1418 resultaten.
ruimtelijke ordening
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
869 er staat geen boom voor het raam
er heeft er nooit een gestaan
er zal er nooit een staan
dit is een stad
stad zonder boom
er zingt geen merel op het dak
er heeft er nooit een gezongen
er zal nooit een merel zingen
dit is een stad
stad zonder merel
er is geen plein in het centrum
er is er nooit een geweest
er zal er nooit een zijn
dit…
Geen Carmen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
771 smachtend naar de toekomst
Want de pijn uit het verleden
Is nu wel genoeg betreden
Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal
Niet bang voor versteende spoken
Achter rechtgehouden schouders
Glimlachend naar de horizon
Daar plant ik dan mijn nieuwe boom
Verspreid mijn bladeren in de wind
De fluiten klinken als de regen
Droog ben jij onder mijn dak…
Bladerend
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
735 Die nacht gloeiden de daken in
een zinderend schijnsel van spanning
en de huizen vloeiden borrelend
mijn ogen binnen,
maar mijn droge lippen bladerden
en ik was een boom, schorsend,
de tijd licht in mijn bladeren vangend.…
Le Mont saint Michel.
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.387 Huizen met zowel houten als leien of stenen daken op een grote rots.
Winkels, restaurants en hotels gevuld met spijzen,
souvenirs en heel veel mensen, op één rots.
Le Mont Saint Michel.
Een herinnering die staat als een …..rots.…
Eclips
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Wij spelen een verduistering, als
we elkaar bespelen, schoonheid
weggeschonken, resoneert na iedere
trommelslag, gordijn omfloerst
de leegte, doen de stemmen zwijgen,
opent deuren van de huizen die in
doorzichtigheid te bloeden staan in het
brekend licht, geslonken ruimte breekt
uit schoorstenen, rolt zingend van de daken,
we omarmen de…
op jacht
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
656 deze dagen was het raak
jagers kregen weer een taak
harde windstoten en veel regen
waren voor hun een grote zegen
daken vlogen rond en bomen vielen om
hierbij hadden ze geen tomtom.
donder en bliksem hier en daar
het was ongelofelijk, maar waar
toch was het niet allemaal gelukt
want sommige stonden angstig gebukt.…
hangplek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 de witte wereld gaf geen zicht
op warme tenen of een veilig dak
de afgezakte ranken van mijn oude klimop
lieten meer te wensen over
en het ongemak van dikke dekens
drukte zwaar
tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar
kouder werd, liep er slechts wat warmte
tussen opgepakte veren
zoveel keren al
gaf de voederplank niet alleen maar
wat…
Pijn daalt neer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 Zichtbaar wordt
de pijn van
mijn hart
in het vallend
donker en
het vale licht
achterblijvend
na de gestorven
dag
die louter
pijn was
voor de mens
die zocht
die zoekt
en zoeken zal
naar wie
hij zijn kan
Opgedragen aan mijn vrienden, de bezoekers van dak- en thuislozen opvang De Open Hof aan de Spilsluizen in Groningen…
Welzijn of niet zijn?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 Zo vaak wordt
Er om mij en
Over mensen heen
Beslist wat
Nog wel en wat niet
Meer betaalbaar is
In deze geavanceerde wereld
Die voor veel mensen
Niet meer bij te benen is
Waardoor ze tegen hun wil
Op straat komen te staan
En - letterlijk soms -
Zonder thuis of dak
Verder moeten gaan
Orkesten en theaters
Moeten verdwijnen…
www.mijnpedicure.nl
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
634 Eeuwenoude gebinten,
Kromgetrokken door de tijd,
Dragen het dak dat
Mens en machine beschut
Tegen storm, water en sneeuw;
In alle eenvoud bieden zij
Bescherming tegen aanvallen
Van buitenaf -
En nu wappert aan de noordkant illegaal
Dat vale dundoek, www.mijnpedicure.nl,
Binnen een paar weken al
Goor geworden nieuwigheid,
Duurzaamheid…
Parelduiker
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
510 Oesters kunnen parels maken
Niemand, niemand die het ziet
En de ziel, de ziel geniet
Schreeuw het niet van hoge daken
Dit is heilig en mystiek
Dit betreft occulte zaken
Oesters kunnen parels maken
Niemand, niemand die het ziet
Tot aan het verbaasd ontwaken
Om wat binnen is geschied
Introvert, kosmopoliet
Laat de alchemie u raken
Niemand,…
Schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik heb
meer dan genoeg
te eten, warmte
en een dak
boven mijn hoofd.
