1012 resultaten.
Dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik heb
dromen
zien komen
en gaan
gedragen door
wolken en
uitwaaiend
tot er niets
meer bewoog
zelfs de wind
zocht de luwte
om te bekomen
van zijn nog
vrijblijvend
betaan
bedekte
het zicht met
blad dat zijn
leven en al
een seizoen
heeft gehad
nu in stilte
bouwt aan
een huis waarin
ook de dood
zich geborgen
en thuis zal…
Smeagoll
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Smeagoll noemen
Ze jou, aanloopkat
Die hier naar
Me zit te lonken -
Zonder huis,
Zonder haard,
Bloot aan de
Elementen dag
Aan dag verlangend
Naar thuis zijn
In de geborgenheid
Van mij die om
Jou geeft,
Die mijzelf ben
Als jij bij
Mij bent, zoals
Jij bij mij
Vol vertrouwen
Jezelf kunt zijn -
En met jouw kop
Op…
Welkom
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.136 Nieuwgeboren licht stralend als de zon
liefde zo klein uit twee mensen geboren
welkom schoonheid in ziel
Leef geborgen en veilig
onder de vleugels van Ashani en mij
dronken van liefde en genegenheid
Yanoha è Ashani tò óhana ti mèjeje
Welkom in onze armen
moge de zon jou goed gezind zijn
en de hemel jou kussen.…
MAANSVERDUISTERING
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 tijdens de nacht van 18 op 19 november 1975
Vannacht dringt een beschonken
maan diep in mijn heelal
wij drinken grote glazen
witte wijn
klinken ritmisch bijna
op Gérard de Nerval
die in de Hallen ging
en zachtjes zong
en danste
in het
schijnsel
van duizend
klanken
die in de Hallen
hing
geborgen voor de hondse
koude van een…
Afscheid van het oude huis.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
928 Nog één keer langs het huis,
nog één keer snuisteren
in kamers, in diepe laden
ligt onze jeugd geborgen.
Nog één keer de tuin in
waar de bomen gerooid zijn
en de poezen begraven.
Molly de grijs gevlekte moederpoes
die stierf tussen de spinazie.…
Voertuig van vrijheid.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 dat wapens
-tevergeefs-
in elke hand kletteren
De kinderen van ons
weten dat morgen
door hen wordt geborgen:
in het rood, wit, blauw.…
even maar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
527 ogen
het is zeker dat zij zichzelf bemint
wijl zij eerder door 't zijn lijkt bedrogen
ik zie nu, hoe ruimte zich vult,
sterker nog, ook mijn gedachten
geraken verlicht omhuld
met pure glans en gratie;
hier verlaat zich toekomst
op vrijelijk verwachten
woorden, ongezegd
bewegen haar hand
ik kijk er na, natuurlijk vanuit
mijn geborgen…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
270 Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
Superlatieven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
284 dankbaar genietend van je diep menselijke warmte en tederste gebaren, lichaamstaal
schoon wijs man gesierd door je eenvoud en onvoorwaardelijke trouw
grijze massa afgekruid en ook doorspekt met gevatte humor; delicatesse
geborgenheid verschaffend tot ver reikend na de dood
emotionele, schone ziel die bloedt
dat deze perfecte aanvulling nog groeien…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 wie spreekt er van geborgenheid
als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
Wil je bij me zijn vannacht?
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.529 Zodat je bij me bent vannacht
al is 't alleen maar in gedachten
zodat ik me veilig voel
Geborgen en warm
Net alsof je naast me ligt
Wil je bij me zijn vannacht?
Zoals je altijd bij me bent
Wanneer je niet hier kunt zijn
Lieverd,
Wil je bij me zijn vannacht?…
ontwaken in een lach
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 in verhoopte dromen
hervond ik mijn hart
jouw lach mij gegeven
ik koester hem zacht
als een parel geborgen
de laatste roos
diepheldere sterren
geboren vannacht
als drijvende wolken
eindeloos
regenboogkleuren
door tranen heen
is verlangen gegroeid
oneindig groot
hoor ik jouw lach
in de echo geboren
ontwaakt de dag…
Papavers
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
876 Gelukkig is het zaad geborgen
in een huis vol tederheid.
Een nieuwe plant die wacht op morgen
heeft haar bloeien reeds bereid.
Niets zal sterven zonder leven,
niets zal hier voorgoed vergaan
van wie liefde heeft gegeven,
van wie in de waarheid staan.…
Spreek niet, maar…
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.284 luister,
mijn handen omvatten het begrip
Waarnaar mijn woorden zoeken
Zie,
mijn ogen spreken
Tussen de regels door
Voel,
Zingend zijn woorden zachter
Nog liever neurie ik mijn melodie
Proef,
mijn zilte tranen vloeien weg
door jouw nabije ogen
ruik
de geuren van geborgenheid
door stil en warm begrip
weet je mijn liefste
spreken…
Weer een verjaardag...
