6661 resultaten.
Nu weet ik wat het allerdroevigst is
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.773 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd èn schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…
Zolang...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 Zolang jij van mij blijft houden
zal het altijd zomer zijn
in jouw liefdevolle armen
lijkt zelfs regen zonneschijn
zolang jij van mij blijft houden
kan ik alle dingen aan
jouw nabijheid en jouw warmte
geven kleur aan mijn bestaan
zolang jij van mij blijft houden
ken ik weinig angst of pijn
jouw geruststellende woorden
maken grote zorgen…
Leven en dood
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.144 Ik ben er zometeen niet meer,
ook niet bij Onze Lieve Heer,
die volgens mij nooit heeft bestaan.'
Hij is heel rustig heengegaan.
Het levensspoor leidt naar de dood.
M'n pa, een fijne reisgenoot,
zei ooit: 'Ik ben een optimist
en godzijdank een atheïst.'…
PLEKJE
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
611 Zonder geweld
houdt hij hagedissen gevangen en vertelt
hun van zeker bestaan in het verlaten
halmenland. Kleine, blauwe spionnen
verbergen zich overal, maar staan overeind
en laten zich door niets verschrikken. Gentianen
laten zich niet gelden, kijken bezonnen
om zich heen.…
Continuüm
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
703 De mens is,
als tussenstadium
tijdens zijn bestaan,
onderdeel van het geheel
onsterfelijk.
Hij was ooit sterrenstof,
materie, element,
zal vanaf dat moment
vele stadia doorlopen.
Zijn collectief geheugen,
latent verbonden
met het universum,
vermoedt instinctief
de werkelijke relatie
met het grote geheel.…
Intrigant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
578 allemaal spel
Geef hem een vinger
Die hij dankbaar neemt
Hij belooft je hemel
Maar trakteert je hel
Denk niet
Dat hij is veranderd
Het licht gezien heeft
Zijn weg gevonden
Op het rechte pad
Hij pretendeert iets nobels
Geeft je vertrouwen
Uiteindelijk is het toch een rat
Het is niet erg
Om te ervaren
Dat mensen als hij
Ook blijven bestaan…
Indringend licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
575 Het wringt zich tussen firmament
en het bonte van de vroege akkers
overdrijvende dreiging deert niet
Het water is hier nooit ver weg
het verleden sijpelt
over nooit bestane dijken
De wind wordt oud
weet geen richting meer te vinden
zwenkt tussen west en kracht acht
De zeilen zoeken waterwegen
laveren door winderige gewesten
van dwaallicht…
het oog
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
630 but I turned to the left and walked to the river
(Henk van Dijk)
en zag boven het water
het oog
van twintig lentes, wagenwijd
open
het dreef schuin door het gordijn
naar mijn vingers
alsof de ondergrondse gangen
geen bestaan kenden, ik altijd al geweten…
MASKERLACH MEISJE
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
757 zijn
Elke morgen in ’t spiegelglas
zag zij wat ze nooit wilde zien
‘t Meisje dat altijd alleen was
dat meisje van ruim zeventien
Elke ochtend in ’t vensterglas
zag zij, wat zij liever niet zag
Een droef meisje met haar tas
’t meisje met haar maskerlach
Elke morgen vloeiden tranen
tranen van haar smart en pijn
Ze wilde niet meer bestaan…
OUDE VERTELLING KOMT WEER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
630 Tijdens de vroege levensjaren
zijn bekende geliefde sprookjes
een verre nachtelijke stad
stil in 't einderduister verzonken
die haar plaats alleen aanduidt
met een zwakke hemelgloed
waar slopend werk en drukke pret
samen bescheiden rossig glanzen
Assepoester Sneeuwwitje Duimpje
bestaan voor rijpe mensen
als vertrouwde wijze dwaalsterren…
De tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
629 Kunnen wij dan ook niet trachten van
over de grenzen van ons korte bestaan heen
te reiken naar een overkant, ver van hier?
Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog weken
in deze tuin, nog weken.…
verbond
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.120 De droom vervloeide schreiend rood
kleurde het smetteloze verlangen,
dreef het leven uit de moederschoot
als een vroege zonsondergang en
legde, als een open zenuw getergd,
mijn loze bestaan pijnlijk bloot.
Waar ons verlangen liefde herbergt
vond mijn pijn jou als bondgenoot.…
Kracht.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
960 Als ik m’n kinderen zie probeer ik vrolijk te zijn
Want zij zijn de reden van mijn bestaan
Maar de gedachten doen me zo'n pijn
Dat zij zonder mij verder moeten gaan
De pijn en verdriet zie ik soms in hun ogen
Dan wil ik m’n armen om hun heen slaan
Ik zou hun tranen willen drogen
En zeggen dat ik nooit weg zal gaan
Maar eens zal die tijd…
Uitgekookt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
892 beminde op zou springen
l’amour teer kleurde in het zachte van haar wang
och,
was ik een dichter die zijn zinnen weven kon
haar blik omschrijven zou als zwoele angelskiss
of lokkende chemie in plaats van ‘t bittere gemis
en een tongstreling benoemen tot venusbonbon
och,
dan zou ik niet zwijgen maar vertelde je gezwind
dat de zin van mijn bestaan…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 muren rondom mijn burcht
ik ben een waker zonder gevolg
dit slot troeft de regisseur het tot
munt geslagen lot af en reist
de hemel door in exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde
de dolksteek was van het bestaan…
GAAN
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
862 't Leven glanst bij wat men kan verwerven
in kunst of werk, heel het aardse bestaan.
