Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

Bij een sterven..

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
Even, heel eventjes nog schaart de krab zich onder de levende zielen een kleurig waterleven spat parels in het niets een laatste greep in angst ze bloost paradijselijk groen – boven het het oranje maal - om de aandacht op afstand het is triest en wrang omkomen in een haven zo bijna thuis te sterven zilt water heelt het beeld van…
Kees Keizer11 december 2009Lees meer >

Winternacht

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Weet je nog de stilte bij de boom, Kerima de dag van mijn eerste nominatie die jij mij gaf in beloofde stilte omdat ik zweeg als een dichter die zijn ziel niet verdoemde sindsdien veranderde er veel woorden bleven niet hetzelfde jij werd beroemd, ik bleef achter bij die boom in een droom er waren mensen die mij konden verhangen…
mobar18 december 2009Lees meer >

Op Helena van Troje

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.107
In ’t dodenrijk zal uw ziel herleven over de einder van ’t aards bestaan. Uw spotdichten zullen dan verstommen als uw ogen voor de andere wereld opengaan.…
Agamemnon2 januari 2010Lees meer >

Op Helena van Troje (2)

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Als uw ziel wordt gevaren over de Styx zijt ge voorgoed in Hades’ rijk gevangen. Weet nu, Heleen, dat gij niet beter zijt dan zij die u om hun godsvrucht gispt en laakt. Dat gij onwetend zijt raakt de goden niet, wél dat u niet over uw hart en woorden waakt.…
Agamemnon2 januari 2010Lees meer >

Draaikolk

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 695
Nu ons nummer is gevallen buiten de kolk van de roulette drink ik water uit de mallen van een overvloedige recette Jouw verlies in mij verdwenen en tot rijkdom uitgegroeid Onze ziel wacht in de genen tot ons hart ten volle bloeit Over stad en platteland ruist de wind tussen twee bomen hier is ons balletje gestrand op het rood…

- Ter gelegenheid -

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 579
Ter gelegenheid van aller dagen, bijwijlen, het harmonieuze vervangen een lang vergeten "alles" met talloze opportune vragen rooskleurig schoon, vullen "stukken uit de oude doos" ten gepaste tijde, voeden zij de ziel met onvermogen.…

zinloos

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 930
Zin om verder te leven ontbreekt Iedereen die het denkt Niemand die het uitspreekt De tijd lijkt zo zinloos M’n spijt maakt het doelloos Ik heb geen reden om verder te leven Niemand die mij een doel kan geven Ik zal moeten blijven strijden Maar pijn blijft door mijn ziel snijden Ik zal blijven verdwalen Tussen de leugen en bedrog…
marije31 maart 2010Lees meer >

in het hoogtij van het licht

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 675
wanneer woorden tijdloos lijken zich warm weken op witte rotsgrond lente als oogst wordt binnengehaald met helderblauw en hoog plafond dichtbij en in de vertevloed van de ochtendmeeuw die zilver, haast als licht, uit mijn ziel tevoorschijn komt begraaf me dan en alleen dan in het geluid van de zee hoorbaar tot in vele andere levens…

Herfstbladen op en af

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.752
O het omslachtig wezen deze sleur, mijn ziel verzinkt in ongenezen verveling En dan in eens staat overeind de koestering, de vreugde: blij, treurig, om het even, dat ik dit mag beleven, dat ik dit rijk gebeur bespeur, dat deze ogen zo in de verte zien mogen, gezonken ik dit ogenblik weer in zweven opgeheven, als dit blad, dit verbleekte…
J.H. Leopold29 september 2026Lees meer >

