7969 resultaten.
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 Even, heel eventjes nog
schaart de krab zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van…
Winternacht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.786 Weet je nog de stilte bij de boom,
Kerima
de dag van mijn eerste nominatie
die jij mij gaf in beloofde stilte
omdat ik zweeg als een dichter
die zijn ziel niet verdoemde
sindsdien veranderde er veel
woorden bleven niet hetzelfde
jij werd beroemd, ik bleef achter
bij die boom in een droom
er waren mensen
die mij konden verhangen…
Op Helena van Troje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.107 In ’t dodenrijk zal uw ziel herleven
over de einder van ’t aards bestaan.
Uw spotdichten zullen dan verstommen
als uw ogen voor de andere wereld opengaan.…
Op Helena van Troje (2)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.024 Als uw ziel wordt gevaren over de Styx
zijt ge voorgoed in Hades’ rijk gevangen.
Weet nu, Heleen, dat gij niet beter zijt dan zij
die u om hun godsvrucht gispt en laakt.
Dat gij onwetend zijt raakt de goden niet,
wél dat u niet over uw hart en woorden waakt.…
Draaikolk
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
695 Nu ons nummer is gevallen
buiten de kolk van de roulette
drink ik water uit de mallen
van een overvloedige recette
Jouw verlies in mij verdwenen
en tot rijkdom uitgegroeid
Onze ziel wacht in de genen
tot ons hart ten volle bloeit
Over stad en platteland
ruist de wind tussen twee bomen
hier is ons balletje gestrand
op het rood…
- Ter gelegenheid -
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
579 Ter gelegenheid van aller dagen,
bijwijlen,
het harmonieuze vervangen
een lang vergeten "alles"
met talloze opportune vragen
rooskleurig schoon,
vullen "stukken uit de oude doos"
ten gepaste tijde, voeden zij de ziel
met onvermogen.…
zinloos
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
930 Zin om verder te leven ontbreekt
Iedereen die het denkt
Niemand die het uitspreekt
De tijd lijkt zo zinloos
M’n spijt maakt het doelloos
Ik heb geen reden om verder te leven
Niemand die mij een doel kan geven
Ik zal moeten blijven strijden
Maar pijn blijft door mijn ziel snijden
Ik zal blijven verdwalen
Tussen de leugen en bedrog…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 wanneer woorden tijdloos lijken
zich warm weken op
witte rotsgrond
lente als oogst
wordt binnengehaald
met helderblauw en hoog plafond
dichtbij
en in de vertevloed van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens…
Herfstbladen op en af
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.752 O het omslachtig wezen
deze sleur,
mijn ziel verzinkt in ongenezen
verveling
En dan in eens staat overeind
de koestering, de vreugde:
blij, treurig, om het even,
dat ik dit mag beleven,
dat ik dit rijk gebeur
bespeur,
dat deze ogen
zo in de verte zien mogen,
gezonken ik
dit ogenblik
weer in zweven
opgeheven,
als dit blad, dit verbleekte…
Antonie
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.577 Wat gaat er in iemands hoofd om
met een leeg gestreden ziel in het verschiet
Verwarring en misschien teleurstelling
het licht in het leven niet meer ziet
Wat gaat er in iemands hoofd om
die moe en in volledigheid is ontdaan
De kracht uit zijn lichaam vloeit
geen moed meer heeft om door te gaan
Wat gaat er in iemands hoofd om
waar vreugde…
het oogsten van geluk
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
634 de laatste scherven van geluk
gelijmd met deeltjes geduld
niet voor lang want het ruiterpad is
leeg van paarden en vol van wind
het halssnoer hangt van nek naar stuit
voeg daartoe iets van specie of cement
roer de dagen door de weken
en zie, de ziel zal breken
het licht zondert de schaduw
ver vanaf mijn reikwijdte, draagt
de molensteen…
Harten Drie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Twee
Hart, hartiger
Ik bak een hartige taart
Ik kneed en vorm met heel mijn hart en ziel
Mijn energie vormt voedsel voor jou
En jij
Jij eet met smaak mijn hartige taart
Drie
Het hart voelt kwetsbaar
Oh, raak het niet te hard
De wand is gevoelig
Voor hartstocht…
Bedelaar.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 Ik wil geen bedelaar wezen
die smeekt om rust, het verleden
breekt mijn gevoel in delen
die te zwaar zijn om te dragen
heb geleerd ermee te leven
maar mijn ziel hunkert
naar die tijd dat mijn dromen
tastbaar de nacht doorkliefden
ze blijven me bewerken
zoals een puntige mes zich
vlijt in het lichaam "k zal
me moeten vermannen…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
Thuiskomen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.073 ik verpoosde een wijle
over de grens
van mijn moedertaal
de ziel geleek even
als een opengaande lotus
het was gelijk andermaal
wanneer ik mijn liefde
in den vreemden sus
zelfs klanken kwamen
in overvloed naar buiten
waar een hobo mijn stem
vertederd liet horen
mijn handen gebruikten
met een trage vingerbeweging
het verborgen koor…
Een geschenk van het licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Hij siert zijn genade
met wenkende ogen
in een vruchteloze wereld
waar huilende wolven
uit zijn hand eten
En als hij het menselijk landschap
gedachteloos aaneen rijgt
in een overvloed
aan zwijgzaamheid
vult hij leed met liefde
Op de tweesprong
van een pril ontwaken
wrijft hij de tover
uit verwarde zielen
Als zijn nectar hun…
Draaiend in tweestrijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Wil ook niet terug naar backflashdijken
waar mijn ziel huilde
in kolkende waterstromen
ook niet naar verdroogde en gebroken grond
mijn nagels mogen breken
laat mij barsten stoppen met het stof
onder mijn voeten
dat het weer- wisselvallig een geheel wordt
zoals toentertijd lente nog zo jong was
niet naar mijn veel te sterke zonnewens…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 voor mijn vader )
Breekbaar als glas
plooit zijn glimlach zich
naar de stille uren van de dag
In het natte gras
dansen verlegen voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel…
Melancholie
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
813 Tranen stromen als douwdruppels
naar ruimstes kil gevuld met bitterheid
tot in de kelders van mijn ziel!