Doorgaans wordt onnoemelijk veel gedaan.
Bewondering wil een ieder beërven.
Er zal van alles bloeien en bederven,
waarbij een denkende geest mag verstaan:
"Hetgeen tastbaar is, moet eens vergaan.
Hoe beschouwt elke mens zijn komend sterven?…
ANONIEME DODEN
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.218 Wij begraven anonieme doden
ook al kennen wij hen niet bij naam
wij behandelen die doden
alsof wij hen kennen bij naam
wij spreken over die doden
met gevoel voor die mens zonder naam
wij werken hard voor die doden
net zo lang, wij vinden hun naam
wij, levende herkende wereld met
naam en toenaam erkennen hun bestaan!…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 Op de tast door een onderbelicht bestaan
zonder horizon van vastgeklonken sjabloon.
Contouren zijn soms nog niet definitief
en aan kneedbare weekheid onderhevig.
Bij de gratie van een ander perspectief
lijkt berekende grond toch minder stevig.
Ik spiegel mij aan de andere kant,
de frontale aanblik pijnigt mijn ogen.…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
Nucleaire bom ( VS contra Korea )
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
795 Noord-Korea zal blijven bestaan in de harten
der haters.
De Verenigde Staten, land der vrijheid, zal verdrinken
in de zee van bommen, op hun glorie en hoop afgevuurd.
Enkel de uitvaartverzekeringen zullen werk staken:
want de uitroeiing der wereldse zaken, is nog nooit
zo goedkoop gemaakt.
Wie gaat er strijken 'met de eer'?…
VRIJE ONWETENDHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Wisten we hoe het bestaan hierna is,
dan zou een monsterachtig vergrootglas
ons brein maken tot zwellende duisternis
met warrig, verstikkend woekergewas.
Die beloftevolle geheimenis
bloeie minzaam, bewaard door 's Heren kas.…
De laatste dans...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
854 Jou al even in mijn bestaan
toch bleef de muziek stil,
tot nu in mooie akkoorden
die samensmelten heel pril.
Voorzichtig zingt ons hart
met diepe intense gevoelens,
enkel nog samen willen zijn,
in het zoete land van nergens.…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 je hebt
de euforie gehad
van bacchanalen en
nachtenlang doorhalen
het ongeremd
de grenzen overgaan
naar een wereld die nog
zonder normen kan bestaan
je de standaard toegeëigend
van lak aan alles krijgend
als het feesten maar niet stopt
want de beesten zijn nog los
maar in demping
van gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos…
Geloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Nooit zal de band tussen twee mensen
verloren gaan, geloof ik
als ze bestond, en mag bestaan
in oprecht geloof.
Door jou te leren kennen
leerde ik mezelf herkennen,
maar vooral een ander diep levend
ademend en liefdevol wezen te lezen
in jou, waarlijk mens!
Mijn ene, diep gekoesterde wens.…
Gods liefde is hemelhoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 God de Heer is onze levensbron
Zonder Hem kan er niets bestaan
Geweldig is het om zijn liefde te ervaren
Hij is ons licht, helderder dan de zon.
In God mogen we ons verblijden
Hij wil elke dag voor ons zorgen
En geeft ons volop spijs en drank
Hij blijft Zijn vleugels over ons spreiden.…
Plaatselijke tijd
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.772 Hun leven vindt bestaan in plaatselijke tijd.
-------------------------------------
uit: 'Plaatselijke tijd', 1997.…
Gebeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Hoe schuilt mijn hart zo binnenin
dit broos bestaan, vol klein vermoeden
want zekerheid is slechts in droom
te vinden, elders niet en nooit.…
Het gaat niet vandaag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.275 haal me uit die wereld zo kil
maar niemand zal me begrijpen
het leven wat ik niet wil
Ik wil gewoon zijn, wie ik was
dat ik mezelf kan zijn
gaan zoals je als vrouw kan gaan
nee het doet alleen maar pijn
Parkinson, oh Parkinson wat doe je me aan
ik moet verder, ik moet gaan
ondanks alle tegenwerkingen
want met Parkinson heb je ook een bestaan…
nimmer thuis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 (she’s leaving home)
zo vertrouwd haar kamertje toch was
hoe warm haar jasje toch beschutte
liefde putte zich uit -in geld
dat met geweld voor alles werd gebruikt
niets ontzag haar licht besmuikt
en vormeloos bestaan
ze wilde gaan, ze wilde voelen
waar het leven echt op doelt
hoe goed haar ouders het bedoelen
heeft ze nooit zo…
Ziekte regeert
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
975 je gaat me steeds meer tegenstaan
je regeert over mij als nooit te voren
het is met mijn eigen wil gedaan
Ik dacht nog wel dat ik je aan kon
met de medicijnen en de therapie
alles op een rijtje
zoals ik dat tot nu toe zie
Maar ik constateer nu
dat ik mezelf moet laten gaan
want jij bent diegene die alles regelt
jij regeert over mijn bestaan…