Antonie

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.577
Wat gaat er in iemands hoofd om met een leeg gestreden ziel in het verschiet Verwarring en misschien teleurstelling het licht in het leven niet meer ziet Wat gaat er in iemands hoofd om die moe en in volledigheid is ontdaan De kracht uit zijn lichaam vloeit geen moed meer heeft om door te gaan Wat gaat er in iemands hoofd om waar vreugde…

het oogsten van geluk

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 634
de laatste scherven van geluk gelijmd met deeltjes geduld niet voor lang want het ruiterpad is leeg van paarden en vol van wind het halssnoer hangt van nek naar stuit voeg daartoe iets van specie of cement roer de dagen door de weken en zie, de ziel zal breken het licht zondert de schaduw ver vanaf mijn reikwijdte, draagt de molensteen…
elze25 oktober 2010Lees meer >

Harten Drie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Twee Hart, hartiger Ik bak een hartige taart Ik kneed en vorm met heel mijn hart en ziel Mijn energie vormt voedsel voor jou En jij Jij eet met smaak mijn hartige taart Drie Het hart voelt kwetsbaar Oh, raak het niet te hard De wand is gevoelig Voor hartstocht…

Bedelaar.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
Ik wil geen bedelaar wezen die smeekt om rust, het verleden breekt mijn gevoel in delen die te zwaar zijn om te dragen heb geleerd ermee te leven maar mijn ziel hunkert naar die tijd dat mijn dromen tastbaar de nacht doorkliefden ze blijven me bewerken zoals een puntige mes zich vlijt in het lichaam "k zal me moeten vermannen…
Redcloud6 januari 2011Lees meer >

Tastend naar het licht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
Begraaf ons in een dek van woorden met een warmend gebaar, waar zielen moeizaam zuchten genageld aan ernstige schemering en de leugen wordt gedoogd in blinde ogen wiekt nog een laatste vleugelslag richting hemelrijk Voordat de dood ons inhaalt en ons schaduwend verleden opeist heeft leven's liefde ons gegeten en beproefd…

Thuiskomen

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.073
ik verpoosde een wijle over de grens van mijn moedertaal de ziel geleek even als een opengaande lotus het was gelijk andermaal wanneer ik mijn liefde in den vreemden sus zelfs klanken kwamen in overvloed naar buiten waar een hobo mijn stem vertederd liet horen mijn handen gebruikten met een trage vingerbeweging het verborgen koor…

Een geschenk van het licht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
Hij siert zijn genade met wenkende ogen in een vruchteloze wereld waar huilende wolven uit zijn hand eten En als hij het menselijk landschap gedachteloos aaneen rijgt in een overvloed aan zwijgzaamheid vult hij leed met liefde Op de tweesprong van een pril ontwaken wrijft hij de tover uit verwarde zielen Als zijn nectar hun…

Draaiend in tweestrijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
Wil ook niet terug naar backflashdijken waar mijn ziel huilde in kolkende waterstromen ook niet naar verdroogde en gebroken grond mijn nagels mogen breken laat mij barsten stoppen met het stof onder mijn voeten dat het weer- wisselvallig een geheel wordt zoals toentertijd lente nog zo jong was niet naar mijn veel te sterke zonnewens…

Sumatraanse jaren

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 804
voor mijn vader ) Breekbaar als glas plooit zijn glimlach zich naar de stille uren van de dag In het natte gras dansen verlegen voetjes over wat haar verdroten vader zag Als een waas wikkelen zijn ogen zich om de tranen die hij liet stromen over zijn geboortegrond Er is geen weg terug als de oorlog voorgoed zijn gehavende ziel…

Melancholie

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 813
Tranen stromen als douwdruppels naar ruimstes kil gevuld met bitterheid tot in de kelders van mijn ziel! Alsof tijd onbestaand is dwaal ik in gedachten, door de sterren-loze nacht. Maar in mijn dromen klein of groot kom ik je steeds weer tegen! Slaap wel mijn zoon, zweef op de wind, de zon voorbij! Als ik nog droom...…
Berckmoes R.23 augustus 2011Lees meer >

VERZEGELDE FONTEIN

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Stil-bekommerd, dicht-verzegeld, Ziel in 't donker, woordeloos, híjgt gij? Zie de purperen bloemtros bengelen In 't geblaarte. Hóor de lente, Zoet als 't lief in Kedars tente, Loof- en vogelstemmen mengelen. Moet uw hof nog langer wachten?…
P.N. van Eyck22 september 2011Lees meer >

De herfst

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.275
De ziel, bevrijd van angsten, rekt haar leden: zij ademt lichter, immers zij vertrouwt: zij buigt zich heen over haar eigen vrede als naar een hemel, die inwendig blauwt.…

Niburu.