Alsof tijd onbestaand is
dwaal ik in gedachten,
door de sterren-loze nacht.
Maar in mijn dromen klein of groot
kom ik je steeds weer tegen!
Slaap wel mijn zoon,
zweef op de wind, de zon voorbij!
Als ik nog droom...…
VERZEGELDE FONTEIN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.221 Stil-bekommerd, dicht-verzegeld,
Ziel in 't donker, woordeloos, híjgt gij?
Zie de purperen bloemtros bengelen
In 't geblaarte. Hóor de lente,
Zoet als 't lief in Kedars tente,
Loof- en vogelstemmen mengelen.
Moet uw hof nog langer wachten?…
De herfst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.275 De ziel, bevrijd van angsten, rekt haar leden:
zij ademt lichter, immers zij vertrouwt:
zij buigt zich heen over haar eigen vrede
als naar een hemel, die inwendig blauwt.…
Niburu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
918 flonkerend in een hemelse hel
draaiend in planeten banen
spugend met het draken vuur
centrum van je eigen manen
leegte kent geen levensduur
vlammend aan de aardse hemel
brenger van het nieuwe licht
schreeuwend in het hels gewemel
onweer donder bliksemschicht
jij planeet uit vroegere tijden
godenschepper door de lucht
tracht mijn ziel…
Gevleugelde snaren
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
622 gekleed
en bewegend in schaduwkleuren
jouw sprankelende geuren
daarvan heb ik enkel weet,
wil dat ze in me wonen
je ingetogen charme
geeft betoverende ogen
gedragen in een tedere tred
de kaaklijn, soms met haren bedekt,
doet mij ontroeren
schept mijn beelden;
schoonheid wordt in mij opgewekt
een zachte stem
kleurt het licht van je ziel…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het gemis
verstoor mijn gestoordheid
de route van smoezen is geweest
ik geef je gelijk
stof het stof van mijn ziel…
MIJN ABRIKOOS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 je huid is zeer teer,
zo zacht, zo lief
en gaaf als een gezonde vrucht
de kleur van je huid
is een lust voor mijn oog
de reuk van je vrucht
is bedwelmend voor mijn ziel
Je bent zo geurig
zo kleurig,
zo vol levenslust
ik leg mijn abrikoos
op mijn hart
en voel de warmte
door mijn huid.…
Oplichtend wit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 grens
een donker gezicht
ontsnapte voor even
in oplichtend wit
hoorde je spreken
in oudere talen
kon je verstaan
in ogen verhalen
jij liet me niet gaan
greep mijn hand
ik voelde slechts kou
door tocht van
de andere kant
in vochtig passeren
ik wilde terug
voelde in raken
hoe zij probeerden
zich meester te maken
van lichaam en ziel…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
de terugkeer van een vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 over mijlenverre bossen
zong een waterdichte zwaan
zijn vleugellied voor altijd vrij
in zijn gewassen ziel
voor de avond viel was er een brief
hij rustte argeloos in tijd, vergeten
tussen zwervend stof en de grief
van oude woorden
maar de morgen bracht verloren oorden
binnen ander nieuws
nog voor haar adem ouder werd
vertelde ze…
Man zonder naam
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 Er is geen dieper verdriet dan
zielenpijn, en jij hebt het
dat weet ik uit jouw schrijven
toen ik niet thuiskwam
lag je in bed met een ander
een man zonder naam
met een weerloos gezicht
wat jouw brief vertelt
is het verhaal van
een man zonder naam
zijn geest lijkt ouder
wijzer door ervaring
accepteren van verdriet
zijn ziel wordt…
Hel en Hemel.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.189 Al mocht mijn ziel verderven
En ter eeuwige marteling gaan,
Ik zou u verheerlijkend sterven
En trots voor Gods trone staan."…