12341 resultaten.
Nog in de wolken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
630 zij is gevraagd
en gegaan
met ogen en lach
een surprise
die iedereen mag
altijd in een
allercharmantste
verpakking die
nooit helemaal
de inhoud laat zien
in afscheid
voelen mensen
haar warme hart in
woorden vol emoties
kus en bedankjes apart
nog in de wolken
rijdt zij naar huis
waar leegte koud
aanvoelt ook zij mist
de…
Over de heuvels
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
712 Over de verre heuvels
met een jas vol sterrenstof
wordt hij mijn man.…
Schaduwloper
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
683 een gedicht waar vleugels
en schaduwen elkaar
verknijpen in poëtiek
ik wil het niet
maar ik hoor en zie
ganzen in een lucht vol vleugelslag
schaduwschuivend over het land
meer dan ooit
overboord het rotsvaste van
zachte zandkorrels op geopende hand
een wervelwind blaast
en neemt ze mee
zoals tijd het leven neemt
of geeft aan…
Niet zo erg..alcohol
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 "
De rimpels en de plooien in 't gezicht
de verkleuring van ooit het rode haar
verraden een gegroefd grijs verleden
met kruiwagens vol ellende en ergernis
welke als sneeuw voor de zon verdwijnt
als de inhoud van een wijnglas zich
een weg baant door het aangetaste lichaam
maar wel de geest weet te bereiken
en verrijkt met een verdoofd…
Pasen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 met Pasen
nam de liefde ons te grazen
niet iets om je over te verbazen
want zo lopen soms de hazen
met Pasen
gedonder in de glazen
bloemen geel in vol geschonken vazen
geverfde eieren en scherp gekruide kazen
met…
Als een schilderij van Vincent van Gogh
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Voort voort, ik word gek
van alles tegelijk zien
een totaalbeeld vanaf hier
en daar en van boven en opzij
de wereld, mijn kamer
het veld vol zonnebloemen
in een vaas en nog een vaas
alles bij elkaar geplakt
tot fictieve gezichtspunten
die in elkaar overlopen
zoals mijn hersenen dat doen
met alles
dat de zenuwen meedogenloos…
Opspattend wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 traag golft
stilte langs kusten
vol begrip
geen felle
confrontaties
in opspattend wit
een rustig weten
op een bodem
zonder vergeten
stromend
meanderen zonder
direct te veranderen
in opgaande
vloed langs de
weidsheid van strand
tot daar waar
herinneringsbanden
terabytes kleuren in zand
zo voedt database aarde
de kwantumcomputer…
Irreëel of niet ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
419 Choreografie in het fundament van
angst, het falen een trein net niet
gehaald, mand vol lege eierschalen
uitgegleden op de medeklinkers,
gevlucht voor zinnelijke verhalen,
door de stroperigheid van een droom
te dwalen in het slijk, voor een
spoorboom die nooit open gaat,
verbeeldende ideologieën van de
straat, talrijk de als klinkers…
Een Belgische wit blauw...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
503 verstomd staan gapen
met die ogen zo treurig
die wit blauw geschapen
op een heide zo fleurig
het gras laat je smaken
een stukje wilde natuur
geen harde noten te kraken
op deze wei, vol passie elk uur
ik slenterde verder... wat doelloos
langs die bomen en heide
geen rook en geen auto's,
alleen... een koe op de weide!…
Ontembaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 zij die dachten de golven te kunnen temmen
trokken gezamenlijk naar het strand
met hun windsurfboard onder hun arm
klaar om de strijd met Moeder natuur aan te gaan
in pakken gehesen, gingen ze vol adrenaline
de schuimkoppen tegemoet
golven bleken huizen hoog
het schuim te onverbiddelijk, en zo verloren
vijf jonge mannen de krachtmeting…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 Deze wereld is de wereld niet voor hen:
zij beven niet in vreze vol met nijd
zij heeft aan het voor haar een gouden pen
het schrijft hen uit de leugens van de tijd.
In ’t welven van verschoven eeuwigheid
wordt zoeken zelf gevonden en het is
drievoudig git door ieders duisternis.…
een broze wereld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 iemand trok een streep
in het zand en maakte
iedereen wijs dat het
een grens was iemand
oefende het woord
liefde en zette deuren
open iemand zonderde
zich af onder dekens
van zielenpijn iemand
voer een vloot vol
verlangen maar meerde
nooit meer aan iemand
was gevleugeld en had
handen gevuld met
licht iemand wist van
de broosheid…
KLOKSLAG 20/20
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
573 In Vlaanderen tellen we af nog voor de avondklok
met klokslag 20/20 als de klokken aan het luiden gaan
moeten wij met een glas in de hand op onze dorpel staan
met buren klappen in de handen en drinken een goeie slok
zonder vuurwerk en vol geestdrift, het jaar uitwuiven
hopend dat we volgend jaar uitbundig kunnen fuiven.…
Nu het winter wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Nu het winter wordt
en de bomen niet vol
in het blad hebben gestaan
huiver ik om wat er komt
om de huiverende mensen
in een winter van misschien
wel veertig jaar, als een eindtijd
van de woekerende groei
en ook om de winterkou
in onze harten omdat ons leven
steeds meer levens kost
en steeds meer verdriet
Als we er niets aan doen
zullen…
Het laatste woord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 Met mijn kop al in de strop
houd ik koppig vol
en koester ik vertrouwen.
Ik haal nu heel diep adem.
Mijn laatste woord is: "Hoop!"
Want hoop doet leven.…
Moeder Natuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Stad vol geluiden
geblaf en geschreeuw
sirene naar spoedgeval.