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 918
flonkerend in een hemelse hel draaiend in planeten banen spugend met het draken vuur centrum van je eigen manen leegte kent geen levensduur vlammend aan de aardse hemel brenger van het nieuwe licht schreeuwend in het hels gewemel onweer donder bliksemschicht jij planeet uit vroegere tijden godenschepper door de lucht tracht mijn ziel…
J.J.v.Verre12 oktober 2011Lees meer >

Gevleugelde snaren

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 622
gekleed en bewegend in schaduwkleuren jouw sprankelende geuren daarvan heb ik enkel weet, wil dat ze in me wonen je ingetogen charme geeft betoverende ogen gedragen in een tedere tred de kaaklijn, soms met haren bedekt, doet mij ontroeren schept mijn beelden; schoonheid wordt in mij opgewekt een zachte stem kleurt het licht van je ziel…

Kruising

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
kruispunt ik beaam ik verloor mijn V vlucht in de sloot het ging niet zoals ik het wilde ziende blind en doofpotdoof sliep ik door de tijd in deze stroming ondervond ik geen geluk je bent de leegte mijn getuige van het gemis verstoor mijn gestoordheid de route van smoezen is geweest ik geef je gelijk stof het stof van mijn ziel…

MIJN ABRIKOOS

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
je huid is zeer teer, zo zacht, zo lief en gaaf als een gezonde vrucht de kleur van je huid is een lust voor mijn oog de reuk van je vrucht is bedwelmend voor mijn ziel Je bent zo geurig zo kleurig, zo vol levenslust ik leg mijn abrikoos op mijn hart en voel de warmte door mijn huid.…
apollo29 november 2011Lees meer >

Oplichtend wit

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
grens een donker gezicht ontsnapte voor even in oplichtend wit hoorde je spreken in oudere talen kon je verstaan in ogen verhalen jij liet me niet gaan greep mijn hand ik voelde slechts kou door tocht van de andere kant in vochtig passeren ik wilde terug voelde in raken hoe zij probeerden zich meester te maken van lichaam en ziel…
wil melker21 december 2011Lees meer >

Op het linnen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
heb mijn doeken gevuld met alle tinten groen maar de lente wilde niet ontwaken in sierlijke lijnen bloemen gestalte gegeven hoe ik probeerde zij wilden niet leven krulde in blauw grijs schuimende golven tegen het strand het water liep dood in het zand pas toen de zon ging schijnen lieten schaduw en licht op het linnen de zielen weer…

de terugkeer van een vriend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
over mijlenverre bossen zong een waterdichte zwaan zijn vleugellied voor altijd vrij in zijn gewassen ziel voor de avond viel was er een brief hij rustte argeloos in tijd, vergeten tussen zwervend stof en de grief van oude woorden maar de morgen bracht verloren oorden binnen ander nieuws nog voor haar adem ouder werd vertelde ze…
switi lobi8 augustus 2012Lees meer >

Man zonder naam

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
Er is geen dieper verdriet dan zielenpijn, en jij hebt het dat weet ik uit jouw schrijven toen ik niet thuiskwam lag je in bed met een ander een man zonder naam met een weerloos gezicht wat jouw brief vertelt is het verhaal van een man zonder naam zijn geest lijkt ouder wijzer door ervaring accepteren van verdriet zijn ziel wordt…
mobar20 december 2012Lees meer >

Hel en Hemel.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.189
Al mocht mijn ziel verderven En ter eeuwige marteling gaan, Ik zou u verheerlijkend sterven En trots voor Gods trone staan."…