Ik kan slapen
zonder de reële angst
dat iemand
mij van het leven berooft.
En toch
leef ik moeilijk
en heb ook ik
mijn portie verdriet.
Maar als ik denk
aan vele, vele anderen,
dan zinkt mijn verdriet
bij dat van hen
vergeleken
in het niet.…
Ommuurd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 als je even niemand
meer wil zien
stapel dan muren van
losse stenen om je heen
en als de tijd daar is
breek dan het bouwsel
weer langzaam af
steen voor steen
maar geen dak zal er ooit op komen
want de blik op vogels
die langs de hemel scheren
en een stukje ongebonden
vrijheid suggereren
die wil niemand zich ontberen
zij vervullen immers…
alles wat was
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
432 het is het lege nest op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
het is de verdwenen zandweg
de oude afgepelde verflaag op een deur
de dag van nevel en dauw
het stuurse zwijgen
het is de beklemmende namiddag
het dorp dat nooit het mijne werd
de korst…
Zal er ooit vrede zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 als ik denk aan de mannen
vrouwen en kinderen
in oorlogstijd
dan is er een gevoel
van schaamte
ik heb de mogelijkheid
om me rot te voelen
in vrede en in een welvaartstijd
ik heb genoeg te eten
heb warmte en een dak
boven mijn hoofd
ik kan slapen
zonder de reële angst
dat iemand mij
van het leven berooft
toch leef ik moeilijk…
bloeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 er is een huis op mijn dak gevallen en ik weet niet waarom
het gras van de tuin heeft zich omgedraaid
en laat nu haar wortels zien een wonderbaarlijk systeem van in en door elkaar gedraaid leven
in minder dan een seconde is ook het licht omgedraaid maan overdag in de nacht de zon
we krijgen het koud en denken terug aan toen toen de natuur…
onder de regenboog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
475 de vogels zingen eeuwig op mijn dak in een afwisselende zucht
.
ik wiegde in stilte, boven het moment
en keerde terug naar het heden
naar de blik van mijn ziel
waarin ik haar verleden draag…
IK HEB EEN REUS IN DE TUIN STAAN
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
766 Ik heb een reus in de tuin staan
niet een man, een reuze man
ook geen vrouw, een bonkige vrouw
maar een boom, een hoge boom
een reus van een boom
in onze binnentuin in de Jordaan
hoog torent hij boven de daken uit
maar de huizen om hem heen
laten de felste winden afvlakken
dus die reus wordt niet geveld
en weer spreek ik over een hij
wellicht…
Zoals het eiland dat doormidden brak
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.268 waar eerst een nis was met een bronzen dak
een tabernakeltje van filigraan
een open schatkist voor het eiland brak
een toegang die door niemand werd bewaakt
een baken voor wie aankwam in de nacht
daar waar de wand een eigen lichtbron had
daar werd de rots geraakt het eiland brak
onvast als ijs dat breekt rondom het wak
de zigzaglijn onzichtbaar…
Vivere pericoloso
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
450 Kang chung junga
Karakor Makalu
Zarathustra's
hals und beinbruch brekers
Titanen klimmend klauterend
ijs en weder dienende
gletschertal veroverend
rotswandenkloven rovend
Gasherbrum Nanga Parbat
Manaslu Shisha Pangma
van god en lot verdolend
gruwel onder zich dovend
zonder z'n antipode dolend
tegenmens in medemens
gevaar in…
Om orakel vroeg in delphi
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
817 ik strakte
in het dorische zuilen droeg
sterk het uitgaan van je dak
jij spande bogen
in het helleense licht
wist arcadisch je verschuilen
voelde speelse decadentie
toonde schoonheid die potentie
om orakel vroeg in Delphi
in de schuine falanx haalden
we het paard van Troje binnen
nu gaan we Olympus weer beklimmen…
Sla de steen rijp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.004 Dat vliedend leven water
beroepshalve openingen
slijt in grot met doorzicht
naar de waarde van
zijn droom en
dan dat inzicht
hoe men zijn wanen
reeds sinds lang
heeft uitgewoond
zonder zijn daken
ooit tot dekken laten
komen
en breed het hemelspan
inwast.
