14989 resultaten.
van harte - vandaag gelukkig zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
647 zou jij mij vragen
welke leeftijd het gelukkigst is
dan zou ik welgemeend zeggen
dat zij vandaag op haar best is
want wat was is het verleden
die als gast kwam en ging
wat nog komt is toekomst
beloftevol maar ongewis
wat een vreugde dus is het
elke dag in het hier en nu
met moed te leven
wat vandaag ons geeft
dat jij de ogen hebben…
Morgendicht?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 de beide boezem-
kamers van het hart,
de ene kamer pas gewit,
de ander nog ongewis de
toekomst tart, om in het
stof van het heden te bijten
Eens zal ik die Satan pakken,
met wie jij moest vluchten,
ik schep genoegen in die daad
laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
als de maan zijn baan verlaat
het verleden…
Harttaal?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 schept
waar alle onevenwichtigheid aan kleeft
als zijn gedicht probeert de schepping te
bevatten om z’n schram-schap te bedwingen
van drift en tastbaar onvermogen, zolang de
dichter leeft, de lezer in twijfel achterlaat
maar zijn martelgang zelf regisseert
als wat met hart en hand geschreven wordt
de ware kern niet raakt om het verleden…
Nieuwbouwhuizen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
551 Hier groeide ook een thuis
Nergens anders herinneren we ons,
ons ver verleden en verbleven wij.
Van tijdloze momenten genieten wij,
rondom ons liefgeworden huis.…
Tranen van mijn jeugd
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
598 Ze wisten er zelfs vele letters uit
en verbleven daar als iets dat stil getuigt
nu dat ik in mijn verleden zoek
vind ik ze veilig geborgen in mijn boek.
Tranen ik ken je bittere of zoete smaak
bij een wel of wee gevoel die het hart verlaat
dat ooit in jou verlossing vond
en aan mijn jeugd weer klaarheid schonk.…
Soeps
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
517 't Ging over een vrouw die in een busje leefde, als nomade,
een heel volkje dat zo leefde
niet meer gebaande wegen wou,
en velen hadden rouw om iets
Ook bij mij voelde 'k verlies
van ' t verleden
dat ik altijd heb vermeden.
We praatten na in 't café,
waar toch nog soep
Alsof je méér en serieus
en je gunde mij een goede keus…
VERGETEN GLORIE ??
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 De stille stilte van een enkel ogenblik
laat mij naar mijn gisteren toe dwalen
Het verleden zorgt dat ik welhaast stik
als ik terugdenk aan al de diepe dalen
Het vele wachten op mijn meisje lief
die als regel alleen van overspel leeft
Mijn ‘lieve schat’ bleek erg primitief
tijd heeft haar thans voorbij gestreefd
Op een donkere avond…
De Nieuwe Wijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Twintig miljoen op het inpakken bespaard
Geen haan kraait er nog en naar
Dan is dat het risico wel waard
Bouwfraude, gifstorting in bouwbeton
Wegenbouw en her-verbouwingen
vertraagd, uitlopend in miljarden meer
Bezwaar weg gesmeerd
Protest bestaat niet meer
niemand heeft tijd of oog voor
klagen, noemen moderne calvinisten dat
Nu, is al verleden…
Zwijgen in de ovt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Het heden heeft een overschot
in plaats van energietekort
kijk maar, het barst van een surplus
Aan wat verleden is, geen prul
maar savoir vivre, rijk en gul
een hervertelling van ons lot
Waar Jupiter de oppergod
diens Saturnalia ten hemel
spreidt met donderend geweld
en bliksems schicht uit het gewelf
Achter een horizon van tijd…
de m klinkt - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 gezichten
bracht na hoop het grootste verlies
dat een kind zich voorstellen kan
toch lonkt gelijktijdig ook toekomst
daar waar eens jouw opa nog woonde
dichtbij jouw vader en leermeester
wordt zijn huis nu jouw eigen thuis
zo vervlecht en veranker jij herinnering
die zoveel levens al te verbinden wist
componeer jij met noten van het verleden…
Polderluchtkastelen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
506 Wij denken niet vooruit maar in 't verleden
Vooruit wordt door de anderen beslist
Op drijfzand bouwt men polderluchtkastelen
Het is wat ik niet denk maar al lang wist
In zen ervaren wij pas goed het heden…
broederschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 en trots
getuigt een schalkse glimlach
zijn opperste concentratie
waar zijn voeten spreken
stampt hij met elke stap
beslist de aarde wakker
naar gebruik in de dabke
leidt hij in een cirkel
wie in de rij hem volgt
zo wervelt hij kracht
in de cirkel van leven
de liefde en de lach
verweven in muziek
is elke stap een echo
die verleden…
Kerst-tonen Chris Rea
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
813 Verwachtingen,
bevallen bevallig
liedteksten ontvouwen,
notenbomen oogjes inspreken
muziektonen ontluisterd weten
wachten wordt verleden,
sprookjesbos komt tot leven
Driving home For Christmas.…
Bloed
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
529 vuur ontbranden
gloeiend staal scheurt tot de randen
totalitair de aarde open
kokend water vult de lucht
de waarheid wolkt zich naar buiten
woorden wringen zich tot een klucht
massa’s moeten weer weglopen
feiten doen niet meer ter zake
wie het hardst roept krijgt de kluiten
grenzen zijn slechts de afspraken
uit een vredig ver verleden…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 het was zo lang geleden
in het verre verleden van de jeugd
dat
zij niet met afgeschoren haren
maar met een plastuit
heel gratuit
en hardcore met Aussie-broekies
van het balkon had gezeken
het zou plezant kunnen zijn
zo had zij natuurlijk gehoord
om in het water
op mijn schouders gezeten
juist omdat die handeling niet vertrouwd is…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
108 In de kamer waar licht langs
de muur schuift blijft een ongevulde plek
ademen, een zone waar het verleden niet aandringt
en de toekomst zich ontvouwt als een begin dat nog wil ontstaan.…
Pinkfloydiaans
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
110 Denkend aan vijf maal vijf
honderd poëmen
zie ik sedert niet eens
vijftien maanden geleden
pioniers erudiet
van de tongriem gesneden
onvermoeibaar olympische
hoogten betreden
het luchtruim verkennend
al strooiend met namen
van de ouden die voorgingen
uit een grijs en vervlogen
eeuwenoud verleden
in sturm und drang
het forum…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Het stof danst op het ritme van de eerste slag,
het veilige verleden valt in as.
