4571 resultaten.
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Ik zag zes witte paarden
en een op hol geslagen hond
ik zag een dichter in een greppel
met een gele roos in z'n mond
ik zag acht mensen in zeven sloten springen
en niemand werd vermist
ik zag een schim van een schaduw
die het ook niet meer wist
Wat heb je gehoord mijn beste vriend?…
Drie zeer gulzige beschaafde vrouwen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 gulzig zaten de filters van hun Marlboro sigaret tussen hun vrouwelijke lippen
gulzig werd er geïnhaleerd en uitgeblazen
om daarna even de sigaret te laten uitrusten tussen hun slanke vingers van hun rechterhand
in hun linker hand een glas, een wijnglas met witte wijn, gulzig naar de mond gebracht en gedronken en bijgeschonken
gulzig werd er…
Afscheidsgedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik heb een grote mond gehad maar echt niet groter dan alle andere mensen en het is ook eigenlijk een wonder dat ik nog nooit om mij heen ben gaan slaan.…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Maar dus wel uitrusten, niets zeggen, oogklepje op, oordoppen in
Uren, dagen slapen, dromen
Even wakker, een plas, wat water
En door in het koor van het oneindige slaapliedje
En heeft de ochtendstond 'zilver' in haar mond, dan
Opstaan, stap voor stap, slenteren door het huis
Onder de douche, toiletteren en naar buiten
Om te wandelen, lang…
KIND, KERK EN MANNENRELATIES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
332 Van der Hout uit Rotterdam
de, zijn, 3 eenheid, is ook de mijne:
1 DE MOEDER en de Vader, 2 de zoon en 3 de Heilige Geest
de Dominee is er met zijn man, de organist
spelend op het kerkorgeltje, kinderspel vergeleken
met die van mijn verwende gewende Westerkerk Amsterdam
Op Vlieland is de Dominee begonnen en hij neemt geen blad voor de mond…
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 Mocht als leidstar op Uw wegen
't woord om U mijn mond ontstegen
vroom U blijven als gebed:
dat bezit wordt 't gulle geven
zo voor elke klop van 't leven
heel Uw hart zich openzet.
Ook voor U zal eens dan komen
schemer die U zacht omhangt
uur, waarin gij niets verlangt
dan het leven na te dromen.…
De overgang
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
2.382 Met crèmes bestrijd ik dapper de lijnen rond mijn mond.
juist nu snak ik naar aandacht, naar tederheid en trouw,
naar strelingen en liefde, Ik ben nu volop vrouw.
Maar hij ziet enkel rupsen en heeft geen oog voor mij.
Zo gaat hij penopauzend mijn vlinderzijn voorbij.…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 't Gezicht was zo bleek in 't zwarte haar,
de handen wrongen, de mond borg misbaar,
de nek was zwart
een hel was 't hart,
van daar kwam het zwarte en worgde haar.
Met de wind, met de bomen en met al de wolken
is ze gekomen,
het waren rondom haar grote volken
van zwarte nachtdromen.…
Economy cruise
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.593 Ze voelden reeds elkanders monden.
Op dat moment riep zij misnoegd:
'Zeg viezerik, verlaat m'n sponde!'
Hoe gaarne was-ie toch verwend
door die verduiveld mooie slet.
'Ik zie nu, dat je lelijk bent,'
zei zij en schopte hem uit bed.…
Sinter - Kerst
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
4.752 De bellen kwamen uit mijn neus,
De koorts was heel erg hoog,
Ik zweette uit mijn oren
En mijn mond was heel erg droog.
Ik kon gewoon niet opstaan,
Maar ik moest wel en heel snel.
Er was zó veel te doen voor Kerst,
Er stond veel op het spel.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 er is geen schoot waarin ik duizelend
verzinken kan. er is geen vrouw
die mij de dronkenschap,
het zelf-vergeten storten
kan in mond en hart
er is een man, misschien
schreiend om dit verlang,
hunkerend naar verraad en ondergang
en angstig om die beide, diep ontsteld,
weert zij de warende gestalt’
die door haar tent sluipt,
vaag en…
Touché
hartenkreet
3.7 met 31 stemmen
4.571 dichterbij
Kronkelend om elkaar heen
Als twee paringsdansende slangen
Terwijl de dekens ternauwernood
langs hun lichamen blijven hangen
In het gestreepte licht
Zakt de dikke witte donsdeken langs de armen
Van de twee bezwete lichamen
Langs de kant van het bed
Op de grond
Er klinkt meer en meer gekreun
Van steeds dieper achteruit hun mond…
Dement
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
652 Ik vertel aan mijn dochter een verhaal op de bank
Dan zegt zij plots “Ja dat heb je al eerder verteld” en ik hoor aan haar klank
dat ze het liefst zou willen zakken door een gat in de grond
Direct ben ik verbijsterd en sluit snel mijn mond
en ik word bang en durf niet te zeggen dat ik het niet weet
Bang voor haar woorden, want woorden zijn soms…
APOCALYPSE REVISITED
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Een glimlach zweemt
rond de hoeken van je mond.
Een hunkergolf welt in me op,
ik wentel naar je toe,
en vouw mijn arm innig om je heen,
wil zekerheid van toekomst met je delen.
In de schelp van je oor
fluister ik het oude sprookje,
je schoot
voelt warm in de holte van mijn hand.
Je glimlacht.…
VREDE
gedicht
3.3 met 7 stemmen
40.285 Komt een duif van honderd pond,
een olijfboom in zijn klauwen,
bij mijn oren met zijn mond
vol van koren zoete vrouwen,
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.…
Overwerk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.152 Daarna ging ze op haar ronde:
Nam de peuken uit de monden,
Brak de brandende sigaren
Om de bandjes te bewaren,
Trok de dure orchideeën
Uit de halsdecolleteeën;
Schuimende champagneflessen
Sjouwde zij bijeen als resten.
