9364 resultaten.
heb ik dan toch bindweefsel?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
918 tot open ogen naar een frisse dag.
met frisdrank pogen wat 's morgens
enkel sterke koffie vermag
het glas teveel, dat smaakte beter
gisteren, toen het voor me stond.…
Ademen
hartenkreet
4.4 met 39 stemmen
2.879 me nu alleen
Gewoon met rust
Ver weg van mij
Passie is geblust
Wees nu maar stil
Laten we vergeten
Alles gaat voorbij
Je liefde gesleten
Volg al je dromen
Maar laat mij gaan
Ik kan niets meer
Alles is nu gedaan
Ga nu maar verder
Je weg naar geluk
Kijk niet achterom
Maak je niet druk
Maar leef je leven
In alle eerlijkheid
Open…
ex liefde
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.459 Ik droomde met mijn ogen open
dat je daar weer voor me stond
en net als toen we gingen lopen
keek ik met liefde naar je mond.
Alsof je wist wat er ging komen
bleef je heftig aan het woord
wees mij op natuur, de bomen
die daar stonden onverstoord.…
rangeerheuvel
netgedicht
3.4 met 65 stemmen
1.027 wringen de bodem open. Scheuten water
in droge monden en licht achter zwarte ogen.
zoeken barsten in de omklemming van de stam.
Basismieren volgen kromme koninginnen. Sleets
zijn hun vage kleden. Scheef de gesteven boorden
van de klerken. Klokkenluiders slijpen hun pennen.
Wij, languit in nat gras.…
hoeve Bouwlust
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
481 hoeve Bouwlust heeft verloren
en is nu een eenzaam krot
de deur staat nog wel open
maar de planken zijn verrot
griezelig kruipt er schimmel op de wanden
in de voortuin zwiept de wingerd
ferm zijn takken door het raam
tussen distel en brandnetel
ligt een bordje met een naam
dat verpulvert onder mijn handen
er knagen kevers aan de balken…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Alles herhaalt zich en vouwt de dagen open en dicht
en verdeelt momenten in sporen
die niets veranderen omdat
ze nergens naar toe leiden
en me achterlaten
met een stilte die me niet
wil wakker maken.…
Flarden mist...
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
738 Met sprankelende ogen
in een woordloos
sprekend gezicht,
omringd door
intense kleuren,
kwam jij voorbij,
openend wat was gedicht,
waardoor de wereld
ander aanzien kreeg,
jij parels tot
een ketting reeg
De ketting was nog
niet compleet
toen kleuren ineens
gingen vervagen door
opkomende flarden mist
Parels stuiterden
om mij heen…
Een deur met het duistere
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.613 Een deur staat voor je open
met duister licht.
Je loopt naar binnen.
Deur wordt afgesloten en gaat dicht.
Een ruimte vol pijn en verdriet
die je niet wilt voelen,
niet wilt aanraken.
Geen bomen, geen water, geen leven:
dat is wat het leven mij zou geven.
Fictie of waarheid..
wie zou het zeggen?
Niemand die het mij kan uitleggen.…
Is er een dichter in de zaal?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
614 is er een dichter in de zaal
die mij met een wijze blik kan wijzen
op de puntjes op de i
de waanzin van een woord
is er een dichter in de zaal
die mijn gedicht kan reanimeren
ik heb alleen maar toegekeken
hoe ik vol wanhoop en ernst
gedichten open snij en dood laat bloeden
laat deze overleven, laat dit de vanzelfsprekend tijdloze
tussen…
voorbij de nacht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.342 geel licht kleeft in geloken wimpers
en op de schoot een boek nog open
veel tijd verwaait sinds dat jouw blik
zich heeft gelegd op mij en lijf-
versmolten lief ik jou met één oog
door het sleutelgat hoe in de slaap
je adem zucht en stom geworden
wij samen liefde vlechten
tot dag door ’t spleetje van de deur gekropen
stil in je armen…
Dromen
netgedicht
2.6 met 1518 stemmen
158.741 Ik droomde met mijn ogen open
dat je daar weer voor me stond
en net als toen we gingen lopen
keek ik met liefde naar je mond.
Alsof je wist wat er ging komen
bleef je heftig aan het woord
wees mij op natuur, de bomen
die daar stonden onverstoord.…
Passie in dromen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
3.152 al voelt het wel wat raar
voor mij een onbekende
een hele mooie man
die mij hier net verwende
volledig in zijn ban
zijn kussen een oase
waarin ik me graag baad
raak ik in extase
als hij wat verder gaat
een lichaam vol verlangen
ben ik in zijn macht
als een prooi gevangen
verslonden in de nacht
mijn ogen langzaam open…
Eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
917 Mijn mond ging onwillekeurig
open en sprak een lege wind.
En ik, ik liet mijn lichaam
zijn gang gaan. Het spoelde
zich in de branding
tot aan mijn huid.
De tijd zou weldra daar zijn
opdat het weer vloed zou worden.
