naar jou toe
daar het altijd…
Zal nimmermeer gebeuren...
poëzie
3.5 met 15 stemmen
6.856 Zal nimmermeer gebeuren
Mij dan na deze stond
De vriendschap van uw ogen,
De wellust van uw mond?
De vriendschap van uw ogen,
Van uw ogen.
De vriendschap van uw ogen,
De wellust van uw mond,
De gunste van uw hartje,
Dat voor mijn open stond
De gunste van uw hartje,
Van uw hartje.
Zo zal ik nochtans blijven
U eeuwig onderdaan,…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
Rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.347 Krakend buigt de eik zich
onder de hevige vlagen
van de Noordenwind.
Vol eerbied en toch aarzelend,
trekt een donkere stoet
langs de wijdse dodenakker.
Dat kleine meisje,
helemaal vooraan,
met die rozen in haar handen,
is zij wellicht de dochter?
Nu staan ze eindelijk stil,
bij het open graf,
en prevelen hun gebeden.
Het meisje…
Voorbij de voorstelling
hartenkreet
2.7 met 20 stemmen
3.004 Stilletjes neemt
het publiek haar plaats in
onder begeleiding van
zachte muziek
toneelknechten rollen
het decor naar `t midden
geruisloos opent
het gordijn de tragiek
het gaat niet
zoals bij Heintje Davids
déze hoofdrolspeler
verlaat heel uniek
het toneel
om nooit meer te spelen,
dient een recensie
nimmer meer van repliek…
zoeklicht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.374 zij die licht gaf
bij duisternis
is nu ook verdwaald
in die donkere tunnel
van vergetelheid
hij die zich liet leiden
als een blinde
zal verstoken blijven
van haar hand
wij die observeren
in de schemering
sluiten de gordijnen
en maken groot licht…
De gerichte wil
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.610 Wanneer ik stierf en zij die mij beminden
Rondom mijn baar staan en de een d'andre vraagt:
Wat had ge lief in hem: zijn menslijkheid,
Zijn dichterlijke gaaf, zijn trouw aan vrinden,
De zachtheid van een kracht die draagt en schraagt,
Of de onafhanklijkheid van zijn beleid, -
Dan hoop ik dat een zeggen zal:…
afzakkertje
hartenkreet
2.2 met 11 stemmen
2.487 Hij hield zich vast
aan een paal; losjes.
Zijn silhouet tegen de
bewolkte lucht.
“Kom”, zei ik.”Er staat nog
een borrel.”
“Klootzak”, riep hij.
En liet los.…
Volwassen worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.376 ik pel de lagen af
van mijn huid
alsof ik een ui ontdoe
van zijn vertrouwde jas
de trui uittrek,
die moeder ooit
goedbedoeld
voor mij kocht
ondergoed
zuiver ik met Dreft
vellen verdwijnen
één voor één
in de afvalemmer
onder de gootsteen
vinden zij rust
tussen wortelresten
en zuur geworden melk…
klein vlindertje
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.858 gevoelens van verdriet en pijn,
zullen heel veel bij ons zijn.
gelukkig met ons kindje zo klein,
helaas mocht het niet zo zijn!
Voor altijd in ons hart,
en nooit zullen we je vergeten
je gaf ons zo'n mooi gevoel en dat mag iedereen weten.
mensen zullen er niet meer aan denken,
dat wij jou in augustus het leven zouden schenken.
Voor ons blijft…
Als alles ging zoals het moest
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.580 en jij zwom naar de overkant
het water aan de lippen
want de zee stond je te wijd
er gleden vissen onderlangs
en het besef kwam later pas
ze haakten aan jouw vlinderslag
er werd iets uitgedreven
je ogen schenen helder
maar je zag niet wat het was
je vloeide naast de tijd.…
Het pronkstuk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.297 Het ding heb ik op jouw verzoek bewaard
als aandenken aan je mannelijkheid
Glanzend gepoetst pronkt 't in de kamer
je geest huist erin, je bent niet dood
Vrouwelijke kennissen strelen z'n vormen
dat maakt nogal wat gevoelens bij ze los
Ze hebben je blijkbaar erg goed gekend
ze giechelen; niet voor mijn oren bestemd
halen ze fluisterend herinneringen…
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
onzichtbaar
netgedicht
3.5 met 38 stemmen
2.636 ik zag niet
hoe jouw ogen zochten
langs de bladeren op de grond
alsof je leefde
in de dood
met hen
de laatste schaduw nog leek vast te klampen
en uiteindelijk besloot
nogmaals zeg ik je
ik zag het niet
noch het tuinpad
waar je laatste voetstap
nog afgedrukt staat
-als bemind-
ik zag niet hoe je naar me omkeek
ik hoorde…
De kapitein
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
3.337 De kapitein is ingeslapen
Voor zijn laatste reis
De boot die is vertrokken
Naar het Hemels paradijs
De oude uil die is gevlogen
Naar daar boven goed en wijs
Zijn laatste vlucht
Naar het Hemels paradijs
Man, vader, opa, wat was die man toch lief
Grapjes maken en heel eigenwijs
Op zijn manier dat moet je geloven
Naar het Hemels paradijs…
Weggaan
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.923 ik hield zijn hand vast,
niet stevig vast,
maar gewoon vast.
hij keek mij aan,
alsof hij wist,
wat komen zal...
hij kneep mij zacht
en lacht
door een waas van de nacht.
hij keek mij aan
en zei
dat hij mij nooit vergeten zal...
hij keek weer naar boven,
haalde diep adem,
zijn hand gleed uit de mijne
geen verdriet,
een lege vlek…
eeuwige zonde
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
2.488 De beste gaan eerst
Maar waarom jij
Waarom in hemelsnaam jij
Ik zoek maar vind niets
Enkel je sjaaltje
Is het dat?
Was het dat?
Ben je nu niets meer?
Nee
Dat geloof ik niet
Een deel van mijn hart
Een deel van mijn gedachten
En één van mijn dierbaarste
Herinneringen
Dat ben je
Hopelijk ben je gelukkig
Want dan pas mag je gaan
En laat…