177323 resultaten.
Ode aan de emotie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
805 Onverhoeds komt het omhoog
als een vulkaanuitbarsting
tussendoor een lavastroom
Het is verwerken dat gepaard gaat
met hevige regenval
totdat de zon zijn kracht bepaalt
warmte in het lichaam krult
de wind langs wimpers fluistert
een ander zicht, een nieuw geluid
waarvoor ik zwicht
geen ...
Bedrog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Op mijn eenhoorn trotseerde ik de eeuwige jachtvelden
waarbij velen het moesten ontgelden
Ik maakte jacht op spiritueel bedrog, dat is waar ik tegen vocht
Gefrustreerd hadden zij het genootschap de rug toegekeerd en werden gestimuleerd
om zij die het licht wilden betreden de ziel te ontnemen.
...
Een druk op de knop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 een druk
op de knop
Is niet knap
Een lijkend knappe kop
Denkt te rap
Een rappe kop
Drukt snel op de knop
Om een bericht
De wereld in de sturen
Ongestudeerd
Het lijkt gecontroleerd
Maar het effect
Van snelle
Berichten
Is dat één druk op een knop
Ongecontroleerd
De wereld
tot in zi...
Oorlog?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
904 "Er is hier geen oorlog"
Ook geen vrede, toch?
Hier valt dood uit de lucht.
Vrede? is hier een klucht.
Vogels zijn hier niet meer.
Komen er ook nooit weer.
Hier heerst slechts de dood.
Daarom zijn de straten rood.
Hier kraait een baby niet.
Onder 't puin kan ze niet.
Hier is er geen ...
Baanvegerslied
poëzie
4.0 met 1 stemmen
951 Leg reis aan! leg reis aan!
't Leven is een gladde baan.
Bittere borrels of melk en saffraan!
- Vegertje, bind mij mijn schaatsjes eens aan. -
'k Heb het voor grotere lui wel gedaan.
Leg reis aan!
Bittere borrels of melk en saffraan!
- Vegertjelief, hoe leg ik het aan?
Vegertje! 'k...
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.563 Weer is het vrede, roept men wild om wijn,
heet, opgelucht na al het leed en bloeden.
Zij zegt: er zal nu nooit meer oorlog zijn…
en ik, afzijds van het rumoer en moede:
oorlogen, liefste, zullen blijven woeden
eeuwen nadat van Boston of Berlijn,
van stalen helmen en van hoge hoeden
...
De kracht van de last beogen
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.639 Als het zoekende hart tracht
de kracht van de last te beogen,
in het lijden van het leed,
in het licht van het vermogen,
als het gaan het rood betreedt,
dan openen gesloten deuren ogen.
Nieuwe intriges
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
728 nog draagt
stilte het verdriet
van woorden die
niet begrepen zijn
blokkeert
misverstand de
spontane lach die
mensen elkaar geven
waar ontmoeten
altijd feest moet zijn
woelt onderhuids
de pijn van onbehagen
verkeerde vragen
kunnen zomaar
een heftige emotionele
crisis veroorzak...
In de ban van het kind
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
837 Dit is een wonderschone metafoor:
De leider van Nieuw-Zeeland krijgt een kind.
Nu klinkt er in haar jeugdige bewind
een toon van vreugde en vernieuwing door.
Ten overstaan van ieder rookgordijntje
voedt zij straks vredig en sereen haar kleintje.
Onder vleugels van min
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
550 Terwijl ik hier zit, denk ik aan jou
in een paar vragen en naar 'k hoop
en verwacht veel toekomst
Hoewel ik hier lees, denk ik aan jou
in veel woorden, waaronder lief
liefhebben en -kozen
Terwijl ik hier drink en lekker eet
denk 'k aan alles dat jou mooi maakt
én zo beminnelijk
Hoe...
Nee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
659 Ik beschrijf je nog eens van top tot teen
maar niet vandaag
vandaag is droefenis
vandaag is een hoogmis
zonder bezoekers
vandaag is alles mis
de koffie,
het cognacje dat smaakt als slappe thee
nee vandaag valt niet mee
daarom geen geschrift voor jou
nee.
Poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 De poort
naar liefhebben
staat open
Het landschap
van je lijf
mij nog onbekend
Je huid
met bronnen
hoogten, laagten
Wie... heeft ze
met oog en vingers
al verkend?
Jezus, Redder der wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Jezus, onze Redder, onze Heer
Hij heeft de wereld overwonnen
Een nieuw leven is begonnen
Zijn liefde keert steeds weer.
Jezus, Hij heeft voor ons geleden
Onze schuld heeft Hij gedragen
Hij heeft de bittere dood verslagen
En de strijd der wereld gestreden.
Jezus heeft aan ons gedacht
Wi...