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
9.900 Weer een verjaardag, bloemen, wensen,
een tijdje stilstaan bij wat was,
een droom, een onvervuld verlangen,
een kijken door het vensterglas;
Weer een verjaardag, dagen gingen
en heel veel stroomt zo snel voorbij,
we worden oud eer we het weten
maar in ons hart zingt helder-blij
het diep besef: we zijn geborgen
bij Hem die Leven is en Licht…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 Het roepen achter dranghekken
is veilig, is geborgen.
Op de kade het verlangen.
Zwaaien verkleint de afstand
tussen wat is en wat gaat komen.
Zie de maan en zie de bomen.
De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.
Een oude heer met witte haren
stelt haar dochtertje gerust.…
Zielsverhuizing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.075 Het oude jaar
heb ik in doos en kist geborgen
Lakens als sluiers
verhullen 'r voor morgen
Gaandeweg vergeelt tijd
geurt naar oude kranten
Het nieuwe jaar
staat voor m'n deur
Heeft nog geen vouw
geen kreuk, geen geur
geen botte of scherpe kanten
Gaandeweg mag ik 'r onthullen
begint te blozen?…
Cantabile
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
691 Heel diep van binnen zingt een zang
zoals van vogels in de morgen
die nauwelijks ontwaakt zijn maar
al weten dat ze zijn geborgen.
Heel diep van binnen juicht mijn hart,
niet steeds, maar nu wel even,
en kent het leed en zorgen ook,
't wil toch tenvolle leven.…
Als ik wakker word
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.378 Elke nacht ben je bij me
voel ik je warmte en aanwezigheid
een streling over arm en been
heel even niet meer zo alleen
alleen in het donker
alleen in de stilte
jij verandert de kilte
in duizend zachte kleuren
veilig en geborgen
gevoelens en magie
zonder wachten op morgen
als ik opsta zo koud en verloren
wetend van de leegte
verdwenen…
houden van
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
896 wie omkijkt en de liefde meet
de maat van trouw en teder zorgen
telt niet de passie of het zweet
maar weet zich veilig en geborgen
de warmte van die kleine dingen
de hand die ongevraagd voorziet
je lach die me luidop doet zingen
een beter vriend bestaat er niet
't zijn niet je passionele kussen
je hoeft ook niet per se te vrijen
maar mag…
Verkenbaar
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
658 in de kilte van het vochtige gras,
blootstaan aan frisse gedachten,
levend groen wat blozend was,
de zoden zijn nog vers en zijn de
doden geborgen,er is veel te
verzorgen in deze verkenbare dag…
Ooit weer geweest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 Verdronken in mijn eigen gedachten
Achtervolgd door eindeloze angst
Tijden tikken maar blijven wachten
Op uiting van een verscholen kans
Deze gevoelens zullen gaan vervagen
Ooit plaats maken voor geborgenheid
Tot dan met onuitgesproken vragen
Genoodzaakte antwoorden zijn kwijt
Toch een lichtstraal in het zwarte
Een zicht van zonnigheid…
Hemels
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
1.972 Ik zeg dat ik van je hou
en voel me zo geborgen
Hemels voel ik mij nu
bevrijd van alle zorgen
Ik zeg dat ik van je hou
jij bent alles voor mij
Mijn liefde mijn leven
verstrengeld zijn wij
Ik zeg dat ik van je hou
lieve Schat voel jij dat
Zwijmel je met me mee
heb je ooit zo liefgehad
Ik zeg dat ik van je hou
jouw lach laat me blozen…
Hoe diep
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.213 hoe diep moet je nog gaan
voorbij de jaren die zij deelden
nog verder dan de rituelen
dan liefde vol intimiteit
nog sterker dan de steun,
geborgenheid?
als zij al dacht
dat het niet dieper kon
en dat de wond
van buitenaf kon helen
weer lucht gekregen
het verdriet kon delen
wat is dan 't definitieve plan?…
Liefkozen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.235 Ik zeg dat ik van je hou
en voel me zo geborgen
Hemels voel ik mij nu
bevrijd van alle zorgen
Ik zeg dat ik van je hou
jij bent alles voor mij
Mijn liefde mijn leven
gelukkig ja dat zijn wij
Ik zeg dat ik van je hou
lieve Schat voel jij dat
Zwijmel je met me mee
heb je ooit zo liefgehad
Ik zeg dat ik van je hou
jouw lach laat me blozen…
December
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
593 in louter klaarheid
zichtbaar leunt de dag door ‘t licht
van blauw wit verbond
de mantel van liefde
ligt diep geborgen verankerd in het groene
van moeder aarde
de tong van de taalwind liegt niet
in de oksels van tijd
dat maakt het uitzicht 'gastvrijer' in december
waarop elke dauwdruppel
het pad van stilte zegent voor het nieuwe seizoen…
Thans
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
825 morgen zal zich
spiegelen aan vandaag
maar het heden nog aan gister
zo komt het
dat ik thans een herinnering draag
waarop ik teer;
een dunne laag
zo licht als een veer
maar wel met een gouden rand;
handjes vol geluk
wil voor even gedragen worden
in geborgen gedachten
die zichzelf zalig aaneenrijgen
en niet op uitstel willen wachten…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen,
Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot:
't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen,
Als vroeger in de donkere moederschoot. -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs…