5637 resultaten.
Huivering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.129 Je ogen vinden zelfs in mij een zon;
je buigt mijn wolken in regenbogen.
Van alle spanning vind je mijn bron
en je uitweg maakt me opgetogen.
Je gezicht glimt een blijde glans.
De sluizen van je lippen spuien
het schuim van het brakke zout
waarin mijn angst promt teloorgaat.…
Waar ging Homeros heen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
731 Stemmen in zijn hoofd schrijen stil, verstomd
chaos door wedloop geschapen
heengang futiel, ondoordringbaar vermomd
Reizend schrijvend stiltecentrum
ijverig die ene klank verzoekend
vangt hij essentie in een woord
Ergens weerklinkt de finale versie
romantisch en lyrisch vertaald
stervensver weg op een hemelse wolk
Vakkundigheid?…
En de branding
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
895 Lopend langs de vloedlijn
Het schreeuwen van meeuwen
en de stem van een kind
verwaaien in de stormwind
Schuim rolt golvend naar ’t land,
bereikt donderend het strand
Keer op keer landt de zee
En de branding bruist
De verre einder als een lint
scheidt het water van de luchten
Wolken vluchten voor de wind
Lucht je hart maar in de storm…
De zee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.476 gedachten probeer ik te laten varen
Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand
terwijl de wind waait door mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen zachtjes af en aan
terwijl de wolken…
De zee
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.275 gedachten probeer ik te laten varen
Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand
terwijl de wind waait door mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen zachtjes af en aan
terwijl de wolken…
Gesloten ogen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
5.082 haar lippen vastgebeten in elkaar
bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen
‘s avonds ’s nachts dagen van zwijgen
zij verdraagt zijn gaan en komen met
een nattige blik leeg van vermoeden
het krakende bed de giftige honing
de kruimels waarmee hij vogels voert
buiten bloeit de kamperfoelie geurt
het gras naar dauw en regenbogen
verdwijnen wolken…
Buurmeisje
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
990 De zon verbleef
achter donkere wolken
het regende hard
mijn humeur kleurde grijs
plots speelde deurbel
zijn bekende wijs
mijn kleine meisje zon
van verleden zomer
weesje uit een warm ver land
daar stond ze eigenwijs
met haar kroeskopje en
donkere oogjes
aan mijn hand liep
ze door het huis
of het van haar was
ik vergat de…
leven is verbijzonderen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.173 op de vraag waartoe
een mens op de wereld is gezet
valt uiteraard met het vorderen in jaren
minder algemeen te antwoorden
zuigen eten lachen kruipen lopen leren
ja te antwoorden met twee woorden
of als nee gevraagd is nee
altijd met fatsoen op je tronie
te trouwen in de wolken
je werkt in het vertrouwen
dat je ongezien aan een toekomst…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 hoe raadselachtig 't licht hier alles
belaagt en streelt langs het volle
geel van zonnebloem en over het
ruisend groen van druif en rank
dwarrelend boven het geurend paars
van lavendel dan weer spelend met
vlinder en hagedis door al wat leeft
bemind de ganse dag bezongen
doch vooral verzonken in puur azuur
van wolken en zee in…
Blijven zingen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.389 hoeveel bochten er in een rivier zitten
uit hoeveel lagen een wolk bestaat
Kan iemand alle bladeren van een boom
bijeen vegen
en de wind vertellen dat hij niet meer
aan de bomen mag schudden?...
Hoeveel bladeren...
moet een zijde-rups eten, zodat er een
jurk-je ontstaat
met de kleuren uit het verleden?...
Hoeveel regen...…
'k Hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.407 'k Hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
onhoorbaar zegt, terwijl ik sta te kijken:
'Ik hang in 't niets, zelf niets dan schijn van eiken,
van weiden en van wolken, zee en hei;
Brahmans gedachte heeft bereikt in mij,
wat in uw werklijkheid hij wou bereiken.…
De steen bloeit
gedicht
2.6 met 61 stemmen
29.309 Gekleurd als de wolken wanneer de maan hen beschijnt,
Gekleurd als jouw ogen, liefste,
En warm.
Gekleurd als vrolijke ideeën,
Veelkleurig als golven die tot aan de horizon golven.
Wat bloeit de steen,
Wat bloeit de steen die niet kan bloeien...…
Koningsdroom
gedicht
2.2 met 113 stemmen
21.893 Jong en muzikaal
zou hij de wolk om het koningshoofd verdrijven.
Die kunst bood kort soelaas; andere gaven
ontwaakten de jongen en tienduizenden
versloeg hij met de stenen uit zijn hand.
Toen dat gerucht de burcht bereikte, kon
geen tokkelspel de koning nog bedaren.
Blindelings greep hij zijn vertrouwde speer.…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 Men zou wel willen lopen over het gele water
en zo de wolken raken en nooit meer ontwaken.
Zeilen ruisen uit de verte als een meisjesstem,
of zijn het nevelen, en is de stem van Hem?
Waar na dit landschap nog naar toe te gaan?
en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt.
Oranje sterren regenen door de spasmes van
zijn takken.…
Tentdoek
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
687 Een grote vogel zag ik in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die bloedig rood al dalend ging vertolken
het beeld dat ik niet meer bevatten kon.
In het donker dwaalde ik door zalen
waar hymnen slapend in 't gebinte hingen
en spiegels licht van dode sterren vingen.