Persvrijheid-
wie een grap over een profeet
maakt is zijn leven niet zeker.
Vlaggen-
om een triomf te vieren
of te verbranden uit protest.
Huizenmarkt
onbetaalbaar voor een
nieuwe generatie.
Moeder Natuur huilt
Vader Tijd is de weg kwijt
kan er nog een kind bij?…
Nu ben ik je kwijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Je neusde in mijn telefoon
maar hebt geen schaamte ontdekt
geen blote ontboezemingen
je zocht vergeefs
naar een dubbelleven
opwindende intimiteiten
een lijk in de kast, geheimen
tussen de regels
In die oude statussen
heb ik geademd, voor jou
zijn ze leeg, saaie kamers
verstoft en vol spinrag
Houd ze maar als herinnering
Het deert…
Ook zij verrijzen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 overal waren
de kapelletjes
warm en walmden
vele kaarsjes
dansend licht
dat vrede sticht
waar het
buiten guurt
weten mensen
hun huis en
haard met de
feestelijke tafels
gevuld met
allerhande
lekkernijen
bier al koud
en wijn op
temperatuur
met de hand
op het hart
vol goede
voornemens
belopen zij weer
het goede pad…
Lichtbrekende regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik heb
met jou de
regenboog
zien opgaan
in een door zon
verblinde bui
waarbij
donker zwarte
wolken de
horizon raakten
en met hagel
schade maakten
de volle kleuren
kregen nog een
schaduwboog
tot cumulus
de lichtbrekende
regen verschoof
en wij nog vol
ontzag voor dit
immens natuurlijk
gebeuren de intense
kleuren nog op het…
Het donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ze plakte
voorzichtig alle
schaduwen
die ze had
met zwarte
lijm vast
keek mij
vol verwachting
lachend aan
verwachtte dat
heb jij uitstekend
en snel gedaan
maar ik wees
naar het donker
buiten de cirkel
van hel licht
waar wij beiden
nog heel veel
duister van hun
eenzaamheid
konden bevrijden
zodat zij de rest van
hun tijd niet…
VROEGE OPKOMST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Volle maan staat groot en laag
aan de verre nachtlucht
glanst zacht vol warm oranje
ronde Oosterse lampion
waarin diepe wijsheden van
China India en Japan
in elkaar versmolten toeven
de mensen het genot geven
altijd vragen te blijven
open willen staan
voor elk gevoel en verstand.…
LAIS CCLXXII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 In de droom van de daden, de wilde
stroom van het echte, waren de dagen
nog vol zon en velden. Die verkilden
onder de wet van strakke wil, jagend
naar de hoogste winst, het nu verdagend
tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit.
’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit
daad die het vlak van nood en wet doorbrak.…
Woordwaaien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 in mijn hoofd daar buitelt het
waaien woorden door elkaar
denk ik daardoor weer het volgende:
de storm in mij die woedt altijd
en zie wagons vol met lettergrepen
voor me
in sneltreinvaart dit papier op rijden
geblazen uit mijn oren
met stoom, maar zonder kokend water
waar ging mijn gedachte nu toch over?
hopelijk komt die nog later…
VERBORGEN VLINDERS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
556 witte vlinder
en even verderop
nog een en nog een
ze verjagen enigszins
mijn vele zorgen
ach vlinders in heb
ze zo lang gemist
dan kom jij en
klapt in je handen
en ze verdwijnen
naar een plek waar
ik ze even niet meer
zie maar wat maakt
het uit want ik voel
waar ze zijn gebleven
ze hebben zich verborgen
in mijn buik en
zijn nog vol…
Papavers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Er is al gezorgd voor een vervolg
in het doorschijnend kleed gehuld
Papavers: rood geplooide dromen
in een zomerveld vol zon.
Al zullen ze verwelken, nooit
voorgoed verdwenen, gedroomd steeds weer.…
AUGUSTUSSPIJSLUCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In Eftelings eethuis
Polles Keuken
brengt uitgebeelde lekkernij
op het ronddraaiende rad
water om je proefgrage tong
binnen de ronde ruimte
laten pannenkoeken
vol zoete of hartige smaak
nabije tuinbloemen
en verre heidevelden
aan het Loonse stuifzand
hun geuren samenwaaien
doen sprookjesbeleven bloeien
terwijl het zich vermengt…
DeepSeek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 stel ik mijzelf de vraag
in de ogen zoekend
vind ik het antwoord
als een complex probleem
vat ik mijzelf samen
in documenten
in redenerende modellen
wiskundige berekening
als antwoord
in kleinere begrijpelijke delen
Ik verstuur mijn data
en bewaar een kopie
van het originele bestand
Het diepe zoeken
een spiegelbeeld
vol…
Kusjes
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Jouw mond —
ik zoek hem in de stilte,
kusjes als dauw op de ochtend,
als regen in het gras,
ik voel ze, ik weet ze,
ik ben vol van hun licht.
En ik wou het zeggen,
hoe ik je kussen wil,
hoe het niet kan,
hoe het toch altijd blijft:
kusjes, kusjes,
licht,
jij,
ik.…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..…
De zevende dagen die nooit voorbijgaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
189 De kinderen vermaken zich
Ze rennen om het hardst rondom het
ven, proberen ondertussen slim
de tijd te vangen in de rust-
dag, als eeuwige helden
en in de bomen bouwen ze hutten
die heerlijke geuren dragen
Nooit vergaat dit aardse paradijs
voor jong en oud, van samen
bij de weken stilstaan om op weg te
gaan met ogen vol verwondering…