12331 resultaten.
Gisteren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
689 Het verdriet vervagen
pijn minder voelbaar
samen met aanvaarden
het in je hart bewaren.
Als morgen de zon
weer zal gaan schijnen
komt een lach terug in
de schaduw van tranen.…
Vriend
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
882 Ik dichtte met jou in de onrustige nachten,
een rijmende dichtregel om en om,
we lagen beiden in de steriele kamer van
een psychiatrisch hospitaal, later
belde je me op vanuit je stamkroeg in
het zwaar-christelijke Barneveld, of
ik zin had om te komen, maar mijn vader
stak daar een stokje voor, dacht dat
je de duivel was, die mij wilde tergen…
De vergetelheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
832 Vergeten,
weglopen van je spiegelbeeld,
de tunnel uit,
de echo voorbij,
geen rozen uit de orgelpijpen,
gespleten hemellicht,
tot duisternis resteert,
slapen in het donker van de vergetelheid,
terwijl het licht je geheugen langzaam verstikt,
en zelfs het ochtendgloren berust.…
Nachtkinderen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
718 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, zij erven
het kruis van eeuwige rouw
waar schrale grond de stroom bedekt
die mondt in sterven…
Vecht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
716 Als de zon in je leven
plots door de schemer
wordt overschaduwd
woorden ontbreken
alles wat waarde had
je nu is ontnomen.
Het waarom, de vraag
is geworden toekomst
voorgoed is vervlogen
vindt dan de kracht het
leven te leven, zolang
het je nog wordt gegeven.…
De rode zomerjurk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 nog zie ik aan de wand
een verschoten beeld
van het meisje met de
rode zomerjurk
was ik weer kind
ik sloot mijn ogen
duizendmaal
telde de treden die
steeds luider kraakten
oorverdovend
dan stil
alleen
de zwijgende boom
die met koude handen
wonden groef
ijzig, zoals
het laatste licht
door mijn vingers glipte
ik voelde…
Waarom.
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
894 Waarom hoor jij me niet,
als ik vol heimwee om je roep?
Waarom zie jij me niet,
daar waar ik voor je sta?
Waarom zoen jij me niet,
zoals toentertijd?
Het woord waarom klinkt luid,
neen neen, het galmt hard
en machteloos door mijn dagen.
Waarom hou je niet meer van mij,
gewoon om wie ik ben?
Ik was je lief, je beste maat.
Ik vraag me af…
Twee kindjes lief en fijn
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
742 Lieve god
daar boven de wolken
zijn twee kindjes lief en klein
ik dacht dat ze bij mij kwamen
en dat leek me toch zo fijn
maar helaas
het mocht niet zo zijn
ze zijn nu bij u
nog steeds zo lief en klein
wilt u mij beloven
geef ze vleugels mooi en fijn
mijn twee kruimeltjes
lief en klein…
dag kruimeltje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
827 dag kruimeltje,
welkom bij mij
Ik ben je mama
je papa is aan mij zij
dag Kruimeltje
welkom in mijn buikje
om te zorgen dat je veilig ligt
slaapt mama met een kruikje
vaarwel kruimeltje
Je was welkom in mijn schoot
maar helaas je hartje klopte niet
helaas kruimeltje, je was dood
vaarwel kruimeltje
ga maar bij de sterren staan
misschien…
Waar ben je nu gebleven?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
934 Papa en ik noemden je kruimeltje
omdat je zo klein was en zo lief,
zo schattig als een engeltje
onze eigen hartendief.
Maar toen bleek dat je niet mocht blijven
waar ben je toen heen gegaan?
Werd je een sterretje aan de hemel
dat stralend tussen de rest ging staan?
Ben jij dat witte vlindertje
daar spelend in de wind?
In de hemel zal…
DORPSKERKJE
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.880 Het kerkje is zo oud, zo oud
de zwarte dennen ruisen zacht,
de blanke gouden hagenvacht
murmelt stil en vertrouwd,
naar 't wit-verweerde slanke schip.