Omdat alles zo onvast
is van voeten en
van aarde.…
laat mij gaan
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.151 Ik wil slapen nu
rust, ronken, laat
mij gaan nu, slapen
wieg, wieg, schapen
regen Knotst KLETTerend
op mijn daken
bom in glASSS
scherven rInkelen
waarom KErft die vreemde
onrust door mijn hermetische
bovenkamer, gelijk door boter
tegenstelling, geKRas
krIIIIIIIIIpt ten einde
laat mij slapen, ik wil
slapen, laat mij gaan
SLAPEN!…
Ja...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
813 De nacht valt deze dag wat langer
in ver en kletsnat lamplicht
waarin het water stuift
vind geen beschutting
niets is waterdicht
een dak op palen laat de wind door
onaf en onverlicht
wil januari schrijven
terwijl mijn hand drijfnat papier beroert
en van mijn hoofd de druppels vallen
ja schrijf ik
dan stokt mijn pen
toch positief…
het boek
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.504 Elk jaar komt hij op bezoek
met in zijn hand het grote boek
hoe komt het toch dat hij alles ziet
dat komt door zijn knechtje zwarte piet
die speurt als een echte spion
en loopt over daken en klimt over het balkon
piet vertelt dan alles aan de sint
het goede en kwade van ieder kind
tijdens een bakje koffie
met een stukje koek
schrijft de sint…
Blauwe donderdagavond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.161 Het is
'n blauwe donderdagavond
aan de straat
staat mijn vuilniszak
niet alleen
Op m'n gemak
kijk ik
dezelfde straat in
als de kraaien
Zij zitten alleen
enkele rangen hoger
op de nok
van ons dak
Bespieden als ik
de wandelaar met
zijn hond
die nieuwsgierig
snuffelt aan de zak
driemaal raaien
wat de vogels zullen doen…
Een slimme haan
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.578 Zelfs de haan kraait niet
En zit op stok
Warm tussen de kippen
In het te kleine hok
Een slimme haan
Die begrijpt
Dat mensen het liefst
Naar bed willen gaan
Om te kukelen is het te koud
Een sneeuwlaag dik
Bedekt het dak
Hij vrijt nu liever op z'n gemak
Alle dieren
Groot en klein
Kleumen van kou
En houden ook van zonneschijn…
het misverstand
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
957 hij is slechts het potlood en 't gum
dat notities maakt en ze weer uitvlakt
en ze wellicht hooguit nog één keer
luidkeels van de daken schreeuwt
meer mag je van hem niet verwachten…
het leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
983 dit moet mijn dochter
niet lezen want zij
wil mij niet dood
dus alles wat je zegt
daarover
wil zij niet horen
we zeggen er niets over
terwijl we uitkijken
over de oranje daken en het plein
natte sneeuw die valt
mensen onder paraplu's
wij zo prettig binnen
terwijl zij zwanger is
ben helemaal niet van plan trouwens
om dood…
De Verlatene
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.673 De wind en het grauwe weer gaan over mijn hart,
en ergens over een dak waar ik heb bemind;
de winter wordt koud, en de struiken zijn al zwart -
over een plek waar mijn graf zal zijn gaat de wind.…