De bliksem splijt het vlakke, grijze rijk.
Het water stijgt, het breekt de strakke kom,
de storm herovert wat de angst bezat.…
Snoepen van ’t komende
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
153 de toekomste, al valt si somtijts
met ’t heden tsaem,
herkent haer selven oock uyt ghisteren,
dat wij verleden noemen
telcken bij dageraet
rijst in mij de vraghe
wat ick herkenne
uyt mijne stille verwachtinghe
.…
Schemervelden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2 en kleuren jouw schemervelden lichter
dan je eigen ogen verwerken kunnen
kijk je naar het verleden als jouw woning?…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 Hij komt binnen – joviaal,
het verleden keurig dichtgeknoopt.
Ze vertelt over planten,
over sinaasappels na een operatie,
alsof herinneringen onschuldig zijn
als je ze maar klein genoeg vertelt.
Dan verschijnt zij.
Hoge laarzen, dunne stem,
een gezicht dat ze ooit heeft gezien
toen de wereld net instortte.…
RADIO ORANJE IPV CORONAPERSMOMENT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 Coronapersmoment wordt vervangen
Door Nederland Radio Oranje
Neen het is geen oorlogstijd
Maar wel iets wat er veel op lijkt
De Koninklijke Familie is niet gevlucht
Maar zit wel gevangen in haar Paleis
Niet de Minister President Rutte
Maar het hoofd van de Regering
En de voorzitter van de Raad van State
Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander…
Adembenemend
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.414 Nog verholen in de uitgewaaierde schemering
van het stroomgebied waar de woorden vloeien
komen luchtbelletjes aan de oppervlakte,
zoals schuim op een droge mond kan groeien.
Al knetterend en flitsend
laat de hemel een lichtspektakel boeien, tekenend
de magie van dat ene woord dat stilte verbrak
met aardedonkere stem en licht accent.
Waardoor…
Gelijk het gonzend bliksemen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.569 Gelijk het gonzend bliksemen van motoren,
waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt,
het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren
tot waar de blik van Gods oog doorpriemt;
neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse
zo karig, dat de zonne haar doorvreet
van 't vroege groenen tot het late paarsen
maar die haar kleinheid onverdoofbaar weet;…
De Omhelzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Vogelvlucht over woningen en werkplaatsen
opgetrokken in het land dat netjes gekamd
hier en daar nog een puist laat zien
Alles ordelijk gestapeld, confectie
die me vrij laat om te doen wat ik wil
doen, mijn vak, mijn plannen
ondanks alles, met de hulp
die ik nodig heb en cadeau
gekregen, natuurlijk wil ik dat
vieren, mijn leven en het…
Oudjaar 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Wat is een nieuw jaar waard
als er niets nieuws aan is
en ook niets ouds?
Als ik mezelf niet meer ken
mijn oude zelf niet meer ben
en moet gaan leren
om te houden van de ander
met mijn naam en mijn lijf
die ik liever niet ben
Die mijn capaciteiten mist
die veel te lang moet nadenken
voor ze iets terugzegt
die niet zo grappig en gevat…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
203 Je weet wat er gaat gebeuren
maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt…
JEUGDHERINNERINGEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.454 het terugzien van jeugdbeelden
brengt de verwarrende realiteit
in conflict met statisch verleden
tijd waarin we ons niet verveelden
de vliegerhaspel gaat over de kop
losgescheurd uit de grond gevolgd
over stoppelland en door bietenveld
tot omheining voetbalterrein: stop!…
boek
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.755 door gesloten hoofdstukken
besef dat ik verder kan
dat het nu gaat lukken
lees van vertrouwen, toekomst
van liefde en van veiligheid
maar die dag toen van jouw sterven
raakte ik dat alles kwijt
maar ze zeiden “hoogste tijd”
hadden het over verder gaan
over hoofdstuk dat moest gesloten
dus dat heb ik maar gedaan
het verleden…
AFSLUITDIJK
gedicht
3.2 met 105 stemmen
36.171 Er is geen einde en geen begin
aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden,
alleen dit wonderlijk gespleten lange heden.
--------------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1940)…