En hoog, oud en geslagen, zeer,
buigt het vermolmde hoofde neer
de toren, berstend rib en rib.
De zonne guldt de gulden haan
en 't al met groen en grauw bestoven
verbogen transen…
De Brief
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
846 De lade trek ik bezorgd open,
daar ligt die ene brief.
Nieuwsgierigheid is erbij in geslopen,
een opening voor mijn grief.
Mijn opa was een geweldig man,
als wees de wereld door.
Altijd was hij voorbereid, had hij een plan,
liefde voor zijn familie ging altijd voor.
Met tranen in mijn ogen lees ik de zinnen,
bijna vier jaar na zijn dood…
De pijn van herinneringen
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
738 Wat eens was, komt nooit meer terug,
wat toen gebeurde is verleden tijd.
Soms komen herinneringen bovendrijven,
maar even vlug,
duwen we ze weg,
omdat de pijn zo ontzettend snijdt.
Als een mes, door vlees en botten,
als een moker door gebeente en ziel,
wat eens was,
komt nooit meer terug.
Nooit hoorde ik iemand zeggen:
dat verlies…
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Worden de zintuigen dood geboren,
licht verzonken in lege ogen, ontstaat
geen beeld om het leven aan te leren,
zijn de sterren uit de nacht genomen.
Geen benen om te dragen, het lichaam schiet geen
wortel uit de knieën om de wereld op te beuren,
er volgen geen zachte stapjes om de doodsweg
van de manen - in hun stilstand - te betreuren.…
Mijn hart huilt...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.230 Mijn hart huilt om jou...
hoe kan mijn hart nu huilen,
zo zonder tranen,
die allang vergoten zijn?
Ik weet het niet,
't gebeurt me toch...
Jij bent in mijn gedachten,
na al die jaren nog.
Je bent heel vaag,
zo ergens op de achtergrond.
Het is meer een gevoel,
als van een slecht genezen wond.
't Gebeurt niet alle dagen,
slechts maar…
Hij verstaat haar niet meer...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
732 Ze zou zo graag,
willen huilen,
veilig schuilen
in zijn armen.
Hij is er nog
maar
wat ze eens vond
lijkt verdwenen.
Zij roept hem
met pijn in haar stem
maar hij verstaat haar niet meer.
Mooie foto's van vorig jaar,
ze doen haar enkel zeer
hij is niet meer wie hij was
zijn stem niet meer zacht maar zo kras.
Van binnen, een ander…
geniet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 gevoel
laat je zweven
vergeet alles even
je sores en de heleboel
ga er op uit
eens heel alleen
geniet en kijk om je heen
een vlinder die dartelt
een bloempje dat bloeit
een beekje dat klatert
een kalfje dat stoeit
zoveel moois te beleven
op de fiets of gewoon
wandelend je bewegen
en kijk om je heen
en geniet
alleen zo vergeet je verdriet…
Woorddadig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Duizenden woorden van alledag.
En niet één die het slechte nieuws
verzachten mag.…
Melancholie
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
813 Melancholie... ze wordt groter.
Herinneringen sterker...soms!
Onzichtbaar heimwee glijdt, klimt
door mijn nachtelijk duister.
Tranen stromen als douwdruppels
naar ruimstes kil gevuld met bitterheid
tot in de kelders van mijn ziel!
Alsof tijd onbestaand is
dwaal ik in gedachten,
door de sterren-loze nacht.
Maar in mijn dromen klein of groot…
wonden van verleden tijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
936 Lieve lieveling,
ik koester je met heel mijn hart
meer dan je misschien beseft
zoveel meer voel ik voor jou
Alles wil ik voor je zijn
Jouw engel en jouw muze
Vrouw van je dromen
Ik wil dat jij gelukkig bent
Maar in de werkelijkheid
Kan ik soms niet zijn
Hoe ik zou willen zijn
Vanwege stille tranen
Wonden van lang geleden
Littekens…
Een kwartiertje in de trein
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
716 Mijn vader is, ineens,
schuin tegenover mij
gaan zitten in de trein.