Nergens was er nog verhaal te halen.…
Gaya's pandemische ingreep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 dat zich voedt met al het kwade-
die gevoelens van zijn gastheer
als ‘n virus genetisch manipuleert
zo diens frustraties neutraliseert-
die zich snel als ‘n virus voortplant
door zichzelf te klonen waardoor
de kolonie sterk in grote varieert-
en als één groot lichaam opereert
die negatieve emotie neutraliseert
de continenten als ‘n wolk…
Rozen in je haar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
697 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden hun rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
draaiden zich naar licht
zag hun richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen…
Zijsprong
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
500 Er hing een donkere hemel
boven water, als forellen keken
ze omhoog, gespiegeld zagen ze
zich zwemmen in de diepte van
een meer, de school bewoog als
trage wolken naar het ginder van
oud zeer, de lucht was grijs,
passies glansen op de vinnen, als
de zon verscheen, te zweven
langs het lelieblad, waaronder
een aantal onzichtbaar…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 Brede schaduws komen glijden,
groeien, wolken volgend, aan, -
heel de wijde groene baan
zeilend af der weelderige weiden:
zachte vaart, door niets gestoord,
brede schaduws glijden voort.
Alles staat vol lust geladen
maar van moede lusten zat.
Leven, dat genoten had,
ging al dood in rimpelende bladen.
Grijze schaduw wankelt aan.…
Parkpop 2009, het is nu weer stil
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
674 voelde me op de eerste rang
uiteraard was ik er vanmiddag wel even bij
op dat grote veld
in het Haagse Zuiderpark
samen met duizenden mensen
maar geloof me
te midden van al die mensen
voelde ik me ineens zo alleen
dus keerde ik weerom
zag zoveel
van de flowerpowertijd
zeg maar de jongere ouderen
en van elke generatie
er hing een wolk…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 Mijn hoofd lag dicht bij jou
in zand - ontdaan van aardse zorgen
heel ver weg waar niemand ons kon zien
voorbij de evenaar
waar wij een duizeling ontwaarden
bij het drijven van de wolken
in die volle duizendzee
zo ver verwijderd van de maan
Voorbij de schaamte die ik dacht
trok zij haar mantel uit in duister
en gaf alles - en nog meer
van…
Kortstondig sensitief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
548 benen
waar haartjes
nauwelijks zichtbaar
licht bewegen
kriebelt maar niet echt
vanuit de schaduw
plots in de volle zon
het genot van warmte
even alles omvattend
koel gras voelt
plaatselijk opgelucht
voorbij hete stenen
als de frisse zee
na gloeiend zand
betoverend gezicht
van de volle maan
die ineens van achter
een zwarte wolk…
Eend
gedicht
3.4 met 33 stemmen
16.639 disneyland paris bestaat vijf jaar
er valt confetti uit de wolken
we zitten aan de lunch
in het new york hotel
sebastiaan en ik lopen naar het buffet
ik til het deksel op
van een enorme vleesschotel
- pap - vraagt sebas - is dat kip?…
Weer een jaar voorbij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
4.306 Onopgemerkt regen dagen zich aaneen
een blik op de kalender
kondigde me jouw verjaardag aan
herfstmeisje
oktoberkind
hartsvriendin
slingers en guirlandes
sieren vandaag de hemel
al lijken wolken grauw
ze hebben zilveren randjes
Margaretha, Maccie
weet je dat mijn dagen
pas goed beginnen na
elke morgen een berichtje van jou
van penvriendin…
The messiah
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 Geen stoel is onbezet vanaf het podium
kijk ik in duizend verwachtingsvolle
ogen zelfs geen
kuchje is te horen
alleen stilte, de concertzaal is
gevangen in een wolk energie
de dirigent geeft de maat aan
een trilling gaat door de zaal
Warmte trekt door muzikanten
de muziek bruist
tranen vullen
m'n ogen niet bewust van de
vele…
Vurig Verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
560 langs velen manen vielen er genoeg sterren
zonnestralen droogden onze vreugdetranen
eindeloos de nachten waarin we mijmerden
rennend door de duinen alwaar het helmgras wuifde
maakten konijnen dat ze wegkwamen door 't zand
bonkten onze harten als één, ogen die in elkaar opgingen
jouw gedachten werden de mijne, zo vergroeiden we
totdat wolken…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Zie het zoetere zonnige van je hart en ziel
ruik aan de geur van vers hout, geloof me tel de wolken
morgen begint de wereld .
Toelichting:
uit de serie : Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten
Illustratie:Chrisl Vogl…
De eentonige klok
gedicht
2.5 met 12 stemmen
7.164 Een blanke man met blauwe voeten
ligt in de heldere kamer eenzaam op zijn bed
zoals de maan, door geen wolken gehinderd,
haar weg slijt zonder vertedering.
De man let niet op de maan.
Hij heeft de symbolen van zon en maan,
goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam.…
Lac Pavin
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.008 Voor het eerst in lange tijd
horen de wolken haar aan
en varen eerbiedig uiteen.
De aarde zuigt aan onze voeten.
Hoger, op de berg
strekt het maagdelijk witte kleed zich uit.
en staart ons onbewogen aan.
Voorzichtig betreden we zijn domein.
Onmiddellijk boren onze voetstappen
diepe kraters in zijn blanke buik.…