Mijn tanden klapperden er de wassing uit
en mijn huid rilde zich opnieuw tot leven.…
een zwarte hoed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
695 bewaar je stilte
krast ze in het monument
van jeugdverlangen
wanneer dromen sneeuwen
als wintervogels in
een dodendal
je ogen
kijken de wereld tegemoet
terwijl
je alle tranen weent
om het jonge hoefgetrappel
verloren in vele manen
aan de rand van zwart en
trage trouw
ik buig, vang je schaduw
aan de voet van het beeld
en open…
Metamorfose
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Kom, doe je handen een klein beetje open
zodat ik er kleuren in kan doen
sluit dan je ogen
denk aan groen
gras om blootsvoets in rond te lopen.
Kom, laat je schouders maar eventjes los
zodat ik er warmte op kan leggen
zonder daarbij nog iets te zeggen
maar met een kraag van donkerrood mos.…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 het beeld
- jij bent van licht -
breekt tijd open
in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…
Eén ster in de nacht
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
3.343 De uren die wij delen
De secondes zo schaars
De tederheid die wij geven
De passie die je wou
Omgeven van liefde
De warmte om mij heen
De vrolijkheid in mijn ogen
Je weet wat ik hebben zou
Als een engel, zo lief, zo lief
Kijkend naar mij
Steel je mijn hart
Dat open stond
Voor deze fantastische vrouw
Kijkend in de lucht, zo zwart, zo…
Koningsstoet
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
881 fontanel of achilleshiel
vroeger of verleden tijd
licht gekromd en de bochten flauw
Tot mijn borsten in rijzende twijfel
kruipen de wonden naar mijn keel
ik sluit mijn ogen en ik schrijf wel
maar voel dat ik geen pijnen heel
Een karaf versplintert aan mijn voet
stralen spatten door de mist
bevrijd is nu de koningsstoet
en blijkt opeens…
bloed jaagt op rebellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.182 er woedt oorlog
in mijn zieke lijf
bloed jaagt op rebellen
die mijn cellen aan
het koppensnellen zijn
de strijd is heftig
en de hitte jaagt naar
negenendertig-vier
lymfocyten openen de
aanval uit hun hoofdkwartier
de schepper kijkt
en grijpt niet in, mijn
lichaam doet haar eigen zin
de antibiotica is niet van boven
waarmee ik nu…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Opeens is daar het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend…
Woorden van gisteren
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.003 In wijd open ogen
wordt bekende pijn gewekt.
Traag wordt de waarheid,
lokt de dood in mijn hart.
Angst breekt vertrouwen,
sluit mijn handen vol smart.
Vochtig wordt de stilte,
heeft de liefde onteerd.
Zwart wordt mijn lichaam,
de duisternis daalt neer.
Door de woorden van morgen
bereiken tranen de nacht.…
Alles is alles als
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
960 Kruipend omhoog als groeiend gras
sluipend voort als dieren
Hoor het verkeer in volle gang
ogen schieten heen en weer
Niets staat stil en niets beweegt
al lijkt het telkens anders
Oren staan open in geslotenheid
hoor de mensen praten
Langzaam snel in pas vertraagd
dichtbij als grote bergen
Achterom kijken of de branding rolt
en de gewone…
Vervlogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Omvleugeld door jouw tederheid
blaas ik het dons van de toekomst
pen ik veren in een tooi van hunker
naar de vrijheid van jouw bestaan
Zachtjes open ik mijn handen
teder strijk jij beide vleugels
als laatste groet over mijn huid
waar de pluisjes van ons leven
verwaaien in de wind
Wolken wenen weemoedig
walend moet ik jou laten gaan
gevangen…
Paddestoel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.156 Ik pluk je,
voorzichtig,
maar zonder aarzelen,
en proef en ruik je geheimen
van zich openend paradijs.…
Je groet me
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.406 Praat niet over, maar met me,
wees open en noem het woord,
want ik zie, je weet het.
Laat je hart toch spreken,
geef me warmte, wees niet bang,
want ik zie, je weet het.
Ga niet aan me voorbij,
dat doet pijn. Want ik weet,
dat jij weet, dat ik kanker heb.…
de vader
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.220 mijn angst voor eenzaamheid
nog even en ik ben die dame kwijt
soms kun je wijzers van de klok verfoeien
ze wil nog wel eens met haar vader stoeien
maar dat is weldra ook verleden tijd
het pad heb ik met liefde geplaveid
ik mag mij met haar stappen niet bemoeien
zo onvermijdbaar belt straks iemand aan
dan doe ik traag de zware voordeur open…
Toekomst
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.457 Vroeger is voorbij
sta er niet meer bij stil
toekomst ligt open
ik maak ervan wat ik wil.
Vroeger is zwart gekleurd
toekomst is licht
geef dan je toekomst
je eigen gezicht.
Vroeger is voor niemand gelijk
misschien woede en pijn.
Ik hoop dat de toekomst
voor allen mooi moge zijn.…
De toekomst
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.439 De toekomst
ligt ook open.
Want na vandaag
ga ik de toekomst
binnenlopen,
en elke dag opnieuw
is daar de strijd
van het moment
tot eens
de Nieuwe Dag begint.…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…