Ik geloof niet dat hij weet
dat hij mijn vader is:
die neus, die bruinzwarte ogen,
dat baardje en die bril.
De vrouw naast hem lijkt
in niets op mijn moeder.
Het meest nog treft mij nu
die blik, en die manier van kijken.
Zijn vrouw laat, als zij dan
onze coupé verlaten…
De Poortwachter van het Dodenrijk
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
675 “ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als…
Je bent de weg naar huis verloren.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.050 Ik wil je niet verliezen als de dood
zelfs niet als de eeuwigheid het toelaat
want dan ben je altijd weg
dan ben ik je altijd kwijt.
Nee ik vermijd dat liever
wil liever genieten van je terugkomst
als je bij me weg bent geweest en me zoekt
in de dagen die je eenzaam telde.
Ja, dat is mooier dan de dagen tellen
de dagen tellen maakt alles…
in dit achtste jaar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
553 heb ik jouw ogen gezien
ze lieten sterren stralen, in het kleine kind
dat lichtgebogen lieve lachjes bood
boven dode jaren leefde dat, als
zachte troost en warme handen
zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud
in witte bloemen, eeuwig waar hun
naam zich noemt
jij en zij
bloeien in een ander uur, maar immer
mooier dan de eerste dag…
Toveren
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.042 toveren
Dan toverde ik je weer terug op je tuin
Nu is het daar niet meer dan een hoopje puin
Als ik kon toveren dan was kanker niet meer dan griep
Waar je hooguit een dag of tien mee liep
Als ik kon toveren bleef iedereen leven
En werd je na honderd jaar tot de engelenstatus verheven
Maarja toveren daar geloven wij niet in
En continu verdrietig…
Wat niet te zien is.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
690 Wat niet te zien is,
mijn verbijstering,
mijn ongeloof.
Wat niet te zien is,
mijn wankelend vertrouwen.
Voeg daar nog bij,
eventjes
niks om op te bouwen,
et voila!
zo ziet mijn binnenkant
er nu dus uit.
Maar dat is iets
wat niet te zien is.…
Het zielige appelboompje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
778 Het appelboompje was verdrietig, liet zijn blaadjes los..
en toen was het boompje nog een keer de klos.
De gemeente haalde het boompje weg
en hakte het boompje stuk.
Maar toen had het appelboompje geluk!
Het werd een doosje tandenstokers, was hetzelfde als de rest
Nu kon het boompje gelukkig verder leven, want het werd niet meer gepest.…
Met al haar kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
916 Donkere woeste wolken razen over haar heen
ze voelt zich plots weer zo intens klein en alleen
ze wil wegkruipen, zich verstoppen
voor deze angstaanjagende razernij
ze wil hier aan voorbij
maar weet,
ook dit hoort bij het leven
dus
blijft zij met al haar verworven kracht
dapper en fier, rechtop staan
zij laat deze waterval van woesternij…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Nu blinkt de straat van zilver en van goud,
Waar 't zwartgelakt plaveisel hel beschijnen
De winkellichten. Ver alree verkwijnen
De speelse knapenkreten. Star en koud
Nu staan de huizen. Achter de gordijnen,
Spreken de mensen, warm en welvertrouwd,
Hun liefdewoorden - Sterloos donker rouwt
De regenhemel boven huizenlijnen.
Zo vol die huizen…
Zelfbeeld
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.026 Als ik in de spiegel kijk
Bedenk ik een beeld waar ik niet op lijk
Ik wil iemand anders zijn
Waarom doe ik mezelf hiermee zoveel pijn
Iedereen is toch goed zoals hij is
Of heb ik dat mis
Wil ik dat veranderen
Alleen door anderen
Dan bekijk ik mezelf eens goed
En bedenk dat veranderen niet moet
Ik moet tevreden zijn met mezelf
Dan komt de…