Geheim
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Ontdaan van hun innerlijk bestaan, trok ik negatieve entiteiten aan die gecamoufleerd als een vrouwelijk wezen niets van mij hadden te vrezen
Verschillende malen werd ik op de proef gesteld, wat aarde in lust en geweld
Hun ware aard was door de eeuwen heen als een goed geheim bewaard
Doch mijn po...
Herfstblad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
513 Het eerste herfstblad
Ineengedoken, verstijfd
Ligt het voor de deur
om en nabij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 stel dat je iets niet moet vergeten
voor welke dag zou dat gelden
en wat als die dag voorbij zou gaan
-ongemerkt, zonder erg
zou iemand opletten of wolken
hun adem inhielden
ergens halverwege, zo nauw luistert
geen enkele toonhoogte
hoe belangrijk is dan onthouden
tussen alle dagen ...
De bonte koe
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Na het weiden van de lammeren
en het werken op het land,
na het tellen van de centen
en het spellen van de krant…..
ligt hij beurs en uitgeteld
de benen morsig op de bank,
vergeet hij even vee en veld,
het mesten en de boerenstank.
Den Haag Vandaag haalt hij niet meer
zijn lijf is ...
de zoele wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 de zoele wind
van je gedachten
waait overal heen
op weg naar haar
't duurt maar even
voor hij haar bereikt,
haar wangen streelt,
haar naam fluistert
de zoele wind
van je gedachten
heeft zo vrij spel
om te doen wat je wilt
Vandaag zag ik
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
641 Vandaag zag ik al
wat kleine madeliefjes;
gauw komt de lente.
Haiku
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 de storm
hij staat er
hij raast
föhnt mijn haar
traant mijn ogen ...
Schaduwlief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 ik heb de nacht gestolen
toen het duister mij
wou verbergen in de stilte
mijn ogen wijd opengesperd
heb ik gekeken
naar jou, mijn achtergebleven
vertwijfeld schaduwlief
de echo van je roep vervalst
in beweging van afstand
ik kan niet terugstappen
naar waar jij dwaalt
mijn hand vasthouden...
stapelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 ik stapelde steen
op steen ze waren
zwaar en lagen niet
voor het grijpen
ik ben ongewapend
zei je met gespreide
armen je lachte
je tanden bloot
je woorden hingen
als scheermesjes
blinkend in de
strakblauwe lucht
ik zou niet
omhoog kijken
ik wist wat me
daar wachtte
Draaikolk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
417 Soms ben jij de draaikolk
die ik moet ontwijken
toch wil ik zwemmen in jouw zee
of ik de ruimte daartoe krijg
zal blijken
vertrouw me
en zwem maar met me mee
Nee ik zal je niet gaan mijden
daarvoor mag ik jou te zeer
ooit komen er andere tijden
en vindt de kolk z’n
draai niet meer
...
Storm doet moeder 'herleven'!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Soms doemen doden op
zoals gisteren mijn moeder (1913-2009)
toen geen vliegtuig vloog
geen trein noch tram reed
vrachtwagens omwaaiden
voetgangers vleugels kregen
bomen auto’s vermorzelden
sommigen een engeltje droegen
op het nippertje uitwijkend
voor vallende brokstukken
van daken, geve...
de koude wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 de hand die ik je reik
is warm
maar wat schuw voor de koude,
die van jou
je vingers zijn bevangen
de wind stormt door verstilde wouden
waar de waarheid is gekrompen
en ik enkel luister naar ijzige gezangen
die als het ware ieder blad bevriezen
en letterlijk de liefde afstompen,
levend...
Afscheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
708 Met tranen neem ik afscheid
van jou.
De liefde overheerste voor
ons beiden.
Door jouw ziekte kon je hier niet
blijven.
Troostend leg ik mijn hand
in de jouwe.
Met veel verdriet moet ik
afscheid van je nemen.
Jij hebt je taak
volbracht.
Sterf in vrede.
Wij blijven
voor altijd verbon...
Treffer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
585 een liedje onvervalst
ik hoor het telkens
het lijkt gedragen
door de wind
een koude berkentak
draagt een warm lijfje
kleurig het borstje
versierend het zwart
ik stel mijn hart
voor zijn tonen open
hak de lastige knoop
uit mijn levensloop
-
dit wijsje zo oprecht
raakt me ...
Laf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Zoute tranen hebben geknaagd aan het papier
vlekken van het zoute water bewijs van lafheid
van het zich terug trekken uit de strijd
die plaatsvond hier
een gevecht op leven en dood zo leek het
maar we weken van geweld
onze laatste uren samen geteld
het was onze laatste adem bekneld.
weerschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 de spiegel ziet mijn zee
achter holle ogen tranen
enkel slierten zeewier
in mijn schedel ankeren
verwaterd wrakhout vermolmt
de herinnering aan uitgroei
maar kiert naar buiten
binnen rest slechts het grote geheel
en ik
ik at de dag die ziltig was
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 mijn ogen lachen
handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat i...