Dora zong haar morgendeunen
Samen met de lady-kreuner.…
De bijen op de boekweit
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.158 Wat 's kleur van 't paneel bij de vuurglans, die wiegelt
Op 't water, wanneer er de maan zich in spiegelt
En wat ooit de scheikunst te mengen bestond,
Om 't fijne verhemelt' des mensen te strelen,
Om wellust te plengen in d' opene mond,
Om vreugde des harten voor laafnis te delen;
Nog nooit schiep de onmachtige een korrelke graan…
Het onontkoombare menselijke lijden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
730 Mijn oren zijn verstopt en mijn mond is gesnoerd.
Ik word overmeesterd, gewurgd en gemarteld.
Hoe intensief dit weerloos wezen ook spartelt,
ik word onverbiddelijk volledig gevloerd.
Als ik vermoeid van de strijd maar op wil geven,
blijkt dat zomaar het teken voor mededogen.…
MEA CULPA
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Een derde keer met ogen
die al afscheid namen
terwijl haar mond
nog hoopte.
Jij zag het.
Jij zag het
en dacht:
Morgen.
Morgen bestaat niet meer.
---
Nu staat haar kant van het bed
leeg en rechtgetrokken —
niemand die dat deed,
het trok zichzelf recht,
de matras vergat haar al sneller
dan jij wil toegeven.
Dat snijdt.…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 al de banen, die er waren
bij open lentedag, een buit
van zonlicht en van winderigheid...
0, jonge meisjes met zijen haren
en lichte jurkjes kreukgeplooid
en met de smalle voetjes strak
gespannen en langs het oppervlak
vaardig bewegende op de maat
van het gezang, dat verder gaat,
zoals door dungebleven, jonge
lippen, uit ademende mond…
PSALM 39
poëzie
3.2 met 17 stemmen
10.187 Ik had mij voorgehouden: Ik moet mij beheersen
en mijn tong voor zonde behoeden,
mijn mond met een muilband bedwingen
te midden van mensen zonder God of gebod.
3.
En ik zei dan ook niets, geen woord,
ik zweeg en vond geen verlichting,
ik voelde steeds heviger pijn.
4.…
'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.547 veertigduizend mijlen onder de leest
het lente was, en met het eerste stemgeluid
van het wijsgerig lichaam brult het beest
varende wolken en flikkering van water
vluchten in een schaar boven het gras
een gruwelijke dolk van inkt serveert
mij overdadig veel schater
mijn eenzame schaduw verliest haar tas
het leven vlucht en slaat geen mond…
Vlekje?
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.221 Diezelfde week belde de huisarts met 't
krankzinnige verhaal dat 't schraapseltje dus
kanker was.Ze kon haar oren niet geloven,
vroeg hem te herhalen wat hij eerder ook al zei,
haar mond viel open van verbazing, dit kon haar
toch niet overkomen?…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Kom nu, o kom nu horen
naar al 't dringend te voren
uit mijne arme mond,
ik wilde dat ge me vond,
ik u om met u te keren
naar het vlammen, het tere
lichten, het bibbrende schijnen -
uit en het verwegkwijnen,
sterven van licht in de hoeken,
niet langer wil ik dan zoeken
licht, maar het rode bloed
dat gloeiende leven doet.…
HONDENLIED
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
1.546 Ons kroost is heel gedwee nu, nooit meer maken ze ’t te bont
ze zijn altijd gehoorzaam en ze luisteren terstond,
doen boodschappen en afwas, hebben nooit een grote mond.
’t Is alles pais en vree, en dat komt allemaal door die hond.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Kom nu, o kom nu horen
naar al 't dringend te voren
uit mijne arme mond,
ik wilde dat ge me vond,
ik u om met u te keren
naar het vlammen, het tere
lichten, het bibbrende schijnen -
uit en het verwegkwijnen,
sterven van licht in de hoeken,
niet langer wil ik dan zoeken
licht, maar het rode bloed
dat gloeiende leven doet.…
Rue Nélaton , Vel ‘d Hiver, Rogier."Nooit meer Auschwitz"
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
933 De stenen kelders en middenstandshuizen
Harten en monden als gesloten kluizen.
Glazen draaideuren en domweg dat gat
Op de verkeerde dag in dat jaar in de hoofdstad.
Twee mannen in beige regenjassen
Een donkerblauwe cape en hoge pet
En langs marcherende klakkende passen.…
spiegel van de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 veranderend in een tsunami
muren breakdancen met elkaar
en de grond is opeens een gammele brug zonder armleuningen
de lekkere beat van david guetta
klinkt nu opeens als violengehuil
mijn hoofd draait
als een opgevoerde carrousel
en mijn lichaam wordt slap
ik ben een marionet zonder touwtjes
speel de ster in mijn eigen show
wanneer ik mijn mond…
Lentemergen.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.062 hoe lekker, hoe gezond
Weit het wiendjen ien mien mond!
'k Vuul 'et deur mien borstje dringen,
't Duut mien hart van vreugde springen. -
Plaoggeest, stil, wâ duuje daor,
Zóó te stoeien met mien haor?
Wiendje, blaos maor naor 't oe lust,
'k Bin van mergen goed gemutst.
Kiek, dâ kleine grut, och Heer!…
Lentemergen.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
910 hoe lekker, hoe gezond
Weit het wiendjen ien mien mond!
'k Vuul 'et deur mien borstje dringen,
't Duut mien hart van vreugde springen. -
Plaoggeest, stil, wâ duuje daor,
Zó te stoeien met mien haor?
Wiendje, blaos maor naor 't oe lust,
'k Bin van mergen goed gemutst.
Kiek, dâ kleine grut, och Heer!…